Babette's Feast (Babettes gæstebud)

Σε τούτη την απόμακρη γωνιά της Δανίας ζούσαν κάποτε δυο αδελφές...

που η λάμψη της νιότης τους είχε παρέλθει.

Τις είχαν βαφτίσει Μαρτίνα και Φιλίππα...

από τον Μαρτίνο Λούθηρο και τον Φίλιππο Μελάχθωνα.

Ξόδευαν όλο το χρόνο τους...

κι όλο σχεδόν το εισόδημά τους σε αγαθοεργίες.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Ο πατέρας τους ήταν παπάς και προφήτης...

ιδρυτής μιας θρησκευτικής αίρεσης...

ενέπνεε το σεβασμό, ίσως και το φόβο.

Είχε παντρευτεί μεγάλος και πέθανε πριν από χρόνια.

Κάθε χρόνο οι οπαδοί του λιγόστευαν. Συναθροίζονταν όμως...

για να διαβάσουν και να ερμηνεύσουν το Θείο Λόγο...

και να τιμήσουν το πνεύμα του αρχηγού τους...

που την παρουσία του ένιωθαν ανάμεσά τους.

Ιερουσαλήμ της καρδιάς μου καταφύγιο

Τ' όνομά σου μου είναι πάντα αγαπητό

Το μεγαλείο σου είναι μοναδικό

Μας ντύνεις και μας τρέφεις

Ποτέ δε θα πετροβολήσεις

Το παιδί που εκλιπαρεί για ένα κομμάτι ψωμί

Οι δυο αδελφές είχαν μια γαλλίδα υπηρέτρια.

Την έλεγαν Μπαμπέτ.

Μπορεί να φαίνεται αταίριαστο για δυο πουριτανές κυρίες...

σ' ένα τόσο απόμακρο, απομονωμένο μέρος...

και χρειάζεται μια εξήγηση.

Η παρουσία της Μπαμπέτ στο σπίτι των δυο αδελφών...

μπορεί να εξηγηθεί μόνο από τις απόκρυφες πτυχές της καρδιάς.

Όταν ήταν νέες, η Μαρτίνα και η Φιλίππα...

ήσαν εξαιρετικά όμορφες. Σαν ανθισμένες οπώρες.

Ποτέ δεν τις έβλεπες σε πάρτι και χορούς.

οι νέοι άντρες πήγαιναν στην εκκλησία με την ελπίδα να τις δουν.

Ω, Κύριε, ελθέτω η βασιλεία σου

εφ' ημίν

Και η φιλευσπλαχνία Σου

είθε να σβήσει κάθε ίχνος αμαρτίας

-μεσ' την καρδιά μας. -Θα ξέρουμε τότε

πως ο Θεός είναι εδώ, μαζί μας

και συνυπάρχει

με όσους πιστεύουν εις Αυτόν

Για το ποίμνιο του πάστορα, η ανθρώπινη αγάπη και ο γάμος...

ήταν απλώς μια ασήμαντη και άνευ περιεχομένου αυταπάτη.

Κατά την άποψή μου...

-οι δυο θυγατέρες μου -είναι το δεξί και το αριστερό μου χέρι.

Θα 'θελες να μου τις κλέψεις;

Παρ' όλα αυτά, η ομορφιά των δύο κοριτσιών...

είχε αναστατώσει την καρδιά και τα πεπρωμένα...

δύο νεαρών κυρίων από τον έξω, μεγάλο κόσμο.

Ο πρώτος, ένας νεαρός αξιωματικός ονόματι Λόρενς Λόβελχιλμ.

Ζούσε ανέμελη ζωή στην πόλη που υπηρετούσε...

και ήταν καταχρεωμένος.

Προσοχή!

-Λοχαγός αναφέρων, κύριε! -Είκοσι άνδρες παρόντες!

-Λόρενς! -Αναλογίσου την κατάστασή σου.

-Θα μείνεις για τρεις μήνες στο σπίτι της θείας σου.

-Της γριάς; -Ναι.

-Στο Νόρε Βόσμποργκ; -Ναι.

-Στη Γιουτλάνδη; -Ναι.

-Στο Νόρε Βόσμποργκ Μάνορ θα 'χεις χρόνο να στοχαστείς...

τη συμπεριφορά σου...

-και να προσπαθήσεις να τη βελτιώσεις.

Καλώς ήρθες στο Νόρε Βόσμποργκ.

-Έλα. -Θα σου δείξω το δωμάτιό σου.

Θαμπωμένος από την όμορφη Μαρτίνα, τη στιγμή εκείνη οραματίστηκε...

μια ανώτερη και αγνότερη ζωή...

δίχως πιστωτές ή πατρικές παραινέσεις...

και με μια αγγελική ύπαρξη στο πλευρό του.

Με τη βοήθεια της σεβάσμιας θείας του...

έγινε δεκτός στο σπίτι του πάστορα.

-Μη στέκεσαι έτσι, Μάρθα! -Φέρε ένα πανί!

-Η συμπόνια κι η αλήθεια συμπορεύονται ...

αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές.

-Η καλοσύνη και η πραότητα εναγκαλίζονται.

Επανέλαβε τις επισκέψεις του, αλλά του φαινόταν πως...

πως κάθε φορά γινόταν ολοένα πιο ασήμαντος.

Με συγχωρείτε.

-Ο δρόμος του Θεού οδηγεί πέρα από τις θάλασσες...

και τις χιονισμένες βουνοκορφές...

εκεί, που το ανθρώπινο βλέμμα δε φτάνει.

Αμήν.

Φεύγω για πάντα...

και ποτέ, μα ποτέ, δε θα σε ξαναδώ.

-Γιατί εδώ έμαθα πως η ζωή είναι σκληρή και ανελέητη...

και πως σ' αυτόν τον κόσμο υπάρχουν πράγματα που είναι...

ανέφικτα.

Όταν οι άλλοι αξιωματικοί μιλούσαν για τους έρωτές τους...

εκείνος σιωπούσε.

Ξαναζώντας αυτή την ιστορία, τώρα, ανάμεσα στους συναδέλφους του...

και βλέποντάς την με τα μάτια των άλλων...

την έβρισκε αξιολύπητη.

Λόρενς,

πως είναι δυνατόν ένας υπολοχαγός των Ουσάρων...

να νιώθει νικημένος και προδομένος

Από μερικούς "θλιβερούς" θεοσεβείς...

που ούτε το αλάτι για τη σούπα τους δεν μπορούν να βγάλουν;

-Δεν μπορώ να ξεχάσω την εικόνα της αξιολάτρευτης κόρης.

Είσαι ονειροπόλος, Λόρενς.

Θα προτιμούσα να είμαι σαν εσένα.

-Θα ξεχάσω ό,τι συνέβη στη Γιουτλάνδη.

-Από τώρα θα κοιτώ μόνο μπροστά, όχι πίσω.

-Δε θα νοιάζομαι για τίποτ' άλλο εκτός της καριέρας μου, και κάποτε...

-θα κατακτήσω μια λαμπρή θέση στην καλή κοινωνία.

Παντρεύτηκε μια ακόλουθο της βασίλισσας Σοφίας.

Την εποχή εκείνη, η ευσέβεια ήταν της μόδας στην Αυλή.

Έλεγε λέξεις και φράσεις του πάστορα...

που είχαν χαραχτεί στη μνήμη του.

Ικετεύουμε τη φιλευσπλαχνία του Κυρίου.

-Πρέπει να εκτελούμε το θέλημά Του με αγάπη.

Αναπολείς το σιωπηλό νεαρό...

που ήρθε κι έφυγε τόσο ξαφνικά;

Ναι.

Ένα χρόνο μετά, έφτασε στο χωριό ένα διάσημο πρόσωπο.

Ο τενόρος από το Παρίσι, Αχιλλεύς Παπέν...

που εμφανιζόταν στη Βασιλική Όπερα της Στοκχόλμης.

-Σας ευχαριστώ, αγαπητή κυρία. -Είστε τόσο ευγενική, αγαπητή κυρία.

-Η Στοκχόλμη είναι πολύ όμορφη πόλη.

-Η Σκανδιναβία έχει πολλές όμορφες πόλεις.

Ταξιδεύω πολύ...

όμως επιθυμώ περισσότερο τη μοναξιά.

Αγαπώ τη σιωπή.

-Τη σιωπή, και το βουητό των κυμάτων.

-Τότε πρέπει να επισκεφτείτε τη Γιουτλάνδη.

Είναι υπέροχη...

και παρθένα.

Εκεί θ' αναπνεύσετε καθαρόν αέρα...

και θα ξεκουραστείτε.

Γνωρίζω ένα μέρος.

-Μπορείτε να μείνετε στου μπακάλη.

Ο Αχιλλεύς Παπέν όμως, βυθίστηκε στη μελαγχολία.

Ξαφνικά, είδε τον εαυτό του γέρο...

στο τέλος της καριέρας του.

-Κύριε, Θεέ -Τ' όνομά Σου και η δόξα Σου

-Πρέπει ν' ακουστούν σ' όλον τον κόσμο

Και κάθε ταπεινός Σου δούλος,

κάθε ταξιδευτής πρέπει με δύναμη

να Σε υμνεί

-Ο Θεός είναι Θεός ακόμα κι αν η γη ερημώσει

-Ο Θεός είναι Θεός ακόμα κι αν η ζωή τελειώσει...

Παντοδύναμε Θεέ...

-Η φιλευσπλαχνία Σου φτάνει στους ουρανούς...

και το μεγαλείο Σου στα βάθη των ωκεανών.

Εδώ έχουμε μια ντίβα.

-Όλο το Παρίσι θα πέσει στα πόδια της.

Καλημέρα σας, κύριε.

Καλημέρα.

-Ήρθα στον τόπο σας για λόγους υγείας.

Μένω στου μπακάλη.

-Θα ήμουν ευτυχής αν έδινα μαθήματα φωνητικής...

στη νεαρή κυρία που μένει εδώ.

-Έχει εξαίρετη φωνή, και με λίγη εξάσκηση...

θα τραγουδά σαν άγγελος.

-Είναι σημαντικό όταν κάποιος ψάλλει.

Είστε Παπικός;

-Ναι, Ρωμαιοκαθολικός. Παπικός.

Περάστε, κύριε...

Κύριε Αχιλλεύ Παπέν.

-Συζήτησα με την κόρη μου, και της έδωσα την άδεια.

-Είμαι ευτυχής. Σας ευχαριστώ. Χαίρετε, κύριε.

Χαίρετε, κύριε Παπέν.

Χαίρετε, κυρίες.

Χαίρετε, κύριε.

-Θα τα πούμε σύντομα; -Ναι.

Αα, σας ευχαριστώ.

Πολύ καλά.

-Θα λάμψετε σαν άστρο στους ουρανούς.

-Κανείς ποτέ δεν τραγούδησε τόσο καλά όσο θα τραγουδάτε εσείς.

Θα είστε το μοναδικό αστέρι.

-Τα άλλα θα σβήσουν από μόνα τους.

-Από τον Αυτοκράτορα μέχρι τις μοδιστρούλες...

όλοι θα 'ρχονται να σας ακούσουν.

Έχετε αρκετό ταλέντο...

για να διασκεδάζετε τους πλούσιους...

και να παρηγορείτε τους φτωχούς.

-Λοιπόν, Φιλίππα, προοδεύεις με τον κ. Παπέν;

Ναι, πατέρα.

Μια φωνή, μέσα μου, σε καλεί...

...μέσα από την καρδιά μου

-Έλα, τώρα, μην αντιστέκεσαι...

είν' η φωνή της χαράς

Τρέμω, ακόμα την ακούω...

...η χαρά μου με φοβίζει

Πόθος, αγάπη κι αμφιβολία...

...παλεύουν μέσα στην καρδιά μου

-Έλα, λοιπόν, μαζί μου, ομορφιά μου

Ο Μασέτο ακόμα μ' αγαπά

Θα σε κάνω μεγάλη κυρία

Η καρδιά μου γίνεται αδύναμη

Έλα, έλα...

...πιάσε το χέρι μου, αγαπημένη

Θέλω και δε θέλω

-Μην αντιστέκεσαι -Όλα θα παν καλά, αγαπητή μου

Η χαρά μου με φοβίζει

Ας φύγουμε, ομορφιά μου

-Έλα λοιπόν, μαζί μου ομορφιά μου

Ο Μασέτο ακόμα μ' αγαπά

Θα είσαι μια μεγάλη κυρία

Η ψυχή μου είναι αδύναμη

Ω, έλα

Ω, έλα