The first 200 lines.
1945, landingsbaan Odo-eiland, de laatste dagen van WO II
Aan de slag. -Begrepen.
Motor in orde. -Begrepen.
Vliegtuig bijgetankt. -Begrepen.
Vaandrig Shikishima?
Ik ben Tachibana van de marinevliegbasis. Ken je me nog?
Natuurlijk, ik sta bij je in het krijt.
Het verbaast me dat je die roestbak hebt weten te landen op zo'n waardeloze baan.
Je bent het nog niet verleerd.
Ik ben oefeningen gewend, maar nu ben ik opeens een echte kamikazepiloot.
Wees dankbaar dat je nu even wat vrije tijd hebt.
Het is wel vreemd.
We hebben je vliegtuig onderzocht, maar er is niets mis mee.
Wat wil je daarmee zeggen?
Ik sta aan jouw kant. We hebben meer mensen zoals jij nodig.
Waarom zou je een 'eervolle dood' sterven als de strijd toch al besloten is?
Pak de wapens. -Ja, meneer.
De vijand? -Geen idee.
Wat is dat? -Iets groots.
Een nieuw wapen van de Amerikanen?
Taki. Taki, zet de lamp aan. -Doe ik.
Taki. -Wat krijgen we nou?
Dat is Godzilla. -Wat?
Volgens een dorpeling brengt hij diepzeevissen met zich mee.
Godzilla?
We gaan eraan. Zoek dekking, snel.
Wat is dat voor ding? -Dat weet niemand.
Vaandrig Shikishima. -Meneer.
Kun je het 20 mm-kanon bereiken?
Je bent de enige artillerist. Wij zijn monteurs.
Wat als ik hem alleen maar boos maak? -Een 20 mm-kanon kan alles doden.
Schiet op, voor hij te dichtbij komt. Ga nu, schiet op.
Snel.
Schiet op.
Waar is hij mee bezig?
Nu. Schieten.
Hij komt deze kant op.
Wat nu, meneer? -Munitie.
Pak de munitie.
Jij idioot. Niet schieten.
Hou op met schieten. Hou op.
Terugtrekken. -Wegwezen.
Mr Tachibana.
Ik lok hem weg. Schiet hem dood.
Jullie hadden beter verdiend.
Hé.
Iedereen is dood.
Ze zijn allemaal dood.
Omdat jij niet gevuurd hebt.
Verdomme.
Jij daar. Hé.
december 1945, Tokio
Kijk uit waar je loopt, man.
Ben jij het, Koichi?
Sumiko. -Hoe is het mogelijk?
Was jij geen kamikazepiloot?
Hoe durf je je gezicht hier te laten zien? Je moest je schamen.
Kijk wat er is gebeurd door lafaards zoals jij.
Als jij je werk had gedaan...
hadden m'n kinderen nu nog geleefd.
Weet je of m'n ouders het overleefd hebben?
Iedereen is dood.
Deze plek was één grote vlammenzee.
Je ouders zijn dood.
Net als m'n kinderen.
aan m'n lieve zoon Koichi
Ik moest levend terugkomen, toch?
Dat hebben jullie me gezegd.
Houd de dief. -Aan de kant.
Wegwezen. -Hou die vrouw tegen.
Alsjeblieft. -Wat?
Kom terug.
Wat?
Hé, jij daar.
Eindelijk. Waar was je?
Je zat midden op de markt, dan was ik gezien.
Heb je hier de hele tijd gezeten?
Ja, ik zat te wachten tot jij de markt verliet.
Je hebt vast honger.
Waarom heb je haar niet gewoon achtergelaten? Hé.
Op een plek als deze?
Interessant.
Volg me alsjeblieft niet.
Je laat ons voor dood achter op straat. -Nou en?
Als je klaar bent, moet je gaan. -Hoor je dat? Wat is hij gemeen en eng.
Waar is je echtgenoot? Is hij soldaat?
Zie ik eruit alsof ik een echtgenoot heb? -Pardon?
Van wie is die baby dan?
Doet dat ertoe? -Natuurlijk wel.
Tijdens de luchtaanvallen...
smeekte haar stervende moeder me om hulp.
Dus je bent helemaal geen familie van dat kind?
Nee. Nou en?
Ben je gek geworden? Je kunt helemaal niet voor een baby zorgen.
Jij kon haar anders ook niet achterlaten.
Naam?
Akiko
Nee, ik bedoelde die van jou.
Noriko.
Waarom kleed je je als een zwerver? Is dat een bewuste keuze?
Ik ben geen hoer. -Doe niet zo beledigd.
Je moet toch overleven. Niemand had het je kwalijk genomen.
En je familie?
Je ouders?
Ja.
Ze zijn omgekomen tijdens de luchtaanvallen.
Dat hebben we met elkaar gemeen.
Wat? Nee, je mag hier niet...
blijven slapen.
Hé.
Hoe zit dat nou?
Wat bedoel je? -Hou je niet van het domme.
Die moeder en dat kind. Denk je soms dat je een of andere heilige bent?
Nee, ze waren er gewoon opeens.
Als ze bij jou verblijven, heb je ze opgepikt.
Het is nogal laat om de held te gaan spelen.
Ach, wat zou het ook? Het doet me allemaal niks meer.
Wacht.
Kan die vrouw borstvoeding geven?
Nee, ze is niet de moeder van dat kind.
Pardon?
Op deze manier zal ze sterven aan ondervoeding. Nietwaar?
Dus je hebt een kind gevonden, maar weet niet hoe je ervoor moet zorgen.
Hoe haal je het in je hoofd? -Ik weet het niet.
Dit is niet voor jullie.
Volwassenen kunnen overal op overleven.
Maak er rijstebrij van.
Nou, daar gaat m'n kostbare witte rijst dan.
Wat is hij toch ook een lastpost.
maart 1946
Verdomme, ik ben kletsnat.
Was er werk?
Nou, ik heb wel iets gevonden. -Wat dan?
Het verdient best goed.
Kijk, ze hebben me een voorschot van 3000 yen betaald.
Dat is geweldig.
Het is vast oplichterij, zoals die keer dat je rijst werd gestolen.
Nee, hoor. Totaal niet.
Hoe weet je dat zo zeker? -Dit is goedgekeurd door de overheid.
Daarom betaalt het ook zo goed. -Wat moet je doen?
Tijdens de oorlog hebben beide kanten veel mijnen in de zee geplaatst.
Die moet ik nu opruimen.
Het betaalt zo goed, omdat het...
Omdat het vrij gevaarlijk is.
Ben je gek? Je hebt net een oorlog overleefd.
Wat moet ik anders?
Als we zo doorgaan, verhongeren we. Ik probeer Akiko in leven te houden.
Dat begrijp ik, maar...
Dit verdient goed.
Dan kunnen we zelfs Amerikaans melkpoeder kopen. Daarvoor zou ik...
Ik verbied het je om dood te gaan.
Geen zorgen. Het is dan wel gevaarlijk, maar dat betekent niet dat ik doodga.
Ik ben geen kamikazepiloot meer.
Bovendien werk ik op een speciale boot die mijnen kan vermijden.
Is dit de speciale boot?
Hé, ben jij de nieuwe scherpschutter? -Shikishima.
Matroos? -Gevechtspiloot.
Hij is nutteloos. -Ben je ex-gevechtspiloot?
Hij is maar een afdankertje.
Was je teleurgesteld toen je deze boot zag?
Er liggen 60.000 mijnen voor de kust van Japan.
De Amerikaanse magnetische mijnen zijn verreweg het ergste.
Als er een metalen boot in de buurt komt, ontploffen ze.
Vandaar deze houten boot dus. -Hij leert snel.
We ruimen verankerde mijnen op. Houten boten zijn het veiligst.
Ik ben Noda. Ik heb wapens ontwikkeld voor de marine tijdens de oorlog.
Dit zijn kapitein Akitsu en Mizushima. -De Knul en Doc.
Ik ben niet gek op die bijnaam. -En ik ben geen knul.
Je bent een groentje, dus nog een knul. -Ik weet het, ik heb niet gevochten.
Dit is de mijnenveger Shinseimaru en dat is de Kaishinmaru.
De mijnen zijn net ballonnen aan een touwtje.
Tussen onze boten is een kabel met een mes gespannen.
We snijden de kabel door en dan drijft de mijn naar boven.
Dan vuren we erop met dit schatje. Bam, bam, bam.
Kijk maar eens.
Deze is lastig te raken.
Mag ik het proberen? -Weet je het zeker?
Je moet rekening zien te houden met de schommeling van de boot.
Goed schot.
Net als in een vliegtuig, niet dat ik gevochten heb.
Wat?
Heb je niet gevochten? Dan zijn Shikishima en ik gelijken.
Jij kunt geen vliegtuig besturen. -Dat had ik wel geleerd in de oorlog.
Had de oorlog maar langer geduurd...
Ik hoop dat je dat niet meent.
Nee, sorry.
Dommerik.
Schieten. Terugtrekken.
Gaat het wel?
Had je weer een nachtmerrie?
Het was een droom.
Juist. Het was maar een droom.
Of misschien...
ben jij wel een droom.
Waar heb jij last van? -Vertel op. We zijn in Japan, toch?
Ik heb het overleefd, toch?
Ik heb het overleefd. -Hou op.
Ja, ik weet het. Ik weet het.
Ik weet het.
juli 1946, het atol Bikini Operatie Crossroads
No comments yet. Be the first to leave one.