Cherry

Γεια.

Θέλετε να κάτσω εδώ;

Μπορώ να καπνίσω;

Μισό.

Από πού θέλετε να ξεκινήσω;

SubRip-Edit By: SFTeam Exclusive Movies Για τον ΗellasΤz </font

Είμαι 23 ετών

και… ακόμη δεν καταλαβαίνω τι είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι.

Είναι λες κι όλα αυτά χτίστηκαν με το τίποτα και…

το τίποτα τα συγκρατούσε όλα.

Σ' αυτά τα μέρη μεγάλωσα.

Ωραία διαμερίσματα. Κάποια έχουν μπαλκόνια.

Και τα δέντρα είναι όμορφα.

Ούτε αυτά τα καταλαβαίνω, αλλά μ' αρέσουν.

Νομίζω πως θα μ' άρεσαν όλα.

Θα 'πρεπε να 'ναι πολύ χάλια δέντρο για να μη μ' αρέσει.

Ενίοτε αναρωτιέμαι αν η ζωή μου πήγε στράφι.

Όχι πως δεν αντιλαμβάνομαι την ομορφιά των πραγμάτων.

Παίρνω κατάκαρδα καθετί όμορφο

και μου ξεσκίζει την καρδιά σχεδόν μέχρι θανάτου.

Απλώς κάτι μέσα μου πάντα μ' έκανε να απεμπλέκομαι…

ώσπου τίποτα να μη με συγκρατεί.

Ξέρεις πού πας, έτσι;

Στρίβεις στο πρώτο αριστερά. Δεν το χάνεις.

Ραντεβού στο πάρκινγκ. Δυο τρία λεπτά πάνω κάτω.

Φοράω τζόκεϊ.

Κόκκινο κασκόλ, λευκό πουκάμισο, μπλε ζακέτα με κουκούλα.

Ένα τζιν, παλιά αθλητικά. Τίποτα ασυνήθιστο.

Με το κασκόλ καλύπτω το μισό κάτω πρόσωπο.

Αν κι είναι λίγο αργά πια. Το κάνω καιρό αυτό.

Και δεν είναι άγνωστη η φάτσα μου.

Όχι συναγερμούς! Είμαι καταζητούμενος! Θα με σκοτώσουν!

Θεέ μου! Τι γίνεται;

Βγάζει πολλή θλίψη η φάτσα μου,

οπότε το παίζω τρελός για να μη με περάσουν για χέστη.

Πέστε κάτω! Πέστε κάτω τώρα, γαμώτο!

Όταν ληστεύεις τράπεζες, κυρίως ληστεύεις γυναίκες,

οπότε δεν θες με τίποτα να 'σαι αγενής.

Κυρία μου, δεν είναι προσωπικό.

-Κανένα πρόβλημα. -Το όνομά σας;

-Βανέσα. -Γεια σου, Βανέσα. Χαίρω πολύ.

Εσένα πώς σε λένε;

Πλάκα έχεις, Βανέσα. Άνοιξε το συρτάρι τώρα.

Ενώ στεκόμουν εκεί με το όπλο παρατηρώντας την…

κάτι με κυρίευσε.

Σαν ένα είδος θλίψης.

Είναι… λες και πάντα ήξερα ότι έτσι έπρεπε να τελειώσουν όλα.

Μα δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι εκείνη τη συγκεκριμένη…

στιγμή.

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΞΕΚΙΝΟΥΣΕ,

ΕΙΔΑ ΕΣΕΝΑ

Την Έμιλι την είδα για πρώτη φορά σ' ένα τοπικό πανεπιστήμιο.

Εκείνο με τους Ιησουίτες. Τίμια σχολή.

Και δεν θέλω να λέω ψέματα, αλλά

σκέφτηκα "Φίλε, πόσο θα γούσταρα να την πηδήξω αυτήν".

Δέκα φορές σε φώναξα.

Σόρι. Είχα δυνατά τη μουσική.

-Γεια. -Ωραίο πουλόβερ.

Ευχαριστώ. Απ' την Κόβεντρι το πήρα.

Ένα παλιό, θλιβερό πουλόβερ.

Είμαστε μαζί στην Αγγλική Φιλολογία.

Το ξέρω. Χάλι μαύρο πάντως το μάθημα, έτσι;

Ναι. Αλλά πάντα είσαι εκεί.

Πράγματι.

Θα τα ξαναπούμε υποθέτω.

Από πού είσαι;

Έλμπα, Νέα Υόρκη.

Πώς είναι εκεί;

Μια απ' τα ίδια λίμνη. Μια απ' τα ίδια πόλη. Απλώς… λίγο πιο σκατένια.

Εγώ έχω την ίδια κοπέλα απ' το λύκειο.

Αλήθεια; Γλυκό αυτό.

Ναι, σπουδάζει στο Νιου Τζέρσεϊ.

Όνομα έχει;

Ναι. Μάντισον Κοβάλσκι.

Πολύ όμορφη είναι.

Ναι. Πανέμορφη.

Μ' άρεσε πολύ η Έμιλι, αλλά είχα υποσχεθεί στη Μάντισον να πάρω το υπεραστικό

για να πάω να τη δω στη σχολή.

Έμενε στην εστία και το κρεβάτι της δεν χωρούσε δύο άτομα, αλλά…

τουλάχιστον είχε φύγει η συγκάτοικός της, γιατί…

Πέθανε η γιαγιά της.

Κρίμα.

Σιγά. Γριά ήταν.

Τότε…

τα χαιρετίσματά μου στη Μάντισον.

Η Μάντισον με θεωρούσε σκυλάκι.

Πάμε.

Τα πάρτι που με πήγαινε ήταν άθλια τα περισσότερα.

Τα πιτσιρίκια έπιναν μπίρες σ' ένα υπόγειο με ντεκόρ τσιμεντόλιθους.

Μια μαλακία μεταξύ φοιτητικού παιχνιδιού, μπουντρουμιού σεξ και κόκκινων φαναριών.

Τα πάντα ήταν φουλ καταθλιπτικά.

Ένα σωρό άσχετοι τύποι ήξεραν τη Μάντισον.

Μόνο έναν μήνα στη σχολή, αλλά, άγνωστο πώς, την ήξεραν όλοι.

Ήθελε να συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα επάνω της, όχι πως πειράζει. Τέλος πάντων.

Απλώς ένιωθες λίγο άβολα όταν ήσουν εκείνος στο πάρτι

που συνόδευε την κοπέλα πάνω στο τραπέζι που πηδιόταν μ' ένα φάντασμα.

Είχα δουλειά, στην οποία πήγαινα, αντί να κάνω καλύτερα πράγματα,

όπως οτιδήποτε. Όμως έπρεπε να δουλέψω.

Ο γερο-Φατούκ είχε μισή ντουζίνα κόρες κι εγγονές,

κι όλες δούλευαν στο εστιατόριό του.

Δεν ξέρω αν είχε κι εγγονούς, πάντως και να 'χε, δεν δούλευαν εκεί.

Όλες οι εγγονές οδηγούσαν Escalade ή Denali ή κάτι τέτοιο.

Κάποιες τα είχαν με σερβιτόρους.

Γουστάρει να τον παίρνει απ' τον κώλο.

Να της χώνεις τη μούρη στο μαξιλάρι, να τη φτύνεις.

Πραγματικά πρέπει να 'ναι παλαβιάρα.

Απορώ ποιος της τα 'μαθε όλα αυτά.

-Γεια. -Γεια.

Για να σε δω να το κάνεις.

Ωχ, όχι. Γαμώτο, σκατά. Σκατά! Γαμώτο!

Είσαι ή δεν είσαι άντρας;

Ε; Πέτα την ψηλά. Ψηλά!

Να την ακούσουν στη σάλα, καριόλη!

-Γάμησέ με με δαύτον! -Έτσι, γάμα τον.

Δυο βδομάδες άντεξα μόνο.

Μετά τη δουλειά, περνούσα απ' τον Τζέιμς Λάιτφουτ.

Κολλητός μου απ' το δημοτικό.

Είχε χάσει τον πατέρα του μικρός…

το ίδιο και τη μητέρα του. Και μετά…

Και μετά γύρισε κατεστραμμένος απ' τον πόλεμο ο αδελφός του,

οπότε ο Τζέιμς είναι μόνος, βασικά.

Φίλε!

Μόνο εμένα έχει.

-Είσαι καλά; -Ναι.

Ήθελα να πάω μέχρι την τράπεζα και προσφέρθηκε να με πάει.

Είχαμε τύχη βουνό εκείνη τη μέρα.

Κι ήρθε κι ο Ρόι.

Έβαφε σπίτια, αλλά δεν δούλευε.

Τι λέει;

Κι ο Τζέιμς φώναζε στον Ρόι για τον ξάδελφό του Τζο,

-επειδή ο Τζο έλεγε διαρκώς… -Θα πάω, κόφ' το.

Ρόι. Του το είπες; Πες στον ξάδελφό σου

-να μην πάει στους πεζοναύτες. -Γιατί εγώ;

-Αφού θα πάει. -Μην πας στους πεζοναύτες, φίλε.

Πες μου έναν καλό λόγο, εντάξει;

-Δεν θέλω να κάνω μια ζωή αυτό. -Γιατί να καταταγείς;

Δεν θέλω να κάνω μια ζωή αυτό. Εσένα γιατί σ' αρέσει να τριγυρνάς με το αμάξι;

Δεν καταλαβαίνω γιατί.

Θέλει να κάνει τα δικά του. Άσ' τον να τα κάνει, ρε γαμώτο!

Έχεις υποχρέωση, από αγάπη στον ξάδελφό σου, τον οποίο αγαπάμε όλοι πολύ.

Και τώρα μου λες "Θέλω να τον στείλω στον τάφο"; Τι κάνεις;

-Τι σκέφτεσαι; -Κατατάχθηκα, φίλε. Έληξε.

Καταλάβαινα μόνο τα μισά απ' όσα έλεγε ο Τζέιμς.

Παρατηρούσα ότι έμοιαζε να μην ξέρει τι του γίνεται,

έτσι όπως κουνούσε τα χέρια,

κι ότι μάλλον ποτέ κανείς δεν θα τον άκουγε σ' όλη του τη ζωή.

-Δεν είναι σακαράκα. -Είναι, φίλε. Ό,τι χειρότερο.

Θέλω μόνο λίγο νερό για τη μηχανή.

Φέρτε μου λίγο νερό.

Είχα πρόβλημα με την τράπεζα.

Είχαν κάνει ένα λάθος και πήγα να το λύσουμε.

Μου στείλατε αυτήν την υπερανάληψη, αλλά είναι λάθος. Έχω αποπληρώσει.

Ορίστε.

Είναι ειδοποίηση νέας υπερανάληψης.

Αδύνατον. Δεν έχω κάνει ανάληψη μετά την τελευταία κατάθεση.

Με εκείνη την κατάθεση το υπόλοιπό σας ανήλθε στα δέκα δολάρια.

Μα υπήρξε μία επιπλέον χρέωση υπερανάληψης στον λογαριασμό σας,

που τον γύρισε πάλι σε αρνητικό.

Μα πώς με χρεώσατε πάλι για υπερανάληψη αφού είχα αποπληρώσει;

-Η κατάθεση δεν φάνηκε εγκαίρως. -Μα πλήρωσα εδώ, μετρητά.

-Δεν φάνηκε, κύριε. -Μετρητά ήταν, γαμώτο. Από κοντά.

Δεν φάνηκε.

Ο επόμενος!

Λυπάμαι για το αμάξι, φίλε.

Σακαράκα ήταν.

Πήρες πίσω τα λεφτά σου;

Όχι.

Στην επιστροφή για το σπίτι του Τζέιμς, ο Ρόι πάσαρε τον μπάφο του.

Και μετά από μερικές τζούρες, νιώσαμε πάλι νικητές.

Η επομένη ήταν μια ωραία φθινοπωρινή μέρα, που μύριζες τα βρεγμένα φύλλα.

Πήγα στο εμπορικό, λοιπόν, να δω κάτι γνωστά παιδιά.

Ήθελαν να τους δώσω απ' τα Xanax μου, τα οποία έπαιρνα επειδή…

είχα κάτι κρίσεις πανικού.

ΛΕΥΚΟΣ ΑΡΡΕΝ

-Πάρτε, αγόρια. -Καταπιείτε το.

-Τι κάνετε αργότερα; -Θα πάμε σ' ένα πάρτι.

-Κάποιας Μάγκι. -Καλή φάση. Να 'ρθω;

Εννοείται. Θες λίγο…

Και σε αντάλλαγμα μου έδιναν έκστασι.

Εννοείται ότι θέλω έκστασι!

Εσύ είσαι;

-Γεια. -Γεια.

-Τι… -Ξέρεις τη Μάγκι;

-Τι; -Ξέρεις τη Μάγκι;

Ναι, ψιλό.

Μικρός ο κόσμος.

Τι λες τώρα!

-Τι; -Οι κόρες σου είναι τεράστιες.

Ναι... Πήρα λίγο έκστασι.

Πώς είναι;

Βασικά, πολύ ωραίο.

Θα σου έδινα λίγο, αλλά…

δεν έχω άλλο.

Δεν πειράζει. Μου έδωσαν πριν κι αρνήθηκα.

Μου το έδινε ένας άκυρος τύπος. Είπε να το κουμπώσω στον πισινό.

Τι φάση;

-Αλήθεια; -Ναι.

-Ποιος είναι αυτός ο τύπος; -Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω. Τελείως φευγάτος.