Insomnia

Totaal verlaten. Ik heb al twintig minuten geen huis gezien.

Kijk dan. - Je bent niet op vakantie.

Niet zo somber. - Moet je tegen haar zeggen.

Opgelet, het wordt zwaar.

Daar gaat m'n lunch.

Ik ben rechercheur Ellie Burr.

'Dé heilbotstad van de wereld.'

Rechercheur Dormer, wat een eer.

Welkom in Nightmute. M'n auto staat hier.

Ik ben zo blij dat ik met u mag werken.

Ik ken al uw zaken. Dinelli, Frank Prud'homme...

de schietpartij in Ocean Park en met name de moorden in Leland Street.

Bent u daar op nummer 325 gestoken door Ronald Langley?

Petje af. - M'n scriptie ging over Leland Street.

Ik zet u af bij het hotel en...

Naar het bureau graag. - Ja, meteen beginnen.

De meeste moorden worden opgelost in de eerste 72 uur.

48 uur. We zijn al een dag kwijt.

Maar ach...

Bureaubaantje, hé? Charlie Bubbles, hoe is 't?

Hoe lang is dat geleden? - Een jaar of zeven?

Acht jaar. - Ik ben echt oud.

Ellie, laat iedereen komen.

Leuke meid. - Toegewijd.

Toen ik Buck belde, had ik nooit verwacht dat ie jullie zou sturen.

Vanwege dat gelazer met Interne Zaken?

Ze zijn niet mis. - Welnee, het gewone gelul weer.

Buck wil je helpen. - Er zijn er al drie van ons gepakt.

Ze willen graag scoren maar... - Het waait wel over.

Een bericht van Warfield. - Hun pitbull.

Of je hem op de hoogte houdt.

Hier gaat 't wat opener. En met veel minder publiciteit.

Heel simpel.

Behalve dit.

Buck heeft ons de rechercheurs Dormer en Eckhart geleend.

Ze komen uit L.A. en helpen ons met de zaak Connell.

We mogen blij zijn met hen. Geef ze dus alle medewerking.

Fred Duggar leidde tot nu toe het onderzoek.

Meteen beginnen? - Heb je gezien wat we hebben?

Ik wil beginnen met het lichaam. Ik wil 't zelf even zien.

Ze stierf aan hersenletsel na een inwendige bloeding.

Doodgeslagen.

En deze plekken? - Niet ernstig.

Het is vooral haar gezicht en nek.

Verkracht? - Nee.

Er zit 'n oude plek onder.

Hier ook. - Die staan vermeld.

Hij heeft haar haar gewassen.

Haar nagels geborsteld.

Staat ook vermeld. - Niet dat hij ze ook geknipt heeft.

Of zij zelf. Nee, er zit geen lak aan de randen.

Zij heeft ze gelakt, een ander heeft ze geknipt. Ook van de tenen.

Was ze naakt? - Ja. Ze droeg die avond 'n rode jurk.

Geen sporen? - We verstaan ons vak.

Er was niets op haar te vinden. - Dat zegt ook veel.

Al die moeite. Waarvoor?

Hij kende haar. - Hij weet dat we erachter komen.

Een gek? Een crime passionnel?

Wie weet. Zijn reactie was in ieder geval niet passioneel.

Hij raakte niet in paniek, heeft haar niet onherkenbaar gemaakt.

Hij ging alle sporen na en heeft die kalmpjes verwijderd.

In alle rust, zonder enige haast.

Waarom heeft ie haar nagels geknipt?

Z'n macht over het lichaam. Het moment uitstellen.

Geen verminking.

Ditmaal niet. - Waren er meer?

Er komen er meer. Deze knaap beging een misdaad, zonder enige paniek.

Dan wil je meer.

We gaan eerst eens kijken wie Kay was.

Ik mocht nergens aankomen, vandaar de rommel.

Ze liet me niet graag binnen.

Had ze vrijdag 'n feestje?

Nee, ze ging naar de kroeg waar de jeugd hier graag komt.

Geen dagboek?

Ze hield wel iets bij, zegt haar moeder.

We hoorden dat ze na een ruzie met haar vriend boos is weggelopen.

Is dat zo?

Interessant.

Wie is dit?

Tanya Francke, haar beste vriendin.

Ik wil met haar praten.

Wie was Kay Connell?

Was ze populair, eenzelvig?

Vond ze 't hier leuk? Of wilde ze weg?

Had ze idealen?

Via haar moeten we die vent leren kennen.

Dit is dure kleding.

Haar vriendje Randy... - Stetz.

Heeft ie geld? - Hij is scholier.

Haar moeder ook niet. Had ze 'n stiefvader, een rijke oom?

Bewonderaar?

Dat vriendje... - Laten ophalen?

Ik wil hem in de klas verrassen.

Als ze niet voorbereid zijn, zeggen ze meer dan ze willen.

Is die school ver?

Het is tien uur.

Klopt. - In de avond.

Wanneer wordt 't hier dan donker? - Nooit, in deze tijd van het jaar.

Wist ik. Waarom wist jij dat niet, Hap?

U komt uit 'n lagere staat.

Niet van hier. Ik zie 't aan de manier van lopen: Onzeker.

Dormer en Eckhart. Er is gereserveerd.

M'n vriend lijkt onnozel maar vergis je niet.

Is 't restaurant nog open? - Nog heel even.

Dan gaan we meteen.

Er is heilbot Calabrese, heilbot Olympia...

Ga verder. - Heilbot Cajun.

Wat zou 't nagerecht zijn?

Ze worden onrustig.

We moeten praten. - Nee, hoor.

Gewoon niks doen? - Niks nieuws.

Wat doen we dan in dé heilbotstad van de wereld?

Buck wil Charlie helpen.

Nee, omdat Interne Zaken mij op de hielen zit.

Ik ben gisteren drie uur ondervraagd door Warfield.

Hij wil je gewoon bang maken.

Ik heb met Trish gepraat.

Sorry, maar ik moet iets met ze regelen.

Lul niet, Hap.

Jij raakt er niet bij betrokken. - O nee? Natuurlijk wel.

Jij, met jouw naam? - Dat is 't probleem juist.

Het kan Warfield niks schelen dat je een paar dealertjes hebt afgeperst.

Daar scoort ie niet mee. Hij wil 'n grote vis.

Hij zet jou onder druk om mij te pakken.

Jij bent brandschoon. - Ik ben 'n goeie agent.

Maar ze vinden altijd wel iets om je op te pakken.

Besef je de gevolgen?

In al mijn zaken gingen ze af op wat ik gezegd heb.

Straks lopen al die hufters weer vrij rond. Wil je dat?

Jou kunnen ze niks maken.

Dobbs.

En Dobbs dan? - Dat ligt anders.

Warfield wil niet dat schorem als Dobbs vrijkomt.

Het is 'n kaartenhuis. Als er een kaart omvalt...

Die gok moet ik nemen.

Ik heb 'n gezin. Warfield heeft me een voorwaardelijke straf beloofd.

Het gaat niet om ons...

maar om de mensen die van ons afhankelijk zijn.

Mensen met 'n gezin.

Wat ik gepresteerd heb, ga jij verwoesten.

Zomaar even. Waarom toch?

Om een lul van I.Z. Aan promotie te helpen?

Zodat ie mag golfen met de burgemeester of zo?

Klaar?

Sorry, ik moet iets met ze regelen.

Al 'n keus gemaakt?

Doe je alles hier? - Na elf uur wel.

Wat neem jij, Will?

Ik heb geen trek meer.

Wat zijn zoal de problemen hier? - Meestal iets met drank.

Huiselijk geweld, knokken in een bar.

De meeste komen hier om hun eigen gang te gaan.

Ze zijn erg op zichzelf.

En ik mag alleen delicten doen.

Die zijn ook belangrijk. - Het stelt niks voor. Doodsaai.

Het gaat in ons werk vaak om kleine leugentjes, kleine foutjes.

Ze verraden zich in delicten net zo als in moordzaken.

Dat zit in de mens.

Schrijf je 't niet op?

Verdenken je vrienden je ook?

Van de moord? - Niet roken in school.

Hield je van haar?

Nou, Randy?

Ja, leuke meid. - 'Leuke meid.'

Dat raakt me echt, zeg.

Hield zij wel van jou? - Jawel.

Ze wilde elke avond. - Als tijdverdrijf, denk ik.

Een meisje als Kay Connell wilde meer dan een sukkel als jij.

Ach, liefde maakt blind.

Woon je alleen?

Je hebt geen alibi. - Waar ging die ruzie over?

Niks bijzonders.

Er werd nogal geschreeuwd. - Zal wel.

En vrij ruw, hoorde ik. - Helemaal niet.

Het was anders. Ditmaal luisterde ze niet.

Ze zweeg niet.

Je bluft. - Ze had blauwe plekken.

Ze is geslagen.

Niet die plekken. Ik heb 't over die oude plekken, Randy.

Zeik niet. Ik heb niks gedaan.

Je bent 'n lulletje in 'n leren jasje. Je weet er niks van.

Dat onverschillige airtje, daar trapt je ma misschien in.

En misschien 'n paar agenten van hier die weten...

dat jij niemand vermoordt zonder sporen achter te laten...

die naar jou wijzen. Ik trap er niet in.

Omdat ik 't een en ander weet, begrijp je wel?

Ik weet dat je je vriendin sloeg.

En dat ze nog iemand had.

Misschien ging ze wel naar hem toe na die ruzie met jou.

Ga je ons vertellen wie het is?

Of ben je zo stom dat jij overblijft...

als de laatste die haar gezien heeft?

Ik weet het niet.

Ik kreeg 't niet uit haar.

Heb je haar hard aangepakt?

Vrij hard.

Denk je dat hij...

Hoe ging 't? - Trek dit na.

Niemand weet waar 't vandaan komt. - En bij de juweliers?

Details.