Letters to Juliet

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΟΥΛΙΕΤΑ ***GC Vamp Team-Movies***

Εδώ Σόφι Χολ από την εφημερίδα Νιού Γιόρκερ.

Γεια σας κύριε Μπιλ. Ευχαριστώ που με πήρατε.

Όχι, δεν είμαι συγγραφέας. Είμαι ερευνήτρια στοιχείων.

Είναι λίγο σαν ντετέκτιβ, ναι.

Ας δούμε αν είστε ο Ρόμπερτ Μπιλ που ψάχνω.

Μπορείτε να επιβεβαιώσετε πού βρισκόσασταν...

όταν μάθατε ότι τελείωσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος;

Στο Πουκίπσι; Εντάξει. Σας ευχαριστώ πολύ.

Ναι, τη στιγμή που τελείωσε ο πόλεμος.

Στο Παλμ Μπιτς; Εντάξει. Τυχερέ.

Σας ευχαριστώ πολύ. Γεια σας.

Γεια Μπόμπι, δε βρήκα τίποτα...

αλλά υπάρχουν ακόμη δυο Ρόμπερτ Μπιλ...

κι ένας υπαξιωματικός 3ης κατηγορίας.

Περίμενε.

Σε παίρνω εγώ.

Σόφι Χολ.

Μπορείτε να επιβεβαιώσετε πού βρισκόσασταν...

όταν μάθατε ότι τελείωσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος;

Στην πλατεία Τάιμς; Βρίσκομαι εκεί αυτή τη στιγμή.

Στέκομαι ακριβώς στο σημείο απ' όπου τραβήχτηκε η φωτογραφία.

Πραγματικά νόμιζα ότι δε θα σας βρω ποτέ.

Λοιπόν, να σας ζητήσω να μου περιγράψετε τι είδατε εκείνη τη μέρα;

Το φιλί ήταν αυθόρμητο, ή στημένο;

Ήταν.

Είστε σίγουρος;

"Σου αρέσει αυτό για το εξώφυλλο;"

Ώστε είσαι 100% σίγουρη;

Ο υπαξιωματικός 3ης κατηγορίας Ρόμπερτ Μπιλ, που ήταν ο 2ος ναύτης...

είπε ότι η νοσοκόμα ήταν κούκλα...

και ότι το φιλί ήταν μια εντελώς αυθόρμητη στιγμή...

και ένας εορτασμός πραγματικής αγάπης.

-Και αυτά στα είπε ο ίδιος; -Ναι, τα είπε.

Επειδή δε ζητάω συχνά προσωπική συζήτηση με ερευνητές στοιχείων.

Το έκανα επειδή θέλω να ξέρω αν είσαι σίγουρη.

Είμαι 100% σίγουρη.

Τέλεια.

Υποθέτω, οι άνθρωποι θέλουν να πι- στεύουν ότι είναι πραγματική αγάπη, έτσι;

Μιας και το ανέφερα, θα πήγαινες στη Βερόνα για προ-μήνα του μέλιτος;

Εξήγησε το μου αυτό.

Απλώς είναι διακοπές πριν τον γάμο.

Είναι η τελευταία μας ευκαιρία να μείνουμε λίγο μόνοι...

-πριν το εστιατόριο του... -Μα είναι η πόλη της αγάπης, έτσι;

Ναι. Αλλά εγώ...

Καλή επιλογή και καλή δουλειά. Σ' ευχαριστώ.

Σκεφτόμουν... όσο θα βρίσκομαι εκεί...

να γράφω.

Μα είσαι πολύ καλή ερευνήτρια στοιχείων.

-Καλό σου ταξίδι. -Σας ευχαριστώ. Τα λέμε αργότερα.

Ποιος κάνει μήνα του μέλιτος χωρίς γάμο; Είσαι πολύ τυχερή.

Το εστιατόριο του Βίκτορ ανοίγει σε 6 εβδομάδες και είναι η τελευταία μας ευκαιρία.

Εντάξει, μην τον αφήσεις να προσέξει οτιδήποτε άλλο εκτός από σένα.

-Πέτα το κινητό του στην Αδριατική. -Μα πρέπει να συναντήσει προμηθευτές.

-Σόφι... -Δεν πειράζει. Το υπόσχομαι.

Περίμενε, τι;

Κούκλα, να σε βοηθήσω να κουβαλήσεις το περιοδικό σου;

Θεέ μου.

Κλείσε τα μάτια σου. Κλείσε τα μάτια σου.

Κλείσε τα μάτια σου. Κλείσε τα μάτια σου.

Κλείσε τα μάτια σου. Άνοιξε το στόμα σου.

-Νόστιμο είναι; -Ναι.

Ναι; Όχι; Ναι;

Ναι; Ξαναεπινόησα της ταλιατέλες σου λέω.

Δοκίμασε αυτή, επειδή εαυτή είναι πάρα πολύ νόστιμη.

Είναι το ίδιο πράγμα, αλλά διαφορετικό. Πιο παχύ.

Περισσότερο... ξέρεις. Όχι;

Νόστιμο έτσι; Ναι;

Ξέρεις, με κάθε μετριοφροσύνη, νομίζω δημιουργώ ένα αριστούργημα.

Δεν ξέρω. Μια μου βγήκε τέλεια, μόλις τώρα...

-και είναι... αυτή νομίζω. -Βίκτορ;

-Δοκίμασε τη, αν και στεγνή. -Βίκτορ, Βίκτορ...

-Μπορώ να πω κάτι; -Τι;

Φεύγουμε σε 12 ώρες και δεν έχεις ετοιμάσει τα πράγματα σου για Βερόνα.

-Τίποτα. -Ναι, σωστά.

-Ναι. Παρασύρομαι. -Αυτά τα καθαρίζουμε;

Όχι, όχι.

-Θα είναι υπέροχα. -Το ξέρω. Ανυπομονώ.

Σοφία!

Σοφία! Πού είσαι γλυκιά μου Σοφία;

-Το λατρεύω αυτό το μέρος. -Είναι απίστευτο.

-Πρέπει να σου δείξω το ομορφότερο... -Ξέρεις τι είναι πιο απίστευτο;

-Τι; -Μόλις μιλούσα με τον κύριο Μορίνι...

και μας κανόνισε μια ιδιωτική ξενάγηση με κάθε έναν από τους προμηθευτές μου.

Ξεκινάμε με τον παλαιότερο και ομορφότερο αμπελώνα του Βένετο.

Ναι;

Βίκτορ.

Σόφι έλα τώρα, δεν καταλαβαίνεις.

Θα πάμε στον παλαιότερο και ομορφότερο αμπελώνα της περιοχής.

Αυτό είναι ρομαντικό. Εντάξει;

Θα πάμε εκεί, θα πιούμε λίγο κρασί...

θα μεθύσουμε λίγο...

και θα γυρίσουμε και θα...

Πώς ήταν;

-Προσπάθησα πάλι να μιλήσω του Μπόμπι. -Πώς πήγε;

Δεν πήγε, επειδή δεν του μίλησα.

-Γιατί; -Επειδή φοβήθηκα.

Αλήθεια;

Είναι ώρα να σταματήσω να ελέγχω γεγονότα και ν' αρχίσω να γράφω.

Ναι, Ναι, είναι το πάθος σου. Πρέπει να το κάνεις.

Είναι τα σταφύλια που σου έλεγα, που χρησιμοποιούν στην περιοχή για το Σοάβε;

Σωστά. Σωστά.

-Ξέρεις. Θυμάσαι; -Ναι.

-Σας αρέσει; -Καλό.

Έχει άρωμα από φρέσκα λουλούδια και φρούτα. Το νιώθεις;

Ναι; Το νιώθεις; Είναι πολύ καλό.

Χαμογελάστε.

Σόφι.

Πρέπει να πάρουμε εισιτήρια για την όπερα, πριν εξαντληθούν.

-Πρέπει να δούμε το Κασλβέκιο. -Ναι, Ναι.

Πρέπει να δούμε τη λίμνη Γκάρντα...

-και το σπίτι της Ιουλιέτας. -Φυσικά. Ναι.

Σόφι, αυτό είναι πανέμορφο. Είναι απίστευτο. Η μυρωδιά...

Σόφι, αυτό είναι απίστευτο! Τέλειο!

Εύχομαι να ήμουν ποντικάκι και να ζούσα στη σπηλιά σου με τα τυριά.

Ήταν ο κύριος Μορίνι στο τηλέφωνο.

Μας προσκαλεί σ' ένα απίστευτο δάσος, που είναι 120 χλμ μακρυά.

-Όπου βγάζουν εξαίσιες τρούφες... -Περίμενε. 120 χιλιόμετρα;

-Ναι, δεν είναι μίλια Σόφι. -Καταλαβαίνω τη διαφορά, απλώς...

Δεν καταλαβαίνω γιατί να θες να κάνεις 120 χλμ για να δεις ένα μανιτάρι.

Δεν είναι μανιτάρι, εντάξει;

Είναι τρούφα. Ταρτούφο. Εκείνο το πράγμα που βάζεις πάνω στα ζυμαρικά.

-Ταρτούφο; -Είναι άλλο πράγμα. Είναι...

Έλα τώρα, περνάς ωραία όλη μέρα, έτσι;

Καλά ήταν.

Αλλά τώρα...

Ειλικρινά, δεν έχω όρεξη να πάω να δω ένα μανιτάρι.

Καλά, κατάλαβα. Αλλά μην το λες μανιτάρι, εντάξει;

Ναι, εντάξει.

Ξέρεις τι; Γιατί δεν πας εσύ να δεις τις τρούφες...

-κι εγώ να πάω να δω αξιοθέατα; -Αλήθεια;

Ναι! Κι οι δυο ευχαριστημένοι.

"Σπίτι της Ιουλιέτας"

"Αγαπητή Ιουλιέτα..."

"Αγαπητή Ιουλιέτα, ο άντρας που αγαπώ δεν είναι ο σύζυγός μου."

Είσαι καλά;

Μιλάτε αγγλικά;

Δόξα τω Θεώ!

Πάρε αυτό το καλάθι και... Πώς το λένε; Όρμα.

Να ορμίσω;

Είσαι η μεταφράστρια από το γραφείο εύρεσης εργασίας;

-Όχι... -Περίμενα δυο εβδομάδες.

Λυπάμαι. Ονομάζομαι Σόφι. Απλώς σε ακολούθησα...

και σε είδα που έβαλες τα γράμματα σ' ένα καλάθι...

κι απλώς αναρωτιόμουν γιατί.

Γιατί;

Είσαι συγγραφέας;

Ναι, είμαι συγγραφέας.

Έλα. Θα σου δείξω.

Έρχονται απ' όλο τον κόσμο καθημερινά.

Αλλά να παίρνεις τα γράμματα τους;

Δεν είναι σαν να παίρνεις τα νομίσματα από ένα πηγάδι ευχών;

Πώς αλλιώς να τους δώσουμε απαντήσεις;

Θεέ μου. Ώστε απαντάτε σε όλες;

Ναι.

-Είστε όλες η Ιουλιέτα; -Οι γραμματείς της.

Η Ντονατέλα είναι παντρεμένη 51 χρόνια με τον ίδιο άντρα.

Χειρίζεται τα συζυγικά προβλήματα.

Οι σύζυγοι είναι σαν το κρασί. Χρειάζονται χρόνο για να ωριμάσουν.

Η Φραντσέσκα είναι νοσοκόμα. Χει- ρίζεται τις ασθένειες και τις απώλειες.

Και η Μαρία.

Γιατί πάντα αναστενάζεις όταν λες τ' όνομα μου;

Έχει 12 παιδιά, 29 εγγόνια και 16 δισέγγονα.

-Γράφει ό,τι θέλει. -Κι εσύ;

Η Ιζαμπέλα απαντάει σε αυτά που διαβάζονται δύσκολα.

Ναι, ερωτικούς καυγάδες, χωρισμούς, τις πολύ μπερδεμένες καρδιές.

Κάποιος πρέπει να το κάνει.

Η μητέρα μου. Θέλεις να μείνεις για φαγητό, Σόφι;

Μαμά, αυτό δεν είναι προσβολή.

Φτιάχνω ένα πανέμορφο πιάτο, αρκετό για όλη την πόλη...

κι αυτή λέει όχι.

Πολύ θα το ήθελα, αλλά πρέπει να φύγω.

Αυτό είναι το πρόβλημα των Αμερικανών.

-Όλο τρέχουν. -Σε παρακαλώ μαμά.

Πρέπει να συναντήσω τον αρραβωνιαστικό μου.

Αρραβωνιαστικό;

-Συγχαρητήρια. -Μπράβο! Τις ευχές μας καλή μου.

Τουλάχιστον πάρε λίγο γλυκό για σένα και τον αρραβωνιαστικό σου.

Ευχαριστώ.

-Καλό απόγευμα. -Γεια σου.

Πήγα και ήρθα 120 χλμ και πάλι ήρθα πριν από σένα;

-Συγχαρητήρια. -Τι; Ναι. Τι;

Πώς ήταν η Βερόνα; Πώς ήταν χωρίς εμένα;

Άδεια; Μισοάδεια; Εντελώς άδεια;

Μισοάδεια.

-Γνώρισα τις γραμματείς της Ιουλιέτας. -Της Ιουλιέτας;

-Της Ιουλιέτας Καπουλέτου; -Ναι.

Υπάρχουν κάτι γυναίκες που αυτο- αποκαλούνται γραμματείς της Ιουλιέτας...

και γράφουν γράμματα σ' αυτούς που γράφουν γράμματα στην Ιουλιέτα.

Και αυτές οι γραμματείς εργάζονται για την πόλη της Βερόνα...

και πολύς κόσμος...

πληγωμένες γυναίκες απ' όλο τον κόσμο...

έρχονται και γράφουν γράμματα...

-και τ' αφήνουν στον τοίχο. -Τι είναι μέσα στη σακούλα;

Δεν ξέρω.

Και αφήνουν αυτά τα γράμματα.

Τα κολλάνε πάνω στον τοίχο στην αυλή της Ιουλιέτας...

και μετά έρχονται αυτές οι γραμματείς μ' ένα καλάθι...

και μαζεύουν τα γράμματα καθημερινά.

Και μετά απαντούν ως Ιουλιέτα...