Predestination

ถ้าผมสามารถเอาเขามาอยู่ตรงหน้าคุณได้

ชายผู้ที่ทำลายชีวิตคุณ

ถ้าผมรับรองได้ ว่าคุณจะรอดตัวไปได้

คุณจะฆ่าเขามั้ย?

เหรียญแบล็คมอร์

ผมรู้ว่ามันเป็นครั้งที่สองของคุณ

ดีใจด้วย

คุณทำดีที่สุดแล้ว

งั้นก็แค่นี้เหรอ?

คำสั่งจากคณะกรรมการ จะมาถึงเร็วๆนี้

ภารกิจสุดท้ายเหรอ?

ใช่

แล้วมือระเบิดละ?

มันไม่ใช่ปัญหาของคุณอีกแล้ว

ผมไม่อยากให้คุณคิดถึง

ความผิดพลาดในภารกิจล่าสุดของคุณ

พักผ่อนให้มากๆ

ผู้ต้องหาทุกคนล้วนสอนเรา

ทำให้เราเก่งขึ้นในสิ่งที่ทำ

ไม่มีใครเกินกว่านักต่อต้านสังคมลึกลับคนนี้

เขานั้นอัจฉริยะ

เก่งที่สุดในช่วงเวลาของเขา

นักข่าวตั้งฉายาให้เขาว่า ฟิซเซอร์ บอมเบอร์

ครั้งนี้เราหยุดเขาได้

แต่ครั้งนี้เป็นแค่การโจมตีเล็กๆ

นี่คือแผนการใหญ่ของเขา

มีนาคม 1975

เขาทำให้วันนี้เปลี่ยนไป

แรงระเบิดอยู่ในระดับ 10ช่วงตึกของนิวยอร์ก

และคร่าชีวิตไปกว่า 11,100คน

ทุกอย่างที่เราทำ เพื่อหยุดเขานั้นล้มเหลวหมด

แต่ครั้งนี้ผมเกือบทำได้

แค่ต้องลองอีกครั้ง

การผ่าตัดสำเร็จแล้ว

เนื้อเยื่อใหม่กำลังสร้างตัว

แต่คุณต้องเข้าใจนะ

คุณจะดูเปลี่ยนไป ไม่ใช่แบบที่คุณจำตัวเองได้

ดวงตาจะกลับมามองเห็น

คุณควรจะรีบหายให้ไว เพื่อภารกิจครั้งสุดท้ายนี้

แล้วผมก็จะถูกปลดประจำการ

มันไม่ใช่แค่บาดแผลทางกายเท่านั้น

คุณมีชั่วโมงปฏิบัติงานมากกว่า

มากกว่าเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ ที่ผมเคยรักษามา

เป็นงานที่เสี่ยงมากจริงๆ

แผลเย็บเริ่มสมานแล้ว

อาการบาดเจ็บที่กล่องเสียงลดลง

แต่ก็จะไม่กลับมาเหมือนเดิมซะทีเดียว

งั้นคงเป็นนักร้องไม่ได้แล้ว

คงต้องใช้เวลาสร้างความเคยชินพอสมควรเลย

ผมเปลี่ยนไปเยอะจริงๆ

ผมสงสัยว่า แม่จะจำผมได้ไหม

ในที่สุด ภารกิจสุดท้ายก็มาถึงวันนี้

ผมคิดว่า

มันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้

ตอนที่คุณกำลังฟังอยู่นี้ คงจะผ่านไปแล้ว 7ปี

ภารกิจแรกของเรา

ก็สำคัญพอๆกับภารกิจสุดท้าย

แต่ละภารกิจทำให้เรา เข้าใกล้จุดหมายเข้าไปทุกที

คุณครับ กรุณายกมือขวาขึ้นด้วย

คุณให้ปฏิญาณได้ไหม ว่าจะปฏิบัติตามกฎและข้อบังคับ

- ที่บัญญัติโดย T.B.R. มาตรา 7286 - ครับผม

คุณยินยอมว่าหากลังเล สงสัย ไม่ทำตามคำสั่งปฏิบัติภารกิจ

เป็นผลให้ต้องขึ้นศาลทหาร และหากผิดจริง

จะต้องโทษประหาร

ครับผม

ขอบคุณครับ

ขอบคุณ

"เวลา" มันไล่ตามเราทุกๆคน

กระทั่งพวกที่ทำงานแบบพวกเรา

ฉันว่านายน่าจะพูดได้ว่าพวกเราพิเศษ

โอ ให้ตายเถอะ มันช่างฟังดูโอหังเหลือเกิน เวลาพูดคำนั้นออกมา

เอาล่ะ

เอาอย่างนี้ดีกว่า

นายอาจจะพูดได้ว่า

เราเกิดมาเพื่อมาทำสิ่งนี้

เฮ้ย ดูไอ้ตัวประหลาดนี่ดิ

ออกไปได้ ดีเรค

สั่งอะไรดีครับ?

โอลด์ อันเดอร์แวร์

โอลด์ อันเดอร์แวร์ เพียวๆ?

วางไว้ทั้งขวดเลย

ดูจากท่าทางนาย เดาว่าคงไม่ได้มาฉลองสินะ

จากท่าทางฉันงั้นเหรอ?

ฉันดูเป็นยังไงเหรอ

แค่ชวนคุยเฉยๆน่ะ ให้ตายเถอะ

มันคว่ำไปแล้ว

ไงพวก ขออีกสอง

เชสเซอร์ ใช่ไหม

นายมาใหม่สินะ

ใช่ ฉันพึ่งทำงาน ที่นี่ได้ไม่กี่อาทิตย์

เหรอ แล้วเป็นไงบ้าง?

ก็ค่อนข้างเงียบ

ผู้คนอยู่แต่ในบ้าน

เพราะไอ้ตัวชั่วฟิซเซอร์ บอมเบอร์สินะ

ใช่ คิดว่านะ

ชอบจริงๆ

ทำยังกับว่า การอยู่หลบๆ ซ่อนๆ จะทำให้ปลอดภัยขึ้น อย่างนั้นแหละ

นายไม่กลัวเหรอ?

ไปกังวลพวกโชว์ประหลาด ตามใต้ดินก็ไม่ทำให้อะไรเปลี่ยน

มันก็จริง

ไม่เคยเห็นนายแถวนี้เลย

มานี่บ่อยมั้ย?

นายเป็นอะไร พวกไม้ป่าเดียวกันเหรอ?

นายมีปัญหาอะไรเนี่ย?

เฮ้

ฉันก็แค่ล้อเล่นน่ะ ให้ตายเถอะ

งั้นเหรอ มันไม่ตลกเลย

งั้นเล่าให้ฉันฟังซิ

- อะไร เล่นมุขเหรอ? - ใช่ เอาหน่อย

เลี้ยงฟรีแก้วนึง เร็วเข้า

ไม่ ไม่ ฉันไม่รู้จักมุขตลกหรอก

นายทำงานอยู่ในบาร์นะให้ตายเถอะ ต้องมีเจอเด็ดๆซักมุขสิน่า

ไม่ ฉันไม่เก่งเล่นมุขนะ จำไม่เคยได้

มุขเดียวก็ไม่มี?

ก็ได้ มีมุขนึง

แต่มันไม่ขำนะ

ฉันรอฟังอยู่

ก็ได้ คือ มีชายคนนึง เดินเข้ามาในร้าน จบ

- เฮ้ย อะไรกันนี่ - ล้อเล่นๆๆ

มีมุขนึง มีมุขนึง

ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อน?

ไก่ตัวผู้

อะ นั่นไง เห็นไหม ฉันเล่นมุขไม่เก่ง

นั่นดีสุดของนายเหรอ?

- ใช่ คือ.. - มันไม่ขำเลย

ก็บอกแล้วว่าไม่ขำ

นายเคยคิดเรื่องนั้นมั้ย

เรื่องอะไร?

ก็เรื่องอะไรเกิดก่อน

ฉันต้องสนด้วยเหรอ?

- ฉันมีเรื่องสำคัญกว่าให้ต้องคิดตั้งเยอะ - ก็ได้

นายมีเรื่องใหญ่ให้ต้องจัดการ

นายมีเรื่องสำคัญให้ทำใช่มั้ย?

นายทำอะไร?

อะไรก็ได้ที่ต้องทำ

ใช่ มันก็ลำบากงี้แหละ การใช้ชีวิต มันคือสัจธรรม

นายรู้อะไรเกี่ยวกับความลำบาก?

คงมากพอๆกับคนตรงหน้าเนี่ย คิดว่านะ

คิดว่าเทียบกับคุณแม่ยังโสดได้มั้ย?

หมายความว่าไง

ฉันเขียนงานได้คำละบาท เรื่อง "คำสารภาพ"

"คุณแม่ยังโสด" คือนามปากกาของฉัน

พูดจริงเหรอ

ใช่

ใช่ ใช่

แล้วงานเป็นไงบ้าง?

งานก็ดี ฉันมีคอลัมน์ประจำสัปดาห์

ฉันเขียน เขาตีพิมพ์ ฉันมีกิน

ถูกมั้ย?

- อะไร นายอ่านงานฉันด้วยเหรอ? - ใช่ ใช่

มันทำให้นายแปลกใจเหรอ

- ใช่ ก็นิดหน่อย - ทำไมเหรอ?

นายดูไม่ใช่แนว

ไม่ใช่แนว?

- แนวตามกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย - ใช่ ใช่

นายก็รู้ ผู้หญิงอกหัก ที่อยากรู้สึกดีขึ้น

จากชีวิตที่ย่ำแย่ก็ด้วยการอ่าน

เรื่องราวที่เลวร้ายกว่า มีทั้งอกหักและนอกใจ

ที่บรรยายออกมาจากหน้ากระดาษ

นิยายเล่มละ 10 บาทนี่ล่ะ

เออ ใช่เลย

ใช่ แต่แหมนายก็ดูถูกตัวเองไปหน่อย ว่าไหมล่ะ

มันคือขยะน่ะ

ฉันคิดว่าฉันมีความสามารถในการเล่าเรื่องนะ แต่จะเขียนเรื่องใครดีล่ะ

นายลองแนะนำสิ นายอ่านแล้วนิ

ฉันต้องยอมรับว่าอ่านไปแค่นิดเดียว

"ในคืนที่มืดมิด เมื่อฉันมองเธอแค่ชั่วขณะ"

"ก็สัมผัสได้ถึงห้วงหัวใจของเธอ"

นายรู้ไหม ฉันเห็นว่า นายสื่อสารได้ดีเข้าใจในมุมของผู้หญิง

- มุมของผู้หญิง? - ช่าย

ใช่ ฉันเข้าใจมุของผู้หญิง

ก็สมควรอยู่

เพราะอะไร นายแต่งงานแล้ว? หรือนายมีน้องสาว?

นายจะต้องไม่เชื่อถ้าฉันบอกนาย

มีสิ่งหนึ่งที่งานนี้สอนฉันก็คือ

เชื่อจากคนแปลกหน้าดีกว่าเชื่อนิยาย

ฉันเคยได้ยินเรื่องเหลวไหลเหลือเชื่อมาพอสมควรแล้ว

ไม่มีอะไรทำให้ฉันประหลาดใจได้อีกแล้ว

นายยังไม่รู้จักคำว่าเหลือเชื่อหรอก

งั้นเหรอ ไหนลองบอกมาสิ

เอ้านี่ ฉันมีไฟ

ช่างมันเถอะ ฉันไม่บอกนายดีกว่า

นั่นไง นายกลัวว่ามันไม่เหลือเชื่อพอใช่ไหม

- คิดจะยั่วให้บอกน่ะเหรอ - ใช่

อายุเท่าไหร่เนี่ย 12 ขวบ?

เถอะน่า

พนันด้วยเหล้าที่เหลือในขวด ฉันมีเรื่องเจ๋งที่สุดที่นายเคยได้ยิน

พนันให้เต็มขวดเลย

เอาหรือเปล่า

ถ้าฉันแพ้?

แค่ทิปเพิ่ม 20 พอ

งั้นก็ได้

ไง พี่ชาย

- 2 ที่ เบียร์ - ได้ครับ

นายกเทศมนตรีเดวิดสันคะ, ท่านจะมีมาตรการอย่างไร

เมื่อชาวนิวยอร์กพากันออกจากเมือง

เพราะความหวาดกลัวต่อการโจมตีครั้งที่ห้า จากเดอะฟิซเซิล บอมเบอร์

เราได้จัดให้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจตระเวนรักษาการณ์

ตลอด 24 ชม.รอบๆเมืองครับ

และตั้งหน่วยประสานงาน กับชุดเก็บกู้ระเบิด