Paranormal Activity 4

- น้าเคตี้มีของขวัญมาให้ ฮันเตอร์ - ฮันเตอร์ จะให้น้าเปิดหรือหนูเปิด

อย่าไปบังคับ

ฮันเตอร์ นี่ของหนู จากคุณน้าคนโปรด น้าเคตี้

น้าที่น่ารักที่สุด

ถูกต้องเลย ไม่โกหก

ดูนี่

ฮันเตอร์ ให้แม่ดูหน่อยน้าเคตี้ให้อะไร

เดี๋ยว ให้กล่อง หรือให้สร้อยเนี่ย

ฉันให้กล่อง แล้วก็นี่ด้วย

ไปก่อนนะ ฮันเตอร์ รักหนูจังเลย

โชคดีน้องรัก แล้วเจอกัน

"6 ตุลาคม 2006 ฮันเตอร์ เรย์ถูกลักพาตัว"

"ระยิบระยับ เจ้าดาวดวงน้อย

จะเคลื่อนคล้อยไปแห่งหนไหน"

แดเนียล

นั่นคุณเหรอ

เคตี้

"ไม่มีใครทราบว่า เคตี้และฮันเตอร์อยู่ที่ไหน"

เร็วเข้า เร็ว สู้ ๆ

"เฮนเดอร์สัน เนวาดา"

"1 พฤศจิกายน 2011"

สู้ ๆ ไวแอท

ถ่ายเกมหน่อยได้ไหม

ไวแอท โบกมือหน่อย

เยี่ยม ขอบใจจ้ะ

ดูเขาสิ ลุย ไวแอท ลุยเลย ๆ ๆ

เขาโตขึ้นนะ

เก่งมากจ้ะ ที่รัก

สู้ ๆ ไวแอท

เก่งมากจ้ะ ที่รัก

- ชื่ออะไรจ๊ะ - ไวแอทฮะ

กี่ขวบจ๊ะ

6 ขวบฮะ

รักพี่สาวคนไหนที่สุดในโลก

- พ่อล่ะฮะ - กำลังมาจ้ะ

- อีกเดี๋ยวเดียวก็มาถึงแล้ว - พ่อมาไม่ทันดูบอลนี่ฮะ

- รู้จ้ะ แต่เผอิญแบบว่า... - ไม่ทันมื้อเที่ยงอีกต่างหาก

- นั่นสิ - บูมเมอแรง

ไง พวก

พ่อมาแล้ว

- ไหนบอกซิว่าลูกชนะ - ไม่ฮะ

- ทำแต้มได้มั่งไหม - ไม่

- เอาเหอะ ไม่เป็นไรนะ - เราทำได้แต้มเดียวเองฮะ

- ดูสิพ่อเอาอะไรมาฝาก - เกมก็สนุกดีละค่ะ

- ถ่ายเทปไว้ให้ดูแล้ว - นั่นแหละดีเลย

ไหนไอศกรีมล่ะเนี่ย

ไวแอทจ๊ะ นึกออกแล้ว

มา ๆ พี่มีอะไรจ๊าบ ๆ จะให้เธอดู

- จับไว้แล้วนะ - จับแล้ว

มืออย่าหลุด โอเคนะ หนักไปรึเปล่า ทำงี้นะ

เธอทำได้แน่ เมื่อกี้ยังเกือบแล้วเลย

ดูนะ

ให้เวลาผมฝึกหน่อยสิ

- หนูแทะไม้แทะไม้ได้เท่าไหร่ - แล้วพี่กินอะไรได้เท่าไหร่ล่ะ

เปล่า ไม่เฉียดเลยด้วยซ้ำ หนูแทะไม้แทะไม้ได้เท่าไหร่

อ๋อ หนูแทะเทอะ เทอะแทะ

- นั่นไงเด็กข้างบ้าน - อ๋อ ใช่ ๆ

- เอาล่ะจ้ะ ถึงบ้านแล้วเรา - นี่เขาเดินมาจนถึงบ้านเลยเหรอ

เก่งจริง ๆ เลย อีกทีนะ

เอาละพวกเรา เตรียมตัวเร็ว เราต้องไปกันแล้ว

ไหนดูซิเก่งแค่ไหน

นั่นละ ยังงั้น

- ประตูหน้าเปิด - โอ้โห ดูสิ

ว่าไง

หวัดดี เบน เปิดประตูเข้ามาเองได้เลยเนอะ

ซ่อนกุญแจไม่มิดชิดเองนี่ครับ

- ไง พ่อเสือ - ไง ลูกเสือ

ไวแอท ขึ้นมาแต่งตัวก่อน เร็วเข้า

- พ่อแม่เธอจะไปตอนไหนเนี่ย - ไม่รู้ซิ คงอีกแป๊บ

ฉันอยากเริ่มปาร์ตี้เต็มทีแล้ว

ปาร์ตี้อะไรเล่า นัดล้างตาต่างหาก

ก็นั่นล่ะปาร์ตี้

ปัดโธ่

- ฉันยังนำอยู่ - ตาฉันเสิร์ฟ

เธอสองคนทำได้เจ๋งจริง ๆ

- ปัดโธ่เอ๊ย หลบไป - หลบไปสิ

- พิลึกกันจริง - เธอนี่ยังกะแม่

ทำไมเราไม่ให้พวกเขาอยู่ช่วยก่อน งี่เง่าชะมัด

เสร็จยัง เสร็จแล้วใช่ไหม นั่งได้ยัง

- ยังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำเลย - เอาละ ฉันจะเบรกเหมือนกัน

เธออยาก...

ขยับมานั่งใกล้ ๆ ไหม ฉันขี้เกียจตะโกน ฉันรู้ว่า...

เธอเนี่ยนะขี้เกียจตะโกน

ตรงนี้ดีกว่ารึไม่ใช่ สบายกว่าตั้งเยอะ

- โซฟาตัวนี้ยังไงมันก็สบายกว่า - ไม่

- นี่เยอะไปเหรอ - เปล่า

- เธออยากทำอะไร - ไม่รู้ซิ

ในนี้มันอ้าว ๆ ไปข้างนอกกันเหอะ เธอจะได้พาฉันเดิน

พาดูบ้านหน่อย

- อยากออกข้างนอกใช่ไหม - ใช่

เลือดฉันมันร้อน จำเป็นต้อง...

สูดอากาศนิดนึง

"ประตูหลังเปิด"

ถึงแล้ว มองเห็นไหม

นี่บ้านเด็กเล่นของฉัน จะเรียกว่าปราสาทของฉันก็ได้

- เจ๋งนี่ - ที่ที่ฉันเป็นใหญ่สุด

มีปราสาทด้วยเหรอ แล้วมงกุฎล่ะอยู่บนนั้นรึเปล่า

- แจ๋วเลย ไปเอามงกุฎเธอกัน - ฉันต้องอยู่ในนั้นรอคนมาช่วย

- เธอมาช่วยฉันหน่อยได้ไหมล่ะ - ว่าไงนะ

ได้

รู้อะไรไหม ฉันเจอมันเข้าแล้ว งั้น...

- อ๋อเหรอ - ใช่ เพราะงั้น... จะรีบร้อนไปไหน

สกปรกกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย

หันไปทางไหนมีแต่ขยะ

- ในปราสาทเธอ มีเด็กด้วย อเล็กซ์ - บ้านเขาอยู่ฝั่งตรงข้ามน่ะ

- เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย - เธอโอเคใช่ไหมจ๊ะ

ฉันจะไปส่งบ้านนะ

อะไร

ฉันจะพาเขาไปส่งนะ เธอรอนี่แหละ

เธอชื่ออะไร

ร็อบบี้

ขอบใจมากที่กันท่าฉัน

"เขาชื่อร็อบบี้

บ้านอยู่ฝั่งตรงข้าม"

เป็นความจริงยิ่งกว่าจริง

"เขาปีนเข้าบ้านต้นไม้ของฉัน ตอนสี่ทุ่ม"

- แล้วเขาว่าไง - แม่เขาเป็นโสด แล้วก็...

ทำงานยุ่งตลอดเลยไม่ค่อยอยู่บ้าน เขาคงเหงาละมั้ง

ตอนอยู่ที่บ้านเก่าเขาก็ทำแบบนี้ ชอบไปเล่นในบ้านเด็กข้าง ๆ บ้าน

- ตอนสี่ทุ่มเนี่ยนะ - เขาคิดว่าเป็นเรื่องปกติ

- นั่นสิ - บ้าแล้ว

"ใช่ พ้นเสื้อไปอีกหน่อยน่ะ"

โอเค ไม่

"แวบเดียวก็ยังดี"

เอาเป็นว่าจบข่าว ฉันจะลงไปข้างล่าง ไปทำอะไรกิน

"ไม่ ๆ อย่า ฉันไปด้วยสิ"

- พาเธอไปด้วยงั้นเหรอ - "ใช่ พาฉันไปด้วยสิ"

ให้ตาย เธอนี่เรื่องมากจัง เงียบไว้นะ เขาหลับกันหมดแล้ว

"ทำไมมืดงี้ละ"

ก็ทุกคนหลับหมดแล้วนี่

"งั้นถ้าฉันแบบ จ๊ากกก ทุกคนก็ตื่นงั้นใช่ไหม"

ฉันว่าแม่กับพ่อคงไม่อยาก ไปด้วยกันสักเท่าไหร่

"อย่างน้อยเธอยังอยู่บ้าน ฉันสิต้องไปเม็กซิโก เซ็งชิบเป๋ง"

เม็กซิโกฟังดูน่าสนุกออก

"ไม่ ถ้าทุกคืนต้องทนอยู่กับคุณตา..."

- "ที่เผลอไม่ได้ ปล่อยปู้ดเป็นว่าเล่น" - เบน แหวะ

"เหม็นคลุ้งทั่วห้อง แถมลมเบ่งแรงยังพุ่งชนขาฉันเลย"

"เป็นอะไร"

ดูสิ

ต้องมีเรื่องที่บ้านร็อบบี้แน่ ๆ

แม่

- "มีอะไรเหรอ" - ที่นั่นต้องเกิดเรื่องอะไรอยู่แน่ ๆ

มีอะไรเหรอ

- แค่นี้ก่อนนะ - "เดี๋ยวสิ"

โน่น ๆ เขามาแล้ว เร็วเข้า

ดูเขาสิ

พระเจ้า รักเด็กนี่จังเลย

เจ๋งตรงใส่รองเท้าแตะ แต่สวมถุงเท้าด้วย

ไง ร็อบบี้ สบายดีไหมจ๊ะ เข้ามาสิจ๊ะ

ไวแอท ทักทายร็อบบี้หน่อยสิลูก

มาเร็ว มาหวัดดีหน่อย

นั่นไวแอทจ้ะ

จับมือกันจ้ะ

เล่นให้สนุกนะ จะเอาอะไรก็บอกแม่

- ชอบเด็กนี่ชะมัด - นั่นสิ

เด็กอัศจรรย์จริง ๆ

- จับมืออีกต่างหาก - ถึงว่า

ตัวตรง อ๋อ หวัดดี แล้วจับมือเขย่า

แม่ร็อบบี้เป็นไรเหรอคะ

ไม่ค่อยดี นอนร.พ.มา 2-3 วันแล้ว

- จริงเหรอคะ - จริง

- เขาจะมาอยู่กับเรางั้นเหรอ - ใช่

จะทำไงได้ เขาไม่มีที่ไป

- เขาไม่มีญาติเลยเหรอ - เขาไม่มีใครเลย

ว่าแต่แม่รู้จักแม่เขาแล้วเหรอคะ

คือมีน้ำใจมันก็ดี แต่เราไม่รู้จักพวกเขาดีด้วยซ้ำ

หมอนผม

โอเค ดีจ้ะ

ชิปชูบ้า

เจ๋ง

- จับเบา ๆ ฮะ อายุมันเป็นร้อยปีแล้ว - ขนลุก

แปรงสีฟัน ดีมาก เธอต้องใช้

กับส้อมวิเศษ

ที่จริงส้อมบ้านเราก็มีนะ ร็อบบี้ ระวังจ้ะ

นี่ก็อายุเป็นร้อยปีด้วยเหรอ

ฮะ เป็นส้อมราคาแพงมาก

มันพิเศษยังไงเหรอ

มันทำนายอนาคตได้ฮะ

ฉันอยู่ที่ห้องฉันนะ

- บาย - ร็อบบี้เป็นไงบ้าง

- น่าจะโอเคค่ะ - พวกเขาเข้ากันได้ไหม

- เขาแปลก ๆ นะคะ - นั่นสิ แต่หลังจากเรื่องเมื่อคืนแล้ว

- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ - ฝันดีค่ะ

"จะบอกว่าพ่อแม่ฉันตีกันเป็นประจำ แบบว่าตลอดศกเหมือนกัน"

มันไม่เหมือนกัน พ่อแม่ฉัน...

ไม่ทะเลาะ แต่ทำเหมือนทุกอย่างเรียบร้อยดี

แล้ว...

"ร้ายแรงขนาดไหน เธอคิดว่าพวกเขาจะหย่ากันไหม"

ไม่ ไม่รู้สิ

ฉันว่าคงพยายามช่วยกันประคอง เพื่อเห็นแก่ไวแอท

"อาจจะเป็นแค่ช่วงนี้มั้ง"

"พ่อแม่ฉันไง ขนาดว่า...

ชอบหน้ากัน 3 เดือน อีก 3 เดือนเกลียดหน้ากันซะงั้น"

พวกเขาไม่มองหน้ากันด้วยซ้ำ จำไม่ได้ว่าจูบกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

- "ประตูหลังเปิด" - "คงแค่ช่วงนี้แหละ เธอเข้าใจไหม"

- เดี๋ยวมานะ - "เดี๋ยวก่อน จะไปไหน"

"อเล็กซ์"

"ทำอะไรน่ะ"

- ร็อบบี้เฮี้ยนอีกแล้ว - "ตกใจหมด"

อยู่ดี ๆ ลงไปที่ครัว ยืนหน้าประตูอ้าซ่าแล้วจ้องเขม็ง