The first 33 lines.
ถึงอัลแบร์โต้ เดาสิ
วันนี้เราได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ อันใหญ่เบิ้มที่โรงเรียน
มองเห็นได้ไกลมากเลย แต่ไม่ไกลถึงปอร์โตรอสโซนะ
เล่าให้ฟังทีว่าทุกอย่างเป็นไงบ้าง คิดถึงนายนะ บาย ลูก้า
ถึงลูก้า ชีวิตในปอร์โตรอสโซสุดยอด
ทุกอย่างเพอร์เฟกต์
ฉันเป็นอิสระ
โดยเฉพาะงานใหม่ของฉัน
ฉันเนี่ยเป็นชาวประมง ที่เก่งที่สุดในโลกเลย
ถ้าไม่นับมัสซิโมนะ
ฉันกับเขา เราเหมือนพาสต้ากับเพสโต้
มัสซิโมบอกฉันทุกอย่าง
เอ่อ เขาจะบอกแหละ
ถ้าเขาพูดนะ ซึ่งเขาไม่พูดอะไรเลย
นอกจากตอนฉันแหกกฎ
แต่ก็ยังไม่ค่อยพูดเท่าไหร่
แต่ฉันว่าเดี๋ยวเขาก็เปลี่ยนใจ
ฉันจะเป็นลูกจ้างที่เยี่ยมที่สุด
และฉันจะทำให้มัสซิโมภูมิใจ
- บาย - อัลแบร์โต้
ผมรู้ๆ ผมไม่ควรขึ้นเรือคนเดียว
ผมถูกไล่ออกรึเปล่า
เธอสายแล้ว
ไม่มีปัญหาฮะ ผมจัดให้ เดี๋ยวมาฮะ
ส่งปลาครับ
แจ๋ว
พวก ฉันไม่อยากโม้นะ แต่เจ้าจิวเลียเจอคู่แข่งตัวฉกาจละ
ผมถูกไล่ออกรึเปล่า
ผมทำมื้อเที่ยงให้เอง
เถิบไป พ่อเบิ้ม
นี่ ไปนั่งเลย ผมทำเอง
เอาละ ขั้นแรก ทำซอส
ขั้นสอง จุดไฟ
No comments yet. Be the first to leave one.