Insidious: Chapter 2

blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking :...::: soundfusion :::...:

...:::: soundfusion ::::...

HUIZE LAMBERT, 1986

Hallo, ik ben Elise. Lorraine?

Ja, aangenaam. Sorry dat 't zo laat is.

Dat komt door m'n werk.

Geeft niets.

Mijn werk speelt zich altijd af na 't donker is geworden.

- Kom binnen. - Dank u.

Hé, Carl.

Bedankt voor je Komst.

Ik wist niet wat ik anders moest.

Ik begrijp het.

Je wilt mij met jouw probleem opzadelen, toch?

Ik plaag je maar.

Ik help je altijd graag.

Wil je koffie of thee?

Nee, bedankt.

Ik wil meteen beginnen.

Carl zei dat het om uw zoon gaat, klopt dat?

Ja.

Mijn zoon, Josh.

Iets achtervolgt hem.

Laat maar zien.

Ik keek eerst naar geestelijke gezondheid en zo.

Alles was normaal.

Toen die foto's.

Zes weken geleden zag ik 't.

Dacht aan 'n cameraprobleem.

Maar het was meer dan dat.

Ik praatte met hem.

Hij zegt niks en is bang.

Ik ook.

Er is iets in dit huis, ik voel het.

Het wil me weg hebben.

Mag ik hem zien?

Dag, Josh. Ik ben Elise.

Ik wil je iets makkelijks vragen.

Woon je hier graag?

Ja, hoor.

Heb je vriendjes in deze buurt?

Een paar. Eentje woont hiernaast.

Wat leuk.

Is er iets wat je niet leuk vindt aan dit huis?

Ik droom soms eng.

Wat zie je dan?

Ik wil iets proberen.

Ik beloof dat het geen pijn doet.

Ontspan je maar.

Luister naar 't tikken.

Let alleen daarop.

Niet op andere dingen.

Voel dat je slaperig wordt.

Nu zitten we in je droom.

Kijk om je heen.

Wat zie je?

Mezelf

in een bed.

In je kamer?

Nee.

Op een donkere plek.

Het is altijd donker.

Ben je alleen?

Nee.

Zij is er ook.

Wie is "zij"?

Ze zegt dat ze 'n vriendin is.

Ze komt elke avond bij me.

Waar is ze nu?

Is ze bij ons in dit huis?

Ik wil met haar praten.

We doen een spelletje, Josh.

Warm en Koud.

Ik loop door het huis

en jij zegt of ik warm of koud ben.

Koud.

Warm.

Nog warmer.

Kouder.

Je wordt weer warm.

Heet.

Heel heet.

Ga daar weg.

Wie ben je?

Wat wil je?

- Wat was dat? - Dat was geen vriendin.

Een parasiet. Een kwaadaardige verschijning.

Het wil hem zijn.

Uw zoon heeft een unieke gave.

Als hij slaapt, kan hij reizen en dingen zien

die geen mens zou moeten zien.

Maar nu heeft een dode hem ook gezien.

Mijn god.

Kunt u wat doen?

Z'n gave wegnemen en zo zijn herinnering wissen.

Hoe doen we dat?

Ik laat 't wel zien.

Zorg dat hij dit vergeet.

Ik zag mezelf slapen vannacht

en toen vloog ik weg.

Op 'n ochtend werd Dalton maar niet wakker.

We bezochten de beste artsen

maar niemand wist wat 't was.

We brachten hem weer thuis.

Hij bleef in coma.

Toen gebeurden er dingen in huis.

Onverklaarbare zaken.

Ik was zo bang. We verhuisden.

Maar het ging door.

Gelooft u dat het iets bovennatuurlijks was?

Wanneer huurde u de overleden Elise Rainier in?

Toen we niets anders meer konden.

In uw verklaring staat

dat Elise gisteren rond 22.00 uur

uw man onder hypnose heeft gebracht.

Dat was onderdeel van een ritueel

waarvan zij dacht dat hij dan

"zijn onderbewustzijn kon projecteren..."

Mijn handschrift is niet te lezen.

"...naar een geestenrijk waar hij uw zoon kon vinden

"en weer bij bewustzijn kon brengen".

Dacht u nou echt dat dat zou helpen?

Ik moest wel. En het werkte.

Dalton werd wakker.

En toen?

Josh.

Waar ben je?

Josh.

Renai.

Ik ben hier.

- Wat? - Renai.

O, nee, nee.

Elise.

Haal Dalton weg. Bel 'n ambulance.

Nee, nee. Elise.

O, nee.

Nee,nee.

Wat?

Waarom kijk je zo naar me?

Denk je dat ik 't was?

Geloofde u hem?

- Hij is m'n man. - Dat vroeg ik niet.

Ik geloofde hem. Mijn man kan niet doden.

Elise maakte nog net deze foto.

Wie is dat?

Er gebeurden vreemde dingen in ons huis.

Ik zag veel verschijningen.

Beweert u dat er een geest op staat?

Geesten interesseren me niet.

Wel de mensen die hen bedenken.

De plekken op Elises hals zijn van mensenhanden.

U hoort 't als de afdrukken overeenkomen met die van uw man.

- We zijn thuis. - Hoi.

- Pap, kijk eens. - Hé.

- Wat? - Een bekertelefoon.

Je stopt je oor erin en ik praat hier.

Geniaal. Bedankt voor 't oppassen.

- Doe je moeder de groeten. - Oké.

Laat mij maar.

Ik maak de bedden op.

Oké.

Naar bed, jongens.

Hoelang blijven we?

We blijven 'n tijdje bij oma

tot de politie klaar is in ons huis.

Dit huis is al heel lang in onze familie.

En jullie mogen

in papa's oude kamer slapen.

Heb je hier ooit iets engs gezien?

Nee.

En jullie zien ook niets.

Oké.

Welterusten.

Wat?

Ik ben blij dat je weer wakker bent.

- Welterusten. - Welterusten.

- Hé, Dalton. - Wat?

Kijk eens.

Moet het?

Ja.

Wat stom.

Het werkt echt. Ik wil je iets vragen.

Het touwtje moet strak staan.

- Verder weg. - Oké.

Wat vind je ervan?

Het is stom.

Hé.

Lorraine?

Stil maar.

- Het is er nog. - Wat?

De piano speelde uit zichzelf

en Kali lag op de vloer.

Misschien was ze uit bed geklommen.

Wat mankeert jou?

Ik wil dit achter ons laten.

Weer 'n normaal gezin zijn.

Er is niks normaals aan. Het is er nog.

Elise is dood, vermoord.

Dan praten we daarover.

Denk je dat ik 't was?