Human

Bettencourt Schueller Foundation تقديم ميکند

پروژه اي از : A GoodPlanet Foundation

با مشارکت تلويزيون فرانسه

فيلمي از Yann Arthus-Bertrand

شعر : مولانا آهنگساز : کارن همايونفر خواننده : سالار عقيلي

Faces By Armand Amar and Salar Aghili

انسان

يادم مياد

ناپدريم

منو با کابل و

جالباسي و

چوب و اينجور چيزا ميزد

بهم ميگفت "اين کار منو بيشتر از تو اذيت ميکنه"

"من اينکارو کردم چون دوست دارم"

يه جورايي به من اشتباه فهموند

درباره اينکه عشق چيه

بنابر اين ، براي چند سال

من فکر ميکردم عشق بايد درد داشته باشه

من هر کسي که دوست داشتم رو اذيت کردم

و من عشق رو

با اينکه يه نفر چقدر از دست من درد بکشه ميسنجيدم

و من اينجوري فکر ميکردم تا وقتي که اومدم زندان

يه جايي که توش خبري از عشق نيست

و تازه شروع کردم به فهميدن يه چيزايي

درباره اينکه واقعا عشق چي هست و چي نيست

و من با يه نفر ملاقات کردم

اون زن اولين نگرش واقعي درباره اينکه عشق چيه رو به من داد

براي اينکه اون شرايط منو ديده بود

واين که من با مجازات حبس ابد تو زندان بودم

نه تنها براي قتل عادي بلکه براي بدترين قتلي که يه مرد ميتونه انجام بده :

"کشتن يه زن و بچه"

اسم اين زن اگنس بود

مادر و مادربزرگ

پاتريشيا و کريس ، زن و بچه اي که کشته بودم

کسي که بهترين درسي که درباره عشق گرفته بودم رو داد

براي اينکه اون قانونا بايد از من متنفر باشه

ولي نبود

و با گذشت زمان

در همه وقتي که با هم بوديم

خيلي شگفت انگيز بود

اون به من عشق رو نشون داد

بهم ياد داد چطوري بوده

وقتي بارون مياد من خيلي خوشحال ميشم

وقتي شير ميخورم

و من زندگي خوبي دارم

وقتي که چاق ميشم

من الان لاغرم

وقتي بارون مياد

من خيلي خوشحالم

وقتي شير ميخورم

و من هرچي ميخوام ميخورم

و وقتي که من با مردي که دوستش دارم ميخوابم

کسي که چيزاي قشنگ به من ميگه

و وقتي من تو کلبه خوبي هستم

که منو از سرما و بارون محافظت ميکنه

اينا چيزايي هستند

که منو خوشحال ميکنه

خوشبختي براي ما

ميتونه

غذا داشتن باشه

يه تکه زمين کوچيک

و يه جاي واقعي براي زندگي کردن

شب و روز برق داشتن

که ما ديگه مجبور نباشيم توي تاريکي بخوابيم

اين ميشه خوشبختي

ولي ما روي زمين ميخوابيم

بدون حتي يک حصير ، روي کاه

با وجود برق

ميتونه نور توي زندگي بچه هام باشه

خب ،

من بچگي سختي رو داشتم

بدون پول

زماني که به دانشگاه رفتم

بورسيه گرفتم

و براي خودم موتورسيکلت خريدم

تر و تازه !

اولين نفري بودم که روشنش ميکردم

اولين نفري بودم که سوارش ميشدم

که برم خونه

وقتي من باد رو احساس ميکردم

که بهم ميخوره ، درحالي که دارم تنهايي سواري ميکنم

ميدونستم که من

روي موتورسيکلت کس ديگه اي نيستم

اين موتورسيکلت خود خودمه

من رسيدم خونه

که برم بخوابم

موتورسيکلت رو گذاشتم تو اتاق خوابم

و چسبيدم بهش

اينجوري ميتونستم

گرماي موتورشو بو کنم

بوي موتور

بوي موتور سيکلت نو

و وقتي که من چراغ رو روشن کردم

ميتونستم ببينم اين موتورسيکلت خود خودم بود

نميتونستم موتورسيکلت رو بيارم رو تختم

زير روانداز

ولي اين کاريه که ميخواستم انجام بدم

آره

من حسش کردم

براي من ، اون يه لحظه از يه خوشحالي بزرگ بود

خوشبختي

اينه که بچه ها ميان خونه

اين خوشبختي يک مادره

وقتي که شوهرم مياد خونه ، ميخنده

و منو ميبوسه ، بعد از 33 سال زندگي مشترک

اين خوشبختي يک زنه

خوشبختي شنيدن صداي

نومه که ميگه "مادربزرگ!"

وقتي که اينو ميگن احساس ميکني پيرتر شدي

ولي اينم خوشبختيه

همچنين ديدن همکارات هم هست

که خوشحالن تو رو ميبينن

اونها فکر ميکنن :

"اون اينجاست ، بريم صحبت کنيم"

اينم خوشبختيه

اينکه صبح از خواب بيدارشي

و به جايي آسيب نزني

اينم خوشبختيه

اينکه بارون که مياد نويد يه محصول خوب رو ميده

انواع مختلفي از خوشبختي وجود داره

ولي در عين حال ، فقط يکي وجود داره :

تو زنده اي ، پس خوشبختي

با توجه به تجربه هام از بودن روي صندلي چرخدار

و گشتن دنيا روي صندلي چرخدار ،

من زندگي رو از زواياي مختلفي ديدم

و اين رو در يک سطح معنوي به من ياد داده

که فقط بپذيرم و شاد باشم

هر اتفاقي که ميخواد بعدش بيفته

من از نظر روحي خيلي قوي هستم

تنها دليلش هم اينه که من پاهام رو از دست دادم

چشمام تيزبين تر شدن گوشهام ...

من ميتونم خيلي بهتر بشنوم

خب ، اين از نظر حس فيزيکي ، ولي

حس ميکنم خوش شانسم از اين جهت که

زياد زندگي رو تجزيه و تحليل نميکنم يا سوال اضافه نميپرسم

من ميتونم زندگي کنم

و هميشه در جاي درست و در زمان صحيح باشم

هميشه چيزاي فوق العاده اي برام اتفاق مي افته

از اين نظر واقعا خوش شانسم

ولي اين از باورداشتن به شانس مياد

يا باورداشتن به قدرت جاذبه

يا باور داشتن به

جاذبه مهرباني در يک زندگي

و من فکر ميکنم

که اين ميتونه به عنوان شانس ديده بشه

بنابر اين ، اگه خود خدا

همين الان بپره پايين ، روبه روي من و به من بکه

"برونو ، من پاهاتو بهت پس ميدم"

"ولي همه اون چيزايي که تو اين 13 سال ياد گرفتي رو ازت ميگيرم"

من به خدا ميگم : "پاها روبرا خودت نگه دار"

Crowds By Armand Amar And featuring Gombodorj Byambajargal

ما قبلا اينجوري نميمرديم

ما در آرامش زندگي ميکرديم

جنگ هامون ما رو نميکشت

تو هر روستا فقط يک اسلحه بود

چيزي که ما رو نابود کرده کلاشينکوفه

قبلا ، ما فقط از مريضي و بيماري ميمرديم

افراد کمي ميمردند

يک آدم بيمار ، يک آدم پير ، يک بچه

فقط آدمهاي ضعيف

خشونت کلاشينکوف

بيشماره

جنگ هامون داره بد تر ميشه

سه نفر از يک شليک ميميرند

ديروز ، چند نفر مردند

ما دفنشون نکرديم

شايد حيوونها اونها رو خورده باشن

اين اسلحه بده

نسل جوون و کشور رو از صلح

محروم ميکنه

همينکه اسلحه رو گرفتم

احساس ترس کردم

ترس يک احساس انسانيه

از خون ترسيده بودم

وقتي که اسلحه رو گرفته بودم

از يک معلم تبديل شده بودم به يک آدم نظامي

مجبور بودم

چيزايي رو ديده بودم و تجربه کرده بودم که مجبورم کرد اين کار و انجام بدم

گاهي وقتا پسرم از من سوال ميپرسه خب برا اينکه نگرانه :

"بابا ، اين جنگ چيه؟ تمومي نداره؟"

"چرا سرباز ميکشي؟"

"سربازه خانواده نداره؟"

"که منتظرش باشن ، مثل ما؟"

من بهش ميگم "اون ناحقه ، و ما حقيم"

"چرا ، بابا؟"

من ميگم : "اون زن و بچه ها رو ميکشه"

"اون مساجد رو خراب ميکنه"

"ما از اونها دفاع ميکنيم"

ما هميشه سعي ميکنيم با بچه هامون روراست باشيم

ما بهشون ميگيم ما سلاح برداشتيم

براي اينکه مجبور بوديم نه براي اينکه خودمون ميخواستيم

من دوست ندارم دستام خوني بشه

يا اين فکري که من آدم کشتم

هيچکس اينو دوست نداره

من از مرگ نميترسم

نميترسم اگه به خاطر سوريه باشه

نميترسم اگه به خاطر پدرم باشه

اگه اون نمرده بود ، من از مرگ ميترسيدم

ولي من ديگه نميترسم

حتي اگه گلوم پاره بشه يا منفجر بشم