The first 200 lines.
เธอชื่อว่าโล
โลสั้นๆ ในยามเช้า
สูงแค่สี่ฟุตกับสิบนิ้ว
ชื่อเล่นๆ ว่าโลล่า
ที่โรงเรียนเธอชื่อว่าดอลลี่
ชื่อเต็มๆ ของเธอโดโลเลส
แต่ในอ้อมแขนของผมเธอคือโลลิต้า
แสงแห่งชีวิต ไฟอันร้อนแรง
คือบาป คือวิญญาณ
โลลิต้า
แต่อาจจะไม่มีโลลิต้าเลยแม้แต่น้อย
ถ้าผมไม่ได้พบแอนนาเบลก่อน
เมืองคานส์, ฝรั่งเศษ ปี 1921
เราต่างอายุสิบสี่
และอะไรที่เกิดขึ้นในฤดูร้อน ของเด็กชายอายุสิบสี่
อาจตราตรึงเข้าไป ชั่วชีวิต
โรงแรมที่คุณเห็นชื่อมิราน่า มันเป็นของเรา
เธออยากเป็นพยาบาล
ส่วนผม อยากเป็นสายลับ
และทันใดนั้น เราต่างรักกัน รักกันอย่างดูดดื่ม
สี่เดือนต่อมา เธอตายเพราะไข้รากสาด
ความรู้สึกของผมเย็นยะเยือก เมื่อเธอจากไป
เด็กน้อยที่ผมรักได้จากผมไปแล้ว
แต่ผมยังคงมองหาเธอ
มาอีกนานนับจากพ้นวัยเด็กเล็ก
มันเหมือนมียาพิษอยู่ในแผล
และแผลนั้น มันไม่ยอมหาย
นิวอิงแลนด์ 1947
ความจริงผมน่าจะเลือกเป็นนักบวช
แต่ทว่า ผมกลับรับงานสอน ที่มหาวิทยาลัยวิสลี่ในอเมริกา
ผมได้หยุดฤดูร้อน ก่อนถึงภาคเรียนในฤดูใบไม้ร่วง
ก็เลยคิดว่า จะเขียนหนังสือที่กำลังเขียนให้จบ
เป็นการสำรวจวรรณคดีฝรั่งเศษ เพื่อนักศึกษาอเมริกัน
ผมรับเงินมัดจำและไปอยู่บ้านเพื่อนเก่า ของคุณลุงที่เสียไปแล้ว
พวกแม็คคูล ที่นิวอิงแลนด์ ในเมืองชื่อแรมส์เดล
แต่พอไปถึง ปรากฎว่า ไม่มีบ้านหลังนั้นแล้ว
ยังไงก็ตาม เพื่อนภรรยา ของคุณแม็คคูลซึ่งเป็นหม้าย
คุณนายชาล์ล๊อตเฮส ยินดีให้ผมพักด้วย
ไอ้หมาซังกะบ๊วย
เดี๋ยวนะคะของบนเตามันไหม้
โอ้บ้าจัง รออีกนาทีเดียวค่ะ
ศาสตราจารย์ฮัมเบิร์กหรือเปล่าหลุยส์ บอกรอแป๊บนึงนะ
รอแป๊บนึงนะคะ
เมอซิเออฮัมเบิร์ก
คุณนายเฮสใช่ไหมครับ
ชาล๊อต
ยินดีมากที่ได้รู้จักคุณนะคะ
แฟรงค์แม็คคูลเล่าให้ฉันฟังว่า คุณกำลังชิงทุนอยู่
ตัวฉันเองได้แค่มุอยากพูดฝรั่งเศสเป็น
ผมกำลังคิดว่า
เชิญค่ะ
ฮาโลกับฉัน คุณเฮสที่เสียไปน่ะค่ะ
เราปลื้มแม็กซิโกมากเลย
ความคิดทั้งหมดที่เกี่ยวกับอารยธรรม ที่เจริญแล้วนะคะ
เรากลับคิดว่าพวกเขาป่าเถื่อน
แล้วก็ดูพวกเราสิคะ
ผมเห็นด้วยนะครับ
เราพักกันชั้นบนนี่
ห้องฉันกับโลลิต้าอยู่ตรงโน้นนะคะ
แล้วนี่เป็นห้องของคุณ มีที่วางโต๊ะ
อะไรก็แล้วแต่คุณน่ะค่ะ
รับรองเดือนละยี่สิบเหรียญ คุณหาไม่ได้แล้วนะคะ
แล้วก็มีห้องน้ำ โทษด้วยนะมันรกไปหน่อย
ส่วนทางด้านนี้ก็เป็นครัวน่ะค่ะ
และถ้าคุณต้องการอาหารอะไรเป็นพิเศษ ก็ขอให้บอกนะคะ
ไม่รู้ว่าแฮมสเตอร์ มีปัญญาเสิร์ฟตับบดคุณรึเปล่า
อะไรคะนั่น
ตารางรถไฟน่ะครับ เอาไว้เวลาคือผม
ผมไม่ได้กะไว้น่ะครับ แต่ผมคิดว่าจะกลับไปนิวยอร์คดีกว่ามั้งครับ
ฉันเกรงว่าคุณคงไม่ชอบใจบ้านของเรา
เปล่าครับ พอดีมีงานสัมมนาที่โบเดอลอ
บ้านนี้อาจจะไม่เนี้ยบเท่าไหร่
ฉันยอมรับ แต่รับรองว่าที่นี่ คุณจะอยู่อย่างสะดวกสบายที่สุด
- ผม... - สะดวกสบายที่สุดเลยนะคะ
- ผม...ขอ... - อย่าเพิ่งปฏิเสธจนกว่าจะเห็นจตุรัสซะก่อน
มาสิคะ
ฉันเรียกมันว่าจตุรัส
เหนื่อยแทบตาย กว่าจะดูแลให้มันอยู่ในสภาพนี้นะคะ
เหนื่อยทั้งชีวิต
นั่นคือโล
และนี่ก็ลิลลี่ของฉัน
ฉันชอบลิลลี่ค่ะ
ลิลลี่เป็นชื่อที่เพราะ คุณว่าไหม
งดงามมาก
งามจริงๆ
คุณว่าห้องพักราคาเท่าไหร่นะครับ
ผู้ชายธรรมดา ได้รับรูปหมู่นักเรียนสาวรุ่นกระเตาะ
และถูกขอให้ชี้คนที่น่ารักที่สุด
ไม่จำเป็นต้องเลือกเทพธิดาในกลุ่มเสมอไป
คุณจะต้องเป็นศิลปิน
เป็นคนบ้า น่าไม่อาย และกลัดกลุ้มห่อเหี่ยว จนตรอก
ถึงจะจดจำปีศาจน้อยๆ ที่ปะปนกับคนอื่นๆ ได้
เธอยืนเชิด โดยไม่มีใครจำได้
ไม่รู้สึกตัว ถึงอำนาจที่อัศจรรย์ของตัวเอง
ไว้เจอกันนะยัยจระเข้
สักพักแล้วกันยัยโข่ง
ไม่นานหรอกย่ะยัยต๊อง
ไสหัวไปเลยยัยเบื้อกเอ้ย
คุณทำฉันตื่น
ขอโทษที
หยุดก็ได้
โดโลเลส ทำที่นอนรึยัง
ยัง หนูยังไม่ได้ทำ
แม่ขอร้องให้ทำที่นอนใช่ไหม
เปล่า แม่ถามว่าทำรึยัง
ทำที่นอนซะ
เร็ว
ผมอยากเห็นภัยพิบัติที่น่าสนุกเกิดขึ้น
แผ่นดินไหว หรือการระเบิดที่น่าตื่นใจก็ได้
ทำที่นอน
แล้วให้แม่ของเธอถูกกำจัดไปในทันที
ในรัศมีหลายไมล์นี้ด้วย
ให้เหลือเพียงแค่ โลลิต้า ในอ้อมแขนผม
วันนี้หนูง่วงจัง
เหมือนกัน
คุณมีปัญหาเรื่องนอนหลับไหม
ก็มีบ้างเป็นบางครั้ง
หนูจะเป็นสิวเหรอเนี่ย
อะไรนะ
คุณเห็นสิวตรงคางหนูรึเปล่า
เธอดูเพอร์เฟ็คดีสำหรับฉันน่ะนะ
อยากดูหนูสั่นคางไหม
ตกลง
ฮัมเบิร์ก
ฮัมเบิร์ก
เธอมายั่วคุณรึเปล่า
คุณว่าไงนะ
เปล่า
ไม่ ไม่ ไม่ได้ยั่วเลย
อย่างเก่งโรสคงจะไข้ ไม่เกิน 24ชม.นะคะ
เขาเองก็รอเจอคุณเหมือนกันนะคะเนี่ย
ใครเห็นรองเท้าหนูอีกข้างมั่ง
อาหารเช้าค่ะศาสตราจารย์ฮัมเบิร์ก
อย่าฟ้องแม่นะ
หนูซัดเบอร์เกอร์คุณซะเรียบ
โลเลสเมื่อกี้คุณนายฟาโรห์โทรมานะ
แล้วไง
เขาบอกว่าโรสไข้ขึ้นสูง เลยไปทะเลสาบด้วยไม่ได้
อ๋อเหรอ
อย่ามาทำเสียงอย่างนั้นกับแม่นะ
พร้อมที่จะไปโบสถ์รึยัง
หนูไม่ไปโบสถ์ทุเรศๆ นั่นหรอกน่า
นี่สาวน้อย
งดงุบงิบ งดโบสถ์
แม่ไม่เดือดร้อนหรอกนะ
ลูกต่างหากที่จะเป็นบาป
ห้องของลูกจะต้องสะอาดเอี่ยม ตอนแม่มาถึงบ้าน
แล้วอย่าลืมสระผมซะด้วย
หนูสระไปแล้ว
เมื่อไหร่
เมื่อสองสามเดือนก่อน
ฉันจะเป็นลม
อนาคตหนูอยากเป็นอะไร
หนูคงจะเป็นนักเต้น
นี่คือทางเลือกอย่างแรกนะ
เพราะว่าลีลาของหนูเป็นธรรมชาติ
แบบว่าสวยแบบเศร้าๆ น่ะ
เศร้าๆ น่ะถูกแผงเลย
ฉันอยากเห็นเธอเต้นบ้างจัง
เด็กผู้หญิงมักอยากเป็น นางระบำบัลเล่ย์จริงไหมคะ
ฉันก็เคยอยากนะ แต่เผอิญ
จะพูดยังไงดีล่ะ
มันอวบเกินไปนิดนึง
ฉันใช้คำนี้ถูกไหม
ถูก
ฉันจะไปเติมไวน์ก่อนนะ
ยุให้เธอพาเราไปทะเลสาปพรุ่งนี้สิ
ฉันเนี่ยนะ
ถ้าคุณขอเธอคงยอมแน่
เธอชอบคุณจะตายชัก
สองคนนี้มีอะไรลึกลับกันนัก
ผมเคยบอกคุณรึเปล่าว่า
ครั้งนึงผมเคย
เคยเป็นกุ๊กที่ขั้วโลกเหนือนะ
เป็นกุ๊ก
ไม่เชิงเป็นกุ๊กโดยตรงน่ะนะ
เป็นแค่ผู้ช่วยเขาน่ะ
ไปทำงานสำรวจสภาพอากาศน่ะ
ผมยิงหมีโคล่าตัวนึง
โอ้ไม่
คือยิงไม่โดนหรอกนะ แต่ว่าคือ
ทำไมต้องยิงมันด้วย ทำไมถึงใจดำนัก
เพราะผมไปเจอมันมุดหน้าอยู่ในเครื่อง
ผสมไอศครีม
ผมเลยยอมไม่ได้ เพราะเราอยู่ได้เพราะไอศครีม จริงไหมเล่าหา
คุณนี่ท่าจะบ๊องนะฮัมปี้
เลิกสาระวนกับตุ๊กตาซะทีได้ไหม
เอาล่ะเราว่าเราควรจะนอนได้แล้วนะ
โล
หมายความว่าไงคะเรา
เมื่อกี้ผมเล่าถึงตอนที่ผมอยู่ที่นั่น
พร้อมด้วยปืนล่าในมือ เตรียมที่จะ
ของหนูเองค่ะ
ฮัลโหล โทษนะยุ่งอยู่
แกมารยาทแย่ไปหน่อย อย่าถือสาเลยนะคะ
อะไรกันอีกเล่า
มาดูสิหนูได้ท่าเต้นใหม่ล่ะ
โดโลเลส หรี่เสียงเพลงลงเดี๋ยวนี้นะ
แกทำตัวน่ารำคาญจริงๆ เลย
ซัดหนักๆ เลยนะ ถ้าแกไปรบกวนสมาธิของคุณ
No comments yet. Be the first to leave one.