The first 200 lines.
เพื่อนรักเพื่อน
ผมนั่งอยู่กับเพื่อน ชื่อ อาเธอร์ คอร์นบลูม ในร้านอาหาร
ชื่อ ฮอร์นแอนด์ฮาร์เดิร์ด คาเฟทีเรีย
แล้วสาวคนนี้เดินเข้ามา ผมหันไปหาอาร์เธอร์
ผมบอก "อาร์เธอร์เห็นสาวนั่นมั้ย ฉันจะแต่งงานกับเธอ"
ถัดมา 2 อาทิตย์เราแต่งงานกัน
นี่ก็กว่า 50 ปีแล้ว
เราก็ยังอยู่ด้วยกัน
มหาวิทยาลัยชิคาโก้ ปี 1977
- ฉันรักคุณ - ผมรักคุณ
อ้อ ไง แซลลี่ แซลลี่ นี่ แฮร์รี่ เบิร์นส์
- แฮร์รี่ นี่ แซลลี่ อัลไบรท์ - ยินดีที่รู้จัก
- จะขับช่วงแรกมั้ย - คุณขับอยู่แล้ว คุณก่อนเลย
ท้ายเปิดแล้ว
- โทรมานะ - ถึงแล้วจะรีบโทรมา
- โทรระหว่างทางเลย - จะโทรก่อนนั้นอีก
- รักคุณนะ - รักคุณ
โทษที
- ผมคิดถึงคุณแล้ว ผมคิดถึงคุณแล้ว - ฉันก็เหมือนกัน
- บาย - บาย
ฉันคิดมาหมดแล้ว เราต้องขับกัน 18 ชั่วโมง
ซึ่งแบ่งเป็นกะละ 3 ชั่วโมงได้ 6 กะ
หรือจะหารจากระยะทางก็ได้
มีแผนที่บนนั้น
ฉันทำเครื่องหมายสถานที่ ที่เราจะเปลี่ยนกันขับไว้แล้ว
องุ่นมั้ย
ไม่ละ ฉันไม่กินจุบจิบ
ผมจะเปิดหน้าต่าง
เล่าเรื่องชีวิตคุณให้ผมฟังบ้างสิ
- ชีวิตฉันเหรอ - เรามีเวลา 18 ชั่วโมงกว่าจะถึงนิวยอร์ก
ชีวิตฉันไปยังไม่ถึงชิคาโก้เลย ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- เพราะอย่างนี้ ฉันถึงจะไปนิวยอร์ก - งั้นจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณเหรอ
- ใช่ - เช่นอะไร
อย่างฉันจะเข้าคณะวารสารฯ และจะเป็นนักข่าว
คุณจะได้เขียนเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนอื่น
- จะมองอย่างนั้นก็ได้ - แล้วถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณล่ะ
สมมติว่าคุณอยู่ที่นั่นทั้งชีวิต แต่ไม่เกิดอะไรขึ้น
คุณไม่ได้เจอใคร ไม่เคยได้เป็นอะไร
ในที่สุดคุณก็ตาย แบบที่คนตายกันในนิวยอร์ก
แบบตายไป 2 อาทิตย์ แต่ไม่มีใครรู้จนส่งกลิ่้น
- อาแมนด้าเคยพูดว่าคุณมีด้านมืด - นั่นทำให้เธอสนใจผม
- ด้านมืดของคุณน่ะเหรอ - แน่สิ ทำไมล่ะ คุณไม่มีด้านมืดเหรอ
ไม่ คุณคงเป็นพวกระรื่น ที่เขียนวาดหัวใจแทนจุดบนตัวไอ
ฉันก็มีด้านมืดเหมือนคนอื่นๆ นั่นแหละ
เวลาซื้อหนังสือใหม่ ผมจะอ่านหน้าหลังก่อน
เผื่อผมตายไปก่อนอ่านจบ ผมจะได้รู้ตอนจบแล้ว
แบบนี้แหละเขาเรียกว่าด้านมืด
ไม่ได้แปลว่าคุณต้องรู้ดีไปหมด ใช่ พื้นฐานฉันเป็นคนมีความสุข
- เหมือนผม - และฉันไม่เห็นว่ามันจะเสียหายตรงไหน
แน่นอน คุณมัววุ่นอยู่กับความสุข เคยคิดเรื่องตายบ้างมั้ย
- เคย - เคยอยู่แล้ว
แบบวูบเข้ามาในสมองเดี๋ยวนึง แล้วก็วูบหายไป
ของผมคิดเป็นชั่วโมงเป็นวัน
มันวัดว่าคุณเหนือกว่างั้นเหรอ
เวลาเจอปัญหา ผมจะพร้อมรับมือ แต่คุณไม่
นี่คือความหมายระหวางรอ ก็ทำชีวิตให้หมดความสุขงั้นสิ
ผิดแล้วๆ
- ไม่ผิดเขาอยาก... - ผิดแล้ว
เขาอยากให้เธอไป
- เขาถึงจับเธอขึ้นเครื่อง - ฉันว่าเธอไม่ได้อยากอยู่
เธออยากอยู่อยู่แล้ว
คุณไม่อยากอยู่กับ ฮัมฟรี โบการ์ท ยิ่งกว่าหนุ่มอื่นเหรอ
ฉันไม่อยากไปใช้ทั้งชีวิตอยู่ในคาซาบลังก้า แต่งงานกับผู้ชายที่ทำบาร์
คุณอาจมองว่าดีวิเศษ แต่สำหรับฉันไม่
- คุณขอมีชีวิตคู่แบบไร้อารมณ์เหรอ - สตรีหมายเลข 1 ของเชคโกสโลวาเกีย
ดีกว่าอยู่กับผู้ชาย ที่คุณมีเซ็กส์ด้วยสุดมันส์
เพียงเพราะเขาเป็นเจ้าของบาร์ และทำเป็นอยู่อย่างเดียวงั้นเหรอ
ใช่
ผู้หญิงมีความคิดย่อมเลือกแบบนี้ ผู้หญิงเรามองออก
แม้แต่ อิงกริด เบิร์กแมน ก็มองออก ตอนจบของเรื่องเธอถึงขึ้นเครื่องบิน
ผมเข้าใจแล้ว
- อะไร อะไร - เปล่าหรอก
- อะไร - ช่างมันเถอะ
- อะไรๆ ช่างอะไรเถอะ - ไม่สำคัญหรอก
บอกมาเถอะน่า
ชัดเลยว่าคุณไม่เคยมีเซ็กส์สุดมันส์
- 2 ที่ - โน่นเลยค่ะ
- ฉันเคยแล้ว - ไม่เคยหรอก
เผอิญฉันมีเซ็กส์สุดมันส์ บ่อยหนพอสมควร
กับใคร
- อะไรนะ - มีเซ็กส์สุดมันกับใคร
ฉันไม่อยากบอกคุณหรอก
ได้ไม่ต้องบอก
- เชล กอร์ดอน - เชล เชลดอน
ไม่ คุณไม่ได้มี เซ็กส์สุดมันส์กับเชลดอน
- มีจริงๆ - ไม่จริงหรอก
เชลดอนทำเรื่องภาษีให้คุณได้ คุณจะรักษารากฟัน เชลดอนทำได้
แต่เรื่องอย่างว่า ไม่ใช่ความถนัด ของเชลดอน ชื่อมันฟ้อง
"เอาเลยสิเชลดอน" "คุณมันหื่น เชลดอน ขย่มเลย เชลดอน"
- ฟังแล้วฝืด - หวัดดี
- จะรับอะไร - ผมขอหมายเลข 3
ฉันขอเชฟสลัดราดน้ำมันกับน้ำส้มมาข้างๆ แล้วก็แอปเปิ้ลพายใส้ไอศกรีม
เชฟ กับไอศกรีมแอปเปิ้ล
แต่ฉันชอบพายอุ่นๆ นะ แล้วก็ไม่ชอบ ให้ตักไอศกรีมไว้บนพาย ขอไว้ข้างๆแทน
ไอศกรีมขอเป็นสตรอว์เบอรี่แทนวนิลลา
ถ้าไม่มีก็ไม่เอาไอศกรีม ขอแค่วิปครีม
แต่ต้องของแท้ ถ้าเป็นกระป๋องก็ไม่เอาเลย
- พายก็ไม่เอา - เอาพายเอาแต่ไม่ต้องอุ่น
- อะไร - ไม่มีอะไร
- ทำไมคุณถึงเลิกกับเชลดอน - รู้ได้ไงว่าเลิกกัน
เพราะถ้าไม่เลิกกัน คุณคงไม่อยู่นี่กับผม คุณคงไปกับเชลดอนยอดนักรักแล้ว
อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้มาอยู่กับคุณ
และอย่างที่ 2 เราจะเลิกกันเพราะอะไร มันไม่ใช่เรื่องของคุณ
ก็จริงๆ ผมไม่อยากรู้แล้ว
ในเมื่ออยากรู้นัก เหตุมันเพราะเขาขี้หึงมาก แล้วยังเรื่อง "กางเกงในตามวัน" อีก
โทษนะ ผมคงต้องให้ศาลตีความ
-"กางเกงในตามวัน" เหรอ -ใช่
กางเกงในแบบพิมพ์ชื่อวันติดไว้ ฉันเห็นว่ามันตลกดี
อยู่มาวันหนึ่ง เชลดอนพูดว่า "ไม่เห็นต้องใส่ตัววันอาทิตย์"
เขาสงสัยมากวันอาทิตย์ไปไหน
พอฉันบอก เขาดันไม่เชื่อฉัน
- บอกว่าไง - เขาไม่ทำวันอาทิตย์ขาย
- เพราะอะไร - วันไปโบสถ์
ตกลง ส่วนของฉัน 15% ก็...
6 เหรียญ 90
เอาเป็นว่า 7
อะไร
อะไรติดหน้าฉันเหรอ
คุณเป็นคนมีเสน่ห์
ขอบคุณ
อาแมนด้าไม่เคยบอกว่าคุณมีเสน่ห์
เขาอาจจะไม่เห็นว่าฉันมีเสน่ห์
ผมว่าไม่เกี่ยวกับความคิดเห็น เห็นได้ด้วยตาว่าคุณมีเสน่ห์
อาแมนด้าเป็นเพื่อนฉันนะ
แล้วไง
- คุณคบเธออยู่น่ะสิ - แล้วไง
ก็คุณพูดจีบฉันอยู่
เปล่าสักหน่อย
อะไร
ผู้ชายชมผู้หญิงว่ามีเสน่ห์ โดยไม่คิดจะจีบไม่ได้เหรอ
ก็ได้ๆ
เอางี้นะ เพื่อไม่ให้ต้องทะเลาะกัน ถ้าถือว่าเป็นการจีบ
แล้วคุณจะให้ผมทำไง ถอนคำพูดก็แล้วกัน ผมถอนคำพูด
ถอนคำพูดไม่ได้
- เพราะอะไร - เพราะคุณพูดออกมาแล้ว
ตายล่ะ งั้นเราควรทำไง แจ้งตำรวจเพราะผมพูดออกไปแล้วเหรอ
แค่ช่างหัวมัน
- ดีมั้ย - ได้ช่างหัวมัน ตรงใจผมเลย
คำพูดติดปากผม ช่างหัวมัน
จะพักค้างคืนโรงแรมมั้ย
- ดูผมทำสิ ผมไม่ช่างหัวมัน - แฮร์รี่
- บอกจะช่างหัวมัน แต่ไม่ช่าง - แฮร์รี่
- กลับทำอีกอย่าง - แฮร์รี่
เราจะเป็นแค่เพื่อนกัน โอเคมั้ย
ดี เพื่อนดีที่สุดแล้ว
คุณก็รู้ดีอยู่ ว่าเราเป็นเพื่อนกันไม่ได้
- เพราะอะไร - ผมหมายถึงว่า...
และนี่ไม่ใช่การจีบไม่ว่ากรณีใดๆ
ผู้ชายกับผู้หญิงเป็นเพื่อนกันไม่ได้
เพราะจะมีเรื่องเซ็กส์คอยเข้ามาวอแว
ไม่จริงเลย ฉันมีเพื่อนผู้ชายตั้งเยอะ โดยไม่มีเซ็กส์มาเกี่ยวข้อง
- ไม่มีหรอก - มีแน่นอน
- ไม่มีหรอก - มีสิ
คุณคิดไปเองว่ามี
คุณจะว่าฉันมีเซ็กส์กับพวกนี้ โดยไม่รู้ตัวเหรอ
เปล่า ผมหมายถึงพวกนี้ อยากมีเซ็กส์กับคุณทั้งนั้น
- ไม่ได้อยาก - อยากเเน่
- ไม่อยาก - อยากสิ
รู้ได้ยังไง
เพราะไม่มีผู้ชายคนไหนเป็นเพื่อน กับผู้หญิงที่เขาเห็นว่ามีเสน่ห์ได้
เขาจะต้องอยากมีเซ็กส์กับเธอ
แปลว่าผู้ชายเป็นเพื่อนกับผู้หญิงได้ ถ้าเธอไม่มีเสน่ห์งั้นสิ
เปล่า ถึงไงก็อยากมีเซ็กส์อยู่ดี
เกิดผู้หญิงไม่ได้อยากมีเซ็กส์ด้วยล่ะ
ไม่สำคัญ เพราะยังไง มันก็มีเรื่องเซ็กส์แล้ว
สุดท้ายสัมพันธภาพก็พัง และนั่นก็คือจบเรื่องกันไป
- งั้นเราคงเป็นเพื่อนกันไม่ได้ล่ะสิ - คงงั้น
แย่จัง
คุณเป็นคนเดียวในนิวยอร์กที่ฉันรู้จัก
- ขอบคุณที่ให้อาศัย - เป็นอะไรที่น่าสนใจดี
- ยินดีที่รู้จัก - ดี
- ขอให้ชีวิตเป็นสุข - คุณด้วย
- เรารักกันตอนมัธยม - เราเป็นคู่รักหวานแหวววัยมัธยม
พออยู่มัธยมปลายพ่อแม่เขาย้ายไป
- แต่ผมไม่เคยลืมเธอ - เขาไม่เคยลืมฉัน
ไม่เลย ในหัวผมมีแต่ภาพของเธอ
34 ปีต่อมา ตอนผมกำลังเดินอยู่บรอดเวย์
ผมเห็นเธอเดินออกมา จาก "ท็อฟเฟ็นเน็ตตี้"
เราต่างมองกัน
มันยังกับว่าเวลาไม่ได้ผ่านไป แม้แต่วันเดียว
เธอยังสวย เหมือนที่ยังเคยสวยตอนอายุ 16
เขาเองก็เหมือนกัน
เขายังเหมือนเดิมทุกอย่าง
5 ปีต่อมา
โจ นึกแล้วว่าใช่คุณ นึกแล้วว่าใช่คุณ
- แฮร์รี่ เบิร์นส์ - แฮร์รี่ๆ เป็นไงมั่ง
- ดี คุณล่ะ - สบายดีๆ
ตอนผมเดินผ่านนึกว่าใช่คุณ แล้วก็ใช่คุณจริงๆ
ใช่ๆ ผมเอง
- ยังอยู่สำนักอัยการเหรอ - เปล่า สลับมาอยู่อีกฝ่าย แล้วคุณล่ะ
อยู่บริษัทเล็กๆ ที่ให้คำปรึกษาด้านการเมือง
อ๋อ เหรอ - ใช่ ดีทีเดียว ดี
อ้อ แฮร์รี่ นี่แซลลี่ อัลไบรท์ นี่ แฮร์รี่ เบิร์นส์
แฮร์รี่กับผมเคย...อยู่ในตึกเดียวกัน
ต้องรีบไปขึ้นเครื่องแล้ว ดีใจที่ได้เจอกันนะโจ
- เช่นกัน แฮร์รี่ - ไปนะ
ดีที่เขาจำฉันไม่ได้
5 ปีก่อนเขาอาศัยรถฉัน จากมหาวิทยาลัยมานิวยอร์ก
ถือเป็นคืนที่ยาวนานที่สุด
- ทำไมเหรอ - เขาแบะท่าให้ฉันแต่ฉันไม่เล่นด้วย
No comments yet. Be the first to leave one.