Send Help

‫لیندا لیدل

‫آینده‌ت رو کارایی که امروز می‌کنی می‌سازه

‫باور کن که می‌تونی، اونوقت نصف راه رو رفتی تئودور روزولت

‫خوش‌بینی همون باوریه که آدم رو به موفقیت می‌رسونه هلن کلر

‫چطوری لیندا؟

‫اوه.

‫هنوز داری رو گزارشای شرکت کار می‌کنی؟

‫اونا رو که همون هفته پیش تموم کردم رفت.

‫فقط دارم رو پیش‌بینی‌های

‫ماه آینده کار می‌کنم.

‫آمارهای سال پیش رو وارد کردی؟

‫همه شاخص‌ها و تخمین‌های فصل بعد ردیفه.

‫دمت گرم، خیلی خفنی.

‫اوه.

‫من معمولاً واسه انجام این کارا به چه کنم چه کنم می‌افتم.

‫خیلی خب.

‫همه منتظرن.

‫وقت نمایشه.

‫منم زودی میام.

‫اوه.

‫اوه.

‫شرکت‌کننده‌ها رو به گروه‌های کوچیک محدود کردن.

‫من فقط قراره گزارش رو تحویل بدم.

‫داده‌ها رو من ردیف کردم.

‫بهم گفتن اگه سوالی پیش اومد باید تو جلسه باشم.

‫سوال؟

‫آره، خودمم درست نمی‌دونم.

‫خودت که اوضاع اداره رو می‌بینی لیندا، خر تو خره.

‫هیچی معلوم نیست.

‫آره.

‫ولی نگران نباش.

‫اونا می‌دونن کی داره اینجا بیشترین جون رو می‌کنه.

‫اسمت اون بالا بالاهاییه.

‫لیندا لیدل

‫خیلی خب.

‫دمت گرم.

‫امیدوارم اون تو موفق باشی.

‫انگار پله‌های موفقیت باز خراب شدن، نه؟

‫چی؟

‫منظورم اینه که، اوم،

‫باید با چنگ و دندون از پله‌ها بریم بالا.

‫قدم به قدم.

‫هورا!

‫هوی!

‫چه خبر؟

‫چطوری؟

‫بعد کار می‌خوایم بریم مست کنیم.

‫منم هستم.

‫اونجا بهترین کارائوکه شهر رو داره.

‫آره ناموساً. امشب بدجوری به آواز و الکل نیاز دارم.

‫آهنگ همیشگی من «این راه یا اون راه» هستش.

‫نمی‌شناسی؟ بلوندی؟ دبی هری؟

‫ای بابا. باشه.

‫می‌گیرمت، بالاخره می‌گیرمت...

‫هوی!

‫باید آمارشو دربیاری.

‫تو آهنگ خاصی نداری؟

‫اینم از بررسی وضع شرکت که ردیفش کردم.

‫واسه جور کردن این گزارش بی‌خوابی کشیدم.

‫واسه آدم زرنگ استراحت معنا نداره، مگه نه؟

‫اتاق مدیران

‫راه و رسم زنده موندن ۱۰۱

‫این رو گوش کن.

‫بعد از این همه سگ‌دو زدن، منو راه ندادن تو جلسه.

‫به مولا عزیزم، گاهی بدجوری فشارم می‌زنه بالا.

‫آره، هنوزم کنار دست این منشی/دستیارا می‌شینم.

‫ولی همه چی عوض میشه

‫وقتی بردلی رسماً بیاد جای باباش بشینه.

‫آره.

‫باباش می‌گفت من کاندیدای معاونت ریاستم.

‫اون می‌دونه من چقدر واسه این خراب‌شده ارزش دارم.

‫تازه خیلی هم خوش‌تیپه،

‫مجرد، جذاب، و از این جور چیزا.

‫بماند که تو مهمونی کریسمس چقدر باهام گرم گرفته بود.

‫ایول!

‫ولی خب اینا ربطی نداره.

‫باید رو کار و پست جدید تمرکز کنیم.

‫شاید یه آپارتمان گنده‌تر بگیریم.

‫دیگه وقتشه خودمونو بکشیم بالا.

‫هنوز کارمون تموم نشده.

‫روزای مشتی تو راهه.

‫دقیقاً.

‫حق‌مونه.

‫حقته.

‫بیا امتحان کنیم، بیا

‫بیشتر از اینا حق‌مونه.

‫ممم!

‫وقتش رسید. خیلی خب.

‫کی می‌تونه دووم بیاره؟

‫من تا تهش هستم.

‫اینم از برنامه «بازمانده».

‫به ارواح خاک بابام، اگه کی‌شان برگرده پیشم...

‫منم همینو می‌گم.

‫خانم‌ها و آقایان، لطفاً توجه کنید.

‫اینم از رئیس جدیدتون،

‫بردلی پرستون.

‫غول آی‌تی.

‫خیلی خب، بفرمایید بشینید.

‫همه برگردید سر کارتون.

‫می‌تونیم تو اتاقم حرف بزنیم؟ آره، حتماً.

‫آقای پرستون! سلام و علیک.

‫بگو بردلی. خوشبختم.

‫اوه، لیندا لیدل. تو مهمونی کریسمس با هم حرف زدیم.

‫اوه، راست می‌گی. آره، حتماً.

‫از دیدنت خوشحالم. آره، منم همین‌طور.

‫واسه فوت باباتون تسلیت می‌گم. دمت گرم.

‫مرد خیلی بزرگی بود.

‫خیلی هوای منو داشت. آره، هوای منم داشت.

‫خیلی پایه‌م که تو چیدمان استراتژیکت واسه هدایت شرکت به دوران...

‫اوم... آه، دوران موفقیت، کمکت کنم.

‫دقیقاً. امیدوارم بتونم از پسش بربیام.

‫کلی کار رو سرمون ریخته. مسئولیت سنگینیه، نه؟

‫به کمک من بدجوری نیاز دارید.

‫من آماده‌ام که بترکونم.

‫چطور مگه؟

‫من به اینا می‌گم کفش‌های جنگی‌م.

‫خیلی وقته دارم باهاشون سگ‌دو می‌زنم.

‫هر باری که رو دوشم بذاری رو تحمل می‌کنم.

‫آره. من باید به کارم برسم. خیلی خب.

‫یا خدا، کفشاتو نگاه. چقدر خفنه.

‫مواظب باش گهی نشه، باشه؟

‫ببخشید، نشنیدم؟

‫می‌گم مواظب باش کثیف نشه.

‫حواسم هست. خیلی خب.

‫خوبه. برگرد سر کارت.

‫خیلی خب همگی، بیاین این بساط رو جمع‌وجور کنیم.

‫باربارا، از دیدنت خوشحالم. تلفنم رو وصل کن.

‫همه چی ردیفه.

‫فقط طبق پیشنهاد اون شرکت مشاوره پیش برو.

‫خیلی خنده‌داره، نه؟

‫شرکت مشاوره خودش مشاور استخدام می‌کنه.

‫این چه بوی گندیه؟ چی؟

‫ایناهاش. نمی‌دونم.

‫بو کن. نمی‌خوام. بیا دیگه.

‫یه بو بکش.

‫بوی تخمیِ تن ماهی میده.

‫اون زنیکه ایکبیری/عوضی.

‫همونی که با اون کفشای پاپتی و ارزونش رو مخم بود.

‫لیندا لیدل.

‫بابات بهش قول ترفیع داده بود.

‫از مدیر بشه معاون رئیس.

‫جدی؟

‫پست بالاتر و حقوق تپل.

‫آره. بدجوری هم منتظرشه.

‫درسته. ولی داناوان قراره اون پست رو بگیره.

‫بابات رو لیندا حساب باز کرده بود.

‫خیلی خرکاره. همه چیو می‌سپرم به اون.

‫به نظرت اصلاً به تخمم هست؟

‫معلومه که نه، مگه نه؟ چون واقعاً نیست.

‫بابام دیگه ریق رحمت رو سر کشیده. اون پست مال داناوانه.

‫تازه، من قولشو دادم. جابجاش کن.

‫بفرستش شعبه شهرستان، یه جای دور که چشش به ما نیفته.

‫این قضیه داره حالمو به هم می‌زنه.

‫پروژه بانکوک نزدیکه.

‫ما هنوز حتی دست به ضمیمه «د» نزدیم.

‫داناوان خودش به تنهایی به گا میره.

‫بدون اون (لیندا) ممکنه همه چی خراب شه.

‫خیلی خب. هر چی تو بگی.

‫بیارش.

‫اون باید داناوان رو توجیه کنه و بهش یاد بده.

‫بعدش، می‌فرستیمش بره پی کارش.

‫باشه.

‫می‌شه برگردم سر کارم؟

‫باشه. برگرد سر کارت.

‫انگار خیلی با هم جفت‌وجورن.

‫آره، اون یارو ترفیع گرفت شد معاون رئیس.

‫ببخشید، چی گفتی؟

‫همین الان دارم ایمیل اعلامیه‌شو تایپ می‌کنم.

‫بگو که داری شوخی می‌کنی.

‫نمی‌دونم والا.

‫پروفایل لینکدینش رو دیدم، هم‌دانشگاهی بودن.

‫کلی هم با هم گلف بازی می‌کنن. ولش کن بابا، برو پی کارت.

‫داناوان مورفی - مشاور بازاریابی

‫لیندا، چی شده؟

‫سوال من اینه، تو چقدر واسه من مایه می‌ذاری؟

‫آره.

‫آقای پرستون؟

‫وسط جلسه‌م.

‫شرمنده‌م. فقط یه لحظه وقتت رو می‌خوام.

‫خیلی خب، من... لطفاً.

‫خواهش می‌کنم.

‫باشه.

‫باهات تماس می‌گیریم.

‫دمت گرم که اومدی.

‫با اجازه.

‫ببخشید اینطوری پریدم وسط.

‫اشکال نداره. درِ اتاق من همیشه بازه.

‫چی شده؟

‫خبر رو همین الان شنیدم.

‫شاکی هستی که ترفیع نگرفتی.

‫آره.

‫آره. خیلی خب.

‫آره. با تمام احترامی که قائلم.

‫داناوان کلاً ۶ ماهه اینجاست، در حالی که من ۷ ساله دارم اینجا جون می‌کنم...

‫می‌فهمم چی می‌گی.

‫بیا درباره‌ش حرف بزنیم.

‫بفرما. در رو ببند.

‫بیا چونه بزنیم.

‫بشین.

‫اگه ناراحت نمی‌شی می‌خوام باهات رک باشم.