Scrubs

Τελευταία, η Έλλιοτ και η ξεπέτα της ο Κιθ, αρέσκονταν στο να παίζουν παιχνίδια.

Σήμερα ήταν το "Ιδιοκτήτης Ορχιδέας" και "Ο Μεξικανός Κλέφτης Μήλων. "

Ομολόγησε, Μανουέλ! Ομολόγησε ότι έκλεψες τα μήλα.

Ήμουνα στον χορό με τους υπόλοιπους εργάτες.

Ψεύτη!

Ειλικρινά, το όλο θέμα με αηδίαζε.

Τον είδες να το κάνει, έτσι Πάκο;

Κυρίως επειδή δεν με άφηναν να μιλήσω.

Τα έκρυψε στο παντελόνι του.

Του αρέσουν τα μήλα. Κάνει μηλόπιτα και μηλοχυμούς, μ' αυτά.

Δεν μπορείς να μιλήσεις. Έχασες την γλώσσα σου στο ατύχημα με την πρέσσα των φρούτων.

Τώρα πίσω στον καταυλισμό των εργατών!

Μου την δίνει ο καταυλισμός των εργατών.

Και μου την δίνει και ο Κιθ. Πράγμα που επιβάλλει την παρακάτω ερώτηση:

Γιατί επιμένω να παίρνω μέρος στα παιχνίδια τους;

Μάλλον χρειαζόμουν κάτι να μου αποσπάσει τη προσοχή, μιας και τη προηγούμενη εβδομάδα,

σκεφτόμασταν όλοι την κυρία Γουίλκ, που επέστρεφε σπίτι της.

Αλλά είχε υποστεί μόλυνση, και παρά τις εσπευσμένες προσπάθειες μας, θα πέθαινε.

Για να την χαροποιήσουμε, αποφασίσαμε να την πάμε στην παραλία.

Θα μου λείψει το αίσθημα της άμμου, ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών μου.

Παρ' όλα αυτά ήταν άρρωστη, οπότε δεν μπορούσαμε να απομακρυνθούμε.

Θέλετε να σας θάψω;

Σκάσε και μετακίνησε την ομπρέλλα. Αρχίζω να βγάζω φακίδες.

Νόμισα ότι είχαμε περισσότερη άμμο.

Τι γίνεται;

Εντάξει παιδιά, είναι ώρα για το τηλεφώνημα των 35.000€.

Ο σημερινός τυχερός ακροατής είναι ο Τεντ Μπάκλαντ!

Τι;

Θα ήθελες ένα κοκτέιλ ρούμι με ζάχαρη;

Είναι απλό κοκτέιλ ρούμι. Θα τον αφήσω να στο δώσει

- Ευχαριστώ. - Ξεκαρδιστικό.

Στην υγειά μας.

Ξέρετε, ποτέ δεν φοβήθηκα τον θάνατο.

Τον χρησιμοποιούσα σαν κίνητρο.

Όταν υπάρχει ένα τέλος, σε αναγκάζει να ζήσεις.

Με ώθησε στην δευτέρα γυμνασίου να ρωτήσω τον Πίτερ Μπουτσορέλι

να είναι ο συνοδός μου στον σχολικό χορό.

Με έκανε να πάρω το ρίσκο να ταξιδέψω στον κόσμο. Με έκανε αυτό που είμαι.

Πάντως, τώρα που κοιτάω τον Χάρο κατάματα, εγώ...

Γιατί είμαι τόσο φοβισμένη;

Μερικές φορές, η ζωή είναι χάλια.

Για όλους.

Συγγνώμη, Τέντι! Προφανώς δεν χρειάζεσαι τα χρήματα!

Όχι!

Γιατί;

Scrubs Season 5 Episode 13 My Five Stages

Απόδοση Διαλόγων/Επιμέλεια: MrLifestyles

Η κυρία Γουίλκ αποφάσισε να καλέσει τον νοσοκομειακό σύμβουλο πένθους.

Είχε μια ιδιαίτερη ευθύτητα για τον θάνατο.

Ποιος από 'σας, πρόκειται να τα κακαρώ- σει; Μην μου πείτε. Θέλω να μαντέψω.

Σκέφτομαι ότι είσαι εσύ ή εσύ. Εσύ, επειδή χρησιμοποιείς μηχανές.

Ή... επειδή έχεις το βλέμμα κάποιου που θα πεθάνει νέος.

Πλάκα κάνω.

Θα ζήσεις αιώνια. Ή όχι. Τι ξέρω; Εννοώ, δεν είμαι και μάντης.

- Δεν μας άρεσε. - Νομίζω ότι είναι αστείος.

Είναι ξεκαρδιστικός.

Κυρία Γουίλκ, είμαι ο δρ. Χέντρικ. Ακού- γεται παιδιάστικο, αλλά θα περάσετε τα

"Πέντε Στάδια του Θρήνου", τα οποία είναι:

Άρνηση, Θυμός, Συμβιβασμός, Κατάθλιψη και τέλος, Αποδοχή.

Υποθέτω ότι οι δυο σας έχετε ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση

με την κυρία Γουίλκ για το πως θα είναι όταν πεθάνει.

Το κάναμε πριν έρθετε μέσα.

Συγγνώμη. Τότε παρακαλώ, συνεχίστε.

Εντάξει, θα συνεχίσουμε. Νέε... ξεκίνα.

Εντάξει. Λοιπόν, ναι...

Ο θάνατος είναι σαν ταξίδι.

Ταξίδι σε μια βάρκα.

Και μετά ένα δυνατό φως

φέγγει πάνω στην "βάρκα" σου

και σε κουβαλάει πάνω στους ουρανούς.

Αυτό ήταν το τέλος της ταινίας "Cocoon".

Κόλλα το, Κόξι.

Κιθ, συνέχισε να προχωράς. Μην μιλάς.

Γιατί δεν με χαιρετάς, μικρό κομμάτι κρέας;

Ξέρεις, Έλλιοτ, οι τέσσερις μας πρέπει να βγούμε για δείπνο.

Γιατί είσαι τόσο παθιασμένη να βγαίνεις με άλλα ζευγάρια;

Δεν πήρες το μάθημα σου την προηγούμενη εβδομάδα με τους γείτονες μας;

Τσίλι από σκίουρο. Ποιος να το περίμενε;

Είναι πολύ καλό.

- Θέλω να πάω σπίτι. - Φάε την σούπα σου.

Όχι.

Δεν είναι οι γείτονες μας. Ζούνε στα δάση πίσω από το διαμέρισμα μας.

Θα παίρναμε πρωινό μαζί τους, την Κυριακή, αν μπορούσες να καταπιείς την ουρά.

Κάρλα, δεν ξέρω. Ο Κιθ είναι ξεπέτα.

Το έβαλα στοίχημα να μην τον βλέπω πριν τα μεσάνυχτα.

Ωραία, οι κόκκοι μικραίνουν.

Ωραία.

Αυτό μου θύμισε κάτι. Έβγαλες την άμμο από το γραφείο του;

Ναι, το έκανα και έπαιξα και λιγάκι.

Καλημέρα, πειθήνια αντικείμενα.

Ευχαριστηθείτε την μέρα σας στην χώρα του Επιστάτη.

Να μοχθήσετε μέχρι να σκάσετε και μετά να μοχθήσετε λίγο ακόμα.

Φαίνεται ότι θα βρέξει.

Αυτό θα μπορούσε να είναι πρόβλημα.

Κύριε, μπορώ να έχω ελεύθερο το απόγευμα της Κυριακής;

Εξαρτάται. Θα σταματήσει το τρέξιμο γύρω από το σωλήνα του νερού, ο σκύλος μου Μπάξτερ;

- Όχι. - Βασικά θα σταματήσει.

Σύνδεσα τον σωλήνα με χρονοδιακόπτη. Αλλά θέλω να καθαρίσεις τα λούκια.

Αλλά κύριε, διοργανώνω μια ποδηλατάδα για φιλανθρωπικούς σκοπούς!

Τεντ, περισσότερο από τις ποδηλατάδες μισώ τις διαδικαστικές αστυνομικές σειρές.

Το καταλάβαμε, το έκανε ο παιδόφιλος. Να 'σαι στο σπίτι μου στις 2:30.

Μια φορά, εγώ...

Για μια φορά, εύχομαι να μπορούσα να φερθώ στον Κέλσο όπως μας φέρεται.

Με τον Κέλσο δεν έχεις το "πάνω χέρι".

Το "πάνω χέρι".

Το "πάνω χέρι";

- Δεν ξέρεις τι σημαίνει, έτσι; - Όχι.

Ξέρω ότι περνάτε τον περισσότερο σας χρόνο, πολεμώντας τον θάνατο,

οπότε είναι κατανοητό ότι αισθάνεστε άβολα με αυτό.

Τώρα, αν θέλετε, μπορώ να σας συμβουλεύσω και τους δύο.

Είχα μπει στον πειρασμό να συμφωνήσω μαζί του, αλλά ο δρ. Κοξ είπε κάτι.

Άκουσε με. Εμείς δεν χρειαζόμαστε κανένα από τα πομπώδη κηρύγματα σας.

"Εμείς!", είπε, "εμείς!".

Μετά από τόσα χρόνια, μας θεωρεί τελικά ομάδα.

Ναι, Χέντρικ. Αν περνούσε από το χέρι μας, δεν θα σε φωνάζαμε.

Μπορούμε να χειριστούμε τον θάνατο μια χαρά.

Μπορούμε μάλιστα να κάνουμε και ιδιωτική κλινική, παρέα.

- Τι; - Ήρεμα.

Τώρα δεν είναι ώρα να συζητήσεις για την κλινική Ντόριαν-Κοξ,

πόσο μάλλον τον καθορισμό της θέσης της, στην περιοχή Τζάκσον.

Όπως φαίνεται, πρέπει να βρω τα κουμπιά ορισμένων, εδώ μέσα.

Δεν θα μπορούσες να βρεις τα δικά μου. Στην ουσία, δεν έχω κουμπιά.

Σκέψου με χωρίς κουμπιά, απαλό σαν τις κατώτερες περιοχές του Τζι-Άι-Τζο.

Παρεμπιπτόντως, η εικόνα προήλθε από τον γιο μου, τον Τζακ,

που βγάζει τα παντελονάκια παιδικών στρατιωτών και τους αφήνει

σε προκλητικές στάσεις στο κομοδίνο μου.

Είναι αρκετά ενοχλητικό, οπότε φεύγοντας από το σπίτι,

είμαι αρκετά νευριασμένος και λιγότερο ικανός να ανέχομαι τους ηλίθιους,

που με φέρνει πίσω σε σένα: Τον ηλίθιο.

Έχω βαρεθεί να σε ανέχομαι, οπότε φύγε.

Πήγαινε. Πριν γράψεις βιβλίο

με τίτλο, "Βοήθεια! Ένας μεγάλος Γιατρός με Κλωτσάει: Η Ιστορία του Λέστερ Χέντρικ".

Αυτό γέμισε το στόμα σου.

Εν πάση περιπτώσει, αν θες να μιλήσεις τηλεφώνησε μου.

Φαίνεται απρόσβλητος στις απειλές μου. Αυτό με ενοχλεί.

Βασικά, όταν είσαι κακοδιάθετη,

φωνάζεις τον Κιθ και έρχεται και σου προσφέρει πρόστυχη ικανοποίηση;

Παρακολούθα με.

Έχω την μηχανή.

Πάμε στο σπίτι σου, απόψε. Το δωμάτιο μου μυρίζει σαν ξινόμηλο.

Βάλε καθαρά σεντόνια στο στρώμα και γύρισε ανάποδα τις φωτογραφίες των γονιών σου,

εκτός απ' αυτήν με τον πατέρα σου στο στρατό. Με βοηθάει.

Πως το ανέχεται αυτό;

Μπορείς να πάρεις το κασκόλ μου από το αυτοκίνητο;

Προσπαθώ να καταλήξω κάπου, γλυκειά μου. Κανένας άντρας δεν θα μπορούσε να...

Τερκ, προσπάθησε αργότερα να καταλήξεις κάπου και πήγαινε πάρε το κασκόλ μου.

- Τι λέει; Χρειάζεσαι μεταφορικό μέσο; - Συνέχισε να προχωράς, Κρεμώδη Αρκούδα.

Κυνηγούσα έναν μεγαλύτερο στόχο.

Νόμιζα ότι πήγες ήδη σπίτι.

Προσπάθησα, Πέρι, αλλά έχω προβλήματα με το παπάκι μου.

Έλα, θα σε πάω εγώ σπίτι. Πάμε.

Μπορείς να πιστέψεις το θράσος αυτού του Χέντρικ;

Να πάρει. Λες και δεν είχαμε άλλον ασθενή που μας πέθανε.

Θα βάλω την τσάντα στο πίσω μέρος.

Ήμουνα στην Πόρσε. Δεν τα κατάφερα ποτέ μέχρι την Πόρσε.

Μύριζε σαν Γερμανικός παράδεισος.

Δεν θα έχανα αυτήν την ευκαιρία.

Έπρεπε να είμαι προσεχτικός, σχετικά με την κάθε μικρή...

Μια σόδα.

Μην ανοίγεις την σόδα.

Κυλιέται στο πάτωμα. Θα εκραγεί.

Προφανώς, δεν είσαι γνώστης την μεθόδου τριών χτυπημάτων του Τζον Ντόριαν.

Τρία χτυπήματα και ο αφρός εξαφανίζεται.

Δουλεύει συνέχεια.

Ο πιο γρήγορος δρόμος για το σπίτι μου, είναι η οδός Ελμ.

Έλλιοτ, περίμενε.