The Intouchables (Intouchables)

Intouchables (2011) OCR 24 fps runtime 01:52:01

หลบไปให้พ้น!

มากันแล้ว

ฟิลิป พนัน 100 ยูโรว่า ผมซิ่งหนีได้

- ฟิลิป... - ตกลง

ลุยกันเลย

ดูเหมือนนายจะมือขึ้น

เวร!

- ห่าเอ๊ย! - หนีไม่พ้นแล้วสินะ

ออกมา! วางมือบนกระโปรงรถ

- ลงจากรถ! - พนัน 200 ยูโรว่าฉันจะได้คนคุ้มกัน

เดี๋ยวก็แพ้อีกหรอก

- 200 ยูโร มีคนคุ้มกัน! - ก็ได้

บอกให้ยกมือขึ้น!

ยกมือขึ้น!

ฟังผมอธิบายก่อน

หุบปากแล้ววางมือบนกระโปรงรถ!

เดี๋ยวสิ...

- อย่าจับ! - บอกให้ลงจากรถ!

เขาลงมาไม่ได้!

แค่เปิดประตูยังไม่ได้เลย!

- ว่าไงนะ? - ดูสติกเกอร์สิ!

มีรถเข็นอยู่ในกระโปรงหลัง!

- ไม่เชื่อก็ไปดู - เปิดดูเลย

ปล่อยได้แล้ว

- จริง - เห็นมั้ย

- อะไรนะ - คิดว่าผมซิ่งรถเพื่อความมันหรือไง

เราจะรีบไปโรงพยาบาล

เขามีอาการชัก

มันเป็นเรื่องด่วน!

เขาขยับตัวไม่ได้! ผมเป็นคนดูแลเขา

งานเข้าแล้วล่ะ

มาดูสิ

เอาไงดี

ค่อยๆ คิดก็ได้ ไม่ต้องรีบ

แล้วโทรบอกลูกเขาด้วยว่า คุณฆ่าพ่อเขา!

เพราะอีก 5 นาทีเขาคงไม่รอด ตายสนิทแน่นอน

ฉะนั้นไม่ต้องรีบ

ค่อยๆ คิดไปก่อน!

ปล่อยให้เขาชักจนตาย

โอเค งั้นก็ไปได้

- พวกนายจะไปไหน - ห้องฉุกเฉิน

ให้เราไปส่งปลอดภัยกว่า

เราจะคุ้มกันพวกเขา ไปกันได้แล้ว!

ไม่เป็นไร พวกเขาไปกันแล้ว

น่าขยะแขยงชะมัด ฟิลิป

เล่นซะผมตกใจเลย คุณทำได้ไงเนี่ย

บางทีนายน่าจะไปสอบใบขับขี่ซะที

ใช่ แต่ตอนนี้ ให้ตำรวจไปส่งปลอดภัยกว่า

คนคุ้มกันในราคา 200 ยูโร

ฉันไม่พนันเงินมากขนาดนั้นหรอก

แบบนี้ต้องเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อย

ให้เราไปส่งจะปลอดภัยกว่า

งานนี้ฉลุยเพราะฉันช่วยนายหรอก

ฟิลิป มีตำรวจคุ้มกันเลยนะ...

มันปลอดภัยกว่า

ให้เราไปส่งปลอดภัยกว่า!

มากันแล้ว

เปลหามกำลังมา ไม่เป็นไรใช่มั้ย

- สบายมาก - ขอให้โชคดี

ลาก่อน

เอาไงต่อดี

ทีนี้ก็ปล่อยให้ผมเป็นคนตัดสินใจ

ด้วยใจแห่งมิตร พิชิตทุกสิ่ง

สร้างจากเรื่องจริง

มีจดหมายรับรองมั้ยคะ

มีครับ ผมได้รับ DAHC ประกาศนียบัตรจากศูนย์ดูแลผู้ป่วย

ผมผ่านการฝึกจากสถาบันเบเยอร์ เมื่อปี 2001

ผมเรียนคณะสังคมสงเคราะห์

จบหลักสูตรเศรษฐกิจ ในสังคมและครัวเรือน

อันที่จริง...

ผมเรียนมามากกว่าได้ลงมือทำงานจริง

อะไรคือแรงจูงใจสูงสุดของคุณ

เงิน

เพื่อนมนุษย์

- ผมเห็นใจเพื่อนมนุษย์ - ดีจังค่ะ

ผมคิดว่า คงเป็นการได้ช่วยเหลือคนอื่น

โอเคมั้ย ตอบถูกหรือเปล่า

สภาพแวดล้อมที่น่าอยู่

ผมชอบคนพิการ

ตั้งแต่ผมยังเด็ก...

การช่วยให้คนพิการ ยืนบนลำแข้งตัวเองได้

ในระดับสังคม

กีฬาก็ด้วย คุณต้องรู้จักขยับร่างกาย

เพื่อให้ใช้ชีวิตได้ปกติ

คนพวกนี้ทำอะไรเองไม่ได้เลย...

ประสบการณ์แรกของผมในสายอาชีพนี้...

คือ คุณนายดูปองต์-มอเรตติ...

เธออายุมากแล้ว...

ระดับไม้ใกล้ฝั่ง...

...ผมดูแลเธอจนช่วงสุดท้ายของชีวิต

บางทีเราก็สนุกกันมาก ในแผนกผู้ป่วยสูงวัย

เช่น ตอนวันฮัลโลวีน

ผมยังเชี่ยวชาญเรื่องการจัดการ...

การขอเงินชดเชยจากรัฐบาล เป็นต้น

ไม่รู้สิ บางที...

คุณอาจเข้าข่าย?

เช็คดูที มาการี แต่ฉันว่าคงยาก

- คุณอีวอง ลาพาร์ด? - ครับ

พอกันที

- ผม คือ ลาพาร์ด - ผมทนรอไม่ไหวแล้ว

หวัดดีค่ะ

ผมอยากให้คุณเซ็นเอกสาร

เชิญนั่งก่อน

มีจดหมายรับรองมั้ยคะ

- เยอะเเยะเลย - ดีค่ะ

เรากำลังรอฟังอยู่

คูลแอนด์เดอะแก๊งค์... เอิร์ธวินด์แอนด์ไฟร์

รับรองได้เลยว่าฟังแล้วต้องชอบ

ฉันไม่รู้จักพวกเขา นั่งก่อนสิ

งั้นคุณก็ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับดนตรี

ฉันไม่ได้มืดบอดเรื่องดนตรีเสียทีเดียว

ถึงแม้จะไม่รู้จักวงคุณแอ่น...

คูลแอนด์เดอะแก๊งค์

แล้วนายล่ะ

รู้จักโชแปง ซูแบร์ท หรือแบริออซมั้ย

ผมรู้จักแบริออซรึเปล่า?

พนันได้ว่าคุณนั่นแหละที่ไม่รู้จัก!

- ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญเลยล่ะ - งั้นเหรอ

คุณรู้จักใครที่นั่น

อยู่ตึกไหน

หมายความว่ายังไง

ก่อนจะเป็นชื่อของหมู่บ้านการเคหะ

แบริออซเป็นคีตกวีในศตวรรษที่ 19

อำเล่นหรอกน่า

ผมรู้ว่าแบริออซเป็นใคร

คุณนี่ห่วยเรื่องมุกตลกพอๆ กับดนตรีเลย

นายต้องการลายเซ็นไปทำไม?

ใช่ เพื่อรับรองว่า...

ผมมาสมัครงานแล้ว

และถึงแม้จะมีคุณสมบัติเหมาะสม

แต่ทางคุณยังไม่สนใจ

ต้องถูกปฏิเสธ 3 ที่ ถึงจะได้เงินสงเคราะห์

เข้าใจล่ะ เงินสงเคราะห์

มีแรงจูงใจอื่นในชีวิตอีกมั้ย

มี เยอะแยะเลย

ตรงหน้านี่ก็หนึ่ง

จูงใจมากๆ

โอเค สนุกกันพอแล้ว ตกลงว่าไง

เซ็นหรือไม่เซ็น

ฉันเซ็นให้ตอนนี้ไม่ได้

- ทำไมล่ะ - ทำไมงั้นเหรอ

แย่ชะมัด

ผมจะไปส่งเอกสารไม่ทัน

ก็อย่างที่นายว่านั่นแหละ แย่ชะมัด

ให้น้องแรงจูงใจเซ็นแทนไม่ได้เหรอ

มาการีไม่มีอำนาจ

น่าเสียดาย เผื่อเธอจะจดเบอร์มือถือให้ด้วย

พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ 9 โมงเช้า

ฉันไม่อยากทำให้นายต้องชวดเงินสงเคราะห์

คงไม่เดินไปส่งนะ

ไม่เป็นไร ไม่ต้องลุกมาหรอก

หมายถึง นั่งต่อไปเถอะ

ผมจะมาอีกทีวันพรุ่งนี้

มีนา แม่อยู่มั้ย

ไม่อยู่ แม่บอกว่าจะกลับดึก

ไม่นะ!

ปิดก๊อกนั้นก่อน เดี๋ยวน้ำที่อ่างไม่ไหล!

ปิดก๊อกเดี๋ยวนี้!

แล้วก็ออกไปให้หมด!

ฉันจะอาบน้ำ!

- อย่ามายุ่ง! - ออกไป!

พาพวกเขาออกไปที

ไปสิ

บิตู ฉันพูดจริงนะ!

มีนา!

พาพวกเขาออกไปที!

ย้ายพุงโตๆ ออกไปเลย

ปล่อย!

ออกไป!

ออกไปให้หมดนั่นแหละ! เข้าใจมั้ย

- เฮ้ บิตู... - ปล่อยหนู!

บิตู ทำไมดื้อแบบนี้

นั่งลงตรงนี้!

- หายไปไหนมา - โรงเรียน

จะออกไปไหน

ขี่ม้า

ปากดีนะ

ผมมีของมาให้

หายหัวไปไหนมา

ไปพักร้อน

คนแถวนี้เขานินทากันให้แซด

เรียกฉันว่าอีแก่หน้าโง่

ฉันไม่เคยเห็นหน้าแกมา 6 เดือน

โทรศัพท์สักครั้งก็ไม่มี

แล้วจู่ๆ ก็โผล่มาพร้อมไข่ของเล่น?

คิดว่ากลโกงของแก... พอจะจ่ายค่าเช่าบ้าน

กับค่าอาหารงั้นเหรอ?

คิดว่าที่นี่เป็นโรงแรมหรือไง

อย่าหลบหน้าเวลาฉันพูดกับแก!

เฮงซวย!

พูดกันทีไรก็เป็นแบบนี้ทุกที!

ก็ได้ อยากพูดใช่มั้ย

ฉันรอฟังอยู่

ว่าไงล่ะ

รู้มั้ย ดริส

ฉันสวดภาวนาให้แกมาตลอด

แต่พระเจ้ายกโทษให้ด้วย

ฉันยังมีลูกอีกหลายคนให้ต้องเลี้ยงดู

ลูกที่ยังพอจะมีความหวัง