The first 200 lines.
Απόδοση διαλόγων: Sparta
Θέλω να μου πεις μια ιστορία...
αλλά όχι αληθινή ιστορία.
Αλλοιωμένη. Γελοία. Φαντασμαγορική.
Λέγεται θεραπεία βύθισης.
Τη χρησιμοποιούμε με ανθρώπους που υποφέρουν από ΙΨΔ και PTSD.
Αν αντιμετωπίζεις συνεχώς αυτό που σου συνέβη
με αστείους και τρελούς τρόπους, όταν προκύψει ξανά,
είναι λιγότερο πιθανό να πανικοβληθείς.
Εντάξει.
Είναι 5:27 π.μ. Το θυμάμαι γιατί
μισούσα να δουλεύω στα Starbucks
και κοιτούσα το ρολόι κάθε 2 λεπτά
παρακαλώντας να τελειώσει η βάρδια μου,
ή να μπει ένας ληστής και να μου τινάξει τα μυαλά.
Ήταν περίεργο.
Δεν ήταν κανείς στο μαγαζί εκείνο το πρωί, που εννοώ,
ήταν πριν την πρωινή κίνηση, αλλά συνήθως έχει
1 ή 2 άτομα, και μπαίνει αυτός ο τύπος
με μια σκούρα μοβ φόρμα που έμοιαζε με κάτι
σαν Ανατολικοευρωπαίο γκάνγκστερ.
Έβρεχε, όχι καταρρακτωδώς...
ίσα ίσα αρκετό νερό για να κάνει τα μαλλιά του να είναι ωραία
βρεγμένα, ξέρεις.
Και είχε μια
υποψία γενιού 5 ημερών.
Και μπορούσα να καταλάβω ότι το μυαλό του ήταν αλλού.
Οπότε τον ρωτάω, "Γίνεται κάποιο συνέδριο κοσμημάτων στην πόλη;"
Κι εκείνος λέει, "Τι; Όχι." Κι εγώ λέω, "Εντάξει."
Και μετά λέει, "Μπορώ να έχω έναν σκέτο καφέ;"
Κι εγώ λέω, "Εντάξει."
Οπότε, του φτιάχνω τον σκέτο καφέ και λέει,
"Γιατί με ρώτησες για τα κοσμήματα;"
Κι εγώ λέω, "Εξαιτίας της φόρμας σου."
Κι εκείνος λέει, "Πηγαίνω σε μάθημα χιπ χοπ."
Κι εγώ λέω, "Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο."
Κι εκείνος λέει, "Εντάξει." Και πληρώνει και φεύγει.
Έτσι, τελειώνω τη βάρδια μου και πάω σπίτι και παίρνω έναν υπνάκο
πριν τη δουλειά μου στην εστίαση εκείνο το βράδυ.
Ήμουν μπάρμαν σε μια εκδήλωση λέσχης γερόντων...
Δεν ξέρω. Κάτι με πούρα.
Και σαν εκ θαύματος... είναι ο ίδιος τύπος,
με σμαραγδί πράσινη φόρμα αυτή τη φορά
με πουκάμισο και γραβάτα, κι εγώ λέω,
"Αυτός ο τύπος είναι ένας γαμημένος εξωγήινος."
Οπότε, του το λέω. Λέω, "είσαι εξωγήινος."
Κι εκείνος λέει, "Πώς το ήξερες;"
Κι εγώ λέω, "Η φόρμα σου, φίλε."
Κι εκείνος λέει, "Εντάξει, αλλά δεν μπορείς να το πεις σε κανέναν άλλο.
Αν το κάνεις, θα πρέπει να σε γαμήσω, να σε σκοτώσω και να σε φάω."
Κι εγώ λέω, "Αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο."
Κι εκείνος γελάει, και λέει, "Ναι."
Και παραγγέλνει ένα ουίσκι πληρώνει και φεύγει,
λέει καληνύχτα, και μετά αργότερα,
ενώ καθαρίζω, έρχεται σε μένα και μου λέει,
"μπορώ να έχω άλλο ένα;"
Κι εγώ λέω, "Όχι, συγγνώμη, είναι παράνομο."
Κι εκείνος λέει, "Ξέρεις πού αλλού
μπορώ να πιω ένα ποτό;" Κι εγώ λέω,
"Έχει 4 μπαρ σε αυτόν τον δρόμο, φίλε."
Κι εκείνος λέει, "Έλα μαζί μου."
Κι εγώ λέω, "Όχι, είσαι εξωγήινος."
Κι εκείνος λέει, "Ναι, αλλά είμαι ένας εξωγήινος
που θέλει να σώσει τον κόσμο." Κι εγώ λέω, "Από τι;"
Κι εκείνος λέει, Από την κλιματική αλλαγή.
Κι εγώ λέω, "Πώς;"
Κι εκείνος λέει, "Έχω αυτούς τους σπόρους στο σκάφος μου.
Και τα δέντρα μεγαλώνουν σε αυτά τα όμορφα, πολύχρωμα,
λαμπερά αριστουργήματα."
Κι εγώ λέω, ουάου
Κι εκείνος λέει, "Ναι, ρουφάνε εκατό φορές
περισσότερο CO2 από τα γήινα δέντρα."
Κι εγώ λέω, "Αυτό είναι εντυπωσιακό."
Κι εκείνος λέει, "Ναι, θες να ακούσεις κι άλλα;"
Και δεν ξέρω, ίσως επειδή πράγματι νοιάζομαι
πολύ για την κλιματική αλλαγή.
Ή ίσως το χαμόγελό του ήταν όντως χαριτωμένο, ή ίσως
απλώς βαριόμουν ήμουν 27 και δούλευα σε δύο άχαρες δουλειές
επειδή δεν είχα την οικονομική δυνατότητα για μια πραγματική μη αμειβόμενη πρακτική
σε μια αληθινή εφημερίδα. Δεν ξέρω,
Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, είπα, ξέρεις, είπα,
"Γαμώτο. Ναι, πάμε να πιούμε."
Οπότε, πάμε και πίνουμε και μιλάμε,
και μου λέει για τον πλανήτη του και πώς
καταστράφηκε από όλα αυτά τα υπερβολικά αέρια του θερμοκηπίου
και όλη του η οικογένεια δολοφονήθηκε
και η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα γι' αυτό
μέχρι που ήταν πολύ αργά.
Και ήθελε να τους τιμήσει σώζοντας πλανήτες άλλων.
Οπότε μόλις είχε φτάσει στη Γη και ζούσε σε αυτό
το συγκρότημα στους λόφους,
και μου ζήτησε να πάω εκεί μαζί του.
Κι εγώ είπα, "Αποκλείεται."
Κι εκείνος λέει, "Δεν θα κάνω τίποτα."
Κι εγώ είπα, "Όχι, είσαι εξωγήινος."
Κι εκείνος λέει, "Ναι, αλλά πιστεύεις ότι είμαι εξωγήινος;"
Κι εγώ λέω, "Θέλεις στ' αλήθεια να το απαντήσω αυτό;"
Και τότε από τον δείκτη του
βγήκε ένα μικρό πλοκάμι.
Και γλίστρησε πάνω στο τραπέζι και τυλίχτηκε απαλά
γύρω από τον καρπό μου.
Και τότε μια αχνή λάμψη ξεκίνησε από το πλοκάμι,
και ξεκίνησε από την άκρη του δαχτύλου του
και πέρασε στο δικό μου.
Και όταν έφτασε σε μένα, όλο μου το άγχος εξαφανίστηκε.
Δηλαδή, δεν υπήρχε τίποτα στο κεφάλι μου,
ούτε μία κακή σκέψη.
Ένιωθα απλώς ότι ολόκληρο το σώμα μου ήταν
γεμάτο με αυτό το ζεστό, λαμπερό φως του ήλιου.
Και μου λέει ότι όλα θα πάνε καλά.
Οπότε παίρνω μια στιγμή, πίνω μια γουλιά, και μετά λέω,
"Γαμώτο. Πάρε με."
Και έτσι με παίρνει και μου δείχνει αυτά τα δέντρα.
Κι εγώ λέω, "Χριστέ μου, αυτά τα δέντρα."
Γαμώτο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο κουλ στη ζωή
από το να βλέπεις πράγματα να λάμπουν που δεν θα έπρεπε να λάμπουν.
Οπότε, ναι, πήδηξα έναν εξωγήινο, έναν εξωγήινο που τον έλεγαν Μπράιαν.
Εννοώ, δεν ήταν το πραγματικό του όνομα.
Το πήρε από ένα βιβλίο με ονόματα.
Ποτέ δεν μου είπε το πραγματικό του όνομα.
Πηδηχτήκαμε κάτω από τα λαμπερά δέντρα γιατί,
τι άλλο να κάνεις, ξέρεις;
Ένιωθα σαν κορίτσι σε ένα από αυτά τα χεντάι πορνό, ξέρεις;
Με σήκωσε ψηλά στον αέρα, και όλα αυτά τα πλοκάμια
τυλίχτηκαν γύρω μου, και ήταν καθαρή ευδαιμονία.
Και δεν έφυγα. Είχε αυτή τη βοηθό... τη Λόρα.
Ήταν άνθρωπος, και αυτή, κάπως, τον βοηθούσε
με όλα τα δέντρα, όπως τη συγκομιδή και τη συσκευασία
και την αποστολή τους σε όποιον έκανε παραγγελία.
Επίσης... Έστειλα ένα ασαφές μήνυμα στον Κρεγκ για να του πω
ότι θα ήμουν αλλού για λίγο καιρό,
κάτι που τον μπέρδεψε, αλλά ήταν εντάξει.
Είναι εντάξει γιατί ήμουν βασικά εθισμένη
στο ναρκωτικό, δηλαδή στο εξωγήινο σεξουαλικό ναρκωτικό,
και, επίσης στον σέξι εξωγήινο.
Επίσης, νοιαζόταν για την κλιματική αλλαγή.
Επίσης, δεν είχα χρήματα.
Είχα τεράστια ποσά φοιτητικού χρέους, και
υποσχέθηκε ότι θα το εξοφλούσε, πράγμα που δεν έκανε ποτέ.
Αλλά ναι...
δεν προχωρήσαμε πολύ περισσότερο γιατί ποτέ
δεν είχε κάνει σεξ με άνθρωπο πριν.
Οπότε, υπήρχε μια μικρή καμπύλη εκμάθησης, που...
Η Λόρα μας έφτιαξε δείπνο,
και μετά μεθύσαμε, όπως κάναμε πάντα.
Και φορούσε μια γαλάζια φόρμα
εκείνο το βράδυ.
Φαινόταν ωραίο.
Δεν ξέρω, ίσως εκείνη ήταν η στιγμή
που έπρεπε να είχα προσέξει πόσο πολύ πίναμε,
πάντα, αλλά, θέλω να πω, ήταν διασκεδαστικός,
και δεν είχα άγχος,
και δεν ξέρω, αλλά αρχίσαμε να κάνουμε σεξ.
Και, δεν ξέρω, πρέπει να είχε μεθύσει πολύ γιατί
έγινε λίγο επιθετικό... όχι βίαιο,
αλλά καυτό, καυτό σαν θερμοκρασία.
Δηλαδή... όλο μου το σώμα φλεγόταν,
και του ζήτησα να σταματήσει, αλλά δεν άκουγε.
Και τότε, το πρόσωπό μου άρχισε να ιδρώνει
και γινόταν κόκκινο και άρχισε να λάμπει.
Και του φώναζα να σταματήσει, αλλά... επειδή το κεφάλι μου
χτυπούσε δυνατά... το κεφάλι μου, ήταν σαν...
γτουπ, γτουπ, γτουπ, γτουπ, γτουπ.
Και ένιωθα σαν... το αίμα να
φούσκωνε μες στον εγκέφαλό μου.
Και του ζήτησα... του φώναζα, "Σταμάτα!"
Και αυτός... πρέπει να μη με άκουσε. Δεν ξέρω.
Και ένιωθα ότι από στιγμή σε στιγμή
το σώμα μου θα έσκαγε σαν μπαλόνι.
Και απλώς φώναζα, "Σταμάτα, σταμάτα, σταμάτα!"
Και τότε την τελευταία δυνατή στιγμή, όταν ένιωθα ότι
το κεφάλι μου θα εξερράγη σαν καρπούζι,
τελείωσε.
Και όταν συνήλθα,
με ρώτησε αν κάτι ήταν λάθος, και είπα, "Όχι."
Και μετά αποκοιμήθηκε κι εγώ έτρεξα.
Μάζεψα τα πράγματά μου, και έτρεξα όλη τη διαδρομή από το σπίτι του
μέχρι την πόρτα του Κρεγκ. Και δεν ξέρω, εννοώ,
πρέπει να είχα λιποθυμήσει ή κάτι τέτοιο γιατί με βρήκε
με ματωμένα πόδια και καλυμμένη με χώμα... ο Κρεγκ, δηλαδή.
Και, δεν με ρώτησε ποτέ τίποτα,
και ζω μαζί του από τότε.
Πώς ήταν αυτό;
"Με συγχωρείτε. Είμαι ένα μήλο."
Θεραπεύτηκες;
Ναι. Όχι άλλη ψυχική ασθένεια.
"Είμαι ένας αστείος σκύλος."
Ποτέ δεν θα γίνεις άπταιστος στα Ιαπωνικά.
Ναι. Ευχαριστώ. Πες μου ότι δεν μπορώ να το κάνω.
Τροφοδοτεί τη φωτιά μου. Με τρέφει!
Ευχαριστώ που τα πλήρωσες όλα αυτά
και, ξέρεις, όλα τα υπόλοιπα.
Ναι. Λοιπόν, απλώς πες μου ότι είμαι καλός άνθρωπος
και κανείς δεν με μισεί όποτε ρωτάω,
και θα σε λούσω με όλα τα λεφτά της οικογένειάς μου.
Παρεμπιπτόντως, έχω ένα καλό ραντεβού από το Grindr
Και κάπως του είπα ότι μένω μόνος.
Οπότε, χρειάζομαι να πας στο δωμάτιό σου
και να μείνεις εκεί με όλα τα φώτα σβηστά και να μην κάνεις
κανέναν ήχο όταν έρθει.
No comments yet. Be the first to leave one.