The NeverEnding Story (Die unendliche Geschichte)

ΜΑΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

-Καλημέρα, Μπάστιαν. -Καλημέρα, πατέρα.

Είδα πάλι ένα όνειρο με τη μητέρα.

Καταλαβαίνω...

...αλλά η ζωή συνεχίζεται.

Μπάστιαν, έχουμε ευθύνες όλοι.

Ο θάνατος της μητέρας είναι δικαιολογία για τεμπελιά;

Γιε μου, πρέπει να συζητήσουμε εμείς οι δύο.

Μου τηλεφώνησε η καθηγήτρια των μαθηματικών σου.

Λέει πως ζωγράφιζες άλογα στο τετράδιό σου.

'Ηταν μονόκεροι...

Τίποτα...

Και πως δεν παραδίνεις τη δουλειά σου εγκαίρως.

Ούτε προσπάθησες με την κολυμβητική ομάδα...

'Ηθελες μαθήματα ιππασίας...

Αγαπάς τ'άλογα αλλά φοβάσαι ν'ανέβεις πάνω τους.

Είσαι μεγάλος πια... Κατέβα απ'τα σύννεφα.

Κι άρχισε να πατάς πάλι στη γη.

Πάψε ν'ονειρεύεσαι, αντιμετώπισε τα προβλήματα.

Νομίζω πως τα είπαμε μια χαρά.

Να το ξανακάνουμε αυτό, μην αργήσεις στο σχολείο.

Χθες δεν άργησα...

Να ο παλαβός...

'Εχεις κανένα ψιλό για μας σήμερα;

Δε θα γλιτώσεις, μαλάκα...

-Πού είναι τα λεφτά σου; -Δεν έχω.

Αφού δεν έχεις λεφτά, θα πας στα σκουπίδια.

'Ισως μας κάνει κανένα αυγό εκεί...

Ποιος σου'πε να βγεις απ'τα σκουπίδια;

'Οχι πάλι!

Φύγε από δω... Δεν θέλω παιδιά εγώ.

Εδώ είσαι ακόμα; Δεν άκουσες τι είπα; Κρύβεσαι;

Η αίθουσα με τα ηλεκτρονικά είναι πιο κάτω...

Εδώ πουλάμε κάτι αντικείμενα... Τα λένε βιβλία.

Απαιτούν προσοχή και δεν κάνουν μπιπ-μπιπ.

'Εχω 186 βιβλία στο σπίτι μου.

Σοβαρά βιβλία... ''Το Νησί των Θησαυρών''...

Ποιος σε κυνηγούσε;

Κάτι συμμαθητές μου...

-Μ'έριξαν στα σκουπίδια. -Να ρίχνεις καμιά μπουνιά.

Τι είναι αυτό το βιβλίο;

Αυτό έχει κάτι το ιδιαίτερο...

Για τι λέει;

Τα βιβλία σου είναι ασφαλή...

Τα διαβάζεις και γίνεσαι Ταρζάν ή Ροβινσώνας.

Αυτό είναι που μ'αρέσει στα βιβλία.

Αλλά μετά...ξαναγίνεσαι ένα μικρό αγόρι πάλι.

'Εγινες ποτέ πλοίαρχος Νέμο...

...παγιδευμένος στο υποβρύχιο, να σου ορμά το τέρας;

-Φοβήθηκες μήπως χαθείς; -Μα είναι παραμύθι...

Αυτό θέλω να πω... Τα βιβλία σου είναι ασφαλή.

-Κι αυτό δεν είναι; -Μην σ'ανησυχεί.

Μα, τώρα μόλις είπες...

Ξέχασέ το...Αυτό το βιβλίο δεν είναι για σένα.

Βιβλιοπωλείο του Κορεάντερ... Τι θέλετε παρακαλώ;

Η ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ, ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ.

Διαγώνισμα στα μαθηματικά...όχι!

'''Ηταν μεσάνυχτα στο δάσος του Ουρλιαχτού...

Ο άνεμος σφύριζε στις κορφές των αρχαίων δέντρων...

Ξαφνικά, κάτι τεράστιο...

...άρχισε να συντρίβει τα πάντα στο διάβα του...''

Τι ήταν αυτό;

Μπορώ να έρθω μαζί σας απόψε;

Βλέπετε... Σήμερα ταξίδευα όλη μέρα.

Τώρα καταλαβαίνω γιατί διαλέξατε αυτό το μέρος.

'Εχει υπέροχους ασβεστόλιθους...

Ωραίο μπουκέτο...

Κι είναι από καλή σοδειά...

Γι'αυτές τις υπέροχες πέτρες μείναμε εδώ.

Είναι παλαβός;

'Οχι...Είναι ένας Πετροφάγος.

Αυτός ο ασβεστόλιθος είχε πολύ χαλαζία μέσα.

Πολύ νόστιμο.

Στα μέρη μου είχαμε νοστιμότατες πέτρες κάποτε...

Αλλά χάθηκαν όλες...

-Ξέρω τι θα έγινε... -Δεν φταίω εγώ.

Πες μας κι άλλα...

Κοντά στο σπίτι μου ήταν μια πολύ όμορφη λίμνη...

Αλλά χάθηκε κι αυτή.

Ξεράθηκε;

'Οχι...Εξαφανίστηκε ξαφνικά.

Δεν υπάρχει τίποτα πια, ούτε μια αποξηραμένη λίμνη.

Να έμενε μια τρύπα, θα ήταν κάτι...Τίποτα σας λέω.

Κι όλο και χειροτέρευε...

Στην αρχή χάθηκε η λίμνη...

Και στο τέλος... Χάθηκαν και τα βράχια.

Αν συνεχίσει έτσι, δεν θα μείνουν κι εδώ βράχια.

'Ισως είναι σοβαρό...

Αυτό που λες, έγινε και στη Δύση που ζω εγώ...

'Ενα παράξενο τίποτα... Καταστρέφει τα πάντα.

Κι εμείς ζούμε στο Νότο... Τα ίδια κι εκεί.

Δεν είναι μόνο τα δικά μας μέρη της Φαντασίας;

'Ισως είναι παντού έτσι...

'Ισως να κινδυνεύει όλη η χώρα μας.

Ο λαός μου με στέλνει στην Αυτοκράτειρα, στον Πύργο.

'Εχουμε την ίδια αποστολή... Μόνο αυτή θα μας σώσει.

Τι καθόμαστε; Πάμε στον Πύργο του Ελεφαντοστού.

Τι καθόμαστε λοιπόν;

Ξεκινάμε αμέσως...

Δε θα μείνουμε εδώ... Ξύπνα!

Ετοιμάσου για απογείωση, ηλίθια νυχτερίδα...

Δε θα περιμένουμε το σαλιγκάρι...

Μην ανησυχείς... Είναι αγωνιστικό.

Ούτε ένα αγωνιστικό σαλιγκάρι δε θα περιμένουμε...

Είναι πράγματι αγωνιστικό.

Κανείς δεν κοιτάει εμένα και τη νυχτερίδα μου.

Θα πάρω μερικές απ'τις νόστιμες πέτρες μαζί μου.

Το Τίποτα...

Εκεί είναι...

Η καρδιά...της Φαντασίας.

Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα'ταν τόσο υπέροχη...

Μείνε ξύπνια...

Σου'πα να μην κοιμηθείς.

Το Σπίτι της Αυτοκράτειρας.

Είναι η μόνη μας ελπίδα...

Φίλοι...Ξέρω γιατί ήρθατε όλοι εδώ.

Το Τίποτα...

Καταστρέφει τον κόσμο μας.

Ξέρω, επίσης, τι ήρθατε να ζητήσετε εδώ...

Τη βοήθεια της Αυτοκράτειρας.

Αλλά έχω τρομερά νέα για σας...

Η Αυτοκράτειρα είναι σοβαρά άρρωστη.

Υπάρχει κάποια μυστηριώδης σύνδεση...

...της αρρώστιάς της με το Τίποτα.

Πεθαίνει...

'Ετσι, δεν μπορεί να μας σώσει...

Κάτι θα μπορεί να γίνει.

Οι άνθρωποι των λιβαδιών που κυνηγούν το Βούβαλο...

...έχουν ένα γενναίο πολεμιστή.

Μόνο αυτός μπορεί να πολεμήσει το Τίποτα...

Είναι η μόνη μας ελπίδα.

Τον λένε Ατρέου...

Η Αυτοκράτειρα είχε κιόλας...

...καλέσει τον μεγάλο πολεμιστή.

'Οταν έφτασε, κουβαλούσε μαζί του...

...όλες τις ελπίδες για τη σωτηρία της Φαντασίας.

'Ενα μικρό αγόρι...

Λυπάμαι, αλλά δεν είναι κατάλληλος τόπος για παιδιά.

Φύγε...

Αφού δε με θέλετε, γιατί με καλέσατε;

-Είναι τρελός; -Τον Ατρέου καλέσαμε...

Εγώ είμαι ο Ατρέου.

Θέλουμε τον Ατρέου, τον μεγάλο πολεμιστή.

Είμαι ο μοναδικός Ατρέου που υπάρχει...

Αλλά θα χαρώ να γυρίσω στο κυνήγι του Βούβαλου.

'Οχι, περίμενε...

'Ελα πίσω, σε παρακαλώ...

Αν είσαι ο Ατρέου, θα δεχτείς μια αποστολή;

Ναι...Τι είδους αποστολή είναι αυτή;

Βρες θεραπεία για την Αυτοκράτειρα.

Και σώσε τον κόσμο μας.

Αλλά κανείς δε θα μπορέσει να σε συμβουλέψει.

Πρέπει να πας μόνος σου, ν'αφήσεις τα όπλα εδώ.

Θα'ναι πολύ επικίνδυνο.

-Υπάρχουν ελπίδες; -Δεν ξέρω...

Αν αποτύχεις, η Αυτοκράτειρα θα πεθάνει σίγουρα.

Κι ο κόσμος μας θα καταστραφεί εντελώς.

Πότε αρχίζω;

Αμέσως, κάνε γρήγορα... Το Τίποτα δυναμώνει συνεχώς.

Πάρε αυτό...

Το Ωρίν.

Αυτός που φορά το Ωρίν, εκπροσωπεί την Αυτοκράτειρα.

Θα σε καθοδηγεί και θα σε προστατεύει.

Στο καλό, φίλε μου.

Την ίδια ώρα, κάπου αλλού στη Φαντασία...

...ένα πλάσμα του σκότους...

...άρχισε κι αυτό την αναζήτησή του.

Ταξίδευαν συνέχεια μια βδομάδα σχεδόν...

...αλλά δε βρήκαν θεραπεία για την Αυτοκράτειρα.

Ούτε ο Ατρέου, ούτε το άλογο του ο 'Αρταξ ήξεραν...

...πως το πλάσμα του σκότους, το Γκμορκ...

...είχε αρχίσει ν'ακολουθεί τα ίχνη τους.

Τι συμβαίνει, 'Αρταξ;

Είναι ώρα να ξεκινήσουμε, κιόλας;

Ξέρω τι θέλεις... Είναι ώρα για φαγητό.

Καλή ιδέα...

'Οχι...Είναι υπέροχη ιδέα.

'Οχι τόσο πολύ...ακόμα έχουμε πάρα πολύ δρόμο.

'Εψαχναν στ'Ασημένια Βουνά, στην 'Ερημο...

στους Κρυστάλλινους Πύργους... ...αλλά χωρίς επιτυχία.

'Ετσι, τους έμεινε μόνο μια ελπίδα...

Να βρούν τον Μόρλα, τον Αρχαίο...

τον πιο σοφό της Φαντασίας.

Το σπίτι του ήταν στο Βουνό Κοχύλι...

Χαμένο, κάπου μέσα στα Θανατερά 'Ελη της Θλίψης.

'Οποιος άφηνε τη θλίψη να τον κυριέψει...

...βούλιαζε μες στους βάλτους.

Καλά πας, 'Αρταξ...

Τι συμβαίνει, τι έπαθες;

Τι συμβαίνει;

Κατάλαβα...

Είναι πολύ δύσκολο για σένα.

Βουλιάζεις...Γύρνα. Πρέπει να τα καταφέρεις.

Πολέμησε τη θλίψη, 'Αρταξ...

Αφήνεις τη θλίψη των βάλτων να σε καταπιεί...

Πρέπει να προσπαθήσεις... Κάν'το για μένα.

Είσαι ο φίλος μου... Σ'αγαπώ.

Ηλίθιο άλογο...Αν δεν κουνη- θείς, θα πεθάνουμε.

Δε θα τα παρατήσω... Μην υποχωρείς.