The Madison

The Madison

Download Dutch Subtitle

Season 1

Release info

The Madison S01E01 Pilot playWEB
A Commentary by Unknown

Tags

webdl
Published on: 2026-08-01
Downloads: 7
Hearing Impaired: No

Dutch subtitle preview

The first 200 lines.

Goed zo.

Hij was niet erg blij met de haak in zijn eten.

Hem vangen op een springplank?

Is Hopper al vrij?

Er is er één uit.

Nee, ze trappen er zeker niet in.

Ze trappen niet in je presentatie.

Je slaat ermee op het water. Leg het gewoon neer.

Te veel activiteit in je pols.

Stop met proberen een taxi aan te houden op Fifth Avenue.

Leg het gewoon neer.

Zo dus.

En op een trechter.

Dit is mijn beroep, grote broer.

Nou ja, min of meer.

Je zou er je beroep van moeten maken.

Maak van je passies nooit je werk.

Welnu, het tegenargument is: houd van wat je doet.

Je hoeft nooit een dag in je leven te werken.

Houd je van wat je doet? - Ik houd niet eens van wat ik doe.

Dat moet je analyseren.

Dat is precies wat ik aan het doen ben.

Fijn dat je in ieder geval iets doet.

want je gaat zeker geen forel vangen.

Je doet absoluut niet wat ik denk dat je aan het doen bent.

Een nimf aan de lijn knopen. - Waag het niet!

Dit is mijn laatste dag, Paul.

Ik knoop een nimf aan mijn lijn.

En als je me ook maar een klein beetje dwarszit,

Ik zet een streamer aan.

Ik herken je niet meer.

Ik herken je gezicht.

maar de woorden die eruit komen, zijn de woorden van een vreemdeling.

Ha! - Telt niet mee.

Het telt wel degelijk mee.

Ik heb een spincaster in de vrachtwagen.

Waarom doe je niet gewoon wat kaas op een drievoudige haak?

Ga hier weg.

Hoi.

Ik houd hem.

Natuurlijk ben je dat, verdomde vissenmoordenaar.

Ik bewaar het, en jij kookt het.

Oké.

En leg het daar neer.

Hé, ik heb de Hermès-sjaal en de blouse van Brunello.

Ik ontmoet haar in het Greenwich.

En dan vertrekken we om kwart over vijf naar de opening.

Weet haar assistente dat misschien?

Oké, ja, ik bel nu.

Het Washington Heights Women's Center

zal essentiële diensten leveren

voor de meest kansarme inwoners van New York

en een ondervertegenwoordigde demografische groep.

Naast reproductieve zorg,

Het Vrouwencentrum zal gezondheidszorg en welzijnsdiensten aanbieden.

begeleiding, dieetadvies...

Het was mijn idee om de voedingsdeskundige in te schakelen.

Het dieet van sommige van die mensen is afschuwelijk.

Ze weten gewoon niet beter.

Ze eten geen junkfood omdat ze het lekker vinden, Laura.

Ze eten het omdat het goedkoop is.

Ze hebben geen voedingsdeskundige nodig. Ze hebben beter voedsel nodig.

De voedselbank heeft een grotere selectie groenten en fruit.

dan mijn Whole Foods, Stacy, en dat rot allemaal.

Ze zullen het niet eten.

Ze willen friet en kipnuggets, en ontbijtgranen met een suikerlaagje.

Ze hebben onderwijs nodig.

Pardon.

Paige?

Ik werd aangevallen.

Aangevallen?

Een man kwam zomaar op me af en sloeg me.

Ze pakten mijn tassen af ​​en sloegen me.

Oh, mijn hemel-- - Kun je het zien?

Heb je de politie gebeld?

Het is net gebeurd. - Waar ben je?

Eh, in het centrum.

Neem een ​​taxi. - Moet ik naar het ziekenhuis?

Kijk hier eens naar. - Nee.

Ga naar de praktijk van dokter Steele. Ik kom je daar tegemoet.

Wacht. Er staat een politieauto.

Wat is er gebeurd?

Ik werd aangevallen en beroofd.

Heeft iemand je geslagen? - Ik werd geslagen en er werden twee tassen meegenomen.

boodschappentassen. - Eh, hoe zagen die eruit?

Eh, misschien 30.

Een donkerblauwe sweater, capuchon over zijn hoofd, lang,

Lang en mager. - Welke kleur had hij?

Kleur?

Zijn huid.

Ik... ik kan het niet. Ik kan het niet.

Heb je het niet gemerkt?

Was hij donker zoals ik of licht zoals hij?

Ik weet het niet. Ik zag hem alleen maar weglopen.

Maar je denkt dat hij 30 is. Hoe weet je dat?

Ik zag hem heel even, maar ja, hij leek 30 of misschien wel jonger.

Maar ik wil zijn ras niet noemen, want dat weet ik niet.

Wat vind je hiervan?

Welke kleur hadden de boodschappentassen?

Twee witte exemplaren.

Marineblauwe sweater, twee witte tassen.

Begrepen.

U moet een melding indienen.

Ben je er nog?

17 Park Avenue.

Hoeveel steken?

Ik denk dat het er zes zullen zijn.

Hoe groot is het litteken?

We pakken het litteken later wel aan.

Makkelijk gezegd, hè? Het is niet aan je gezicht te zien.

Russell zou het wellicht leuk vinden.

Littekens zijn sexy.

Littekens bij mannen zijn sexy.

Littekens bij vrouwen zijn...

Ik ga eruitzien als een mishandelde partner.

Ik weet niet waarom je aan het wandelen was.

Waarom liep je? Je weet toch wel beter.

Ik was op Fifth Avenue, mam.

Als je niet over Fifth Avenue kunt lopen, waar kun je dan wel lopen?

Dat kan niet. Dat is nu juist de bedoeling.

Heb je papa gebeld?

Nee, hij is aan het vissen. - En dat betekent

Kun je hem niet bellen? - Nee, schat,

Ik kan hem bellen. Ik kan hem alleen niet bereiken.

Hij heeft geen mobiel bereik op de rivier.

Hij belt vanavond.

Maar ik kan je wel vertellen wat hij zal zeggen.

Hij zal zeggen: neem de auto.

Blijf stil.

Hij sloeg me.

Zonder enige reden.

Ik had hem de tassen gegeven.

Ik weet.

Hij heeft me net geslagen. - Ik weet het.

Laat al die rommel gewoon in het vliegtuig achter.

Ik heb morgen een verrassing voor je.

Paul, ik moet morgen vertrekken.

Je gaat morgen vissen op de Big Lost.

Je moet je spullen inpakken voor de Grote Verloren.

Ik vlieg mee met de parachutisten die gespecialiseerd zijn in het bestrijden van bosbranden, en we kunnen hun landingsbaan gebruiken.

Gefeliciteerd.

Oh, shit.

Ah.

Ah. - Schatje.

Ja. - Schatje.

Zachtjes. - Oh.

Zacht.

Vierenzestig.

Het is verbazingwekkend hoe snel de tijd vliegt.

Ik vraag me af,

Wat heb ik nog? Misschien tien, vijftien jaar voordat ik te oud ben.

Om iets meer te doen dan alleen maar dingen onthouden?

Ik nam Stacy en de kinderen mee naar dit resort in het Caribisch gebied.

Kamers kosten tienduizend dollar per nacht.

Er zijn 30 villa's.

Dit maakt geen indruk op me.

Nee, Paul, ik vind het ook niet indrukwekkend.

Ik probeer je gewoon een verhaal te vertellen.

Nu...

als je succes definieert aan de hand van de dingen die je je kunt veroorloven,

Dan gaat het hier toch wel lukken, hè?

We zitten daar op het strand.

en al die stelletjes voorbij zien lopen.

We zijn daar met zo'n twintig jaar verschil de jongste.

Ik bedoel, iedereen is in de zeventig of tachtig.

Nauwelijks waggelend door het zand.

Allemaal gehuld in hun grote hoeden en shirts met lange mouwen.

Ze hadden het gehaald.

Maar hun lichamen zijn te oud om ervan te genieten.

Ik vloog de halve wereld rond.

En ze waren te oud en te invalide.

Zwemmen in het water, rennen op het zand, de liefde bedrijven, niets van dat alles.

Ze hebben het eindelijk gehaald.

Ze waren allemaal te oud om zich ook maar één herinnering te kunnen herinneren.

En dat wisten ze.

Het was op ieders gezicht te lezen.

Ik zag ze in het restaurant.

Hetzelfde verhaal. Geen glimlach te bekennen.

Omdat ze het wisten.

Ze hadden hun hele leven naar dat moment toegewerkt.

Het moment was al voorbij.

Daarom ben ik hier.

Daarom ben ik ermee gestopt.

Ik maak elke dag een herinnering, broer.

Soms meer.

Maar voor wie maak je ze dan, hè?

Hmm?

Geen kinderen.

Nee... geen vrouw.

Jij... jij hebt niemand om het mee te delen, Paul.

Ik deel het nu met je.

Eén keer per jaar deel je het met mij.

Dan moet je vaker komen.

Zoek in ieder geval een vriendin.

Echt niet.

Wat dacht je van een hond?

Ze zijn veeleisender dan vriendinnen.

Misschien een goudvis dan.

Misschien. - Hmmm.

Je zou het waarschijnlijk proberen te doden.

Comments

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left