The first 200 lines.
โมสาร์ท อโหสิฉันด้วย
ขอสารภาพว่า ฉันเป็นคนฆ่าท่าน
ฉันเองที่ฆ่าท่านโมสาร์ท อภัยฉันด้วย
ข้าแต่พระเป็นเจ้าอภัยให้ลูกด้วย
อโหสิฉันด้วยโมสาร์ท
ซินญอร์ซาลิเยรี่เปิดประตู อย่าดื้อ
ซินญอร์ เรามีอาหารพิเศษให้คุณ
รับรองคุณต้องชอบแน่
อร่อยจริง ๆ
ซินญอร์ เชื่อผมสิ
นี่เป็นของอร่อยที่สุด
เท่าที่ผมเคยกินมา
ซินญอร์ คุณอดกินของดีไปแล้ว
พอทีซินญอร์ เปิดประตู
ซินญอร์ ถ้าคุณไม่เปิดประตู
เราจะหม่ำให้หมดไม่เหลือให้คุณเลย
และจะไม่มีใครมาเยี่ยมคุณอีก
"นาฏกรรมความอิจฉา อมาเดอุส"
อรุณสวัสดิ์คุณพ่อ
คุณซาลิเยรี่
อย่ายุ่งกับฉัน
พ่อไม่อาจทิ้งวิญญาณที่รวดร้าว
ท่านรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร
แล้วจะต่างกันตรงไหน
ในสายตาพระเจ้าทุกคนเสมอภาค
กระนั้นหรือ
สารภาพบาปกับพ่อ
พ่อจะขอให้พระเจ้าอภัยลูก
ท่านฝึกฝนด้านดนตรีมาดีแค่ไหน
ก็พอรู้บ้าง
พ่อเคยเรียนตอนพ่อเด็ก ๆ
ที่ไหน
ในเวียนนานี่เอง
เช่นนั้น ท่านต้องคุ้นกับเพลงนี้
บอกไม่ได้ว่าพ่อรู้จัก
เพลงอะไร
เป็นทำนองที่ดังมากในยุคนั้น
ฉันเขียนขึ้นเอง
งั้นนี่ ลองฟังเพลงนี้
เป็นเพลงแรกที่ตามบ้านเอามาเล่นกัน
ว่าไง
เสียใจ พ่อไม่ค่อยจะคุ้นหูนัก
จำเมโลดี้ของฉันไม่ได้เลยรึ
ฉันเคยเป็นคีตกรลือชื่อที่สุดในยุโรป
ฉันเขียนโอเปร่าตั้ง 40 ชิ้น
งั้นนี่ ลองฟังเพลงนี้ดู
พ่อรู้จักเพลงนี้
โอ้ มันไพเราะมาก
โทษทีไม่รู้ว่าลูกเขียนเอง
ฉันเปล่าเขียน
เป็นเพลงของโมสาร์ท
วูล์ฟกัง อมาเดอุส โมสาร์ท
คนที่ลูกคิดว่าลูกฆ่าเขารึ
ท่านก็ทราบรึ
แล้วจริงรึเปล่า
เห็นแก่พระเจ้าลูกรัก
ถ้าลูกมีบางสิ่งจะสารภาพ
พูดออกมาเลย
ใจลูกจะได้สงบ
เขา...
มิใช่แบบอย่างของฉัน
โมสาร์ท
ฉันจำได้ลางเลือน
สมัยที่ฉันไม่รู้จักชื่อเขา
ฉันยังเล่นเป็นเด็ก ๆ อยู่เลย
ขณะที่เขาเล่นดนตรีถวายพระราชา
องค์จักรพรรดิ
และสันตะปาปาที่โรม
ยอมรับว่าฉันเคยอิจฉาเขา
ตอนได้ยินเรื่องราวเล่าขานเกี่ยวกับเขา
มิใช่ว่าเขาเป็นเด็กอัจฉริยะ
แต่ว่าเขามีพ่อ
ผู้ถ่ายทอดทุกอย่างให้แก่เขา
ส่วนพ่อของฉัน
ท่านไม่เคยสนใจในดนตรีการ
ตอนที่ฉันบอกเขาว่า
ฉันอยากเป็นเช่นโมสาร์ทมากเพียงใด
เขากลับพูดว่า "เรอะ"
"แกอยากเป็นลิงถูกฝึกรึ"
"อยากให้ฉันจูงแกไปทั่วยุโรป"
"เล่นละครลิง แบบตัวประหลาดรึ"
พระเจ้า
ฉันจะบอกเขาอย่างไร
ว่าดนตรีมีความหมายต่อฉันแค่ไหน
ขณะที่พ่อฉันสวดภาวนาต่อพระเจ้า
ให้คุ้มครองผองเรา
ฉันกลับแอบอ้อนวอน
อย่างลับ ๆ
เป็นบทสวดที่น่าภูมิใจที่สุดของเด็กน้อย
พระองค์ โปรดให้ลูกเป็นยอดคีตกร
ให้ลูกเฉลิมเกียรติของพระองค์
ด้วยนาฏดนตรี
และฉลองเกียรติของลูกเอง
ให้ลูกโด่งดังก้องฟ้าด้วยเจ้าข้า
ให้ลูกเป็นอมตะ
หลังจากลูกสิ้นใจ
ขอให้ชาวโลกเอ่ยนามลูกด้วยความรัก
ต่องานเพลงของลูก
และเพื่อตอบแทน
ลูกจะถวายความจงรักภักดี
ความซื่อสัตย์
สร้างความดีมิย่อท้อ
ทุกชั่วยามของชีวิตลูก
เอเมน
ท่านรู้มั้ยว่าเกิดอะไร
เกิดปาฏิหาริย์
ชีวิตฉันผันแปรไปชั่วกัปชั่วกัลป์
แน่นอนฉันรู้ว่าพระเจ้าเป็นผู้เนรมิต
แน่แท้ทีเดียว
ก็เมื่อนาทีก่อนฉันยังเป็นเด็กจิตสับสน
ในเมืองเล็ก ๆ อันน่าเบื่อ
ทันใดก็มาที่นี่...
ณ เวียนนา
นครแห่งคีตกวี
อยู่ใกล้จักรพรรดิโจเซฟ ราชาแห่งดนตรี
เพียงไม่กี่ปี
ฉันก็ได้เป็นคีตกรหลวง มันเหลือเชื่อมั้ยล่ะ
คืนแล้วคืนเล่าฉันได้นั่ง...
ข้างจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
เล่นเปียโนคู่กัน
ใหญ่โตอยู่ในรั้วในวัง
พระองค์ไม่มีโสตทางด้านดนตรีเลย
แต่มันจะแปลกอะไร
พระองค์ชื่นชมเพลงของฉัน
ถามหน่อย
ถ้าท่านเป็นฉัน
ท่านจะคิดว่าพระเจ้า ยอมรับคำขอของท่านมั้ย
เชื่อเถอะ ฉันเชื่อสนิทใจเลย
ฉันเป็นตัวอย่างของความดี
ไม่สนใจในอิสตรี
สั่งสอนนักเรียนให้ฟรี ๆ ทุก ๆ วัน
โดยยึดหลักจะช่วยนักดนตรีผู้ยากไร้
งาน งาน งาน ฉันทำแต่งาน
สุดแสนวิเศษ
ทุกคนชอบฉันทั้งนั้น
ฉันยังหลงตัวเองเลย
จนกระทั่งเขามาถึง
เขามายัง...
เวียนนาเพื่อแสดงดนตรีของเขา
ณ ที่พำนักของนายจ้างเขา
สมเด็จอาร์คบิช็อปแห่งซอลส์บวร์ก
ฉันรีบไปที่นั่นเพื่อยลโฉมเขา
ในคืนนั้น...
ชีวิตฉันเริ่มผันแปร
ขณะที่ฉันเดินผ่านห้องโถง
ฉันแอบเล่นเกมกับตัวฉันเอง
ชายคนนี้เขียนคอนแชร์โต้บทแรก
ตอนอายุแค่ 4 ขวบ
ซิมโฟนี่บทแรก ตอน 7 ขวบ
เขียนโอเปร่าทั้งเรื่องตอน 12 ขวบ
ต้องมีแววแน่
พรสวรรค์เยี่ยงนี้
ต้องฉายแววบนใบหน้าแน่
คนใดกันหนอ...
ที่ควรจะเป็นเขา
งั้นบรรเลงไปเลย
โมสาร์ทยังไม่มาขอรับ
ไม่...
- หยุดนะ - หยุดแล้ว
- หยุดซะที - ก็หยุดแล้วไง
- หยุดซะที - หยุดแล้วจ้ะ
ต้องช้า ๆ นี่ไง
เห็นมั้ย ฉันหยุดแล้ว
ทีนี้เราจะกลับเข้าห้อง
- ไม่ - น่า นะ
- ไม่... - เธอยังไม่รู้ว่าเธออยู่เมืองไหน
เมืองนี้ ทุกอย่างกลับหน้าเป็นหลัง
ชาวบ้านเดินถอยหลัง
เต้นรำถอยหลัง ร้องเพลงย้อนหลัง
แม้แต่พูดยังผวนคำ
- นั่น งี่เง่าสิ้นดี - ทำไม
ขนาดตดยังถอยหลังเลย
พูดซิ "ผีจับตัว"
เอ้าผีจับตัว
ผีโลกไหนกัน ถึงชอบจับตัวยะ
เปล่า พูดผวนคำสิ ยายสมองนิ่ม
- ผีจับตัว - ผีจับตัว
ผี...จับ...ตัว ผัว...จับ...ตี ผัวจับตี
ตาบ้า
- ตั๋นกะแฉ่ง - ไม่เอา ฉันไม่เล่น...
พูดสิ นี่เอาจริงนะ ตั๋นกะแฉ่ง
พูดสิจ๊ะ คราวนี้ของจริงนะ
ตั๋นกะแฉ่งเหรอ
ตั๋นกะแฉ่ง แต่ง-กะ-ฉัน แต่งกะฉัน
ไม่ ฉันไม่แต่งกะเธอหรอก
เธอมันเสเพล
เชอรักถันจ้ะ
พูดซิ "เชอรักถัน"
ถันรึ ถัน-ฉัน-รัก
รัก...ฉันรักเธอรึ
- เม้านมขั่ม เม้า - ว่าไงนะ
- เม้านมขั่ม - เม้านมขั่มเหรอ
- ขั่ม หม่ำเหรอ - หม่ำ
- นม... - นม...
เขา...หม่ำนมเขา
สัปดนคนผี
คนผีทะเล อีตาบ้า
นั่นเพลงฉันนี่
เขาบรรเลงโดยไม่มีฉัน
นั่น ก็คือโมสาร์ท
No comments yet. Be the first to leave one.