Chocolat

Μετάφραση: fata morgana

Βόρεια Γαλλία, 1897

ΤΣΙΡΚΟ ΝΤΕΛΒΩ

Υπέροχα.

Πολύ ωραία, αλλά αυτή τη στιγμή δεν είμαστε σε θέση να ταΐζουμε ένα τέτοιο ζώο.

- Ήσουν στο Ρανσί; - Όχι.

Πήγαινε και πες τους χααιρετισμούς από μένα. Λυπάμαι.

Έλα.

Ζορζ... Για να δούμε...

Δεν έχεις τίποτα άλλο;

Πώς, πώς, ζονγκλερικά και ακροβατικά.

- Όλα όσα... - Μάλιστα... Ασ' το.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Κάποτε ήσουν καλός, αλλά τώρα...

Αυτό δεν τραβάει, κανείς δε θέλει να δει κάτι τέτοιο.

Το νούμερό σου δεν είναι ενδιαφέρον. Μόνο παιδιά γελάνε μ' αυτό, και αν.

Είμαστε στο κατώφλι του 20ου αιώνα, ο κόσμος θέλει κάτι νέο.

Κάτι θεαματικό.

Ακριβώς, απαιτούν κάτι ως αντάλλαγμα για τα λεφτά τους.

Διαφορετικά πάνε στον ανταγωνισμό.

- Είμαι τελειωμένος. Σταματώ. - Ψάξε και άλλο. Πήγαινε τώρα.

Σχεδόν έτοιμος, ευχαριστώ που μου έδωσες ένα χέρι.

- Και; Σε προσέλαβε ο Ντελβώ; - Δεν θέλει να δεσμευτεί.

Με νευριάζει αυτό. Θα αρνηθώ.

Καταλαβαίνω. Με τη δική σου καριέρα...

Μπορώ να μείνω μαζί σου το βράδυ; Αύριο με περιμένουν στο Παρίσι.

Φυσικά, φίλε μου. Σαν στο σπίτι σου.

Ο Ντελβώ είναι ένας βλάκας.

Δεν αναγνωρίζει πλέον το καλό.

Χειροκροτήστε την υπέροχη, γεμάτη χάρη...

Την εκπληκτική Καμίλ Παντόνι!

Και τώρα, κυρίες και κύριοι, ένας παράξενος καλλιτέχνης.

Μα τι λέω... Όχι, ένας εκπληκτικός...

Εκπρόσωπος του είδους μας.

Φερμένος από ένα ταξίδι γεμάτο κινδύνους, στη χώρα των χιλίων λόφων και μαϊμούδων,

το μέλος που λείπει ανάμεσα στους πιθήκους και εμάς.

Πιάστε τα παιδιά σας από το χέρι.

Έρχεται ο βασιλιάς των Νέγρων, ο Κανάγκα!

Τον Κανάγκα συνοδεύει ο Πασάς,

ο πιστός χιμπαντζής του, ή η χιμπαντζίνα του, ποιος ξέρει;

Και οι δύο προέρχονται από την Αφρική, όμως ποιος μιλάει τη γλώσσα μας;

Ο πίθηκος, κυρίες και κύριοι!

Χόρεψε!

- Βλέπω το φόβο στα μάτια σας! - Τι τρομερό!

- Έτσι είναι το δέρμα του; - Μακιγιάζ είναι.

Τα δόντια στην αλυσίδα στο λαιμό του είναι αληθινά.

Είναι τα δόντια των εχθρών του.

Και τώρα χειροκροτήστε τη Ρενάτε Φέρο Κανίλε!

Αγόρι είναι;

Κορίτσι;

Καταλαβαίνεις τι λέω;

Είναι θηλύκια.

Δε λένε "κορίτσι" για τους πιθήκους.

Έτσι δεν είναι, Πασά;

Καληνύχτα. Τα πήγες πολύ καλά.

Σου αρέσει να κάνεις τον κανίβαλο;

Αυτό πουλάει. Και εγώ έχω να φάω.

Αυτό είναι το λιγότερο. Προσφέρεις μια παράσταση.

Δεν έχεις λάβει ποτέ σου καμιά άλλη πρόταση;

Γιατί; Είμαι μια χαρά εδώ.

Με λένε Ζορζ Φουτίτ.

Ίσως με ξέρεις, είμαι κλόουν.

Ψάχνω κάποιον σαν και εσένα, για να ανανεώσω το νούμερό μου.

Ψάχνεις έναν νέγρο; Πόσα πληρώνεις;

Ψάχνω έναν ακροβάτη. Έναν κλόουν που θα με βοηθάει.

Είσαι κλόουν και ψάχνεις έναν κλόουν;

Ακούς, Πασά, ψάχνει, λέει, έναν κλόουν. Σε ενδιαφέρει;

Κανάνγκα, έλα, αρχίζει η παρέλαση.

Ο καθένας μπορεί να τρομάζει τα παιδάκια.

Τότε καν' το και εσύ.

Πάμε.

Είμαστε κάθε βράδυ στις εννιά εδώ για σας.

Και τα πρωινά της Κυριακής.

Ακόμα υπάρχουν εισιτήρια, πείτε το και σε άλλους.

Να μας τιμήσετε ξανά, οι καλλιτέχνες σας περιμένουν!

Λοιπόν, παιδιά... Δεν κερδίζεις τίποτα.

- Θα καθίσεις; - Σειρά μου!

- Εκπληκτικό! - Είναι τσιγκούνης.

- Δε μου αρέσει να παίζω. - Είσαι φραγκοφονιάς.

Σε κανένα τσίρκο που έπαιζες δε σε έχουν δει ποτέ να χαλάς λεφτά.

- Κάτι τρέχει εκεί. - Κάντε την προσευχή σας, ασπρουλιάρηδες.

- Πάλι έχασες! - Και όχι μόνο σήμερα!

- Καλύτερα να σταματήσεις. - Σκάσε, ξέρει τι κάνει.

- Κάτσε, νέγρε. - Σύντομα θα σε γδύσουν.

Θα σου θυμίζει την Αφρική τότε.

Εκεί αντί με ζάρια παίζουν με τα κόκκαλα των λευκών.

- Αποφάσισε, Κανάγκα! - Παίξε!

Συνεχίστε το παιχνίδι χωρίς εμένα.

Καλύτερα βάλε την Πασά να παίξει, ίσως τότε σταθείς πιο τυχερός.

- Δεν είναι καλή βραδιά. - Δεν είναι καλοί οι συνάδελφοι.

Είσαι λίγο κολλιτσίδα.

Έχει γίνει πολύ δύσκολο να κάνεις τον κόσμο να γελάσει.

Με σένα αυτό θα μπορούσε να αλλάξει.

Θα αποφέρει κάτι αυτό;

Περισσότερο από το νούμερο με τον κανίβαλο.

- Κανάγκα είναι το πραγματικό σου όνομα; - Έτσι με λένε.

- Κάνε με να γελάσω. - Έτσι απλά;

Ναι, έτσι απλά. Εμπρός.

Σταμάτα! Πάψε!

Κινείσαι απίστευτα, αλλά τελείως ασυγχρόνιστα προς όλες τις πλευρές.

- Ανοησίες. - Μα στο τσίρκο γελάνε!

Δε φτάνουν μόνο τα καραγκιοζιλίκια. Πρέπει να δημιουργούνται φάσεις.

Αλλιώς ως θεατής μένω ασυγκίνητος.

Βαριέμαι.

Καταλαβαίνεις;

Να... Αυτό είναι αστείο.

Σου το λέω αυτό ως επαγγελματίας.

Αναζήτησε την έκπληξη, την αντίθεση προς αυτό που όλοι περιμένουν...

Και αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα.

Ζορζ!

Όλα εντάξει;

Καλά... Καλά...

- Εσύ θα είσαι ο λευκός κλόουν, έτσι; - Ναι, και εσύ ο Αύγουστος, ο καραγκιόζης.

Ποτέ δεν εμφανίζονται μαζί.

- Δηλαδή θα παίζουμε εναλλάξ; - Όχι, θέλω να τα συνδυάσω.

Για πρώτη φορά εμείς οι δυο θα εμφανιστούμε ως ντουέτο.

Θα είμαστε οι δυο πλευρές ενός νομίσματος: διαφορετικοί, αλλά τελείως αχώριστοι.

Αχώριστοι;

Ενωμένοι. Έτσι ακριβώς.

- Δεν έχεις χαρτιά, έτσι; - Όχι.

Μείνω εδώ, θα αναλάβω εγώ.

- Καλημέρα, κύριοι. - Καλημέρα.

Τον κύριο Κανάγκα, παρακαλώ.

Ο καλλιτέχνης της ισορροπίας!

Ο καλλιτέχνης της ισορροπίας!

Λυπάμαι, Ζορζ, φτάνει.

Πρέπει να σταματήσεις.

Αυτό δε με πείθει.

Του λείπει...

Ρυθμός, δυνατότητες...

Του λείπουν τα πάντα.

Απόψε θα εμφανιστείς μόνο με την Πασά.

Ντελβώ, μην το κάνεις αυτό.

Έχεις δει πώς κινείται;

Πρέπει να το έχεις προσέξει αυτό!

Φυσικά. Αυτό το βλέπω και χωρίς εσένα.

- Όμως εσείς οι δυο δεν ταιριάζετε μαζί. - Μα χρειάζεσαι κάτι νέο!

Θα ήμασταν το πρώτο ντουέτο κλόουν. Το Τσίρκο Ντελβώ θα αποκτούσε νέα ορμή!

Είναι χάσιμο χρόνου.

- Δώσε μας μια ευκαιρία. - Θεοντόρ!

Θα τα κανονίσουμε όλα: κουστούμια, ρυθμό, ακροβατικά.

Τι έχεις να χάσεις; Το κοινό θα αποφασίσει.

Ένα χειροκρότημα για τον γίγαντα Λάντον!

Το νάνο Μαρβάλ!

Ο φιδάντρας και η φιδογυναίκα με τα ζωντανά τους!

Ο Ηρακλής, ο Χαλδαίος, που μπορεί να σηκώσει 150 κιλά, κυρίες και κύριοι!

Και η Εσμεράλντα...

η πιο χοντρή γυναίκα στον κόσμο!

Και τώρα, μόνο για σας, κυρίες και κύριοι, δυο κλόουν στην τιμή του ενός!

Πρόσεχέ με. Θα δίνω τον τόνο στο ρυθμό.

Το ντουέτο Φουτίτ και Κανάγκα!

Παρακαλώ!

Μεσιέ Κανάγκα!

Ο μεσιέ Κανάγκα, παρακαλώ!

Μεσιέ Κανάγκα, σας καλούν!

Σας περιμένουν.

Μεσιέ Κανάγκα! Εμπρός!

Ξύπνα... Κουνήσου...

Παρακαλώ... Παρακαλώ!

Το άκουσα και την πρώτη φορά.

Ένα χειροκρότημα, κυρίες και κύριοι! Μοναδικοί παγκοσμίως μόνο για σας:

Ο Φουτίτ και ο Κανάγκα!

- Ζορζ, θα τα πούμε απόψε. - Μπράβο, Κανάγκα.

- Γέλασα τόσο πολύ. - Ήσασταν απίστευτοι.

Αν κάνεις αυτό που σου λέω, θα το ακούς αυτό κάθε βράδυ.

- Και τώρα; - Περιμένουμε.

Ζορζ, θα μοιράζεστε ένα βαγόνι με τον Κανάγκα.

- Και εγώ πού θα μένω; - Με τον Μαρβάλ.

Και αλλάξτε του όνομα: "Κανάγκα" ακούγεται σαν νέγρος, όχι σαν κλόουν.

Ζορζ, βρες κάτι εσύ!

Δηλαδή προσληφθήκαμε;

Τώρα έρχεται το πιο δύσκολο κομμάτι.

Είμαι ένας κλόουν! Είμαι ένας κλόουν!

- Είσαι καλλιτέχνης! - Ήσασταν ξεκαρδιστικοί, για φίλημα!

Ευχαριστώ, Καμίλ. Ακούς, Φουτίτ; "Για φίλημα"!

- Ευχαριστώ, δεσποινίς. - Καμίλ!

Έλα.

Όχι... Όχι με το κεφάλι, πρέπει να συμμετέχει και το κορμί.

Πρέπει να τις δέχεσαι τις σφαλιάρες - έτσι, πρέπει να δείχνει αληθινό.

Εντάξει;

Από δεξιά παρακαλώ.

Μπράβο!

Ένας θρίαμβος, κυρίες και κύριοι!

Για το ντουέτο που στο μεταξύ απέκτησε φήμη, το υπέροχο, εκρηκτικό,

φανταστικό, μυθικό ντουέτο:

Ο Φουτίτ και ο Σοκολά!

Τι είναι αυτό;

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα.

Σαίξπηρ.

Μου το χάρισε η Καμίλ.

Και σου αρέσει;

Μόλις το ξεκίνησα. Είναι δύσκολο.

- Λοιπόν, πώς σε λένε; - Γκυστάβ.

Πώς το γράφουν; Σαν γκαβός;

Παρακαλώ, ευχαριστώ πολύ.

Παρακαλώ, κύριε.

Ευχαριστώ, κυρία μου.

Ευχαριστώ.

Εδώ βάζεις μια γραμμούλα για το Τ.

Και εδώ μια γραμμούλα.

Ορίστε: Σοκολά.