A Thousand Blows

این داستان از شخصیت‌های واقعی الهام گرفته شده که .در «ایست اِند» لندن با هم زندگی کردند و جنگیدند

SANDS Movie :ارائه اختصاصی توسط

« هــــزار ضــــربــــه »

‫جمی!

‫چکش رو بکوب جمی، ‫بکوبش!

‫دیگه کافیه.

‫این رو بنوش.

‫پنجاه ثانیه شده و داره همین‌جور میره بالا.

‫بهش نشون بده خونش چه رنگیه، جمی!

‫برو عقب. چه مرگته تو؟

‫بکشش، جمی!

‫بیفت زمین. دیگه بریدی.

‫من قبلاً یه نفرو کشتم. بیفت زمین.

‫کون لقت، وحشی.

‫بزنش زمین.

‫ناک‌اوتش کن.

‫- سه، چهار، پنج... ‫- پاشو. پاشو دیگه، هان؟

‫- ...شش، هفت، هشت، نه، ده. ‫- جمی!

‫ناک‌اوت!

‫برنده مسابقه، حزقیا مسکو!

‫برگرد به همون خراب‌شده‌ای که بودی، وحشی!

‫برگرد همون‌جایی که ازش اومدی!

‫- متقلبِ لاشی. ‫- گم شو برو خونه‌ت.

‫- تیکه تیکه‌ت می‌کنیم کثافت! ‫- از سر راه برید کنار. یالا.

‫استامپر!

‫هوی، کصکش!

‫بگیرش. یالا، ‫بزن به چاک. برو.

‫می‌کشیمت بی‌ناموس!

‫- برو کنار! ‫- می‌کشمش.

‫مراقب خودت باش.

‫الک!

‫بحث حزقیا یا الک نیست.

‫حزقیا و الک با همن.

‫همیشه.

‫هی.

‫- هان؟ ‫- بیدار شو.

‫تو رو فرستادن که منو ببری به جهنم؟

‫یا فقط اومدی مطمئن شی که مُردم؟

‫هی.

‫سرنوشتت اینه که توی رینگ بمیری،

‫شوگر گودسون.

‫تعطیلیم، به این دلیل که دلم نمی‌خواد باز کنم.

‫تریکل، در رو باز کن.

‫برادرته.

‫یا چیزی که ازش مونده.

‫اگه اینجا ولش کنی، می‌میره.

‫خیلی خب، بیارش تو.

‫- باشه. ‫- بذارش روی میز.

‫یه کنده بنداز تو آتیش، منم بهش براندی میدم.

‫نه، من ویسکی می‌خورم.

‫آره، اونم تنها چیزیه که تو سال گذشته خوردی.

‫آفرین پسر خوب.

‫یالا، کمک کن چکمه‌هاشو دربیارم، ببینم انگشتاش سیاه شده یا نه.

‫جوراب‌هاتو فروختی ویسکی گرفتی؟

‫خب، من ویسکیِ "جک مک" می‌خورم.

‫آره، همونی که می‌فروشه تا بمالن به تن اسبا.

‫پس برام یه کم ویسکی واقعیِ کوفتی بیار!

‫ببرش تو تخت و بهش سوپ بده.

‫چرا کمکش کردی؟

‫ترجیح می‌دم کف خیابون بمیرم تا زیر دِین تو باشم.

‫اگه بدهی‌ای در کار باشه، توی رینگ پسش می‌گیرم.

‫ولی من با مگس‌وزن‌ها مبارزه نمی‌کنم.

‫حواست به ویسکیم باشه.

‫چه خبره، تریکل؟

‫چرا پسر ناخلف برگشته؟

‫فقط یه کمکی بده بذاریمش تو تخت.

‫موندنیه؟

‫فقط تا وقتی پاک بشه.

‫خب، گورش پای خودت.

‫ازمی.

‫وقتی بهت نگاه می‌کنم، تصویر مردی رو می‌بینم که عاشقش بودم و از دستش دادم،

‫واسه همین دلم نمی‌خواد نگاه کنم.

‫و برای امشب دیگه ملاقاتی کافیه.

‫ازمی، صبر کن.

‫گذشته‌ها گذشته.

‫نه برای همه.

‫اسم من دوشیزه سوئینی هست، از خانواده سوئینی‌های ویلتشایر.

‫می‌خوام برداشت انجام بدم.

‫عذر می‌خوام، خانم.

‫مدارکتون همراهتونه؟

‫البته.

‫همم.

‫خب، همه چیز مرتب به نظر می‌رسه.

‫لطفاً دنبال من بیاید.

‫اینجا رو امضا کنید.

‫دوشیزه کاتم! اِ، منشی من، دوشیزه کاتم هم همراهمون میاد.

‫تازه‌کاره. دارم چم و خم کار رو یادش میدم.

‫تو این روزگار مدرن و مسخره ما،

‫انگار زنا و دخترا فکر می‌کنن می‌تونن وارد هر شغلی بشن.

‫خب، منم باهاتون موافقم.

‫آه، دوشیزه کاتم.

‫خب شماره صندوق‌هایی که اموالتون توش نگهداری میشه چنده؟

‫چهل و پنج و شش.

‫حتماً.

‫کلت ۴۵، هفت‌تیر شش‌لول.

‫ماتیلدا، داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫اون اسلحه داره.

‫آره، تو هم شاه‌کلید داری و قراره ازش استفاده کنی.

‫حالا در حالی که ماتیلدا داشت چم و خم کار رو یاد می‌گرفت،

‫داشت موجودی صندوق‌ها رو هم یاد می‌گرفت.

‫- برو. ‫- باشه.

‫شماره ۲۳، شماره ۳۸، شماره ۴۷ طلاجات و مروارید هستن.

‫تا شب وقت نداریم. بازشون کن.

‫بازشون کن!

‫نگهبانا الان پیداشون میشه.

‫حالا یاقوت‌ها و سنگ‌های نیمه‌قیمتی.

‫شماره ۷۹ و ۹۱.

‫- بفرما. ‫- یالا، دیوید، عزیزم، بجنب.

‫ببخشید، یادم نمیاد بعد از ۷۹ چی بود.

‫بعد از ۷۹ میشه ۹۱.

‫ای بابا، اینم از تو، مردِ مسئول، یادت نمیاد.

‫این فقط یه دختره، پله اول نردبون، ولی هیچی رو فراموش نمی‌کنه.

‫دنیا باید عوض بشه، دیوید.

‫همم.

‫شانسی بگو، تو ۳۲ چیه؟

‫- نامه‌های عاشقانه. ‫- همم.

‫خب، کیر تو ۳۲.

‫چیزای خوب اینجا همینا بود.

‫ماتیلدا،

‫من می‌تونستم اینجا خوشبختت کنم.

‫خب، آره.

‫ولی همون‌طور که اون گفت، ‫دنیا باید عوض بشه.

‫بگیریدشون! ‫میگم بگیریدشون! دزد!

‫گفتم بگیریدشون! یکی کمک کنه!

‫برگردید اینجا!

‫تمام الماس‌ها و چیزای واقعاً گرون‌قیمت توی گاوصندوق بود.

‫آره، آره، فعلاً همینا کارمون رو راه میندازه.

‫ما، اممم، فقط نیاز داریم به...

‫یه کم پشتوانه مالی.

‫نمی‌خوایم اسممون بره تو روزنامه‌ها.

‫پشتوانه واسه چی؟

‫واسه طلوع یه دوران جدید، آلیس.

‫ماسک‌هاتون رو برای شب هالووین بخرید!

‫ماسک بخرید!

‫هیچ خط صافی وجود نداره.

‫همش یه دایره بزرگِ کوفتیه.

‫دکتر گفت تو رخت‌خواب بمونی،

‫چون اگه وایسی احتمال داره کله‌پا بشی.

‫گفت چم شده؟

‫روزی سه بطری از پمادِ "جک مک" رو می‌خوره و می‌پرسه چش شده.

‫هیچ مرگیت نیست، شوگر.

‫نه پول، نه آینده، نه دوست و رفیق.

‫چند وقت بود که نبودم؟

‫حتی نمی‌دونی چقدر گذشته. یا خدا.

‫دوازده ماه، شایدم بیشتره که کارتن‌خواب شدی. دیگه حسابش از دستم در رفته.

‫مری این طرفا پیداش نشده؟

‫نه.

‫اون و مادرش الان دیگه مالِ "ایندیگو جرمی" هستن.

‫اون چی؟

‫اون مسافرخونه رو دربست واسه خودش برداشته.

‫از وقتی که از بوکس توی "وست اند" محروم شد،

‫نونش رو از مبارزه روی قایق‌ها درمیاره.

‫اون مردیه که تو تاریکی گم شده.

‫تو و اون عین همید.

‫- ازمی چرا اینجاست؟ ‫- بگیر بخواب.

‫چیه، داری می‌کنیش؟

‫از وقتی ماریان رفته ایرلند، ‫ازمی بهم کمک می‌کنه.

‫من بهش پول و جا میدم.

‫معلومه در عوضش چی گیرت میاد.

‫در عوض؟

‫اون بهم میگه کجا باشم.

‫بهم میگه بشکه‌ها چه ساعتی می‌رسن.

‫بهم میگه امروز چند شنبه‌ست.

‫بهم میگه اون شیطان آبی‌رنگِ گوشه اتاق، فقط یه پیرمرده که خوابیده.

‫آخه از وقتی اون کتکِ ناجور رو بهم زدی، شوگر...

‫نیاز دارم یه ازمیِ کیری دور و برم باشه.

‫چون تو نصف حواس منو کفِ اون میخانه جا گذاشتی.

‫دکتر گفت اینا رو بخوری.

‫خب، من ویسکی می‌خورم.

‫پس گم شو.

‫خب، اون گفت اینا برای حالِ الان تو بهترن.

‫خب، همون‌طور که گفتی،

‫من هیچ مرگیم نیست.

‫آره.

‫چیزی که داری، یه برادره با دلِ مهربون.

‫راهش همینه.

‫- متشکرم، خانم‌ها و آقایان. ‫- شاه‌بلوطِ تازه ببرین!

‫- می‌تونم یه پاکت بردارم؟ ‫- البته که می‌تونید آقا.

‫بفرمایید. نوش جان. ‫روز خوبی داشته باشید.

‫چی می‌خواید براتون بیارم؟

‫چطوری، بِل؟

‫شوهره رو یه کم دیگه به حرف بگیر تا بتونم اونم لخت کنم.

‫همم.

‫می‌تونم دستامو گرم کنم؟ ‫هوا سگ‌لرزه.

‫البته که می‌تونی عزیزم.

‫هوای دلپذیری داریم، این‌طور فکر نمی‌کنید آقا؟

‫بله.

‫- خانم. ‫- برای سلیقه من یه کم سرده.

‫بفرمایید آقا.

‫لذتش رو ببرید. حسابی گرم شید.

‫خیلی ممنونم.

‫کمک! پلیس!

‫اون زن رو بگیرید! ‫ساعت طلا و زنجیرم رو برد!

‫گوه توش.

‫بگیریدش!

‫اون زن رو بگیرید!

‫برگرد اینجا!

‫هوی!

‫هوی! برگرد اینجا!

‫هوی! بذار رد شم!

‫بگیریدش!