A Late Quartet

"Παρόν και παρελθόν,

"Είναι, ίσως, παρόντα και στο μέλλον,

"Και το μέλλον περιέχεται στο παρελθόν.

"Αν όλος ο χρόνος είναι αιώνια παρών

"Ο χρόνος είναι αμετάβλητος.

"Ή να πω ότι το τέλος προηγείται της αρχής,

"Και το τέλος και η αρχή ήταν πάντα εκεί

"Πριν από την αρχή και μετά το τέλος.

"Και όλα είναι πάντα... παρόν."

Αυτό ήταν του Τ.Σ. Έλιοτ,

η προσέγγισή του στα τελευταία κουαρτέτα του Μπετόβεν.

Σήμερα, σκεφτόμαστε τι μπορεί να εννοούσε ο Έλιοτ.

Ξεκινάμε με το Opus 131 του Μπετόβεν,

που λέγεται ότι ήταν το αγαπημένο του.

Έχει επτά μέρη, σε μια εποχή όπου το συνηθισμένο ήταν τέσσερα.

Και είναι όλα συνδεδεμένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις ενδιάμεσα.

Ούτε ανάπαυση, ούτε συντονισμός.

Ο Μπετόβεν επέμενε ότι πρέπει να παίζεται attacca, χωρίς παύση.

Μήπως προσπαθούσε να επισημάνει κάποια συνοχή,

κάποια ενότητα μεταξύ...

Με συγχωρείτε.

...των τυχαίων πράξεων της ζωής;

Ή μπορεί, όντας κωφός, μόνος, και διαισθανόμενος το τέλος,

να ένιωθε ότι δεν είχε χρόνο, να κάνει παύση, να πάρει ανάσα.

Για εμάς, σημαίνει ότι παίζοντας τόση πολλή ώρα χωρίς παύση,

τα όργανά μας, κάποια στιγμή, θα ξεκουρδιστούν,

το καθένα με τον εντελώς διαφορετικό τρόπο του.

Είναι ένα χάος.

Τι πρέπει να κάνουμε, να σταματήσουμε;

Ή να αγωνιστούμε, να προσαρμοζόμαστε διαρκώς...

ο ένας με τον άλλον μέχρι το τέλος,

ακόμα κι αν φαλτσάρουμε;

Δεν ξέρω.

Ας το μάθουμε.

Γρήγορη είστε.

Εντάξει, περιμένετε ένα λεπτό.

Χονγκ Κονγκ στις 2 και στις 4.

Σαγκάη στις 13.

Να το επαληθεύσω με όλους πρώτα.

Πρόποση, αν μου επιτρέπετε.

Μου λείψατε σε αυτό το διάλειμμα πριν τη νέα σεζόν.

Η χρονιά που πέρασε ήταν δύσκολη, όπως γνωρίζετε.

Η Μίριαμ θα ήταν εδώ μαζί μας σήμερα, γιορτάζοντας...

Πίτερ, είναι πάντα εδώ.

Κλείνει ένα χρόνο σε τρεις εβδομάδες.

Αλλά η μουσική, το κουαρτέτο, το ότι είμαστε μαζί,

όλα αυτά με βοήθησαν να το ξεπεράσω,

και θέλω να σας ευχαριστήσω και να ευχηθώ στις...

Μπορούν να γίνουν 25 συνεχόμενες σεζόν;

- Στη Φούγκα. - Στη Φούγκα.

Στη Φούγκα.

Η Αλεξάνδρα μού είπε ότι η τάξη σου σκίζει.

Αλήθεια; Πότε μιλήσατε;

Σήμερα το απόγευμα.

Είναι πολύ καλή. Προχωρημένη, γρήγορη.

- Πρέπει να είσαι ευχαριστημένος. - Μπράβο, το κορίτσι μου.

Δεν παίζει σχεδόν ποτέ για μας πια.

Ας ελπίσουμε ότι θα το κάνει τώρα που γύρισε από το Κέρτις.

Αλλά για να είναι το πρώτο βιολί...

χρειάζεται ιδιαίτερη, προσεκτική προπόνηση.

Αναρωτιέμαι, Ντάνιελ, αν θα μπορούσες να την ακούσεις.

Να της πεις τη γνώμη σου, να την ενθαρρύνεις.

Θα την ακούσω, αφού το θέλετε.

Φυσικά, θα ήταν υπέροχο.

- Ξεκινάμε; - Ναι.

Έτοιμοι;

Ξέρετε, ίσως αυτή είναι η εποχή να παίξουμε τον Κύκλο Μπετόβεν...

...από μνήμης.

Πάντα μου άρεσε αυτή η ιδέα.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι παγίδα.

Νομίζω ότι το να παίξουμε τον κύκλο χωρίς αυτά τα ατέλειωτα σημάδια...

θα είναι συναρπαστικό και ρίσκο που αξίζει.

Ρίσκο;

Ρίσκο.

Παίζουμε και στο καζίνο τώρα, Ρόμπερτ;

Αυτά τα σημάδια αντιπροσωπεύουν στρώματα σκέψης.

Τείνω να συμφωνήσω με τον Ντάνιελ.

Η ισοπαλία κρίνεται υπέρ των συντηρητικών, υποθέτω.

Το βιμπράτο μας δεν ταιριάζει.

Μάλλον είμαι ακόμη σε διακοπές.

- Πάμε από την αρχή, παρακαλώ. - Εντάξει.

- Ας ξεκινήσουμε από την Τζούλιετ. - Εντάξει.

- Λυπάμαι, δεν είμαι συγκεντρωμένη. - Το τσέλο φταίει.

Συγγνώμη, παιδιά. Δεν είμαι ο εαυτός μου.

Ίσως μια-δυο μέρες, να επανέρθουν τα χέρια μου.

- Εντάξει. - Φυσικά.

Να το αναβάλλουμε για άλλη φορά;

- Ας το αναβάλλουμε. - Την επόμενη Τρίτη.

Είσαι καλά, Πίτερ;

Ναι, απλώς είναι... παράξενο.

Τέντωσε τα χέρια σου, έτσι.

Εντάξει. Τώρα κλείσε τη δεξιά γροθιά, και άνοιξέ τη.

Αριστερή γροθιά. Άνοιξέ τη.

Τώρα κάν' το γρήγορα.

Άνοιξε, κλείσε. Άνοιξε, κλείσε.

Εντάξει.

Εντάξει. Τώρα, στάσου όρθιος.

Περπάτησε μέχρι την άκρη του δωματίου,

μέχρι την πόρτα, και μετά έλα, φυσικά, προς το μέρος μου.

Εντάξει.

Εντάξει. Νομίζω πρέπει να κάνουμε μια εξέταση αίματος,

και να κανονίσουμε για μαγνητική τομογραφία.

Ας συναντηθούμε σε μια εβδομάδα όταν θα έχουμε όλα τα αποτελέσματα.

Μαγνητική; Είναι κάτι που πρέπει να μάθω;

Νομίζω πως πρέπει να κάνουμε πρώτα τις εξετάσεις.

Μπορείς να μου πεις τι νομίζεις, ακόμα και αν δεν είσαι σίγουρη.

Δεν υπάρχει πρόβλημα. Γνωριζόμαστε πολύ καιρό.

Λοιπόν;

Με βάση την εξέταση που μόλις κάναμε,

και τα συμπτώματα που μου περιέγραψες,

η γνώμη μου είναι ότι αντιμετωπίζεις...

τα πρώτα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον.

Ξέρεις...

Από αυτό που κάναμε μόλις τώρα μπορείς να καταλάβεις κάτι τέτοιο;

- Φοβάμαι πως ναι. - Νόσο του Πάρκινσον;

Πρέπει, όμως, να κάνουμε την εξέταση αίματος και τη μαγνητική...

ακριβώς για να αποκλείσουμε άλλες αρνητικές πιθανότητες.

Το άρωμα...

Ξύπνα.

Θα το κάνει να αξίζει τον κόπο σου.

Αν μιλούσα με πολύ χάλια γαλλική προφορά;

- Σε παρακαλώ, δεν έχω... - Εραστής;

Ρόμπερτ, σε παρακαλώ. Πραγματικά... Δεν έχω...

Πραγματικά, δεν έχω διάθεση.

Εντάξει. Είναι αντάτζιο, σωστά;

Πιο αργά, σε παρακαλώ.

Το τόξο μπαίνει στη χορδή και βγαίνει.

Πρέπει να νιώσεις την αντίσταση, και μετά την απελευθέρωση.

Αυτό προσπαθώ να κάνω.

- Χωρίς πρόθεση. - Τι εννοείς "χωρίς πρόθεση";

Αυτή η φούγκα είναι μια τεράστια... Είναι μια συναισθηματική αναστάτωση,

και δεν την ακούω.

Ο τόνος πρέπει να είναι βαθύς, πάντα. Πάλι.

Βιμπράτο. Από την πρώτη νότα.

Είναι προσευχή, Αλεξάνδρα.

Θα με αφήσεις να παίξω μια μπάρα;

Δε νομίζω ότι είσαι έτοιμη για αυτό το κομμάτι.

Στην τάξη, όλοι ήταν πολύ ευχαριστημένοι με την απόδοσή μου.

Υπέροχα.

Και ο Πίτερ.

Γιατί ανοίγει με αργή φούγκα; Ο Μπετόβεν, εννοώ.

Δεν ξέρω.

Αν επιμένεις να καταπιαστείς πρόωρα με το 131,

τουλάχιστον, διάβασε πρώτα τη βιογραφία του. Εντάξει;

Προσπάθησε να μπεις στο μυαλό του.

Ήξερες ότι ο πατέρας του τον ξυπνούσε μέσα στη νύχτα...

για να παίξει για τα μεθυσμένα φιλαράκια του;

Φαντάσου το σημάδι που αφήνει πάνω σου. Μου επιτρέπεις;

Πιλάρ.

Γεια σου, Ρόμπερτ.

- Χρόνια και ζαμάνια. - Ναι.

Πώς τα περνάς;

Εξασκούμαι για το νέο μου σόου, θυμάσαι; Ξεκινάμε την Πέμπτη.

Πρέπει να έρθεις αυτή τη φορά.

Θα βάλω το όνομά σου στη λίστα των καλεσμένων.

Εντάξει.

Μου άρεσε το κουαρτέτο Μπάρτοκ που πρότεινες.

Το πέμπτο; Εκρηκτικό.

Περίμενε λίγο.

- Σου άρεσε; - Ναι.

Θα μπορούσα να κάνω μια χορογραφία με αυτό.

Το επόμενο βήμα είναι ο... κύκλος Σοστακόβιτς.

- Είσαι έτοιμη γι' αυτό; - Ναι.

Είναι όλο εδώ.

Άκουσέ το, ενώ τρέχεις.

Τι παίζεις σε αυτό;

Δεύτερο βιολί. Πάντα, αυτό είναι το μέρος μου.

Πάντα;

Ναι. Χωρίς εμένα θα ήταν ένα μοναχικό, απογοητευμένο τρίο.

Σοβαρά, το δεύτερο και πρώτο βιολί δεν είναι ιεραρχικά,

απλά παίζουν διαφορετικούς ρόλους.

Διαφορετικούς, πώς;

Μερικές φορές έχω εγώ τη μελωδία, άλλες φορές το μπάσο τέμπο.

Συνδέω το πρώτο βιολί, που τείνει να είναι μέρος του σολίστα,

με τη βιόλα και τσέλο,

τα οποία ρέουν... ακριβώς κάτω από την επιφάνεια.

Με απλά λόγια, τα συγκεντρώνω όλα μαζί.

Αυτή είναι η δουλειά μου.

Ακούγεται σημαντικό, όμως...

Δεν έχεις την επιθυμία να παίζεις σόλο κάπου-κάπου;

Ναι. Φυσικά.

Λοιπόν; Γιατί δεν κάνεις κάτι γι' αυτό;

Σκόπευα να κάνω κάτι, αλλά, πέρυσι...

Απλώς δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή, οπότε...

Το ξέρω αυτό το συναίσθημα.

Η μητέρα μου λέει, "Ποτέ δεν είναι η κατάλληλη στιγμή,

επομένως, είναι πάντα η κατάλληλη στιγμή", Ρόμπερτ.

- Η μητέρα σου. Ναι. - Ο Θεός να την έχει καλά.

Έλα, πάμε.

Μίλησα με τη Δρ Ναδίρ. Αυτή η δυσκολία που έχω...

...Πάρκινσον, λέει, πρώιμα στάδια, ίσως.

Πάρκινσον;

Ναι, το μυαλό μου στερεύει από κάτι.

Ντοπαμίνη. Ρυθμίζει την κίνηση.

Είναι επώδυνο;

Καθόλου, και το καλύτερο είναι ότι υπάρχει φαρμακευτική αγωγή.

Αντικαθιστά αυτή τη ντοπαμίνη.

Δεν είναι θεραπεία, αλλά μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη.

Αυτό είναι ενθαρρυντικό.

Ωστόσο, δεν προβλέπεται να παίζω για πολύ καιρό ακόμα.