Against the Dark

ติดเชื้อ( อินเฟคท์ )

คำกริยา - ส่งผลกับคน สิ่งมีชีวิต เซลล์ ด้วยสิ่งมีชีวิตที่ก่อให้เกิดโรค

ทำให้เจือปนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เป็นภัย

เมื่อการติดเชื้อลุกลามแล้ว ก็มีเวลาไม่มากนักที่จะตั้งรับ

ผู้คนทำทุกสิ่งเท่าที่ทำได้

แต่ในเมื่อทุกคนไม่มีภูมิต้านท้าน ต่อผลกระทบของเชื้อไวรัส

ทางการจึงช่วยอะไรไม่ได้ ในขณะที่การติดเชื้อแพร่ไปทั่ว

ทุกคนที่สัมผัสเชื้อ และรอดจากการจู่โจมครั้งแรก

เริ่มออกไล่ล่าหาเลือดอย่างไม่ลดละ

ทำร้ายและตักตวงจากผู้บริสุทธิ์

ไม่มีวัคซีน

ไม่มีรายงานว่าใครมีภูมิคุ้มกัน

ย่านที่พักอาศัยต่างๆและ เมืองทั้งเมืองราบพนาสูร

โครงสร้างของอารยธรรม ล่มสลายไปต่อหน้าต่อตา

มนุษย์ที่รอดชีวิตหลายคนเช่นเรา ถูกทิ้งให้ปกป้องตัวเอง

“โรคระบาด”

เดินทางในตอนกลางวัน ซ่อนตัวในตอนกลางคืน

กบดานอยู่ในอาคารที่มั่นคงปลอดภัย

มนุษย์อีกกลุ่มตั้งตนเป็นศาลเตี้ย

- พวกมันอยู่ที่ชั้นบน รีบไปเร็ว - เร็วเข้า

รีบไปเร็ว

เร็วเข้า เร่งฝีเท้าหน่อย

หรือกลายเป็นนักล่า

นักดาบที่สืบเสาะค้นหา และสังหารผู้ที่ติดเชื้อ

เราโชคดีที่หาแหล่งหลบภัยได้

สถานที่ที่มีอาหารและที่นอน

ให้เราเอาตัวรอดจนกว่าจะมีคนมาช่วย

แต่เมื่อที่ตั้งของเรา ไม่ปลอดภัยอีกต่อไป

และโอกาสที่จะมีคนมาช่วยนั้น อยู่ห่างไกลออกไปทุกที

ทางเลือกของเราคือหนีไปที่อื่น

ตอนนี้มีแค่เรา...

กับความมืด

พาเด็กไปจากที่นี่ นำเขาไปยังที่ปลอดภัย

เราไม่มีหน้าที่ตัดสินถูกผิด

เรามีหน้าที่ตัดสินว่าใครอยู่ใครตาย

“ฉุกเฉิน”

กรุณาอพยพออกจากอาคาร มีคำสั่งให้ทำการอพยพ

“รหัสดำ ระบบฉุกเฉินทำงาน”

ขอให้ทุกท่านออกจาก อาคารด้วยความสงบ

ระวังด้วย

- ปีนไหวนะ - อืม

ระวังมือด้วย

ดับมันซะ

ห้ามสูบบุหรี่

ขอทีเถอะ แถวนี้ไม่มีพวกมันสักตัว

ขอให้ทุกท่านออกจาก อาคารด้วยความสงบ

- ทำอะไรอยู่น่ะ - มันเปิดวนไปวนมา ดีแลน

เราฟังคำประกาศเดิม ๆ นี่มาหลายเดือนแล้ว

มันมีอยู่ในทุกอาคารที่มีผู้รอดชีวิต

เคยคิดบ้างมั้ยว่าอาจมีที่ที่ปลอดภัยอยู่

ไม่เคย

นายมีบุหรี่เหลืออยู่เยอะขนาดนี้ได้ไง

ลองค้นตู้ยาตามบ้านดูสิ แล้วจะแปลกใจว่าพบอะไรบ้าง

ถ้าค้นดูให้ละเอียดนะ

เราจะหาที่นอนที่ปลอดภัย

แล้วออกจากที่นี่ตอนรุ่งสาง

เฮ้

ไม่เป็นไร

- ไม่เป็นไรนะ ที่รัก - ไม่จริงหรอก

มันจะไม่มีวันสงบ

หรือปลอดภัย

เราจะฝ่าฟันมันไปด้วยกันใช่มั้ย

แน่นอนอยู่แล้ว

ฟังผมให้ดีนะ

สิ่งต่างๆอาจไม่เหมือนเดิม

แต่มันจะต้องดีขึ้นแน่

โอเคนะ

คุณหลับไปเกือบหกชั่วโมงแล้ว

- มีอะไรเหรอ - เราต้องไปแล้ว

เครื่องปั่นไฟจะหยุดทำงาน ไม่มีอาหารเหลือแล้ว

เราต้องเริ่มหาทางออก

เร็วเข้า ไปกันเถอะ

เรียกศูนย์ นี่หน่วย 12 รายงานตัว

เรียกศูนย์ นี่หน่วย 12 ได้ยินมั้ย

หน่วย 12 เราได้ยินคุณแล้ว

เราจะเข้าไปในโรงพยาบาล

น่าจะกวาดล้างเสร็จในรุ่งสาง ผมจะรายงานเข้ามาเป็นระยะ

เข้าใจแล้ว จะคอยฟังความคืบหน้า

- พักการติดต่อ - พักการติดต่อ

ไม่เป็นไร พวกเขาไม่ได้ติดเชื้อ

เธอไม่สบาย

เพื่อนเราสองคนเพิ่งเป็นนิวมอเนียตาย

เรามาหายาที่นี่ แค่นั้นเอง

คุณมีกันแค่สองคนรึ

ฉันเป็นหมอฝึกงานอยู่ที่นี่ ก่อนจะมีการกักกันโรค

ยาส่วนใหญ่ถูกขโมยไป เมื่อหลายเดือนก่อน

เราไม่รู้จักคนพวกนี้นะ โดโรธี

ขอโทษด้วย

เราไม่เจอใครเลยในสามอาทิตย์นี้

เราก็เหมือนกัน

ในนี้ค่อนข้างปลอดภัย

แค่ตอนนี้

- ชาร์ลี - ฉันไม่เป็นไร อมีเลีย

ให้ตายสิ

โทษทีนะ

เราต้องดูแลตัวเอง จริงมั้ย

มันอยู่ทางไหน

ห้องจ่ายยาเหรอ

อยู่สุดทางเดิน

เราจะเคลียร์ตึกแต่ละหลังทีละห้อง

สาวๆ ฆ่าทุกสิ่งที่ดูติดเชื้อ

- ค่ะท่าน - แล้วผู้รอดชีวิตล่ะ

ถ้าพวกเขาแกร่งพอ เราจะพาไปด้วย

ทีนี้จะเอายังไงต่อ

ทางเข้าออกกับบันได ทางทิศตะวันตกถูกปิดตาย

ต้องหาทางอื่นไปห้องจ่ายยา

เร็วเข้า รีบไปกัน

ที่นี่ใหญ่จัง

ต้องเดินไกลกว่าจะไปถึงที่ต่างๆ ในนี้

เราไม่รู้ว่าจะหายาเจอมั้ยเมื่อไปถึงที่นั่น

เราน่าจะกลับออกไป ตรงทางที่เราเข้ามา

- แล้วระเบิดที่นี่ให้หมด - ทำแบบนั้นเท่ากับฆ่าตัวตาย

เราอยู่ข้างนอกในตอนมืดไม่ได้

ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว

แถมอีกสี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้ว

“ฉันแพ้วันจันทร์”

เราต้องไปที่ชั้นใต้ดิน

มันมีประตูนิรภัย เป็นทางออกเดียวที่ปลอดภัย

แต่เครื่องปั่นไฟใกล้ดับ ถ้าไม่มีไฟฟ้าก็เปิดมันไม่ได้

ทางออกเดียวที่ปลอดภัยงั้นรึ

หลังประตูนิรภัยมีที่จอดรถ

เราทิ้งรถกระบะไว้ที่นั่น ถ้าเราไปถึงมันได้

เราก็จะใช้มันเดินทางไปที่แคมป์ได้

- แคมป์งั้นเหรอ - เดี๋ยวก่อนสิ

ทำไมพวกคุณถึงรอจนป่านนี้

ที่นี่มีอาหาร

มันอบอุ่นและแห้งสบาย

เราวิ่งหนีมาหลายอาทิตย์ บอกตามตรงว่าเราต้องการพัก

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเครื่องปั่นไฟดับ

ก่อนเราจะไปถึง

งั้นประตูนิรภัยก็จะไม่เปิด และเราก็จะถูกขัง

โดโรธีกับผมจะไปที่นั่นกัน ตอนที่มาพบพวกคุณเข้า

จะไปกับเราด้วยก็ได้นะ

ขอบคุณ

แทการ์ด เคลียร์พื้นที่นั่นซะ เก็บกวาดให้เกลี้ยง

ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น

ฉันไม่เชื่อว่าจะมีคนช่วยเราได้

ทำไมถึงได้มั่นใจนัก ยังมีกลุ่มคนที่เป็นนักล่า

อดีตทหารที่ถูกฝึกมาให้ฆ่า

ก็แค่เรื่องหลอกเด็ก

นายไม่ควรเชื่อในสิ่งที่ ได้ยินจากคลื่นวิทยุ

ถ้ามีคนรอดชีวิตจริง พวกเขาคงมาช่วยเราแล้ว

- นั่นคือสิ่งที่เราเฝ้าภาวนา - ไม่ใช่

นั่นคือสิ่งที่นายเฝ้าภาวนา

- มันคือศรัทธา อมีเลีย - ฉันเป็นพวกยึดถือความจริง

คนเดียวที่จะช่วยให้เรารอดได้คือตัวเรา

พับผ่าสิ

“ผู้ใดที่เข้ามาในนี้ จงละทิ้งความหวังซะ”

นี่เคยเป็นทางเข้าห้องสวดมนต์

น่าขนลุกชะมัด

- พระเจ้า - อมีเลีย

อะไร

มีปัญหาอะไรรึไง

ดูมันสิ

มันทำฉันขวัญผวา โอเคมั้ย

- ก็แค่ว่าเรา... - หยุดเลย ดีแลน

ถึงเราจะเอ่ยชื่อพระเจ้าโดยไม่สมควร

มันก็ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น

ตอนนี้เหลือแต่เรากับพวกมัน

ไม่มีใครหน้าไหนทั้งนั้น

พูดถึงปีศาจ...

นั่นอะไร

ผู้ช่วยตัวจิ๋ว ทำให้หายปวดเป็นปลิดทิ้ง

แถมด้วยผลข้างเคียงที่ตามมา

ถูกเผงเลย

คิดว่าเราจะรอดไปจากที่นี่ได้มั้ย

ไปกันเถอะ

เชิดหน้าสู้เข้าไว้

เราจะต้องผ่านประตูนิรภัยไปได้แน่

เราทุกคนเลย

ต่อให้มันฆ่าเราก็ตาม

นายทำฉันขวัญเสีย

หุบปากสักครั้งแล้วตามมาเงียบๆได้มั้ย

กลิ่นมันเหม็นขึ้นทุกที

ให้ตายสิ

รีบเดินผ่านมันไปเร็ว

อมีเลีย

อย่าแตะต้องมัน

ทุกคนโอเคนะ

ริคกี้

อืม เธอล่ะ

“พระเจ้าให้อภัยเราทุกคน”

นี่มันอะไรกัน

แทการ์ด เคลียร์พื้นที่ซะ เก็บกวาดให้เกลี้ยง

เข้าใจมั้ย

นี่ครอสพูด ได้ยินมั้ย

ขอย้ำ นี่ศูนย์บัญชาการ ได้ยินมั้ย

ผมพบผู้รอดชีวิต

ผมพบผู้รอดชีวิต

มีผู้รอดชีวิตบ้างมั้ย

ขอย้ำ มีผู้รอดชีวิตบ้างมั้ย

แทการ์ด ถ้าคุณได้ยินผม คุณต้องเคลียร์โซน 7 ภายในรุ่งสาง

ขอย้ำ เคลียร์โซน 7 ภายในรุ่งสาง

คุณครับ

ไม่เป็นไรแล้ว

คุณอยู่คนเดียวรึ

- มอร์แกนกับริคกี้อยู่ไหน - พวกเขาบอกให้รออยู่ตรงนี้

ไม่รู้สินะ

ทุกคนสติแตกก่อนไวรัสจะระบาด

ตอนนี้ก็มีพวกนั้นเพ่นพ่านเต็มไปหมด