La Dolce Villa

Bedankt.

Montezara… Vijf. Spoor vijf.

Zal ik je de trap op helpen?

Wat zei je?

- Ik pak de onderkant. - Dank je.

Oké. Hoi. Jeetje, kijk jou eens.

- Dus je bent heelhuids aangekomen. - Nog niet. Deze stad is niet te vinden.

Hé, 't is je eerste vakantiedag in jaren.

Een reis naar Italië is echt geen vakantie.

- Hou toch op over 'de vloek'. - Hé. De vloek is echt.

De eerste keer verloor ik m'n paspoort en op mijn huwelijksreis kregen we de griep.

Hoe houdt Liv dit vol?

Op Instagram zag ik dat ze een huis van één euro wil kopen.

Dat had ze toch al gekocht?

Niet als het aan mij ligt. Ik kom m'n dochter terughalen.

Jij bent Eric Field in Italië, niet Liam Neeson in Taken .

Dat is waar. Ik heb je 'n pitchpresentatie voor Northstar gestuurd.

Goed, ontspan dan. Geniet van het landschap.

- Ik spreek je later. - Ja, tot snel.

Ik had mijn Instagram op privé moeten zetten.

De dochter die ik kende zou 'Hoi, pap' zeggen.

Hoi, pap.

Goed genoeg. Knuffel voor je vader?

Kom op.

Bedankt.

Waarom ben je hier? Je wilde toch nooit naar Italië?

Ik maak een uitzondering voor m'n dochter, die 's nachts vertrok.

- Ik had een vlucht. - Je zei niets.

- Ik stuurde een gedetailleerde WhatsApp. - Wat? Je verdween.

- Ik zit elke dag op social media. - En dan koop je een Italiaanse villa?

Als je het Bat-Papasignaal wilde activeren, dan is dat gelukt.

Je moet het zelf weten, Bat-Papa. Ik zet je af bij het hotel.

- Ik ga huizen bekijken met de burgemeester. - Dus het is nog niet zeker? Mooi.

Denk je dat je me kan tegenhouden?

Ik heb koffie nodig.

Ik dacht dat je Italië even wilde zien. Pizza eten, ruïnes bekijken…

…leuke obers charmeren.

- Dat was jouw aanname. - Ja, ik hoor nooit van je.

Ik had het druk. Ik gaf Engelse bijles in Milaan.

Ik was oppas in Florence. Ik heb olijven geoogst.

En toen ik naar een wijnfestival ging, nam ik de verkeerde trein en belandde hier.

En het was van, boem.

Wat 'boem'? Ik mis een paar stappen van dat verhaal.

Je moet het voelen. Montezara is een gevoel.

Ik voel alleen een jetlag. Hoe zit het met die villa die je kocht?

Dorpen verkopen oude huizen voor een euro om nieuwe mensen binnen te halen.

- De burgemeester vertelde me over het plan. - Dus het is een complot.

Dus ik deed een aanvraag en nu ben ik een Montezaraan.

- Ik nam aan… - Nu doe je het weer.

…dat je terug zou komen.

Je krijgt huisgenoten, een salaris, tandartsverzekering. Volwassen zijn.

Is een huis hebben niet de definitie van volwassen zijn?

Schat, ik moest het café openen.

- Je lijkt meer van het café te houden. - Ik hou van jullie allebei.

Evenveel, Cesare? Serieus?

- Nee… - Echt?

- Niet even… - Ik kan dit niet aan.

Zijn dit je vrienden?

Cesare en Donata. Ze gaan bijna elke dag uit elkaar.

- Ciao, Olivia. - Ciao.

Ciao, Cesare. Mag ik twee koffie?

- Bedankt. - Nico, twee koffies voor Olivia.

- Bedankt. - Graag gedaan.

Misschien drinkt deze beauty vandaag koffie met me.

Charme werkt niet bij mij, Giovanni.

Ik heb het nog nooit zo slecht gedaan.

Nieuwe ervaringen zijn goed voor je.

- Ik betaal de koffie. - Dank je.

Maar een huis bezitten is iets duurder dan koffie.

Mam had geld voor me opzij gezet.

Dat zit in investeringen. Dat kost je belasting. Weer een volwassen woord.

Je laat volwassen zijn niet echt aanlokkelijk klinken.

Je bent volwassen, Liv. Kom op, je…

Die kinderen, hè? Ze kunnen je echt gek maken.

Je wilt ze wat ruimte geven en de coole vader zijn.

Dan moet je ook niet cool zijn over slechte ideeën.

Niet dat ze ooit om m'n mening vraagt. En daardoor viel ze voor een huizenscam.

Fijn. Jullie hebben elkaar ontmoet. Pap, dit is Francesca Pucci.

- Burgemeester van Montezara. - Welkom in Italië, Mr Field.

O, kak.

- Wat heb je nu gedaan? - Hij wil zich terugtrekken.

- Precies. We trekken ons terug. - Helemaal niet.

We hebben haar aanbetaling van € 5.000 al geaccepteerd.

Het huis was toch één euro?

Het is een standaardprocedure. Om ervoor te zorgen dat het werk af komt.

De stad betaalt me terug als het werk klaar is.

- Dit is echt een zwendel. - Ik kijk vandaag naar huizen. Oké?

Laat ons even alleen.

Waarom wil je dit zo graag?

Toen mam in het ziekenhuis lag, bekeken we villa's van één euro.

We hadden het over wat we anders zouden doen.

We wilden ons opgeven als ze beter was.

Ik dacht dat het gewoon afleiding van een slechte tijd was.

Dat was het ook, daarom wil ik het waarmaken.

Mam was altijd trots op haar Italiaanse afkomst.

En hier voel ik me dichter bij haar.

Waarom zeg je dit nu pas?

Juist, omdat ik niet luister.

Oké.

Francesca?

Oké. Laten we kijken wat je hier voor een euro koopt.

Huis nummer één.

Wacht, ja.

Ik snap de prijs nu wel.

- Verwachtte je de Sixtijnse Kapel? - Het heeft wat aandacht nodig.

Ik denk dat we verder kunnen.

Deze kant op.

Huis nummer twee.

O. Het is licht en luchtig.

Ik verwacht niet de Sixtijnse Kapel, maar wel een plafond.

Je krijgt er huisgenoten bij. We kunnen door. Snel.

- Serieus? - Nino is een genie in renovaties.

- De zwager van Francesca is m'n aannemer. - Dit is dus een familiezwendel.

Sorry, zo terug.

Je beseft toch dat doe-het-zelven betekent dat je het zelf moet doen?

Ik leer het wel.

Het is zo anders dan oppassen of werken op een renaissancebeurs.

Ik snap de droom, maar soms kan de realiteit vies tegenvallen.

- Matteo, hoor je me? - Ja, Francesca, ja, hallo.

Ik ben hier met een man van het wegenonderhoudsbedrijf.

Montezara's cheque is weer geweigerd.

Pak de noodcreditcard, in de onderste la van het bureau.

- Hij zit vast. - Geef 'm een trap.

- Nee, nog steeds niet. - Harder. Begrepen?

Harder… Ja.

Kijk eens aan. Ja. Bedankt, Francesca.

Goed.

Zie die 5000 euro als een dure levensles en laten we naar huis gaan.

Ik kan je nog een huis laten zien.

Het staat niet op de officiële lijst, maar je zult het wel leuk vinden.

Kom, meid.

Leuk? Ik ben er dol op. Prachtig. Moet je die olijfbomen zien.

- Waarom is dit geen wrak? - De eigenaar is vorig jaar overleden.

Een oude man die we Mario il Burbero noemden. 'Mopperige Mario.'

Maltese. Daar ben je, maffe geit. Dit was Mario's huisdier.

Nu voedt de stad haar om de beurt. Ik geef haar er ook bij.

Kun je haar ook weg doen?

Wat groot.

Ja. Gave plafonds.

Het huis is gebouwd door een bekende lokale architect, Greco. Kom.

Er zijn slaapkamers.

Er is elektriciteit, sanitair. Beide oud, maar ze werken.

En er is zelfs een fresco. Mopperige Mario heeft 't zelf geschilderd.

Best mooi.

Gaaf. Een echte Italiaanse kamer met uitzicht.

Is dit de keuken?

Mopperige Mario was niet zo'n kok. Hij vertrouwde op die oude magnetron.

Mario, ik begrijp je. Op twee minuten drukken is genoeg als je alleen woont.

Wat deprimerend, pap.

- Wat? Jij kookt niet. - Ja, maar jij wel. Vroeger dan.

Voordat pap een saaie restaurantconsultant was, was hij een professionele kok.

Vol verrassingen.

Ik stapte in de zakenwereld om voor m'n gezin te zorgen.

- Maar zelfs nu ben je geen kok meer. - Ik kook liever voor jou.

Maar je hebt al lang niet meer voor me gekookt.

Dan moet je ook eens langskomen om te eten.

Nou, je hebt het beste voor het laatst bewaard.

De villa staat nog niet op de officiële lijst.

Mario stierf alleen zonder testament, dus we moesten de nalatenschap checken.

Liet hij het niet na aan de geit?

Zijn familieleden hadden geen interesse. Te veel gedoe, te ver weg.

En eventuele verre verwanten hebben nooit teruggebeld of gemaild…

…dus het is net gedoneerd aan Montezara.

- Dit is de plek. Ik voel het. - Dus, je koopt het?

- Kon je niet gewoon een tattoo nemen? - Heb ik al gedaan. Oud nieuws.

- Wat? Waar? - Maakt niet uit.

Dan hebben we dus een huis van één euro.

Super.

Wat? Je blijft?

Ik moet Liv helpen met de renovatie. Een paar weken, een maand.

Een maand? Dan mis je de Northstar-pitch. Straks wint Perfect Plate Consulting.

Misschien kun jij de Northstar-pitch doen. Zola, je bent er klaar voor.

Eric, jij sluit de deals. Ze verwachten je daar.

We kunnen voorbereiden via Zoom. Je bent sowieso charmanter dan ik.

Met vleierij kom je misschien ergens, maar schiet op met die renovatie.

Oké, Eric Field neemt het ervan in een Italiaanse villa.

- Wie had dat gedacht? - Liv niet. Laten we morgen praten. Ja.

- Ik dacht dat je aan het uitpakken was. - Ja. Net klaar.

- Je kunt dingen opbergen. - Hoe weet ik dan waar iets is?

Juist.

Het hotel ligt niet vol met mijn rommel. Verblijf anders daar.

- Ik wil niet dat je alleen bent. - Ben ik niet. Ik ga uit.

Ik heb een afspraak met Donata om weer te horen hoe het uit ging.

Kom niet te laat terug. Vroege start.

- Stracciatella, alsjeblieft. - Natuurlijk.

- Dat is ook mijn favoriet. - Hé. Ik heb het nog nooit gehad.

Eric, dit is Bernardo. Bernardo, dit is Eric, Olivia's vader.

Ik kom naar je renovatievergadering met Nino morgen.

Bernardo is onze lokale geometra .

- Die heb je niet in Amerika. Het is een… - Vastgoedexpert.

We zijn verplicht bij elk Italiaans bouwproject.

Mooi. Alle hulp is welkom.

- Dat is het laatste bolletje stracciatella. - Neem jij het maar.

Nee. Het is de typische gelato-smaak. Ik zou een slechte burgemeester zijn.

Beschouw het als een zoenoffer. Ik was niet op m'n best. Alsjeblieft.

- Alsjeblieft. - Oké.

- Bedankt. - Geen dank.

- Ik neem chocolade, als je toch trakteert. - Zeker. Duo cioccolato, per favore .

Je Italiaans is…

Ik werk eraan. Als ik hier nog even ben, kan ik er beter moeite in steken.