The Devil's Chair

งั้นก็ได้

งั้นเริ่มกันเลยดีกว่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

เอาเป็นว่า กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วนะ

ตกลง

ผมจะเล่าให้ฟังเรื่องที่ถูกปิศาจทำลาย

มันทำยังไงถึงตามตัวคุณเจอจนได้

แล้วฉีกคุณเป็นชิ้นๆ

ผมจะเล่าเรื่องเขา และเธอ เธอ และเขา

คนดีๆ ที่น่าสงสารพวกนี้ และเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับพวกเขา

น่าเศร้าจริงๆ ที่ต้องเห็นทุกอย่างจบลงแบบนั้น

ที่ทุกคนจบลงแบบนั้น

หมดสภาพอยู่กับพื้น ในสถานที่อันเลวร้ายแห่งนั้น

ไส้ไหลทะลักเละเทะ ถูกชำแหละ ถูกทึ้งเป็นชิ้นๆ

ตาย

ตายหยังเขียด

ไม่เหลือสภาพ

มันไม่ได้ลงเอยด้วยดี ไม่เลย

ไม่ได้จบลงด้วยดีเลย

จะว่าไป ผมพูดแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ

พวกนั้นต้องการให้ผมได้สิ่งที่ดีที่สุด

แต่ก็นั่นแหละ ชีวิตจริง ไม่ลงเอยอย่างราบรื่นหรอก

แต่อย่างน้อย พวกเขาก็ไม่ต้องทนอยู่กับมัน

เพราะถ้าจะมีเหยื่อที่แท้จริง สักคนจากเหตุการณ์นี้

ผมจะขอบอกคุณตรงๆ จากใจเลยว่า...

ผมนี่แหละ

ผมเอง

อ้อ ผมชื่อนิค เวสต์

เราเริ่มกันตรงนี้ดีกว่า

ผมจะเล่าให้ฟังว่า มันเริ่มขึ้นอย่างบริสุทธิ์ยังไงบ้าง

ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องนี้มันลึกซึ้งแค่ไหน

ผมอยากบอกคุณจริงๆ ว่า ทุกอย่างมันพังลงไปได้ยังไง

ถ้าคุณฟังผมไปเรื่อยๆ คุณไม่เสียเวลาเปล่าแน่

สถาบันจิตเวช แบล็ควอเทอร์

เปล่าหรอก

นี่แซมมี่

แซมมี่ที่สุดแสนจะเซ็กซี่

เป็นผู้หญิงน่ารัก สวยบาดใจ

เซ็กซี่ เร่าร้อน

เรากำลังจะบ้ากันให้สุดๆ

ผมจะไม่เล่ารายละเอียดให้คุณเซ็งหรอก

เธอจะไม่อยู่นาน จนถึงขนาดที่พวกเขาจะสนใจ

คุณคงเคยดูหนังเรื่องเฮลล์เรสเซอร์

คุณคงเคยดูหนังประเภทนั้น แนวพัมพ์กินเฮดน่ะ

คงเพราะอย่างนั้น ตอนนี้คุณถึงได้มาดูผมอยู่

แต่หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้น และสิ่งที่เราเจอในวันนั้น

ผมอยากจะแสดงความสนใจมากกว่านี้นะ

ให้ความสนใจมากขึ้น

ผมอาจจะรู้อะไรก็ได้

สวยนะ

ขอต้อนรับสู่โรงพยาบาลบ้าจ้ะที่รัก

ผมจะทำอะไรๆ ที่ผมทำได้

ความประทับใจแรก

โสโครก

คุณคิดยังไงกับที่นี่

ผมว่าแม่บ้านลาป่วยแน่เลย

ตายไปแล้วมั้ง

นั่นสิ สงสัยแม่งตายไปแล้ว

- บ้องตื้นชะมัด - ทำไมต้องโมโหด้วย

ผมไม่ได้ว่าแซมมี่น่ะง่ายหรอกนะ

แต่ก็ไม่ได้เคี้ยวยากนักหนาเหมือนกัน

ตกลงว่าเราจะเล่นจ้ำจี้หรือเดินเที่ยว

ก็ดื่มกันสักแก้วสองแก้ว เล่นยากันสักหน่อย

โอกาสจะจบสวยๆ ก็มีเยอะ

ชอบอะไรโรแมนติกใช่มั้ยล่ะ

นี่ ผมมีอะไรมาฝาก

มีอะไรมาฝากแน่ะ

น่าจะเป็นซิป

ลองดูนี่ซะหน่อยสิ

อะไร

ของวิเศษไงล่ะ ที่รัก

แอซิดเหรอ ไม่เอาน่า นิค ไม่ใช่ที่นี่

หน่อยน่า

อ้าปากเร็ว

ผมจะเอามีดแทงคุณข้างหลัง

เอาให้นั่งไม่ลงไปสัก 6 อาทิตย์เลย

ก็ได้

ใช้ลิ้น

หนึ่งเม็ดของคุณ อีกเม็ดของผม

คุณนี่สวยเป็นบ้าเลย

แถมยังแสนซนด้วย

คุณมาทำอะไรกับคนหลุดโลกอย่างผม

ฉันชอบคนเพี้ยนๆ

ผมชอบที่คุณชอบคนเพี้ยนๆ

มาเถอะ ไปดูกันว่าที่นี่จะเพี้ยนได้แค่ไหน

นั่นอะไรน่ะ

สุดยอดเลย ดูสิ

อะไรเนี่ย

มันคืออะไร

นั่นคือเหตุผลที่เรามาที่นี่กันไงล่ะ

- ของจริงเหรอ - จริงยิ่งกว่าจริงอีก

เดี๋ยว รู้แล้ว รู้แล้ว

มันคือเก้าอี้

มันสำคัญตรงไหนใช่มั้ย

ผมบอกได้แต่ว่า อะไรๆ ไม่เป็นอย่างที่เห็นเสมอไป

นั่งสิ เอาเลย

- มันพิลึกๆ - นั่งลงไปเถอะ

- เร็วสิ นั่งเถอะ - แต่โลหะรอบๆ นี่น่ะ

- เอาก็เอา - ฉันมัดคุณไว้ดีกว่า

สวยเหลือเกิน

สวยมากๆ

ควักไอ้หนูออกมา ควักเลย

บ๊วบเลย

เอาอีก แรงอีก แรงอีก

ดูคนซุกซนนั่นสิ

บ๊วบจนถึงวันโลกแตกเลย

ฉันอยากลองอ่ะ นะ ขอฉันลองมั่ง

ผมอยากเห็นคุณเล่นตัวเอง ผมเป็นเจ้าชาย คุณก็เป็นอีตัวให้ผม

ผมจะให้คุณใช้ปาก

คุณสุดยอด คุณสวยมาก

ช่วงเวลานั้น ก่อนที่ทุกอย่าง จะเปลี่ยนไปตลอดกาล

ช่วงเวลาก่อนที่ชีวิตจะเล่นตลก กับผมขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

แล้วก็ฉีกเอาหัวใจส่วนที่เหลือของผมไป

ไม่ว่าคุณอยากจะว่ายังไง มันก็พังแล้ว ถูกกระทืบไปแล้ว

ทำไปแล้ว และก็ "ปัง"

มันพิลึกพิลั่นไปหมด

ทำเองเลย

ทุกอย่างจากนี้ไปเหมือนอยู่ในม่านหมอก

เหมือนฝันร้ายหรือเพ้อเพราะพิษไข้

นั่นคือสิ่งที่ผมได้มา เล็กๆ น้อยๆ นั่นคือสิ่งที่ผมได้มา เล็กๆ น้อยๆ

- นั่นมัน... - เล่นกับตัวเองไป

เอาเลย

นิค ช่วยฉันด้วย

แซมมี่

นิค นิค ไม่นะ

นิค

เลือด

มือผมเปื้อนเลือดไปหมด เสื้อผ้าก็ด้วย

แซมมี่หายไป

ผมเคว้งคว้างอยู่ตรงนั้น ร้องโวยวายเรื่องเก้าอี้

ไม่ใช่สมการใหญ่โต

ก็แค่บวกกันเป็นเวลาที่จะอยู่ใน โรงพยาบาลอย่างไม่มีกำหนด

ลองเดาดูสิ

ผม นิค เวสต์

เป็นผู้กระทำความผิดโดยวิกลจริต

ยา

ยาที่กินที่นี่ทำให้แอซิด กลายเป็นแอสไพรินไปเลย

แค่ปฏิเสธไป ไม่เล่นยา เอาใส่ปากแล้วกลืน

อย่าถามอะไร

ผมชื่อนิค เวสต์ รับการรักษาอยู่ คุณล่ะเป็นไง

ผมอยู่ในนี้มา 4 ปีแล้ว

4 ปีที่มีแต่ยาและเรื่องงี่เง่า

นั่งเฉาอยู่ในห้องเพราะพวกเขาไม่เชื่อผม

นิค

ถ้าไม่เห็นด้วยตาตัวเอง ก็ไม่มีทางเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ

ถ้าพวกเขาพูดถูกก็ดีนะ ถ้าผมเป็นบ้าก็ดี

แปลว่ามีคนบ้าตามถนน น้อยลงไปคนนึง ถูกมั้ย

แล้วคุณก็นอนหลับได้อย่างปลอดภัย

แต่เรารู้ว่ามันไม่จริง

ความจริงก็คือ...

เราทุกคนตกอยู่ในอันตราย

เมื่อคุณติดอยู่ในห้องขัง นานขนาดนั้น...

คุณคิดว่าคุณโดดเดี่ยว ถูกลืม แต่ผมไม่

กลายเป็นว่าเขาเฝ้ามองผม สังเกตผม ชักใยผม

แล้ววันนึง เขาก็บิดกุญแจ กดปุ่ม

เปิดประตูให้โลกภายนอกเข้ามา...

หรือให้ผมออกไป ผมก็ไม่แน่ใจ

สถาบันจิตเวช ฮิลดอน

พักนี้รู้สึกยังไงบ้าง นิค

รู้สึกแข็งแรง รู้สึกสบายดี

อาการปวดหัวล่ะ

ปวดได้ก็หายได้

แล้วเรื่องที่คุณเล่าให้ตำรวจฟังล่ะ

รู้สึกยังไงกับเรื่องพวกนั้น

ผมรู้แล้วว่า มันเป็นผลตอบรับของจิตใจ

ต่อความตึงเครียดในเรื่องที่เกิดขึ้น

ไม่แปลกที่คนเราจะสร้าง...

จินตนาการเพ้อฝันจากบาดแผล

คุณคิดว่าบาดแผลนั้นคืออะไร

ผมรู้ว่าผมทำความผิด

ไม่มีคำอธิบายอะไรอีก

ผมแค่จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ไม่ได้สักนิดเลยเหรอ

คุณรู้สึกไม่ดีรึเปล่า

แน่นอน

เขาได้รับการปล่อยตัวพ้นข้อหาฆาตกรรม

เขาเป็นผู้ป่วยตัวอย่างมาตลอด 4 ปี

ไม่เคยย่างเท้าออกนอกกรอบ

คุณไม่คิดว่าเขาเป็นอันตรายอย่างแน่นอน

สำหรับคนอื่นน่ะไม่หรอก แต่สำหรับตัวเขาเอง เป็นไปได้นะ

เขามีอาการหลงผิดอย่างรุนแรง

ครั้งเดียว

เมื่อ 4 ปีก่อน

แล้วก็ไม่เคยมีอีก

ฉันไม่ค่อยสบายใจกับเรื่องนี้เท่าไหร่ เขาบอก...

ผมไม่ได้ขอให้ คุณปล่อยเขาออกสู่โลกภายนอก

ผมขอให้คุณ มอบเขาให้ผมดูแล

เราจะได้หาคำตอบว่า เกิดอะไรขึ้นกับแซมมี่

คิดถึงครอบครัวของเธอสิ พวกเขามีสิทธิ์ที่จะรู้นะ

แล้วคุณจะรับผิดชอบ ผลที่ตามมาทั้งหมดเหรอคะ

จะให้ผมเซ็นตรงไหนก็บอกมาละกัน

เซ็นตรงนี้ แล้วก็เป็นอิสระ

มันไม่สำคัญหรอกที่เราคิดว่าคุณฆ่าคน

นิค เวสต์ใช่มั้ย

พวกเขาก็ไม่ได้คิดดีกับผมเท่าไหร่ ถึงได้ส่งผู้ชายมาคนนึง

ผมมารับคุณครับ

ไม่ต้อง ผมจะไปรถเมล์

แถวนี้ไม่มีรถเมล์หรอกครับ

ฟังนะครับ คุณไปกับผมดีกว่า