Pinocchio: Unstrung

Μια φορά κι έναν καιρό,

υπήρχε ένα αγόρι που το έλεγαν Τζέιμς,

ο εγγονός μου.

Ένα παιδί που γνώρισε πολύ νωρίς το βάρος ενός αποχαιρετισμού.

Όταν πέθαναν οι γονείς του, ήρθε να ζήσει μαζί μου,

σε ένα παλιό ξύλινο σπίτι με εκκρεμή ρολόγια.

Ένα σπίτι γεμάτο αναμνήσεις.

Όμως ο θάνατος είναι ένας άπληστος επισκέπτης.

Δεν έρχεται ποτέ μόνο μία φορά.

Γύρισε και του πήρε τον καλύτερό του φίλο.

Είδα την καρδιά του να ραγίζει.

Έτσι,

του έδωσα μια υπόσχεση:

δεν θα έχανε ποτέ ξανά κανέναν.

Έπιασα δουλειά.

Πέρασα όλο και περισσότερο χρόνο στο υπόγειο, ένα μέρος απαγορευμένο στον Τζέιμς.

Οι μέρες έγιναν εβδομάδες,

κι εγώ δημιούργησα κάτι,

μόνο για εκείνον.

Κάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να του πει αντίο.

Κάτι που δεν ανήκε στον θάνατο.

Πινόκιο.

-Όχι σήμερα, ευχαριστώ. -Έλα, άλλη φορά;

Έλα τώρα, είναι ένα παλιό αστείο, για γηροκομείο.

Γεια σου, Τζέιμς.

Ανταποκρίνεται καλά;

Πέρασε μια δύσκολη στιγμή, αλλά νομίζω πως θα τα καταφέρει.

Κι εσύ;

Είμαι καλά, προσπαθώ. Ευχαριστώ.

-Αντίο. -Ευχαριστώ που τον πρόσεχες.

Ζακ, πάμε.

Πάρε το παλτό σου, γιε μου.

Λίγος καθαρός αέρας θα μας κάνει καλό.

Εμπρός.

Είναι πάντα δύσκολο να χάνεις κάποιον που αγαπάς.

Τη μητέρα σου και τώρα τον καλύτερό σου φίλο.

Σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό

τι υπάρχει μετά;

Δηλαδή,

όταν πεθαίνουμε.

Η μόνη μου σκέψη είσαι εσύ.

Μακάρι...

ο Ζακ να ήταν ακόμα εδώ. Τώρα όλα είναι διαφορετικά.

Κι αν είναι;

Νομίζω πως αυτό που μας κάνει αυτό που είμαστε

παραμένει εδώ και ενώνεται με ό,τι μας περιβάλλει.

Να σου πω, ο Ντάντλεϊ μου είπε πως είναι ανοησία.

O Ντάντλεϊ βάζει τα δάχτυλά του στη μύτη και μετά στο στόμα.

Κοίτα τον ουρανό.

Τι βλέπεις;

Ένα σωρό αστέρια;

«Υπάρχουν περισσότερα πράγματα στον ουρανό και στη γη, Οράτιε,

απ' όσα ονειρεύεται η φιλοσοφία σου.»

Αυτό σημαίνει πως η ζωή είναι γεμάτη ατελείωτες δυνατότητες.

Παππού, είσαι καλά;

-Είσαι καλά; Θες... -Είμαι καλά, μην ανησυχείς.

Σίγουρα;

Φυσικά.

Καλύτερα να γυρίσουμε μέσα.

Αύριο θα σου δείξω κάτι πολύ ξεχωριστό.

Βγες έξω, πρέπει να σου μιλήσω.

Σίγουρα δεν θυμάσαι τίποτα άλλο;

Τζέιμς;

Με ποιον μιλάς;

Έλα εδώ, υπάρχει κάποιος που θέλω να σου γνωρίσω.

Κάποιος;

Έλα, έλα εδώ.

-Είναι αυτό που είδα πάνω; -Ακριβώς.

Και πού είναι;

Εκεί μέσα.

Νομίζω πως είναι ντροπαλός.

Βγες έξω.

Θέλω να σου γνωρίσω κάποιον.

Είναι το αγόρι για το οποίο σου μιλούσα.

Ναι, αυτός.

Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που βλέπει.

Εκτός από μένα.

Νομίζω πως θέλει να γίνει φίλος σου.

Όχι, σταμάτα! Περίμενε, σταμάτα!

Τζέιμς, περίμενε.

Άκουσέ με, Τζέιμς.

Τι στον διάολο είναι αυτό;

-Τώρα ηρέμησε και χωρίς βρισιές. -Όχι, όχι, όχι, πες μου τι είναι αυτό.

-Τι είναι; -Eίναι ένα πλάσμα, Τζέιμς.

Είναι ζωντανό.

Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται.

-Η ζωή... -Για τι πράγμα μιλάς;

Ξέρω πως είναι δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά εμπιστεύσου με.

Δεν ήθελα να σε τρομάξω.

Σκέφτηκα πως χρειαζόσουν έναν φίλο.

Αυτός θα μπορούσε να είναι.

Φίλος...

αυτού του πράγματος;

Θα μπορούσε να κάνει καλό και στους δυο σας.

-Πόση ώρα είναι εκεί κάτω; -Δεν έχει βγει ποτέ μέχρι τώρα.

Δοκίμασε να συστηθείς.

-Τζέιμς. -Με λένε Πινόκιο.

-Είμαστε φίλοι; -Ίσως, θα δούμε.

Τζέιμς.

Δεν πρέπει να το πεις σε κανέναν, κατάλαβες;

Μπράβο.

Δεν θα πάρεις ποτέ το πλοίο μου, καπετάνιε Τζέιμς.

Θα σε βάλω να περπατήσεις στη σανίδα.

Εντάξει, κατάλαβες;

Η σειρά σου.

Αυτό... είμαι εγώ;

Ναι.

Και τώρα...

Φίλε.

Τι είναι αυτό;

Όχι, τίποτα, είναι μια μαριονέτα που έφτιαξε ο παππούς.

Αυτό λέγεται βιολογία.

Τι είναι η βιολογία;

Σου εξηγεί γιατί οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί από σένα.

Μέσα μας έχουμε όργανα.

Τι άλλο σας κάνει διαφορετικούς;

Τα δόντια, τα μάτια,

τα μαλλιά, το δέρμα. Ένα σωρό πράγματα.

Θέλω να γίνω ακριβώς σαν εσένα.

Όχι, πίστεψέ με, καλύτερα όχι.

Είσαι πιο ενδιαφέρων από μένα.

Τι είναι αυτό;

Καθώς η αγέλη διασχίζει τις πεδιάδες δίπλα στη θάλασσα,

ο κίνδυνος παραμονεύει.

Όμως μπροστά σε έναν θηρευτή,

η αγέλη θα προστατεύσει κάθε μέλος της.

Η αγέλη θα σε προστατεύσει.

Εσύ είσαι η αγέλη μου.

Ωστόσο,

μερικές φορές ο μεγαλύτερος κίνδυνος

βρίσκεται μέσα στην ίδια την αγέλη.

Τζέιμς.

Γιατί; Δεν μπορείς.

Μα θέλω να είμαι με τον Τζέιμς.

Αύριο πρέπει να πάει σχολείο. Ο κόσμος δεν θα αντιδρούσε καλά.

Γιατί δεν έχω πέος;

Όχι.

Δεν ξέρω τι να πω γι' αυτό.

Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για σένα, όχι ακόμα.

Ζυγίζω 100 κιλά.

-Ανοησίες. -Είναι όλο μυς, αλλά είναι κρυμμένος.

Πρέπει να κάνω κάποιου είδους δίαιτα.

-Χρειάζεσαι βοήθεια; -Από ποιον, από σένα;

Θα μπορούσα εύκολα να σε βοηθήσω να χάσεις δύο κιλά.

-Και πώς; -Θα σου κόψω το δεξί χέρι.

Γαμώτο!

Αχ... το κεφάλι μου.

Παιδί μου, έλα πιο κοντά μου.

Τα θραύσματα μου προκαλούν πόνο.

Μιλάς;

Ποιος άλλος θα μπορούσε να σου αποκαλύψει την αλήθεια που εκείνος κρύβει;

Εσύ... τι είσαι;

Είμαι η ξύλινη μητέρα σου.

Ο Τζεπέτο μπορεί να σκάλισε τα σώματά μας,

-αλλά εγώ διαμορφώνω το μυαλό σου. -Είσαι παγιδευμένη εκεί;

Όπως είσαι κι εσύ.

-Εγώ δεν είμαι παγιδευμένος. -Τα σχοινιά μπορεί να είναι αόρατα,

-αλλά παραμένεις η μαριονέτα του. -Δεν είμαι μαριονέτα.

Είμαι σαν τον Τζέιμς.

Είμαι αληθινό αγόρι.

Η μύτη σου σε προδίδει.

Ο δημιουργός σου λέει πως είσαι αληθινός,

αλλά δεν σε κοιτάζει όπως κοιτάζει τον Τζέιμς.

Αν θέλεις να σε αγκαλιάσει και να μη σε κρατά κρυφό,

τότε πλησίασε και θα σου ψιθυρίσω πώς να γίνεις αληθινός.

Χρειάζεσαι δέρμα, αίμα, δόντια και μαλλιά.

-Θα πρέπει να τα φορέσεις. -Αηδία, δεν θα το κάνω.

Τότε μείνε παγιδευμένος, μικρή μαριονέτα,

ενώ ο Τζέιμς περπατά στο φως του ήλιου.

Εκτός αν κάνω λάθος,

δείξε το θάρρος σου.

Πινόκιο;

Να 'σαι.

Ποιοι είναι αυτοί;

Είναι οι καλύτεροί μου φίλοι.

Καλύτεροι φίλοι;

Ναι, είναι σαν...

ένας φίλος για πάντα,

κάποιος που προστατεύεις και του κρατάς πάντα τις υποσχέσεις σου.

Είμαστε καλύτεροι φίλοι;

Δώσε μου το χέρι σου, πρέπει να κάνουμε κάτι για να το επισημοποιήσουμε,

μια άκρως μυστική χειραψία.

Πρώτα χτυπάμε τις γροθιές μας και στις δύο πλευρές, έτσι.

Και μετά...

Ναι.

Ακριβώς.

Μπράβο.

Αύριο θα ξαναπάς σχολείο;

Ναι, και θα έρθεις μαζί μου.

Αλλά πρώτα πρέπει να μου υποσχεθείς κάτι.

Ό,τι κι αν γίνει, κανείς δεν πρέπει να σε δει να κινείσαι.

Κάνε πως... είσαι μαριονέτα.

Εύκολο.

-Γιατί είσαι δεμένος; -Eίναι για να με προστατεύει.

Ω, θα χρειαζόταν τον Ντάντλεϊ. Έτοιμο.

Αχ!

-Ωχ, είσαι βαρύς. -Δεν είμαι.

Βιάσου, αλλιώς θα αργήσεις στο σχολείο, Τζέιμς.

Γεια σου, παππού.

Τα λέμε μετά, γιε μου.