Kagemusha (影武者)

คารวะแด่

สตูดิโอโตโฮ

โตโฮ ฟิล์มส และ คูโรซาว่า โปรดักชั่นส์ เสนอ

มันเหมือนข้ามาก

ข้ารู้สึกราวกับ มองดูคู่แฝดตัวเอง

ข้าเองเคยปลอมตัว เป็นท่านพี่มานานนัก

แต่มันผู้นี่ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง

เจ้าไปหามันมาจากไหนล่ะ?

จากลานประหารขอรับ

ลานประหารรึ?

มันกำลังจะถูก จับตรึงกางเขน

ข้าคิดว่ามันคงพอมีประโยชน์ ใช้เป็นตัวแทนของท่านพี่ได้บ้าง

แล้วมันทำผิดอะไรรึ?

มันถูกจับได้ว่าขโมยของ เป็นหัวขโมยน่ะ

หัวขโมยรึ?

แถมยังปากแข็งเสียด้วย ทรมานแทบตายมันก็ไม่ยอมรับ

นอกจากขโมยของแล้ว มันอาจยังฆ่าคนมาด้วย

แล้วทางขุนนางฝ่ายยุติธรรม ว่าเช่นไรบ้างเล่า

เรื่องที่มันหน้าตาคล้ายคลึงข้ายิ่ง?

มิได้ว่ากระไรเลย

มีแต่ข้า น้องของท่านพี่เท่านั้น ที่รู้แจ้งเห็นจริงตั้งแต่ต้น

ทั้งผมของมัน, เสื้อผ้าของมัน, การพูดจาของมัน ล้วนต่างกับท่านพี่นัก

จะมีใครคาดถึงก็หาไม่

ว่ามันจักคล้ายคลึงกับ เจ้ามหาชีวิตของเรา

ถึงกระนั้น ตัวข้า... จำความคล้ายคลึงนั้นได้

ความแปลกใจในความเหมือนนั้น ยิ่งทบเท่าทวีคูณยามเราจับมัน แต่งตัวเยี่ยงท่านพี่

แล้วมันผู้นี้มาจากไหนเล่า?

อย่างที่ท่านพี่เห็น

มันคล้ายคลึงกับท่านพี่นัก

ข้านึกสงสัยว่าพ่อของเรานั้น ไปมีลูกอีกคนไว้ที่ใดฤาไม่

ท่านพี่อย่านึกกลัวเลย มันผู้นี้เป็นคนพเนจรมาจากตอนเหนือ

หาใช่พี่น้องเราไม่

แม้นจักคล้ายคลึงถึงเพียงนี้ โนบุคาโด

มันช่างแสนชั่วช้านัก จึ่งถูกตัดสินให้จับตรึงกางเขน

แล้วจักให้อ้ายชั่วนี้ เป็นตัวแทนของข้าได้เช่นไร?

เงียบ!

กูนั้นหนาขโมยเงินเพียงมิกี่อัฐ เป็นเพียงแค่หัวขโมยปลายแถว

แต่กับผู้ซึ่งฆ่าคนมาหลายร้อย

และยังจะล่าดินแดนหมื่นแสนเล่า มิควรจะเป็นผู้...

มิควรจะเป็นผู้...

เรียก...

ข้านั้นว่า "อ้ายชั่ว" ได้

ระวังคำพูดมึงเสีย!

กูนั้นจักถูกจับตรึงกางเขนแล้ว

ชีวิตกูจักดับสูญ เสียในวันนี้อยู่ครามครัน!

แค่คำขู่...

คำขู่มิอาจทำอะไรกูได้ดอก! กูนั้นสนเพียง...เผากูสิ ฤาต้มกูทั้งเป็น!

ดีมาก

เจ้าจงรีบพูดมา

หากเจ้ามิพูด ข้าจักพูดเสียเอง

ข้านั้นชั่วช้าเช่นที่เจ้าตราหน้า ข้ามันอ้ายคนชั่ว

ข้าขับไล่ไสส่งพ่อตัวเอง

และยังฆ่าลูกชายได้ลงคอ

ข้าจักยอมทำทุกวิถีทาง เพื่อครอบครองแดนดินนี้

สงครามมีทั่วทุกหัวระแหง

เว้นเสียแต่จักมีคนหลอมรวมชาติ เป็นหนึ่งเดียวและปกครองเรา

หาไม่แล้วเราจักเห็น โลหิตไหลดั่งสายน้ำ

ผู้คนตายทับถม ดั่งภูเขาเลากา

หนาวนัก

ข้านั้นเจ็บแผลเก่า ยามอากาศหนาว

โนบุคาโดะ มันช่างกล้าพูดยิ่ง

มันอาจมีประโยชน์ก็ได้ ฝึกมันเสีย

KAGEMUSHA

ปี 1573

ฝ่าบาท

เราได้ตัดทางลำเลียงน้ำ เข้าสู่ปราสาทแล้ว พะยะค่ะ

ปราสาทจักต้อง ล่มสลายเป็นแน่แท้

ข้าเองก็อยากคิดเช่นนั้น

เราคิดกันว่ารุกเพียงนิดจักได้ผล แต่พวกมันนั้นแข็งขืนได้ถึง 20 ชั่ววันแล้ว

พวกมันคงมิยอมจำนนเพียงเพราะ แม่น้ำถูกตัดขาดเป็นแน่

จริงด้วย

เราตีหัวเมืองทั้งในและนอก ของมันพวกมันแตกได้

แต่พวกมันกลับยัง หลบสงบนิ่งอยู่

ทุกค่ำคืนนั้นมีผู้เป่าขลุ่ย

และมันผู้นั้นเล่นได้ดีเสียด้วย

ไพร่พลเราต่างประทับใจ พวกเขาต่างรอให้ถึงยามค่ำคืนมิไหว

ใช่แล้ว

ฟังให้ดี!

เราต้องบอกพ่อข้าให้รู้ว่า ตัดทางส่งน้ำแล้ว

ท่านโชกุนชินเง็น พระบิดาของใต้ฝ่าพระบาท ประทับอยู่ที่นี่แล้วไงล่ะพะยะค่ะ

เว้นแต่แม่ทัพนายกองเช่นเราแล้วไซร้

มิเพียงฝ่ายศัตรูเท่านั้น แต่ยังไพร่พล ของเรา เชื่อว่าท่านโชกุนประทับอยู่ที่นี่

มิจำเป็นต้องส่งข่าว ไปถึงพระองค์หรอก

ฝ่าบาท มาซาคาเงะ ยามางาตะ มาถึงแล้วขอรับ

ให้เขาเข้ามา

ขอเราอยู่ตามลำพัง

ฝ่าบาท ข้าพระพุทธเจ้ามั่นใจว่า ฝ่าบาททรงมีกำลังใจดี

ไม่!

อะซากูระส่งข่าวถึงข้า เขากำลังกลับคืนสู่เรือนศักดินา

ไพร่พลเขาต่างเหนื่อยอ่อน และนี่เข้ากลางเหมันต์แล้ว

ไพร่พลทางฝ่ายโนบุนางะ ต่างก็เหนื่อยอ่อนด้วย

หากอะซากูระล่าถอย

ฝ่ายโนบุนางะคงจะเพิ่มกำลัง อิเอยาสุ โทคุงาวะ และจักปิดกั้นเส้นทางข้า

การล่าถอยของอะซากูระครั้งนี้ เป็นการคิดกบฎต่อข้า

ฝ่าบาททรงมีพระชนมายุ เท่าไหร่แล้วหรือ พะยะค่ะ?

- เท่าที่ข้าจำได้ 35 นะพะยะค่ะ ทำไมรึ?

แต่ฝ่าบาทยังทรงประพฤติตน เยี่ยงเด็ก 5 ขวบ!

ผู้คนต่างมาชุมนุม และกระจัดกระจายไป

พวกเขาแยกย้ายไปทางฝั่งซ้ายและขวา แล้วแต่พวกเขาสนใจ

ฝ่าบาทเองก็ทรงรู้แน่แก่ใจดี หากก็ยังทรงหลงโกรธา

ข้าฯนั้นเสียใจแทนฝ่าบาทยิ่งนัก!

บุรุษคิดอะไรแค่ตื้นๆ มิควรฝันจักปกครองแผ่นดิน

ขอทรงกลับไปยังแผ่นดิน ของฝ่าบาทเถิด

ฝ่าบาทคือวานรภูเขา

จึ่งควรรวบรวมผลหมากรากไม้ อยู่แต่ในภูเขาคาอิ!

พอได้แล้ว

แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่ล่ะ?

เราได้ตัดทางส่งน้ำแล้ว พะยะค่ะ

เช่นนั้นปราสาทนั่น คงถึงกาลล่มสลายในเร็ววันงั้นสิ?

ข้าฯนึกสงสัยอยู่ พะยะค่ะ

คงจะมีฝนและหิมะตกอีกไม่นาน

ปราสาทนั้นคงจะแข็งขืน ได้นานอีกนิด

แม่ทัพนายกองของเขา เป็นขุนศึกเจนสนามรบนัก

เขาให้คนมาเป่าขลุยยามค่ำคืน

ข้าพอรู้เรื่องเสียงขลุ่ยนั่น

คืนนี้จะมีคนเป่าขลุ่ยอีกหรือ

ทั้งที่ทางส่งน้ำถูกตัดเยี่ยงนี้?

ถ้าเราฟังเขาในคืนนี้

แม่ทัพนั่นคงจะ ปกป้องปราสาทได้

ปราสาทคงจะมิล่มสลาย

แต่หากเรามิฟังเสียงขลุ่ย ปราสาทคงถึงกาลวิบัติแน่

ความวิบัติของมัน ใกล้มาถึงแล้ว

ข้าอยากฟังด้วยหูข้าเอง หากคืนนี้มีการเป่าขลุ่ย

เตรียมที่ให้เขา ที่ปราสาทด้วย

- นั่นอะไรน่ะ? - เกิดสิ่งใดขึ้น?

อะไรนะ? ท่านโชกุนชินเง็นถูกยิงรึ?

มีคนซุ่มยิงเขาขอรับ

เขาบาดเจ็บหนัก

- เราไม้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ฤาไม่? - ถูกต้องพะยะค่ะ ฝ่าบาท

แต่ถึงอย่างไร นับเป็นโอกาสเหมาะนัก สำหรับตระกูลโทคุงาวะของเรา

เงียบ

ถึงเขาจะเอาชนะข้าได้ ในสงครามมิกาตะ

ข้ามิใช่คนขี้ขลาด จึงมิพอใจที่เขาตายดอก

ในฐานะแม่ทัพ มิอาจหาผู้เทียมเทียบเขาได้

เขาเพิ่งอายุ 50 กว่าๆเอง

หากเขาตายไปจริงๆ

นับเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่หลวงนัก

ฝ่าบาท

เมื่ออาซาอิและอะซากูระ ยังอยู่ที่โอตานิ

โชกุนประทับอยู่ที่เกียวโต

พวกอิคคูก่อกบฎที่อิชิยาม่า

และพวกชินเง็นที่มิกาว่า

ท่านโนบุนางะคงต้องรับศึก ทั้ง 4 ด้าน

ในฐานะพันธมิตรเขา จึงเป็นธรรมชาติที่...

เราควรปิติยินดี ในความโชคร้ายของชินเง็น

ถึงขั้นนี้แล้ว

เราควรส่งข่าวไปยัง ท่านโนบุนางะเสียโดยพลัน

ไม่จำเป็นหรอก

ข่าวพวกนี้มิอาจหลุดรอด หูตาเขาไปได้

ที่จริง

คงมิใช่เขาเป็นแน่ หากพลาดข่าวของชินเง็นแม้นสักเสี้ยว

อะไรนะ ชินเง็นตายแล้วรึ?

ตามสายของเรารายงานมา

มีข่าวลือว่า เขาถูกยิงตายพะยะค่ะ

อ้ายโง่! ข้ามิต้องการข่าวลือ

ข้าต้องการความจริง เขาอยู่หรือตายไปแล้ว?

ไปเอาม้านั่งมาให้ข้า

มีเพียงสิ่งเดียวในโลกนี้เท่านั้น ที่ทำให้ข้ากลัวได้...

คือเจ้าวานรภูเขานั่น

มันยืนขวางทางข้าอยู่

ความตายของมันนั้นน่ายินดีนัก

ข้าจักเคลื่อนทัพไปเกียวโต พักผ่อนกายาให้สำราญใจ

มิมีประโยชน์จักมาเก็บงำ สืบมาให้ได้ว่าเขาตายหรือไม่ เข้าใจไหม?

ม้าข้า!

อะไรนะ?

ท่านชินเง็นสิ้นแล้วรึ?

เราสูญเสียผู้นำ ที่ยิ่งใหญ่ไปแล้ว

พระองค์ทรงเป็น...

วีรบุรุษอย่างแท้จริง

เราอุตส่าห์มาถึงนี่เพื่อยึดครองปราสาท ใยจึงถอนทัพล่ะ?

ย่อมต้องมีเหตุผลสิ

ข้าได้ยินข่าวลือนะ

ท่านโชกุนเราถูกยิง

ลืมตาเจ้าแล้วดูเอาเองสิ

ท่านชินเง็น

อยู่ตรงโน้น

การครอบครองเกียวโต...

เพื่อโบกธงข้าในเมืองหลวงนั่น...

เป็นความฝันที่ข้ายึดมั่นมานาน

แต่ทว่า...

หากเกิดสิ่งใดขึ้นกับข้า

จงอย่าไล่ตามความฝันนั้น

จำไว้

ความตายข้าจักต้องไม่เป็นที่ล่วงรู้

เก็บมันไว้เป็นความลับ

อย่างน้อย 3 ปี

ปกป้องแผ่นดินเราไว้ อย่าละทิ้งซึ่งหน้าที่

ห้ามเคลื่อนทัพไปไหน

หากพวกเจ้าเพิกเฉยต่อคำสั่งข้า และส่งทัพไปโจมตี

ตระกูลทาเคดะของเรา จะหามีไม่

จำคำข้าไว้ให้มั่น!

นี่...

คือความประสงค์สุดท้ายของข้า

ท่านพ่อ

แต่ข้าจักไม่ตายดอก

ข้าพูดว่า "ถ้า"

ข้าต้องเตรียมใจรับ สิ่งเลวร้ายที่สุด

แต่ว่าไม่ดอก...

ข้าจะไม่ตาย

โพรงรอบปราสาท เป็นเช่นนี้ขอรับ