Backrooms

19 ΙΟΥΝΙΟΥ 1990

Απόδοση Διαλόγων Drakman a.k.a. Bonitos

Εντάξει, εντάξει...

Όλα καλά...

Ναι... ναι...

Ναι, ναι, έλα... Έλα, ναι! Ναι, αυτό είναι!

Ωραία.

Για να δούμε...

Να πάρει ο διάολος.

Δούλεψε. Δούλεψε...

Στάνταρντ...

Στάνταρντ, μ' ακούς; Μ' ακούει κανείς;

Ο Νάρεν είμαι.

Και...

Έχω απομακρυνθεί, απ' τους άλλους.

Και νομίζω είμαι καλά,

αλλά δεν είμαι σίγουρος πού είμαι...

Δεν έχω ξαναπάει τόσο μακριά, οπότε δεν...

Υπήρχε...

Δεν το είδα καλά, αλλά υπήρχε...

υπάρχει κάτι άλλο εδώ μέσα.

Σας χρειάζομαι.

Εντάξει; Θέλω να με βγάλετε από 'δω παιδιά, σας παρακαλώ.

Θέλω οπωσδήποτε να έρθετε να με πάρετε.

Μπορείτε να έρθετε, σας παρακαλώ... Στάνταρντ μ' ακούς;

Στάνταρντ;

Γαμώτο!

Γαμώτο...

Γαμώτο κέρατό μου...

Τι σκατά... τι διάολο;

Τι διάολο γίνεται;

Γαμώτο!

Γαμώτο!

Όχι ρε γαμώτο! Να πάρει!

Όλοι έχουμε τους κύκλους μας, τις συνήθειές μας...

...συμπεριφορές που μας κάνουν να γυρίζουμε γύρω-γύρω...

...αναζητώντας τις ίδιες λύσεις

ξανά και ξανά,

νομίζοντας κάθε φορά πως θα μας οδηγήσουν σε κάτι καινούργιο.

Αλλά δεν το κάνουν.

Κι όμως,

είναι το πιο εύκολο μονοπάτι του μυαλού.

Ένα μονοπάτι που έφτιαξες εσύ.

Αυτό που σε κρατούσε ασφαλή,

όταν ήσουν παιδί.

Έμαθες να διώχνεις τους ανθρώπους,

πριν προλάβουν να σε πληγώσουν.

Και τώρα,

ως ενήλικας,

είσαι ακόμα κολλημένος εκεί ακριβώς που ξεκίνησες.

Μόνος.

Δεν νιώθω μοναξιά.

Έχω υπαλλήλους και πελάτες.

Δεν είπα ότι νιώθεις μοναξιά. Είπα ότι είσαι μόνος.

Ναι, θέλω να πω...

Πληγώνω τους ανθρώπους.

Δεν το θέλω. Απλά έτσι είμαι φτιαγμένος.

Οπότε ίσως μου αξίζει να είμαι μόνος.

Πιστεύεις ότι αξίζει σε κάποιον να είναι μόνος;

Δεν ξέρω, αλλά, ξέρεις,

ίσως και να μην είναι τόσο κακό.

Το να είμαι μόνος φαντάζει...

βαθιά ριζωμένο μέσα μου.

Καταλαβαίνω.

Είχες όνειρα και πολλές αντιξοότητες,

χωρίς ιδιαίτερη υποστήριξη για να τα πραγματοποιήσεις.

Και όταν έχουμε βιώσει...

πόνο ξανά και ξανά,

αρχίζουμε να τον περιμένουμε.

Λέμε, «Το ξέρω αυτό το μονοπάτι.

Ξέρω πού οδηγεί».

Λοιπόν...

σ' ενδιαφέρει να χαράξεις ένα νέο μονοπάτι

και να δεις πού θα σε οδηγήσει;

Σίγουρα. Γιατί όχι; Εδώ που τα λέμε, γι' αυτό είμαι εδώ.

Υπέροχα.

Θέλω λοιπόν να ξανακάνουμε

μια άσκηση που έχουμε ξανακάνει.

Το παιχνίδι ρόλων.

-Α, εκείνο με την υποκριτική; -Ναι.

-Νιώθω χαζός όταν το κάνω αυτό. -Το ξέρω.

Αλλά έχουμε λίγα λεπτά ακόμα. Οπότε...

Ας προσπαθήσουμε. Για λίγο μόνο.

Εντάξει.

Ας στήσουμε το σκηνικό.

Ας γυρίσουμε στη νύχτα που σε παράτησε η Μπάρμπαρα.

Εννοείς τη νύχτα που με πέταξε έξω,

απ' το ίδιο μου το σπίτι;

Ναι.

Εγώ παίζω τον εαυτό μου.

-Και εγώ θα είμαι η Μπάρμπαρα. -Είναι δικό μου σπίτι, παρεμπιπτόντως.

Εγώ είμαι αυτός που το πληρώνει.

-Το ξέρω. -Εντάξει.

Ωραία! Λοιπόν...

Γύρισα σπίτι αργά. Δεν ξέρω πόσο αργά.

Εκείνη κοιμόταν ήδη. Ίσως τα μεσάνυχτα.

Συνήθως κοιμάται πριν από... δεν έχει σημασία.

Το θέμα είναι ότι ήμουν στην κουζίνα, και...

το ποτήρι, έσπασα το ποτήρι,

κι εκείνη κατεβαίνει τρέχοντας να δει τι έγινε, και...

τα πράγματα ξέφυγαν.

Και πώς νιώθεις;

Ημουν...

Ήμουν μεθυσμένος, και...

Ένιωθα χαζός, ξέρεις.

Ήμουν θυμωμένος, επειδή έσπασα το ποτήρι.

Μπορείς να μου το πεις αυτό;

-Τι... στην Μπάρμπαρα; -Ναι.

Συγγνώμη που σε ξύπνησα...

Αν είχες έρθει νωρίτερα στο σπίτι,

θα μπορούσαμε να είχαμε περάσει το βράδυ μαζί.

Όχι, είχα δουλειά, το ξέρεις αυτό.

Ήρθα κατευθείαν σπίτι μετά τη δουλειά.

Να είσαι ειλικρινής μαζί μου, σε παρακαλώ.

Το μυρίζω στην αναπνοή σου.

Ήπια μερικές μπίρες.

Τι εννοείς «μερικές».

Ήταν μια δύσκολη μέρα.

Ήθελα να χαλαρώσω.

Χαλαρώνεις πολύ συχνά τώρα τελευταία.

Είσαι συνέχεια στο μαγαζί.

Θέλεις παιδιά, έτσι;

Και οι δύο θέλουμε.

Ξέρεις... για να κάνεις οικογένεια χρειάζονται χρήματα,

που σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να δουλέψει.

Εκτός αν το να είσαι αιώνια φοιτήτρια,

θεωρείται δουλειά στις μέρες μας.

Αυτό δεν είναι δίκαιο. Ξέρεις ότι έπρεπε να πάρω άδεια.

Δεν φταίω εγώ αν δεν μπορείς να ακολουθήσεις.

Πώς θα γίνεις δικηγόρος,

αν δεν μπορείς να τελειώσεις τη νομική;

Ποιος νομίζεις ότι πληρώνει για όλα,

όσο εσύ τριγυρνάς στο πανεπιστήμιο,

σαν 30άρα πρωτοετής;

Να σου δώσω ένα στοιχείο: Εγώ.

Πληρώνω τη σχολή σου, πληρώνω τα εκτός σχολής,

πληρώνω το σπίτι.

-Μπορώ να μιλήσω τώρα; -Όχι! Όχι.

Γιατί θα ήθελα να μάθω, τι νομίζεις ότι θα γίνει

αν καταφέρεις τελικά να αποφοιτήσεις;

Θα κάνεις ένα παιδί και θα μου φορτώσεις τον λογαριασμό;

Ή θα ξεμείνω εγώ στο σπίτι, να αλλάζω πάνες επειδή εσύ θα είσαι

απασχολημένη δουλεύοντας για πρώτη φορά στη ζωή σου;

-Τώρα γίνεσαι σκληρός. -Είμαι ειλικρινής.

Νόμιζα πως αυτό ήθελες πάντα.

Επειδή εσύ δεν κατάφερες να γίνεις αρχιτέκτονας, δεν σημαίνει ότι...

Είμαι αρχιτέκτονας!

Άι στο διάολο πια, έχω ξεμείνει να πουλάω σκατοέπιπλα επειδή

κάποια δεν κουνάει τον χοντρό, γαμημένο κώλο της, να με βοηθήσει!

Πώς νιώθεις, Κλαρκ;

Με ποιον μιλάω τώρα;

-Με μένα, εδώ, τώρα. -Μ' εσένα; Εντάξει.

Λυπάμαι, δεν ήθελα να...

...ξέρεις, να θυμώσω

ή να χάσω την ψυχραιμία μου.

Το ξέρω.

Αυτός είναι ο σκοπός όλης της άσκησης.

Αυτό είναι μια καλή αρχή.

Να νιώθεις αυτό που νιώθεις,

και μετά να μάθεις να αναγνωρίζεις ένα νέο μονοπάτι.

Η αντίδρασή σου ήταν στην πραγματικότητα πολύ φυσιολογική.

Λοιπόν, αυτός είμαι εγώ!

Καλώς τους ναύτες!

Βαρεθήκατε να ξοδεύετε τα χρήματα που κερδίσατε με κόπο

σε πανάκριβα έπιπλα;

Ψάχνετε για προσφορές που θα σας πάρουν το μυαλό;

Τότε ελάτε μια βόλτα

στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του Καπετάν Κλαρκ,

την αγαπημένη αποθήκη

και έκθεση επίπλων της κοιλάδας Σάντα Κλάρα.

Θα βρείτε κρεβατοκάμαρες, σαλόνια,

τραπεζαρίες, καθιστικά και μπάνια σε αφθονία.

Αγοράζετε σπίτι για πρώτη φορά; Είμαστε εδώ για εσάς.

Είστε νέοι γονείς και ψάχνετε την πρώτη κούνια του μικρού;

Είμαστε εδώ για εσάς!

Από το πιο σύγχρονο μοντέρνο σχέδιο,

μέχρι τα κλασικά στιλ του παρελθόντος,

είναι όλα εδώ, και όλα σε τιμές ευκαιρίας.

Τι λες, Πόλι;

Ανησυχείς για την πίστωση;

Ο Κάπτεν Κλαρκ δεν θα σ' αφήσει έτσι!

Σαλπάρετε στις θάλασσες της υψηλής ποιότητας,

και ξεχάστε τα οικονομικά σας προβλήματα.

Περάστε σήμερα κιόλας

και αποκτήστε τον γωνιακό καναπέ των ονείρων σας,

τραπέζι κουζίνας, φωτιστικό δαπέδου και σκελετό κρεβατιού

εδώ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία του Καπετάν Κλαρκ,

στη συμβολή Capitol και McKee, ακριβώς δίπλα στον αυτοκινητόδρομο 680.

Περάστε σήμερα...

...ξαπλώστε αναπαυτικά,

και απολαύστε μια αυτοκρατορία μόνο για εσάς!

Γιατί κάθε σουλτάνος αξίζει έναν θρόνο,

κι εμείς έχουμε έναν με το όνομά σας πάνω του,

εδώ στην Αυτοκρατορία του...

Με τίποτα!

-Κλαρκ, είσαι καλά; -Κλείσε την κάμερα.

Όχι, εντάξει. Θα κοπεί, φίλε.

-Κλείσε τη γαμημένη την κάμερα. -Εντάξει... Χριστέ μου...

Χρειάζεσαι, βοήθεια;

Όχι, μια χαρά είμαι!