Frankenstein

PROLOOG

HET HOGE NOORDEN, 1857

Kapitein.

Kapitein.

Kunnen we praten?

We moeten door het ijs breken.

De mannen zijn uitgehongerd en uitgeput.

We houden dit tempo niet vol.

Luister, mannen.

Hoe langer we het werk uitstellen, hoe moeilijker we loskomen.

Laat ze doorwerken.

Laat ze elkaar aflossen.

Met alle respect…

De mannen willen zekerheid. -Zekerheid?

Dat we teruggaan naar Sint-Petersburg als het schip los is.

Ze denken dat we niet zeewaardig blijven. -Luister.

Het is niet aan jullie of de officier hier om iets te denken.

We hebben een missie geaccepteerd en die zullen we volbrengen.

We gaan naar de Noordpool.

Is dat duidelijk? -Ja.

Een explosie, kapitein.

Zo'n twee mijl verderop.

Roep de mannen bijeen.

De sledehonden zijn ongedeerd.

Waar komt al dit bloed dan vandaan? -Hier, kapitein.

Hij is gewond en heeft veel bloed verloren.

Hij heeft een schouderwond en een gebroken been.

Was het een beer?

Dat denk ik niet. Larsen, help me met z'n laars.

Een kunstbeen.

Leg hem op de draagbaar.

Snel terug naar het schip.

Larsen, dat ding komt eraan.

Geweren klaar.

Op mijn bevel.

Richt.

Vuur.

Volgende groep.

Vuur.

Naar het schip.

Waar is die gewonde man? Waar?

Wat is dat? Wat wil het?

Breng hem bij me.

Larsen, pak de donderbus.

Victor.

Ik heb het gedood.

Ik heb het gedood.

Het leeft nog.

De ladder. Trek de ladder op.

Breng hem bij me.

Hoeveel schoten nog? -Eén, maar hij gaat niet dood.

Dat weet ik.

Ik richt niet op hem.

Laudanum, tegen de pijn. Drink op.

Waar ben ik?

Op het Deense schip Horisont. Kapitein Anderson en dr. Udsen.

Hoeveel mannen heeft het gedood?

Zes. -Het zal terugkomen en er nog meer doden.

Het maakt jullie allemaal dood, tenzij je mij uitlevert.

Het is verdwenen. In het koude water gezonken. Dood.

Nee, dat is niet zo.

Het kan niet sterven.

Ik heb geprobeerd het te doden.

Of u me gelooft of niet…

…het zal terugkomen. Voor mij.

En als het komt…

…moet u beloven dat u me op het ijs legt zodat het me meeneemt.

Alstublieft. -Wat voor schepsel is dat?

Welke duivel heeft hem gemaakt?

Ik.

Ik heb hem gemaakt.

Ik had besloten dat de herinnering aan mijn wandaden met mij zou sterven.

Het is klaar.

Een deel van wat ik ga vertellen, is een feit.

Een ander deel niet, maar het is allemaal waar.

Mijn naam is Victor.

Victor Frankenstein.

Mijn vader heeft me die naam gegeven.

Weet u wat die betekent? -Ik denk van wel. Veroveraar.

Hij die alles overwint. -Ja. Alles begon met hem.

Mijn vader.

En mijn moeder.

DEEL I HET VERHAAL VAN VICTOR

Victor.

Kom snel naar beneden, je vader komt eraan.

Ik ben hier, mama.

Ik ben hier.

Mijn vader was een baron en een vooraanstaand chirurg.

Hij was met mijn moeder getrouwd vanwege haar bruidsschat en nobele afkomst.

Het stelde mijn vader in staat om zijn rang en landgoed te behouden.

Hij was niet vaak aanwezig…

…maar als hij thuiskwam, gehoorzaamde iedereen hem.

Claire, liefste.

De rest van de tijd…

Vader.

De rest van de tijd was mama van mij.

Nee, breng dat hier.

De mineralen zijn goed voor jouw bloed en dat van de baby.

Je eet voor twee, toch?

Vooruit.

Het is voedzaam.

Beschermengel…

…trouwe metgezel.

Blijf aan mijn zijde.

Laat me schuilen onder uw mantel en…

Ik hoorde ze door de muur heen ruziemaken…

…en schreeuwen over geld, het landgoed en mij.

Hun stemmen vervulden me met angst.

De man verachtte ons beiden.

Ons pikzwarte haar, onze doordringende, donkere ogen.

Zelfs ons stille, soms nerveuze karakter leek hem eindeloos te ergeren.

Vertel zo nauwkeurig mogelijk…

…welke lichaamsvochten men in de klassieke oudheid onderscheidde.

Bloed, zwarte gal, gele gal en slijm.

Hoeveel weegt een mannelijk hart?

Tussen de 250 en 300 gram.

Hoeveel weegt een vrouwelijk hart?

Tussen de 225 en 280 gram.

Waarom is dat zo?

Het verschil in massa bij de vrouw?

Hun sterkere emoties? Hun neiging tot melancholie?

Massa, hoeveelheid bloed, doorbloeding van de spieren.

Precies. Het weefsel bevat niets spiritueels…

…en een spier geen emoties.

Beschrijf de voornaamste functie van de tricuspidalisklep.

Dat weet ik niet meer, maar dat komt nog wel.

Ja, daar ben ik zeker van.

Ivoor bloedt niet, vlees wel.

Als je het weer weet, kan je patiënt dood zijn. Begrijp je dat?

De tricuspidalisklep zorgt ervoor…

…dat het bloed niet terugstroomt in de vena cava.

Nee, niet je handen. Niet meer.

Dat zijn instrumenten van je vak en wil…

Ze verdienen zorg.

Je gezicht daarentegen is ijdelheid.

Je draagt mijn naam en daarmee mijn reputatie.

Denk daaraan.

Volgens mij heb je goede kaarten.

Drie…

Twee…

Eén.

Dat kan niet.

Ik schud wel.

Moeder?

Vader. Er is iets met mama.

Haal veel warm water en schoon linnengoed. Meteen.

Nee, Victor. -Mama?

Vader.

Red haar, alstublieft.

Mijn moeder, die ik was gaan zien als een deel van mezelf…

…zij die nooit weg zou gaan…

…zij die altijd vol levenslust was, was nu dood.

Het licht in haar ogen gedoofd…

…haar glimlach voedsel voor de koude grond.

Ga weg.

Ga allemaal weg.

Een deel van het universum was uitgehold…

…en de hemel was nu permanent duister.

Bedek nu je ogen.

Niet kijken tot ik het zeg.

Nu. -William was een blij en vrolijk kind.

Hij was rustiger en zachtaardiger en duidelijk mijn vaders lieveling.

Dank u wel, vader. -Graag gedaan, jongen.

Hij was het briesje, ik was de donderwolk.

Hij lachte altijd, terwijl ik fronste.

Pak de teugels.

Kijk eens, vader.

Er was iets meer.

Of liever, er ontbrak iets.

Mijn moeder was gestorven door toedoen van de meest vermaarde arts van zijn tijd:

mijn vader.

Een idee begon vorm te krijgen in mijn gedachten.

Omschrijf het bloedvatenstelsel.

Onvermijdelijk, onontkoombaar.

…zoals beschreven in De Motu Cordis. -Tot het werkelijkheid werd.

Vader?

U hebt haar laten sterven, hè? -Ik heb alles gedaan om haar te redden.

U hebt dus gefaald.

Niemand kan de dood overwinnen.

Ik wel. Ik zal die overwinnen.

Alles wat u weet, zal ik weten. En nog meer.

Het is genoeg voor vandaag.

Die nacht werd ik herboren.

Ik had een visioen.

Voor het eerst zag ik…

…de duistere engel.

Hij deed me een belofte.

Ik zou beschikken over leven en dood.

Ik zou net zo'n goede chirurg als mijn vader worden.

Ik zou hem overtreffen in ambitie en faam.

Beschermengel…

Het visioen was zo duidelijk.

Duidelijker dan wat ik ooit had gezien, wakker of in m'n dromen.

Maar hoe?

Mijn ondergang was gezwind.

Na twee opstanden en een brand op mama's plantage slonk het familiefortuin.

We behielden het landgoed, maar verloren verder alles.

William ging naar familie in Wenen en ik naar Londen en toen Edinburgh.

Daar probeerde ik decennialang…

…de grenzen van de wetenschap te verleggen.