The King Dae Joyoung (대조영)

«:: [مــتـرجـم: [پارسا ::» |^| |^|

چه اتفاقی افتاد؟

‫گوملان در راه نجات من مُرد.

‫لطفا ارتش رو در اختیارم بذار. نمیتونم اجازه بدم قسر در برن.

‫گوملان رو ببرید داخل.

.اول باید زخمت رو معاینه کنی- .ارتش رو در اختیارم بذار-

‫باید انتقام مرگ گوملان رو بگیرم.

!جویونگ- .خودتو کنترل کن-

‫ژنرال ته جونگ سانگ توسط دشمن دستگیر شده.

چی؟

‫فعلا باید خشمتو کنترل کنی.

‫قول میدم به انتقامت برسی و روح گوملان و تمام کسانی که مُردن رو به آرامش برسونی.

‫اول زخمت رو درمان کن.

‫جویونگ...

‫متاسفم.

‫نتونستم از گوملان محافظت کنم.

‫گوملان دوست نداره تو ناراحت باشی.

‫اون میخواد تو تا آخر بجنگی و افتخار بزرگی کسب کنی.

‫نگو که نسبت به مرگ گوملان بی احساسی!

‫اولویت ما نجات ژنرال ته جونگ سانگه.

‫به گذشته که نگاه میکنم...

‫تمام عمرت به من خدمت کردی و من هیچکاری برات نکردم.

ولی اینو بدون

‫ممکنه از پیش ما رفته باشی،

‫ولی مردم بخاطر فداکاری تو با خوشحالی در این سرزمین زندگی خواهند کرد.

‫بهت قول میدم مرگت بی ارزش نشه.

میدونی چیه؟

‫تو تنها کسی بودی که جزو خانوادم محسوب میشد.

‫تو مثل خون و بدن خودم بودی.

‫همیشه میخواستم اینو بهت بگم

‫تا بدونی تنها نیستی... ‫تا بدونی تو هم خانواده داری...

‫وقتی زنده بودی میخواستم بهت بگم...

‫متاسفم...

.خوش اومدید ژنرال

‫کارتون خوب بود!

‫شما نصف قلعه رو تصرف کردید.

‫ولی ته جویونگ هنوز زندست.

‫مشکلی نیست، بالاخره میگیریمش.

‫شنیدم ته جویونگ با ارتشی که براش باقی مونده به اون سمت دره رفته.

‫درسته قربان.

‫ولی حالا که ارتش بزرگمون وارد چون مول یونگ شده اونم یه مُرده حساب میشه.

‫درسته ژنرال.

.پیروزیمون قطعیه

‫اینقدر مطمئن نباش.

‫تا وقتی ته جویونگ زندست نباید دست کمش بگیریم.

‫درسته.

‫اونا تونستن فرار کنن.

‫دیگه نباید چنین اجازه‌ای بهشون بدیم.

‫حالا وقتشه این جنگ تموم بشه.

‫راستی، یه خبر خوب بدستمون رسیده.

خبر خوب؟

‫ما ته جونگ سانگ رو دستگیر کردیم.

چی؟ ته جونگ سانگ رو زنده گرفتید؟

‫دشمن کاملا از ما برتره.

‫کارِ ته جویونگ با ارتشی که در اختیار داره خیلی سختیه.

‫درسته، ولی ما یه ارتش مخفی داریم.

کدوم ارتش؟

‫قبایلی که بصورت پراکنده در کوهستان دونگ مو زندگی میکنن.

یعنی بهمون کمک میکنن؟

.اگه همه اون قبایل متحد بشن حداقل 20 هزار سرباز جور میشه

‫این تعداد برای مقابله با ارتش تانگ کافیه.

‫ولی اونا یکبارهم برای کمک نیومدن.

‫برای همین سلاح مخفی ما هستن.

...اگه کمک کنن دیگه مشکلی نداریم، ولی- .باید متقاعدشون کنیم-

‫مطمئنم ته جویونگ داره روش کار میکنه.

!بیاریدش بیرون- .چشم-

‫مارو تنها بذارید.

‫بله ژنرال. ‫بریم.

‫بشین.

‫یکی از ما باید خیلی وقت پیش میمُرد.

‫حالا مجبورم شاهد اعدامت باشم.

چرا میخواستی منو ببینی؟

‫من و تو قهرمانان زمان خودمون بودیم و برای حاکمیت این منطقه میجنگیدیم.

‫ته جونگ سانگ کبیر باید در میدان جنگ بمیره نه با اعدام.

اگه بذارم زنده برگردی

پسرت رو متقاعد میکنی تسلیم بشه؟

‫این جنگ دیگه تموم شده...

‫ممکنه ته جویونگ ژنرال با استعدادی باشه ولی نمیتونه نتیجه این جنگ رو عوض کنه.

‫همین الان تسلیم بشه و از فداکاری افراد ارزشمند جلوگیری کنه.

‫ما اینقدر میجنگیم تا هممون بمیریم.

‫دوست من، دارم یه فرصت بهت میدم.

‫برام مهم نیست چطور بمیرم.

‫فقط میخوام مرگ من باعث موفقیت هدف بزرگمون بشه.

‫درسته... ‫مطمئنم...

‫بفرما، چای بنوش.

‫خودت میبینی کی پیروز این جنگ میشه.

‫اون موقع حرفای منو به یاد بیار.

‫ایی هوگو نمیتونه پسر منو شکست بده و تانگ نمیتونه احیای گوگوریو رو متوقف کنه.

‫حتما به یاد میارم.

‫اگه این حرفا باعث آرامشت میشه، مشکلی نداره.

‫بنوش.

.روحیه سربازا خیلی بده

‫هرکاری که تونستیم کردیم ولی تاثیری نداره.

‫اونا فکرمیکنن ما میبازیم.

‫سرزنششون نمیکنم.

‫داریم تک تک فرمانده هارو از دست میدیم و چون مول یونگ هم تقریبا از دست رفته.

‫ژنرال!

‫استاد چانگ برگشته.

‫خوش برگشتید. ‫چطور پیشرفت؟

‫خوب نبود، نمیتونیم رو کمک قبایل مالگالی حساب باز کنیم.

‫من شخصا یه نامه دست نویس ارسال کردم. ‫درخواست منو قبول نکردن؟

‫اونا فکرمیکنن ما شانسی در این نبرد نداریم.

‫ولی یجوری با قانعشون میکردید.

‫اونا از ترس دشمن حتی به ما گوش نمیکردن.

جویونگ، حالا چیکار کنیم؟

‫جایی برای رفتن نداریم.

‫ژنرال...!

چه تعداد سرباز آماده داریم؟

‫کمتر از 5 هزار.

‫گلسابیو، سربازا رو آماده کن امشب حرکت میکنیم.

منظورتون چیه ژنرال؟

‫بجای صبر کردن برای نازل شدن کمک اول ما حمله میکنیم.

‫ما همین الانشم تعدادمون کمه و روحیه سربازا به شدت پایینه.

‫وقتی مرگ داره بهشون نگاه میکنه، دست و پا میزنن تا زنده بمونن. ‫برای بالا بردن روحیه جنگندگی کاری نمیتونیم بکنیم.

‫نمیتونیم اینکارو بکنیم قربان.

‫ژنرال ته جونگ سانگ دستگیر شده. ‫نمیتونیم شمارو هم از دست بدیم.

‫منو به قبایل مالگالی بفرستید قول میدم متقاعدشون کنم.

‫دیگه خیلی دیره... ‫حتی اگه اونا تصمیم بگیرن کمک کنن حداقل 5 روز طول میکشه سربازا برسن اینجا.

‫تا اون موقع دشمن پدرمو میکشه و به ما حمله میکنه.

‫ولی حمله کردن فایده‌ای نداره.

‫ژنرال، یکم وقت بدید بالاخره یه راهی پیدا میکنیم.

‫نمیتونم تحمل کنم...!

‫گومی، یه وظیفه‌ای برات دارم.

‫برو به قبایل مالگالی و کمک نظامی بیار.

‫مادر...!

‫تا وقتی با قوای پشتیبانی برگردی برات زمان میخرم.

از پسش بر میای؟

‫سرنوشت همه‌ ما به تو بستگی داره.

میتونی روسای قبایل مالگالی رو راضی کنی؟

‫قول میدم تمام تلاشمو بکنم مادر!

ولی شما چطور میخواین زمان بخرین؟

چی تو سرتون دارین مادر؟

‫وقت نداریم باید سریعتر بری.

‫مادر بگو!

‫باید به ژنرال ته جویونگ کمک کنی و هدف بزرگمونو به موفقیت برسونی.

‫این تنها راهِ احیای کرانه.

‫مادر...

‫حالا برو.

‫گومی، من بهت ایمان دارم.

‫تو هم به من ایمان داشته باش و کارتو انجام بده. ‫فهمیدی؟

‫بله مادر.

مشکلی پیش اومده؟

‫بخاطر عملکرد بد کرانها جنگو باختیم.

‫ادامه نده.

‫برای این حرفا وقت نداریم.

‫خیلی فکرکردم که چطور میتونم بهتون کمک کنم.

‫منو متهم به توطئه با دشمن کنید

‫و زندانیم کنید.

‫در این صورت میتونید منو با ژنرال ته جونگ سانگ معاوضه کنید.

‫چولین!

‫ما تو شرایط حیاتی هستیم.

‫یه مذاکره برای معاوضه گروگانها ترتیب بدید و زمان بخرید ‫تا گومی بتونه با قوای پشتیبانی برگرده.

گومی به قبایل مالگالی رفته؟

‫بله.

‫گومی برامون کمک میاره.

‫شما هرکاری که تونستید برای ما انجام دادید.

.ولی ما آسیب زیادی به شما وارد کردیم

‫میخوام جبران کنم.

‫لطفا تعلل نکنید ژنرال.

‫چه ببازیم چه ببریم ممکنه دیگه گومی رو نبینی!

‫من آماده‌ام.

‫برای کارایی کردیم مارو ببخشید.

‫دشمن رو شکست بدید و به هدف بزرگمون برسید.

‫گومی، نمیدونم این جنگ کی تموم میشه.

‫ولی میدونم من و تو به کجا تعلق داریم.

.میخواستم منو تو همیشه باهم باشیم ولی خدا مقدر کرده من تورو رها کنم

‫بهت افتخار میکنم.

‫تا آخر بجنگ مهم نیست چه اتفاقی میفته.

‫گومی...پسر عزیزم...

‫نمیدونی چقدر خوشحالم که میتونم بکشمت.

‫ایی هوگو تو به ما خیانت کردی و جواب خوبی مارو با بدی دادی.

‫باخت من به پیروزی تو شرافت داره.

‫خفه شو!

‫جلوی من از اعتماد حرف نزن.

چطور؟

.مطمئنم فراموش نکردی

‫سالها قبل یه مردی به نام بو جیکان رو کشتی!

بو جیکان؟

اونو از کجا میشناسی؟

‫اون...

‫پدر منه...

‫پس تو همون بچه‌ای...!

‫امشب من به افرادی که منو بدنیا آوردن پشت کردم.

‫من نباید بخشیده بشم. ‫پدر... ‫مادر...!

‫فقط باید دروازه رو باز کنی. ‫ارتش تانگ از عهده بقیه کارا بر میاد.

‫اگه به کشورم خیانت کنم در واقع به پدرو مادرم خیانت کردم.

‫بزودی میرم بدنبال پدر مادرم اونوقت ازشون طلب بخشش میکنم.