The Willoughbys

ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ

Αν σας αρέσουν οι ιστορίες για ενωμένες οικογένειες

που αγαπιούνται ό,τι κι αν γίνει

και όλα στο τέλος είναι καλά...

αυτή η ταινία δεν είναι για εσάς. Εντάξει;

Αυτή είναι η πόλη μου.

Τα έχω δει όλα.

Δείτε τους. Βαρετοί άνθρωποι με βαρετές ζωές.

Δεν κρίνω.

Εννοείται πως κρίνω.

Έχω κοιτάξει μέσα σε πολλά παράθυρα.

Έχω δει χαρούμενες,

υποστηρικτικές, λειτουργικές οικογένειες.

Μα οι καλύτερες ιστορίες είναι στα παράθυρα που δεν κοιτάει κανείς.

Όχι. Κάτω κοιτάξτε.

Εκεί είναι. Κρυμμένοι.

Είμαι ο αφηγητής, παρεμπιπτόντως.

Και γάτα.

Ξεπεράστε το.

Η ιστορία αυτής της οικογένειας είναι περίεργη.

Μακριά απ' τον σύγχρονο κόσμο, στο παλιομοδίτικο σπίτι τους.

Θα σας ξεναγήσω. Φανταστικό κυνήγι ποντικών εδώ.

Όταν λέω "παλιομοδίτικο", εννοώ ότι έχουν μεγάλη ιστορία.

Μια οικογενειακή κληρονομιά παράδοσης, εφεύρεσης, δημιουργικότητας και θάρρους.

Το μεγαλείο τους κληροδοτήθηκε, όπως τα υπέροχα μουστάκια τους,

από γενιά

σε γενιά

σε γενιά...

μέχρι αυτήν εδώ.

Μου αρέσει να είμαι Γουίλομπι μαζί σου.

Ζουζουνάκι μου! Είμαι πολύ χαρούμενη!

Ας προχωρήσουμε μερικούς μήνες,

όταν αυτός ο τέλειος γάμος δημιούργησε...

Ξέρετε τώρα.

-Τι είναι αυτό; -Θεέ μου.

Είμαι ο πατέρας σου

κι η γλυκιά γυναίκα που προσέβαλες με τη γέννησή σου είναι η μητέρα σου.

Αν θες αγάπη,

σε ικετεύω, βρες την αλλού.

Σ' ευχαριστώ.

Είσαι ο Τιμ…

κι είσαι ένας Γουίλομπι.

Καλημέρα, κύριε.

Οι τρυφεροί γονείς του δεν είχαν άλλη αγάπη γι' αυτόν.

Του έδωσαν μόνο το όνομά του.

Γουίλομπι

Γουίλομπι

Α, ναι... και αδέρφια.

Μια αδερφή, την Τζέιν...

Θα σε ακούσουν οι γονείς μας.

Και τους δίδυμους Μπάρναμπι. Είναι ανατριχιαστικοί.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

-Γιατί κοιτάμε τον τοίχο; -Γιατί, Τζέιν, είμαστε Γουίλομπι.

Η ιστορία των Γουίλομπι είναι περίεργη.

Μα όχι εντελώς χάλια.

Τουλάχιστον έτρωγαν πάντα οικογενειακά.

"Έτρωγαν" εννοώ αυτοί οι δύο.

-Σ' αρέσουν τα πικάντικα, έτσι; -Όχι απλώς μ' αρέσουν...

τα κιμαδολατρεύω.

Απλώς ξεχνούσαν τα παιδιά τους.

Δεν προβλέπω αποφάγια.

Μα πεινάω τόσο πολύ, θέλω να φάω τη γλώσσα μου.

-Κι εγώ. -Κι εγώ.

Κι εμείς.

Μήπως να ντύσουμε τον έναν σαν φαγητό...

-Κακή ιδέα. -Φρικτή.

Όχι, Τζέιν.

-Μήπως να πάω... -Σταμάτα τα "μήπως να".

-Ναι. -Μη.

Ξέρω ότι πεινάς, μα οι Γουίλομπι δεν ικετεύουμε για φαγητό.

Περιμένουμε.

Μπορούμε να φάμε;

-Να φάτε; -Εμείς τρώμε το σημερινό.

Εσείς τρώτε το χθεσινό φαγητό.

Μα το χθεσινό φαγητό το φάγατε όλο... χθες.

Οπότε, δεν έχει μείνει φαγητό για...

Τζέιν!

"Μητέρα" με λένε. Ποια είναι αυτή η Τζέιν;

Βρίζεις τη μητέρα σου και περιμένεις να σε ταΐσουμε;

-Όχι. -Όχι;

Δηλαδή...

Ναι, μητέρα. Μη!

-Μη; -Μη λες στη μητέρα σου τι να μην κάνει!

Τι;

Εγωιστή.

-Το έφαγες όλο. -Όχι.

Πατέρα. Θα λιμοκτονήσω.

Αυτό το κορίτσι!

-Έφερε τα μικρά. -Είναι ανατριχιαστικά.

Γεια σου, μανούλα.

Τι κάνουν εδώ;

-Τίποτα. -Αντίο.

-Πάνε να... -Λιμοκτονήσουν!

-Αυτά τα παιδιά όλο κάτι θέλουν. -Όχι,

-καλά είμαστε. -Οι Μπάρναμπι θέλουν πουλόβερ.

-Φτάνει ένα. -Μας αρέσει.

-Θέλετε δύο. -Μη μιλάς.

-Κοίτα με, αγχώθηκα. -Τρομερό.

Πολύ άγχος.

-Φρικτό. -Δεν μπορώ να πλέξω!

-Εσύ φταις για όλα! -Εγώ; Τι;

Γιε μου, επιμένεις να μας ενοχλείς με τις παιδιάστικες ανάγκες σου.

Πήγαινε στο υπόγειο!

Καλημέρα, κύριε.

Καημένε Τίμοθι.

Άθλιο μέρος για ένα άτριχο παιδί με κοντά παντελονάκια.

Μερικές φορές εύχομαι να μην ήμουν Γουίλομπι.

Παλιά ήμασταν σπουδαίοι.

Ήμασταν στρατιώτες κι επιστήμονες,

βασιλιάδες και φιλόσοφοι,

εξερευνητές και αεροπόροι,

καλλιτέχνες και ποιητές. Καταφέρναμε τα ακατόρθωτα.

Πάντα τρώγαμε μαζί, σε τραπέζια, σαν οικογένεια.

Και κάθε Γουίλομπι είχε μουστάκι...

ακόμα και οι γυναίκες.

Θα μπορούσαμε να ξαναγίνουμε σπουδαίοι.

Όχι...

θα ξαναγίνουμε σπουδαίοι!

Παρά τις δυσκολίες,

τα παιδιά των Γουίλομπι είχαν αποφασιστικότητα...

-Μπράβο, Μπάρναμπι. -Επίσης, Μπάρναμπι.

Αντίο, αερόπλοιο.

...φαντασία...

κι ελπίδα.

Μέσα απ' το τζάμι

Πάνω απ' τον φράχτη

-Ακολούθησε το ουράνιο τόξο για... -Ησυχία!

Δεν μπορώ να πλέξω!

Εκεί που αρχίζουν τα όνειρά μου

Δεν μπορεί να πλέξει!

Θα είμαι ελεύθερη

Αν χάσει μια πλέξη!

Λιποθυμώ!

Γλυκιά μητέρα.

Ας το παραδεχτούμε. Αυτοί οι Γουίλομπι δεν είναι σπουδαίοι

και, απ' ό,τι φαίνεται, ούτε πρόκειται να γίνουν.

Όχι χωρίς λίγη βοήθεια.

Ίσως έφταιγε η θυελλώδης βραδιά.

Ίσως είχα κοιτάξει μέσα σε πολλά παράθυρα,

μα αυτή η ιστορία μ' επηρέασε.

Ξέρω, οι αφηγητές δεν πρέπει να εμπλέκονται,

μια απλή ώθηση μόνο.

Ένα συγχρονισμένο...

-Κάτι είναι έξω. -Σίγουρα πράγματα.

-Τζέιν. -Κάτι είναι έξω.

Είναι ουρλιαχτό. Τερατώδες.

Τι μυστήριο!

Όπως στα βιβλία. Ελάτε, Μπάρναμπι.

-Κακό βιβλίο. -Τρομακτικό.

Είναι ακόμα ξύπνιοι.

Χόρεψε για τον μπαμπά.

Ποιο τέρας ουρλιάζει έτσι, λέτε;

Φοβάμαι πολύ. Εσείς φοβάστε, Μπάρναμπι;

-Εγώ φοβάμαι πολύ. -Μήπως να μην...

Θυμάστε το βιβλίο

με τα δόντια, τις δαγκάνες και τα μισοφαγωμένα παιδιά;

-Όχι. -Μη μιλάς.

-Δεν είχε πολύ αίμα; -Το αίμα είναι κακό.

-Θα δω αν είναι επικίνδυνο. -Όχι.

Αν είναι, τρέξτε. Διαφορετικές κατευθύνσεις. Zιγκ-ζαγκ.

-Για να φάει μόνο έναν. Εντάξει; -Τι νιώθω;

-Φόβο. -Σίγουρα φόβο.

Μην ξεχνάτε. Ζιγκ-ζαγκ.

-Ζιγκ-ζαγκ. -Ζιγκ-ζαγκ.

Κάντε πίσω, Μπάρναμπι.

Ξέρω τι σκέφτεστε...

γιατί κι εγώ το ίδιο σκέφτομαι.

Τι είναι στο κουτί;

Μπορούμε να το αδειάσουμε για να μπω μέσα;

Γεια σου, τέρας. Είμαι η Τζέιν.

Ελπίζω να είσαι καλό. Εμείς είμαστε καλοί.

Μη μας φας.

Πατέρα, λατρεύω τη μυρωδιά φρέσκου νήματος το πρωί.

Ξύπνησαν κιόλας οι γονείς; Απαράδεκτο.

Φτιάχνω τέλειο νήμα απ' το μουστάκι σου.

Κάν' το.

-Πώς θα περάσω... -Συνέχισε.

Εγώ πλέκω. Εσύ δίνεις νήμα. Απλό είναι.

Αυτό ήταν πάντα...

Δεν θες να έχει νήμα η μητέρα;

Πρέπει. Σου αρέσουν τα πουλόβερ.

Τι ωραία.

Έτσι μπράβο.

Τζέιν;

Δίδυμα;

Θείε Έντμουντ!

Θα σ' ακούσουν.

Πρέπει να κάνουμε ησυχία όσο οι γονείς...

Τιμ!

-Έλα, τερατάκι. -Τζέιν! Τι...

-Εκεί. -Πιάσ' το.

Πιάσ' το.

Μαζέψατε πάλι κάνα ρακούν;

Όχι.

Αυτό είναι κάτι!

Κάτι καλό ή κακό;

-Πιάσ' το. -Τι είναι αυτό;

Ένα μωρό;

-Μη χτυπάτε! -Δεν μπορώ να πλέξω!

Πού το βρήκατε;