ワンピース エピソードオブ東の海[イーストブルー] ~ルフィと4人の仲間の大冒険~
The first 200 lines.
เรือจะล่มมั้ยเนี่ย
ดูแสงนั่นสิ
- ประภาคารของเกาะเหรอ - มันคือแสงนำทาง
สุดแสงนั่นคือปากทางเข้าแกรนไลน์ล่ะ
สุดแสงนั่นคือแกรนไลน์เหรอ
ดีล่ะ เรามาทำพิธีเพื่อออกเรือ สู่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่กันมั้ยล่ะ
เอาเลย
ความฝันชอบฉันคือ "ออลบลู"
ฉันจะเป็นราชาโจรสลัด
ฉันจะเป็นยอดนักดาบ
เพื่อการเขียนแผนที่รอบโลก
ส่วนฉัน
เพื่อเป็นนักรบแห่งทะเลที่กล้าหาญ
และนี่คือ
เรื่องราวของกลุ่มโจรสลัด ที่ออกล่าตามความฝัน และตามหาวันพีซที่อยู่ในแกรนไลน์
มังกี้ ดี ลูฟี่ กับลูกเรือทั้ง 4 คน
วันพัซตอนพิเศษ เพื่อฉลองครอบรอบ 20 ปี มังงะ
วันพีซ ตอน ลูฟี่และลูกเรือทั้ง 4 กับการผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่
นี่คือหมู่บ้านท่าเรือเล็กๆแห่งหนึ่ง
ที่ท่าเรือ มีโจรสลัดมาจอดเรือได้ปีนึงแล้ว
ลมพัดมาจากทางตะวันออก ผ่านหมู่บ้านที่สงบสุขแห่งนี้
เฮ้ ลูฟี่นายคิดจะทำอะไรน่ะ
มังกี้ ดี ลูฟี่ - เด็กคนนึงในหมู่บ้าน ฉันเอาจริงไม่ได้ล้อเล่นนะ ฉันจะพิสูจน์ตัวเอง
เอ้อ เอาเลย ฉันไม่รู้หรอกว่านายทำอะไรน่ะ
เจ้าบ้า ทำอะไรของแกเนี่ย
ชนแก้ว
เพื่อความกล้าหาญของลูฟี่ และการเดินทางของพวกเรา
ไม่เจ็บซักนิดนึง
เงียบไปเลย แล้วอย่าทำอะไรโง่ๆแบบนั้นอีกล่ะ
เงียบน่า
ฉันไม่กลัวที่จะเจ็บตัวหรอกนะ
ออกเรือครั้งหน้า เอาฉันไปด้วยสิ ฉันก็อยากเป็นโจรสลัดเหมือนกันนะ
อย่างนายเนียนะจะเป็นโจรสลัด
แชงค์ผมแดง - หัวหน้าโจรสลัด อ่อขนาดเนี่ยจะเป็นได้เหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า ขอให้ฉันไปด้วยเถอะน่า
ฉันก็สู้เป็นนะ
หมัดของฉันแรงเท่าปืนเลยนะ
ปืนเหรอ? จริงดิ?
ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่าไง
ลูฟี่
อย่าโมโหไปหน่อยเลย
มาสนุกกันดีกว่า
ช่าย เป็นโจรสลัดมันสนุกนะ
ทะเลก็กว้างใหญ่
เดินทางไปเกาะต่างๆ
ทั้งหมดนี้ เราเป็นอิสระ
พวก อย่าสอนเขาแบบนั้นสิ
ก็มันจริงมั้ยละ เนอะ
หัวหน้า ทำไมถึงไม่พาเขาไปด้วยล่ะ
ฉันก็คิดนะ
งั้น ใครจะอยู่แทนเขาล่ะ
งั้น เรามาดืนกันต่อเถอะ
อย่าเมินกันเซ่
ตอนนี้นายยังเด็กเกินไป รออีกซัก 10 ปี แล้วค่อยมาขอใหม่แล้วกัน
เงียบน่าแชงค์ ฉันไม่เด็กแล้วนะ
น่าๆ อย่าโมโหเลยน่า เอ้า น้ำส้ม
ขอบใจ
- นั่นใง เด็กจริงๆด้วย - ไม่แฟร์เลยนิน่า แชงค์
ฉันเหนื่อยแล้วนะ
ลูฟี่ นายต้องเข้าใจนะว่าหัวหน้าเรารู้สึกยังไง
ยังไงเหรอ
การที่เขาเป็นหัวหน้า ไม่มีใครปฏิเสธเลย
เขารับรู้ถึงอันตราย ก่อนที่ทุกคนจะรู้สึกตัวซะอีก
นายไม่เห็นเหรอ เขาพยายามห้ามนาย
ไม่มีทาง แชงค์แค่แกล้งฉันสนุกๆแค่นั้นแหละ
- เด็กเอ้ย - เห็นมั้ยล่ะ
คุณแกล้งเขามากเกินไปแล้วนะ
ใช่ หนุกดีออก
ลูฟี่ อยากฟังเรื่องเล่ามั้ย
เอาสิ เรื่องสมบัตินะ
สมบัติอีกแล้วเหรอ? มันไม่มีจริงหรอกน่า
ไม่จริงหรอก! ซักวันฉันจะเป็นโจรสลัด แล้วเอามันมาให้ได้เลย
ไว้ใจได้เลย
แชงค์
อะไร
จะอยู่ในหมู่บ้านนี้อีกนานแค่ไหน?
ก็ซักพักแหละ แล้วก็จะกลับมาซักสองสามครั้ง
ว่าจะลองไปทางเหนือดูนะ
สองสามครั้งเหรอ
ระหว่างนั้นฉันจะฝึกว่ายน้ำแล้วกัน
ดีเลย พยายามเข้าแล้วกัน
หลบหน่อยสิ
พวกเนี้ยเหรอที่เรียกว่า "โจรสลัด" หน้าตาโง่ๆทั้งนั้นเลย
เราคือโจรภูเขา แต่ ไม่ได้มาเพื่อถล่มร้านของเธอหรอกนะ
แค่จะมาซื้อเหล้า
ขอโทษนะคะ เหล้าทางร้านหมดแล้วน่ะค่ะ
แล้วไอ้ที่โจรสลัดมันดื่มอยู่นั่นคือน้ำเปล่ารึไง
คือว่า ทั้งหมดที่เห็น นั่นคือเหล้าทั้งหมดในร้านค่ะ
โทษทีนะ ดูเหมือนว่าเราจะดืมไปหมดแล้ว
โทษนะ
ยังพอมีเหลืออยู่ขวดนึง เอาไปสิ
เห้ยแก คิดว่าฉันเป็นใคร
แค่ขวดเดียวมันจะไปพออะไร
พื้นเปียกหมดเลย
ดูซะ
ฉันมีค่าหัวถึง 8ล้านเชียวนะ
ฆ่าคนไป 56 คน ล้วนเป็นคนแบบแกทั้งนั้น
ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ
แต่ ฉันอยู่บนเขา พวกแกอยู่ทะเล คงไม่รู้จักสินะ
โทษนะคุณมากินโนะ มีผ้ามั้ยครับ
เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ
ดูเหมือนชอบทำความสะอาดนะ เละขนาดนี้ คงยิ่งชอบล่ะสิ
ไปนะ เจ้าพวกขี้ขลาด
คุณกัปตัน เป็นอะไรรึเปล่าคะ
ไม่เป็นไรๆ
- ดูไม่ได้เลยหัวหน้า - สภาพดูไม่จืดเลยนะ
หัวเราอะไรกันเล่า
มันไม่เจ๊งเลยนะ ทำไมถึงไม่สู้ล่ะ
โดนทำแบบนั้นแล้วยังหัวเราะ มันไม่ใช่ลูกผู้ชายเลย ไม่ใช่โจรสลัดด้วย
ฉันก็เข้าใจความรู้สึกนะ แต่เนี่ยมันแค่เหล้า
ไม่เห็นจะน่าโมโหเลยนี่
เฮ้ เดี๋ยวสิ ลูฟี่
ไม่ยุ่งด้วยแล้ว ฉันจะไม่ขี้ขลาดแบบนายหรอก
แขนยืดได้เหรอ
อย่ายอกนะว่า
อะไร?
-มันไม่อยู่แล้ว -อะไรนะ?
ผลยางยืดที่เราชิงมาได้
ลูฟี่ อย่าบอกนะว่ากินไอ้ผลแบบนี้ไปแล้วนะ
อื้อ...รสห่วยสุดๆ
นั่นมันผลยางยืด สมบัติของทะเลเชียวนะ
มันเรียกว่า "ผลปีศาจ"
มันจะทำให้นายกลายเป็นยาง
มันจะทำให้นายว่ายน้ำไม่ได้อีกเลยนะ
ห๊ะ โกหกน่า
เจ้าบ้าเอ้ย
ขอปลาหน่อยสิคุณลุง
ไงลูฟี่ ได้ยินว่าจะออกเรือเหรอ
ใช่เลย
เพราะตอนนี้ผมเป็นมนุษย์ยาง! มันทำให้ผมอยากออกเรือนะ
ดูเหมือนว่าคุณกัปตันกับลูกเรือ กำลังจะออกเรือนะ
เธอคงคิดถึงพวกเขาน่าดู
ไม่ใช่เลย! ฉันยังไม่ได้ยกโทษให้พวกเขา!
ฉันเคยบอกว่าแชงค์เป็นโจรสลัดที่เจ๊ง
งั้นเหรอจ๊ะ? ฉันก็คิดว่าเขาเจ๊งนะ
หลังจากที่โดนทำแบบนั้นแล้วยังหัวเราะได้
คุณไม่เข้าใจหรอก
มีหลายครั้งที่เขาต้องลุกขึ้นยืนและต่อสู้
ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะ
ขอทางหน่อยสิ
อ้าว พวกนั่นไม่อยู่เรอะเนี่ย
เดินผ่านเลยแวะมาหน่อย
ยืนอยู่ทำไมล่ะ เอาเหล้ามาสิ
- ผู้ใหญ่บ้าน เกิดเรื่องแล้วค่ะ - เกิดอะไรขึ้นน่ะ มากิโนะ
ลูฟี่มีเรื่องกับพวกโจรภูเขาค่ะ
- ปล่อยฉันนะ - ร่างกายเจ้านี่มันอะไร
ขอโทษเดี๋ยวนี้นะ
- แกเป็นตัวอะไรวะ - หนอยแก
ฉันจะทำให้แกชดใช้
เราเอามันไปขายดีกว่า
ดื้นด่านซะจริง
ไอ้บ้านี่
ฉันพูดอะไรให้แกโมโหเหรอ
แกต้องขอโทษเดี่ยวนี้ แล้วเอาเท้าออกไปซะ
ปล่อยเขานะ
ได้โปรดเถอะ
เขาเป็นแค่เด็ก ไม่มีทางสู้ ถ้าคุณปล่อยเขาไป ฉันจะจ่ายให้
ไว้ชีวิตเด็กเถอะ
พูดสมกับเป็นผู้ใหญ่บ้านดีนะ
แต่ไม่ได้หรอก
เจ้านี่มันทำให้ฉันโกรธแล้วสิ
ได้โปรดล่ะ
ฉันหงุดหงิดที่เจ้านี่มันทำ
แกมันพวกลิงภูเขาสกปรก
ไม่ขายมันแล้ว ฆ่ามันเลยดีกว่า
- ลูฟี่! - ได้โปรด ปล่อยเขาไปเถอะ
ไม่เห็นมีใครไปที่ท่าเรือ
รู้แล้วว่าทำไม
- พวกโจรภูเขาเมื่อวันก่อนนีเอง - คุณกัปตัน
ลูฟี่
นายบอกว่าหมัดนายแรงเท่าปืนไม่ใช่เหรอ
เงียบไปเลย
เจ้าโจรสลัด ยังอยู่อีกเหรอ
รีบใสหัวไปซะ ก่อนจะเจ็บตัว
ถ้าเข้ามาใกล้ฉันจัดการเจ้าเด็กนี่ซะ
บอกว่าอย่าเข้ามาไง! อย่าให้ฉันต้องเป่าหัวแกนะ
ถ้ายกปืนขึ้นมา ต้องเดิมพันด้วยชีวิตนะ
แกพูดอะไรวะ
ฉันบอกว่า ปืนน่ะ ไม่ได้มีไว้ขู่นะ
-มันทำอะไรนะ! - เล่นสกปรกนี่หว่า
สกปรกเหรอ
งี่เง่า
แกตคิดว่าเราเป็นักบุญรึไง
นี่โจรสลัดนะ
หุบปากน่า ที่จริงเราไม่มีเรื่องกับพวกแกซะหน่อย
ฟังนะเจ้าโจรภูเขา
คนอย่างฉันต่อให้โดนของกินหรือเหล้า
ฟาดใส่หัวหรือโดนถ่มน้ำลายใส่ก็เถอะ ฉันยังหัวเราะและลืมมันไปได้
แต่ว่า
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
ฉันจะไม่ให้อภัย คนที่ทำเพื่อนฉันเจ็บแน่
แชงค์
ไม่ยอมอภัยงั้นเหรอ
ไอ้พวกโจรสลัดเอ้ย พวกเรา ฆ่ามันให้หมด
ฉันจัดการเอง คนเดียวก็พอ
เข้ามาเลย
อย่าอวดดีนะเลย โจรภูเขา
ถ้าคิดจะสู้กับเราล่ะก็ ไปเอาเรือรบมาสิ
สุดยอด
ไม่อยากจะเชื่อ
No comments yet. Be the first to leave one.