The first 200 lines.
ความเดิมตอนที่แล้วใน From...
มิแรนดาวาดสิ่งที่เธอเห็นที่นี่
หนึ่งในภาพนั้นเป็นภาพ ชายในชุดสีเหลือง
ฉันนึกว่าเขาก็เหมือนพวกเรา
แต่เขาไม่เหมือนพวกเรา
ตอนที่ฉันเจอแม่ที่ต้นไม้ขวด ฉันเห็นเขา
เขากำลังกินแม่
เคยสงสัยไหมว่าทั้งหมดนี้ อาจเป็นแค่ความฝัน
สิ่งที่ฉันเคยอุ้มไว้ในตัว... ฉันยังรู้สึกถึงมัน
เหมือนเราเชื่อมโยงกัน
ส่วนหนึ่งของฉัน รู้สึกถึงสิ่งที่เขารู้สึก
มันมีอะไรบางอย่างกับตุ๊กตาพวกนั้น
ฉันว่าฉันเคยเห็นมันมาก่อน
ฉันนึกออกแล้ว
ฉันนึกออกว่าจะทำร้ายมันยังไง
นี่คือที่ที่เด็ก ๆ ถูกสังเวย
บอกมาสิว่าเราจะช่วยพวกเขายังไง ในเมื่อเราล้มเหลวไปแล้ว
นายอยากให้ฉันช่วยวางแผน ภารกิจฆ่าตัวตาย
เพราะนายคิดว่ากระดูกเด็กพวกนั้น ถูกฝังอยู่ข้างล่างนั่น
- ใช่ - มันมีประตูซ่อนอยู่
จำได้ไหมว่าเคยเห็นประตู ในห้องใต้ดินของโคโลนีเฮาส์
นายอยากให้ฉันลงไปในอุโมงค์พวกนั้น
งั้นก็เอาประตูบ้านั่นมาให้ฉันดูสิ
- โอ้ บ้าเอ๊ย - เราต้องมีแผน
- เจออะไรไหม - ยังเลย
ฉันจะพังมันลง
ไม่ เอางี้นะ
ถ้ามันถูกปิดผนึกไว้ นั่นอาจจะดีที่สุดแล้ว
- งั้นเหรอ - ใช่
เผื่อไว้ก่อน
ชีวิตเราแม่งประหลาดชะมัดเลยว่ะ
ใช่ จริง
ไม่มีอะไรเหรอ
เขาไม่อยู่ข้างบน
อาจจะเป็นเพราะว่าเขา...
ช่างเถอะ
สวัสดียามเย็น
- เขาเมา - ใช่
คิดว่าตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะ...
ฉันไม่มีทางเลือก
อยากให้ฉันไปด้วยไหม
ไม่ ฉันจัดการเอง
เฮนรี่
มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า
นี่ ไม่ว่ากันใช่ไหมถ้าจะขึ้นไป ข้างบนเพื่อคุยกันหน่อย
มีอะไรเหรอ
ไม่มีอะไร
วิคเตอร์ไม่เป็นไรนะ
วิคเตอร์ไม่เป็นไร ฟังนะ ฉันแค่...
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกทุกคน
แต่มันเป็นเรื่องที่ฉันคิดว่า
นายกับวิคเตอร์ต้องได้ยินก่อน
ฉันแค่อยากคุยกับ นายสองคน เท่านั้นแหละ
ก็ได้
- โว้ว โว้ว - ไม่ ฉันไม่เป็นไร
แน่ใจนะ
ต้องให้พูดอีกครั้งไหม
นั่นเสื้อของพ่อเหรอ
ใช่
บางทีฉันก็ชอบดูของของเขาเหมือนกัน
จูลี่กลับมาแล้ว
โอเค
ไปคุยกันนะ
ตุ๊กตายักษ์เหรอ
แม่เป็นคนฆ่ามัน
เธอแทงมันด้วยเครื่องรางวูดู
แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่ามันจะได้ผล
คือว่า ผม...
ผมนึกออก
นึกอะไรออก
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอทั้งสองคน
และมันเป็นเรื่อง
ที่ยากมากสำหรับฉันที่จะ...
ที่จะเข้าใจ
ที่จะเชื่อ
แม่ ไม่ว่ามันคืออะไร แค่... แค่พูดออกมาเถอะ
ฉันเคยมาที่นี่มาก่อน
หลายครั้งมาก ๆ
ย้อนไปจนถึงตอนเริ่มต้น
ครั้งสุดท้ายที่ฉันอยู่ที่นี่ ฉันคือมิแรนดา
ฉันคือแม่ของวิคเตอร์
คุณบ้าไปแล้วหรือไง
เฮนรี่...
ผมไม่ฟังเรื่องนี้หรอก
คุณรู้ไหมว่าคุณเพิ่ง... คุณกล้าดียังไง
กล้า...
บางทีคุณน่าจะนั่งลงก่อน
อย่า
คุณไม่มีสิทธิ์สั่งผม
คุณเดินเข้ามาในนี่
แล้วพูดเรื่องพวกนั้น
ว่าเมียผม... ไม่
วิคเตอร์ ไปกันเถอะ
นายไม่ต้องฟังเรื่องนี้
ไม่เป็นไรครับ พ่อ
ไม่เป็นไรเหรอ มันไม่โอเคนะ
เอางี้ ทำไมเราไม่...
ไม่
พอกันที
วิคเตอร์ เธอเข้าใจ ทุกอย่างที่ฉันพูดไหม
ไม่มีใครอ้างว่าทาบิธาคือ...
ตอนที่ฉันบอกว่าเธอเคยอยู่ที่นี่ ว่าเธอคือแม่ของเธอ
เธอต้องเข้าใจว่า...
ขอร้องล่ะ หยุดเถอะ ผมไม่อยากให้คุณพูดอีกแล้ว
ก็ได้
ฉัน...
ฉันคงจะ...
เราต้องหาเรื่องชายในชุดสีเหลือง
มันเกี่ยวอะไรกับชายในชุดสีเหลือง
ทุกอย่างเลย ถ้าเขากลับมา...
มันอาจกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง
ถ้านายกับทาบิธาเคยอยู่ที่นี่มาก่อน นั่นแปลว่า...
พวกเราทุกคนเคยอยู่ที่นี่มาก่อนเหรอ
เอ่อ ไม่
ฉันว่าไม่นะ
งั้นเราทุกคนมาทำบ้าอะไรที่นี่
เด็ก ๆ พวกนี้ที่ถูกสังเวย...
พวกเขาร้องขอความช่วยเหลือ จากทาบิธากับฉัน
มาตลอดหลายปี
และเสียงร้องนั้น ฉันว่าในระดับหนึ่ง
บางทีนายก็อาจได้ยินมันด้วย
เราขอหยุดสักแป๊บแล้วคุยกัน
เรื่องที่ว่าทั้งหมดนี้ มาจากการเมาเห็ดได้ไหม
มันต่างจากทฤษฎีบ้า ๆ
ที่คนคิดกันเรื่องที่นี่ตรงไหน
ก็เพราะประตูในห้องใต้ดินไง
ประตูที่อยู่หลังกำแพง
ฟังนะ คริสตี้ ฉันเป็นคนแรก ที่บอกว่าทั้งหมดนี้
เหลวไหล โอเคนะ แต่ความจริงคือ
เจดเห็นบางอย่างในการเมานั้น
ที่เขาไม่มีทางรู้ได้เลย
แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่านี่ไม่ใช่แค่...
ที่นี่มันยัดเรื่องประหลาด ๆ เข้ามาในหัวเราเยอะแยะ
ฉันรู้
เชื่อฉันสิ ฉันก็คิดถึงเรื่องนั้นแล้ว
งั้นมันต่างกันตรงไหน
เพราะสิ่งที่พวกมันทำกับจิม
ข้อความบนกำแพงนั่น "ความรู้มาพร้อมราคาที่ต้องจ่าย"
เป็นไปได้ว่าจิมตาย
เพราะสิ่งที่ทาบิธากับเจดนึกออก
ฟังนะ ข้อความนั่นตั้งใจให้เรากลัว
แต่ฉันว่าข้อความนั้น บอกอะไรเราอย่างอื่น
ว่าเราใกล้แล้ว
เป็นครั้งแรกที่เราใกล้ จะไขความลับของที่นี่ได้
เวลาที่ศัตรูข่มขู่นาย
พยายามทำให้นายกลัว
นั่นแปลว่าพวกมันกลัวนาย
แล้วนายคิดว่าที่นี่กลัวเรา
ที่จะขุดกระดูกของเด็กพวกนี้ขึ้นมา
เพราะนั่นอาจเป็นสิ่งที่ พาเรากลับบ้านได้เหรอ
ใช่
สงสัยคุณคงบอกพวกเขาไปแล้ว
เฮนรี่...
มัน... มันไม่จริง
เฮนรี่
ไม่ว่า... ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเรื่องเมียผม
เรื่องทาบิธา เรื่องตัวเขาเอง
มันไม่จริง
สิ่งที่พวกคุณกำลังทำ...
โอเค
มันไม่ถูกต้อง
ฉันจัดการเอง
เฮนรี่ เดี๋ยวก่อน
มิแรนดาพูดถูก
แก อย่าได้เอ่ยชื่อเธอเชียว
ฟังผมนะ การช่วยเด็ก ๆ เป็นทางเดียวที่จะพาทุกคนกลับบ้าน
ไม่
เราพยายามทำสิ่งที่เธอเริ่มไว้ให้สำเร็จ
ไม่ ไม่ แกฟังผมนะ
แกอาจคิดว่าแกกำลังช่วยคน
แกอาจคิดว่าแกฉลาดพอ ที่จะพาทุกคนกลับบ้าน
แต่ผมสาบานได้ สิ่งเดียว ที่แกจะก่อขึ้นคือความเจ็บปวด
แกช่วยสิ่งที่ตายไปแล้วไม่ได้หรอก
ไม่ว่าแกจะคิดว่าตัวเองฉลาดแค่ไหน
เฮ้
ให้เวลาเขาหน่อย
เดี๋ยวเขาก็ทำใจได้
เรามีเรื่องต้องทำ
ใช่
ทำอะไรน่ะ
เปล่า
จูลี่ แม่ได้กลิ่นมันผ่านหน้าต่างเลยนะ
มันแค่... มันช่วยให้ หนูประมวลเรื่องต่าง ๆ ได้
โอเคไหม
จริงดิ
หลังจากทุกอย่างที่แม่บอกเราเมื่อคืน
นี่คือเรื่องที่ลูกจะหัวเสียเหรอ
อยากให้อีธานเห็นนี่ไหม
เห็นอะไร
ไม่มีอะไร
งั้นตอนนี้วิคเตอร์เป็นพี่ชายผมแล้วเหรอ
อะไรนะ
ก็ถ้าแม่คือมิแรนดา
งั้นมันก็แปลว่าผมกับวิคเตอร์ เป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ
มันไม่จริงหรอก อีธาน
อะไรนะ
ฟังนะแม่ หนูรู้ว่าแม่กับเจด คิดว่าได้ไขปริศนา
ครั้งใหญ่ของที่นี่ได้ แต่...
มันไม่จริง
ที่นี่ไม่เคยให้อะไรที่จริงกับเรา
No comments yet. Be the first to leave one.