The World's End

Heb je ooit een avond meegemaakt

die begon als een normale avond, maar uiteindelijk de beste van je leven werd?

Het was 22 juni 1990, de laatste schooldag.

Het waren Oliver Chamberlain, Peter Page, Steven Prince, Andy Knightley en ik.

Ze noemden me The King, want ik heet Gary King.

Ollie vond zichzelf een versierder, maar hij had slechts een grote mond.

We noemden hem O-Man,

omdat hij een moedervlek had in de vorm van een zes.

Dat vond hij geweldig.

Pete was de jongste.

Normaal zouden we niet met hem omgaan, maar hij was grappig.

En hij was stinkend rijk.

Steve was cool. We speelden muziek en zaten achter de meiden aan.

Hij zag ons als rivalen. Best schattig.

Andy was mijn steun en toeverlaat.

De enige die me door dik en dun steunde.

Hij hield van me en ik ook van hem.

We zouden niets missen van school.

Misschien Mr Shepherd.

Hij was een goeie vent.

Hij vroeg me altijd wat ik met mijn leven wilde doen.

Ik zei dat ik gewoon lol wilde maken.

Hij vond dat grappig. Zo was het niet bedoeld.

Die nacht niet.

Newton Haven was onze woonplaats. Ons speelterrein. Ons heelal.

Die nacht vond daar een heldhaftige tocht plaats.

Het doel? De Gouden Mijl bedwingen.

Twaalf pubs aan een legendarisch pad van alcoholisch vermaak.

The First Post, The Old Familiar,

The Famous Cock, The Cross Hands, The Good Companions,

The Trusty Servant, The Two Headed Dog, The Mermaid, The Beehive,

The King's Head, The Hole in the Wall...

Die kwamen allemaal voor onze bestemming: The World's End.

We gingen in mijn auto de stad in.

Ik noemde hem het Beest, omdat hij behoorlijk woest was.

Zo begon onze reis naar de mannelijkheid.

We verspilden geen tijd.

Het begon meteen goed in de eerste pub.

Er was drank, er was plezier, er was controverse,

er waren vrouwen, er waren shots, er was drama,

en natuurlijk was er drank.

In de vijfde pub voelden we ons onoverwinnelijk

en besloten we plantaardige verkwikking aan te schaffen

bij een man die we Reverend Green noemden.

Na de zesde kon O-Man niet meer en we gingen door zonder hem.

Dat was maar goed ook, want ik liep zijn zus tegen het lijf

en later in de wc deed ik iets anders met haar lijf.

Sam ging ook even met ons mee, maar toen moest ik haar laten gaan.

Ik had nog een date die avond en ze heette Amber.

Na negen pinten konden we de hele wereld aan.

Het werd krankzinnig in The Beehive,

dus we gingen naar de bowlingbaan,

HET GRAS NIET BETREDEN

of zoals wij hem noemden, The Smokehouse. Daar liep alles in de soep.

Iedereen werd paranoïde en Pete kotste, dus hij moest naar huis.

We vergaten de laatste drie pubs en trokken de heuvels in.

Ik weet nog dat ik daar zat,

met bloed op m'n knokkels, bier op m'n shirt en kots op m'n schoenen.

Ik zag de oranje gloed van een nieuwe dageraad

en wist diep van binnen dat het leven nooit meer zo goed zou zijn.

En weet je?

Dat was ook zo.

Bedankt, Gary. Dat was verhelderend.

Wil iemand iets toevoegen of Gary iets vragen?

Ben je teleurgesteld?

Hoezo? -Dat je The World's End niet haalde?

Nee.

Wat wil je doen?

We willen vrij zijn.

We willen vrij zijn om te doen wat we willen.

We willen dronken worden. Plezier maken.

En dat gaan we ook doen. We gaan plezier maken.

We gaan een feestje bouwen.

Wat wil je doen?

We willen dronken worden. Plezier maken.

Wat een schoonheid. -Ja, maar het is het Beest niet.

Hallo, Peter.

Jezus. Gary?

The King, nu en voor altijd.

Was je vanochtend bij mijn huis?

Nee.

Ik dacht dat ik je had gezien. -Nog nooit in Bishop's Gardens geweest.

Hoe gaat het, man?

Goed. En met jou? -Beter dan ooit.

Hoe is het met... -Vanessa?

Nee. Je vrouw? -Vanessa.

Ja. Hoe is het met haar? -Goed.

Hebben jullie 't al gedaan? -We hebben twee kinderen.

Twee keer dus. Goed werk, wipmachine.

We zijn niet veranderd, of wel?

Wat doet hij hier?

Het is in orde, pa.

Hoi, Mr P.

Gary, hoe kan ik je helpen?

Hij ziet er goed uit. -Wil je 'n auto kopen?

Nee. Het einde is nabij.

Wat? -The World's End.

Hoe bedoel je?

Je weet wel. Eén nacht. Vijf mannen. Twaalf pubs.

Laat de strijd beginnen.

Wil je dat weer proberen?

Ja, heb jij dat niet altijd gewild?

Niet echt, nee. -Luister. Peter.

We hebben het niet gehaald, maar deze keer halen we het bittere einde.

Of het bier-einde.

We? -Ja, de hele groep.

Zelfs Andy? -Waarom niet?

Nou, na het ongeluk... -Geen probleem. Hij doet mee.

We willen weten of jij meedoet.

Ik moet het aan Vanessa vragen.

Wie is Vanessa? -Mijn vrouw.

Vraag jij dingen aan je vrouw?

Ik ben getrouwd.

Mis je het niet, man?

De lol, de kameraadschap, de ruzies,

de katers die voelden alsof je hoofd vol mieren zat.

Misschien de eerste twee.

Het gaat beginnen. Wat is je nieuwe nummer?

Hetzelfde als de laatste tien jaar.

Ja. Wat is dat?

Deze rij heeft allemaal dakkapellen op de eerste verdieping.

Wie is die eikel zonder helm?

Gary King.

Klop, klop.

Wat doe jij hier, Gary?

Je moet vragen: "Wie is daar?"

Ik zie wel wie er is. Jij.

Leuk hoe je het hebt opgeknapt. Wel wat tochtig.

Hoe is het met Selina? -We zijn al tien jaar gescheiden.

Weet ik. Ik vroeg me af hoe het met haar is. -Blijkbaar erg goed.

Heb je iemand anders?

Ja. Fitnesslerares. Zesentwintig.

Pedofiel. Nee, grapje. Ik wil haar graag ontmoeten.

Nee. Waarom ben je hier?

Heb je het niet gehoord? We halen de band weer bij elkaar.

Ik ben je bassist niet meer.

Nee, de groep komt weer bij elkaar.

De band ook weer, als jij dat wilt.

Nee, dat kan niet. Je hebt mijn gitaar verkocht voor drugs.

Ik heb me altijd afgevraagd hoe dat ding boven de deur heet.

Een latei.

We gaan weer naar Newton Haven,

doen de Gouden Mijl

en deze keer halen we The World's End.

Iedereen doet mee.

Zelfs Andy?

Reken er maar op, klojo.

Wil Andy met jou drinken? -Met ons.

Denk erover na. Onze oude woonplaats, een paar pinten...

Twaalf pinten. -Ja.

Twaalf pinten is krankzinnig. -Weet ik.

Waar gaat dit om, Gary?

Ik wil het afsluiten.

Waarom moet ouder worden zo'n effect hebben op vriendschap?

Er is veel veranderd, Oliver. -Ja.

Zo kunnen we de inventaris opmaken.

Een inventaris? Dat klinkt zo leuk.

Kom op, O-Man. Zou je dat niet willen?

Ik wil dat je je Docs van mijn sofa haalt.

Maak je geen zorgen over mij.

Gary King is dope.

Gebruik je weer dope?

Nee. Gary King is oké.

Wat is oké? -Hoe bedoel je?

Waar is die straattaal voor? -Voor goed.

Ik snap het niet. -Hoeft niet.

Goed. -Luister.

Dit is onze kans om af te maken waar we aan begonnen zijn.

Kom op, man, het wordt krankzinnig.

We zijn klaar. Dus...

Vind je het een mooi huis?

Ja, geweldig. -Prachtige locatie.

Fantastisch. -Fantastische uitzichten.

Het is... -Het is iets te duur voor ons.

Hij doet wel iets van de prijs af. Hoeveel?

1,2 miljoen. -Rot op, zeg.

U hebt mijn kaartje.

Gary, WTF?

Fijn je te zien, O-Man.

Noem me geen O-Man. -Oké.

Hoe is het met je zus? -Prima.

Praat ze wel 's over me? -Nee.

Vrijdag gaan we er met z'n allen heen. Ik rij wel.

Ik kan niet. Ik moet naar de dokter.

Ja. Naar Dr. Ank.

Snap je? Dr. Ank? -Ja. "Drank." Ik snap het.

Kom op. Zonder de O-Man is het niet hetzelfde.

Jezus.

Dan zie je eens hoe het met ze gaat. Je kunt ze vertellen hoe het met jou gaat.

Misschien haal je deze keer wel het einde.

En Andy gaat zeker weten mee? -Ja.

Andy Knightley? -Zekers.

Hoe heb je hem overtuigd?

Mr Knightley. -Felicity.

Een vriend wil u spreken.

Niet waar.

Wat volwassen. -Ja.

Ik heb de jongens gesproken.

O-Man, Stevie-Baby, de Petertron.

Ja, ik weet hoe onze jeugdvrienden heten.