The Bluff

Na jepni mallrat dhe arin!

Kapiten Bodden! Pirat...

Digjni ditarin e udhëtimit.

Po, Kapiten.

Forco veten.

Ne jemi peshkatarë tregtarë!

Ne jemi...

Kopil.

Hajde!

Natën e mirë, Kapiten.

Pikërisht!

Kapiten në kuvertë!

Kaq shumë vite i kam kërkuar këto dete

duke kërkuar atë që më ishte vjedhur.

Më trego...

si vepron një kapiten i një anijeje tregtare të ulët

të gjesh një copë ari që mban shenjën time?

Kush ta dha këtë ty?

Sa jetë mendoni se ia vlen t'i mbrojmë ato?

Hëm?

Do ta zbulojmë së bashku?

Kapiten.

Porti i origjinës së anijes, zotëri.

Ishulli i Kajman Brakut.

Sillni Kapiten Bodden në bord

dhe mos u jepni asnjë të mirë të tjerëve.

Këta burra nuk kanë bërë asgjë të gabuar.

Cakto kursin, Intendent.

Nis lundrimin për në Cayman Brac.

Nxitoni, burra.

Hëshh. - Për Swiftsure- in

dhe të gjithë ata që janë ende në det...

kështu që ata e dinë se ne kurrë nuk do ta humbasim dritën e shpresës që na udhëheq

marinarët tanë të bekuar dhe Kapiteni TH Bodden u kthyen në shtëpi.

Amin. - Amin.

Elizabeta.

Lizi.

Elizabeta. - Ueston.

Hej. - Çfarë po bën këtu?

Një puthje e fundit...

Anija ime niset në mëngjes.

A ke menduar më shumë për atë që folëm?

I kam dhënë të gjitha mendimet e mia.

Dhe? - Ka gjëra për t'u marrë në konsideratë.

Ëhë. Dhe?

Dhe...

Eja këtu.

Hesht. - Po kthehet?

Nuk e di. Hësh. - Ajo do të na vrasë.

Shshsh!

Zbrit poshtë.

A është ajo motra jote?

Kunata.

Ah. Dreq të qoftë.

Lizi!

Kjo vajzë.

Weston.

Hëshh. - Mami?

Je ti?

Isak. Kujdes, djali im.

Le t'i vendosim ato aparate ortodontike.

Eja.

Ndonjë shenjë e anijes së babait?

Jo.

As edhe një skunë që kalon.

Ka qenë...

59 ditë tani.

Hej.

Babai yt ka qenë vonë gjithë jetën e tij.

Burri u vonua në dasmën tonë.

Më pyet mua,

Ai është tamam në kohë, hmm?

Atëherë, pse po dërgojnë një anije tjetër për ta kërkuar?

Tezja jote Lizi ta tha këtë?

Ai do të vijë në shtëpi.

Ai gjithmonë e bën.

Hëm?

Po.

Do të paketoj plaçkat e mia dhe do të të takoj te gjiri me të gdhirë.

Gjiri.

Mm-hmm. - Lizi.

Fshihu, fshihu, shpejt.

Lizi!

Mirëmëngjes, Ercell.

Mëngjesi ka ikur prej kohësh.

Gjithçka në rregull?

Sigurisht. Pse?

Supozohej të shikoje ëmbëlsirat me kokos për ditëlindjen e Isakut.

Më iku nga mendja.

Vërtet? - Më fal.

Do të bëj një grumbull tjetër.

S'ka nevojë. Duhet ta kisha bërë vetë.

Ditë e këndshme jashtë.

Njësoj si dje dhe pothuajse çdo ditë tjetër.

Nuk kam parë kurrë askënd kaq të ngarkuar për të jetuar në parajsë.

E kam kaluar gjithë jetën time në këtë ishull të vogël.

A është kaq keq sa dëshiroj të shoh lindjen e diellit

nga një breg tjetër vetëm një herë?

A e ke ndjerë ndonjëherë këtë?

Shumë punë për të ëndërruar me sy hapur.

Gjithashtu, ki kujdes çfarë thua para Isakut.

Mos më puth dhëmbët.

Ti nuk je nëna ime.

Nuk është çudi që TH është zhdukur gjithmonë.

Në këtë ditë i lutemi Zotit, ta sjellë anijen e Babit nga këtu.

Mbi detin e qetë dhe të kaltër për të shijuar këtë tortë me mua.

Humbe vijën! Lëre të shkojë!

Tani, çfarë të thashë unë për leximin e kësaj?

Diçka nuk është në rregull.

Ai premtoi të kthehej para ditëlindjes sime.

Deti është i pasigurt, fëmija im.

Kjo është arsyeja pse babai yt të la një dhuratë, në rast se vonohet.

Doni të shihni?

Këtu.

Xhezam në kokë.

A tha babi se ku e mori?

Ai nuk e bëri.

Në rregull, në rregull. Mjaft me kaq.

Nuk është lodër.

Pusho pak, apo jo?

Eja këtu.

Lizi.

Elizabeta.

Kjo vajzë.

Hej, zgjohu. Eja, zgjohu, zgjohu, zgjohu, zgjohu.

Çfarë po ndodh, Mami? - Hështë.

Hajde, le të shkojmë.

Gati?

Në rregull.

Më lejo të të ndihmoj.

Përshëndetje, znj. Bodden.

Hej.

Hajde pra.

Djalë i mirë.

Qëndro i palëvizshëm.

Po...

Kush është atje?

Ne jemi një familje paqësore.

Ne nuk duam telashe.

Çfarë dite e bukur është sot.

Ejani dhe shikoni.

Ajo e kapi ijën.

Vëlla, a je lënduar?

Jam mirë.

Hej, hej, hej.

Ku po shkon?

Hej, hej, hej, hej.

A është kjo?

Hë?

Dhe ajo vrapon si qen, ë? - Të lutem.

Vajzë e mirë.

Merr derën.

Dhe, ti...

ti eja këtu.

Mirëmëngjes, znj. Bodden.

Ku i mban paratë?

Pas portretit.

Ju lutem.

Ari!

Ku është?! - Është e tëra çfarë kemi.

Çfarë po bën?

Paraja është para.

Oh, ruaj pak për mua, apo jo?

Gjithmonë, vëlla.

Ti sillesh mirë.

Ajo më nxori në sy,

ajo grua e ndyrë. - Mami.

Mami është mirë.

Mami është mirë. - Kape!

Marrëveshja me të madhe! - Jo!

Kaq ishte! Merre tani! - Jo. Jo.

Kjo.

Ku është pjesa tjetër e kësaj?

Kush je ti?

Duhet të jetë, do t'ia thyesh kockat.

Lëreni fytyrën.

Hëm.

Pastori Bradley.

Do të gatuaj pak gjellë me breshkë më vonë. E di që të pëlqen shumë.

Po.

Të ndihmoj aty, shoku?

Unë jam Rojtari, dhe kjo është një koloni britanike e emancipuar.

Ju lutemi të tregoni emrin, gradën dhe besnikërinë tuaj.

Një gjë kaq e brishtë, parajsë.

Një ditë diell, ditën tjetër...

Një uragan i tërbuar përplaset në breg si grushti i vetë Zotit.

Ëëë... po të pyes përsëri.

Emri, grada, besnikëria.

Unë vij si i dërguari im,

një vëlla i përulur i detit,

këtu për të ofruar strehim nga stuhia.

Kapiten Francisco Connor.

Kërceni rremat, djema! - Hej!

Thyej shpinën!

Dhe ngrihu! - Hej!

Weston?

Mos u ngatërroni! (Mos u tallini!)

Kapiten i Portit!

Shikoni kepin!

Sillni të gjithë njerëzit në kishë.