28 Years Later

Πέρα στα λιβάδια τα μακρινά...

...τα Τελετάμπις παίζουν με χαρά.

- Ένα. - Ένα.

- Δύο. - Δύο!

- Τρία. - Τρία!

- Τέσσερα! - Τέσσερα!

Και τα Τελετάμπις αγαπιούνται πολύ μεταξύ τους.

Μεγάλη αγκαλιά!

Βόρεια Σκωτία

Γιατί άργησες; Δεν θα γυρίσουν!

Δεν έχει σημασία!

- Οι υπόλοιποι; - Ήταν πίσω μου.

Τα παιδιά σ' ένα αμάξι.

Κάτσε εδώ. Κάτσε!

Θεία, τι συμβαίνει;

Τζίμι, μη μιλάς και μην κουνηθείς!

Πρέπει να πάμε τα παιδιά στ' αμάξι!

- Σου 'πα να βιαστείς! - Για όνομα του Θεού!

Γιατί το κάνεις αυτό;

Τζίμι;

Τι είν' αυτό;

Μπαμπά;

Τζίμι, τρέξε!

- Μαμά; - Τρέξε!

Τρέξε!

Τρέξε! Τζίμι, τρέξε!

Φύγε!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Μπαμπά!

Τζίμι.

Μπαμπά.

Μπαμπά, τι συμβαίνει;

Τίποτα που να μην έχει προφητευτεί.

Φοβάμαι, μπαμπά.

- Η μαμά και η αδερφή μου πέθαναν. - Όχι, παλικάρι μου.

Δεν έχουν πεθάνει.

Έχουν λυτρωθεί.

Αυτή είναι μια ένδοξη μέρα.

Η "Ημέρα της Κρίσης".

Πάρ' αυτό, γιε μου.

Και να το 'χεις πάντα μαζί σου.

Έχε πίστη.

Ναι.

Ναι.

Ναι, τέκνα μου!

Ναι!

Ναι!

Πατέρα...

Γιατί μ' εγκατέλειψες;

Ο "Ιός της Λύσσας" ρήμαξε το Ηνωμένο Βασίλειο.

Μεταφέρθηκε απ' την ηπειρωτική Ευρώπη.

Η χώρα μπήκε σε καραντίνα για να τον περιορίσει.

Οι επιζήσαντες αφέθηκαν στην τύχη τους.

28 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ...

Σήμερα είναι μεγάλη μέρα, Σπάικ.

Σήκω.

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΟΝΟ Ο,ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

ΟΙ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΣΤΕΣ ΚΑΝΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Τα λέμε μετά.

Τον πήρες τον πυρσό σου;

Πουλόβερ, σφυρίχτρα...

Παγούρι;

Φέρε.

Πήρες σουγιά;

Έτσι μπράβο.

Βάλ' το μέσα.

Έχουμε μπέικον; Για πρωινό;

Το 'φεραν ο Ντέιβ κι η Ρόζι.

- Το δικό σου; - Τσίμπησα λίγο όταν το ετοίμαζα.

Ναι, καλά.

Σπάικι.

Είναι δικό σου.

Πάω στη μάνα σου.

Τρώγε εσύ.

Και να μαζέψεις το πιάτο σου.

Έρχομαι, αγάπη μου.

Έφτασα, αγάπη μου.

Πως είσαι;

Υπομονή, αγάπη μου.

- Πρέπει να μείνεις εδώ να ξεκουραστείς. - Δεν μπορώ. Όχι.

Σπάικι.

Γεια σου, μαμά.

Μωράκι μου.

Δεν ήθελα να σας αναστατώσω. Το κεφάλι μου.

- Όλα καλά. - Πάει να σπάσει.

Πες μου πώς ήταν στο σχολείο σήμερα.

Δεν πήγα σχολείο, μαμά.

Είναι πρωί.

Αλήθεια;

Ναι...

Είναι πρωί, και...

Άιλα...

Το ξέχασες;

- Ο Σπάικ δεν θα πάει σχολείο σήμερα. - Γιατί;

Είναι Σαββατοκύριακο;

Όχι, είναι Παρασκευή.

Τότε γιατί δεν πάει σχολείο;

Τα 'χουμε πει αυτά.

Αρκετές φορές.

Τι έχουμε πει, Τζέιμι;

Εγώ κι ο Σπάικ θα βγούμε έξω.

Θα 'ναι η πρώτη του φορά.

Η πρώτη του φορά;

Εννοείς ότι θα πάτε στην ενδοχώρα;

- Ναι. - Ορίστε;

- Άιλα. - Τι σκατά εννοείς;

- Μη βρίζεις. Έλα. - Έχεις τρελαθεί τελείως;

Είναι μωρό!

- Μαμά. - Είναι δώδεκα.

Θες να σκοτώσεις το μωρό μας, ρε ηλίθιε;

- Σπάικ, κατέβα, σε παρακαλώ. - Παλιοφονιά!

Εσύ κατέβα, μπαμπά.

Αν ζούσε ο πατέρας μου θα σ' έγδερνε!

- Παλιομαλάκα! - Άιλα, ηρέμησε.

Κάθαρμα!

Παλιομαλάκα!

- Μαμά... - Όχι.

Εγώ είμαι.

Σπάικ... Σπάικι.

Τι συμβαίνει; Καίγομαι.

Γιατί νιώθω τόσο ζεστή;

Ο καιρός είναι, μαμά.

Κάνει πολλή ζέστη.

Όλα καλά.

Σου 'φερα πρωινό.

Λίγο μπέικον.

Φά' το όταν πεινάσεις.

Φεύγεις;

- Ναι. - Πού πας;

Στο σχολείο.

Εντάξει, Σπάικι.

Σ' αγαπώ.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

Καλημέρα, μικρέ.

Γεια σου, Σαμ.

Σου άλλαξα χορδή.

Χρειαζόταν;

- Βασικά, το 'κανα για μένα. - Δεν θα πάθει τίποτα, Σαμ.

Τέντωσέ τη, μικρέ. Με δύναμη.

Περίμενε.

Κανένα τρέμουλο.

Δυνατό παλικάρι.

Έλα, γιε μου, πάμε.

Τα λέμε απόψε.

Γεια σας.

Καλή τύχη, μικρέ.

Απ' τη μαμά.

- Σ' ευχαριστώ, Μπέτι. - Θα το κάψουμε απόψε.

Μην αργήσεις!

Γύρισέ τον πίσω, εντάξει;

Έλα, Τζέιμι!

ΟΧΙ ΣΠΑΤΑΛΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Πρόσεχέ τον, Τζέιμι!

Καλή τύχη, Σπάικ.

Γεια σου, Τζέικομπ.

Κοίτα εδώ, Σπάικ.

Όλα τα μεγάλα κεφάλια.

Χαμογέλα και να 'σαι ευγενικός.

Σας ξεπροβοδίζουμε.

Ανυπομονούμε για σας.

Αν και είναι κάπως μικρός.

- Ας ήταν δεκατεσσάρων ή δεκαπέντε. - Είναι έτοιμος, Τζένι.

Προχώρα, μικρέ.

Τους ξέρεις τους κανόνες μας, Σπάικ.

Αν φύγεις, μπορείς να γυρίσεις. Αν δεν γυρίσεις...

...δεν επιτρέπεται να 'ρθουμε να σε ψάξουμε.

Δεν γίνονται διασώσεις. Καμία εξαίρεση.

Το μάθαμε με τον σκληρό τρόπο...

Εξαιτίας όσων χάσαμε στο παρελθόν.

Με το που πατήσεις το πόδι στην ενδοχώρα, είσαι μόνος σου, το 'πιασες;

Εντάξει, Τζένι.

Είδες τίποτα σήμερα το πρωί, Αντ;

Τίποτα.

Απόλυτη ησυχία.

Ελεύθερα;

Ελεύθερα.

Ανοίξτε τους.

Μπράβο, γιε μου.

Να προσέχετε μη χάσετε την παλίρροια.

Επτά, έξι, έντεκα, πέντε...

...εννιά και είκοσι μίλια σήμερα...

Τέσσερα, έντεκα, δεκαεπτά...

...τριάντα δύο χτες...

Άρβυλα, άρβυλα, άρβυλα...

...ανεβοκατεβαίνουν ξανά!

Στον πόλεμο δεν υπάρχει αποστράτευση!

Τι είναι αυτό, Σπάικ;

Το "Πέρασμα".

Δηλαδή;

Μας συνδέει με την ενδοχώρα.

Αλλά μόνο κατά την άμπωτη.

Στην πλημμυρίδα, βυθίζεται.

Μπορούμε να κολυμπήσουμε;

Όχι, επειδή υπάρχουν δυνατά ρεύματα.

Θα μας παρασύρουν βαθιά στην θάλασσα...

...και θα πνιγούμε.