De guerre lasse

MOE GESTREDEN

Zoek dekking. Granaat.

Kom op. Schiet op.

Luister verdomme naar wat ik zeg.

Verdomme, er ligt er een hier.

Geef je me de sigaretten en de telefoon?

Geen probleem.

Dertig euro voor de sigaretten, twintig voor de telefoon. Vijftig.

Ik maak er 45 van. Deal?

Vijftig.

- Goed. - Bedankt.

Titoune,

Alex.

Zit je niet achter de Taliban aan? Alex.

Zit je niet achter de Taliban aan?

Niet meer. Ik ben terug.

Hoe bedoel je, terug?

Ik ben in de stad.

Wat brengt je hier, jongen?

Ik heb over twee dagen papieren nodig.

Jij zorgt daarvoor, ik betaal je en klaar.

Praat er met niemand over.

Ken je de Casablanca nog? Die is nu van mij.

Kom vanavond langs.

Dat is 't beste.

Dan kunnen we rustig praten.

Snap je? Beter dan over de telefoon.

Oke.

Opzij.

Vooruit, sneller.

- Wat wil je? - Ik zoek Rachid.

- Rachid wie? Ga weg. - Rachid.

Geen Rachid hier. Eruit.

Ik hoor hem.

Ik zei nee.

Nee, bedankt.

- Rook je niet meer? - Alleen 's avonds.

- Doe je aan de ramadan? BAEW

- Echt? - Ja.

Je bent wat aangekomen.

Steviger.

- Maak je een grapje? - Nee, echt.

- Gewichten? - Nee, boksen.

Boksen? Boks je?

- Ja. - Laat zien.

Kom op.

Stop.

Ben je hier al lang?

Sinds gisteren.

- Waar verblijf je? - Het Saigon.

- Woon jij nog thuis? - Nee. Ik heb een flat.

Blijf je in de buurt?

Ik moet wat dingen regelen.

Gaat dat lang duren?

Hoe gaat het met je zus?

Goed.

Ze is verliefd.

Ik heb hem ontmoet.

Draagt een pak, goede familie...

Ze heeft werk, we zien haar niet vaak.

Het gaat goed. We zijn blij.

Rachid,

zeg tegen niemand dat je me zag.

Je vrienden, je vriendin, niemand.

- Ga je je vader bellen? - Nee.

We hebben je gemist.

Ik jullie ook.

Je liet me schrikken.

Alles goed?

- Met jou ook? BAEW

Nee, nee, ik wil niks.

Hou op met die ramadan.

Ik wil niks.

- Eet. - Nee.

Neem dit dan mee. Voor vanavond.

Ze zijn halal.

Gegarandeerd.

Ah, je bent er.

Je bent niet dood.

Is het zo moeilijk iets te laten horen?

Je moeder is bezorgd. Ze zeurt.

Ik zweer het.

Ga zitten.

Ik moest ergens aan denken.

Herinner je je Nico nog? Van de bowlingbaan?

Ga zitten. Ga zitten.

Ik heb iemand nodig voor de beveiliging.

Goed betaald.

Luister nu.

Je let goed op.

Als je weet hoe de zaak draait, is hij van jou.

Dat zou toch goed zijn?

Eigenlijk niet.

Wat? Werk je liever voor de Corsicanen?

Dat doe ik niet. Ik ben makelaar.

Dat staat op mijn loonstrookje. Wil je het zien?

Noem je dat een baan?

Zie je het probleem niet?

Luister.

Alex is terug. Ik heb hem gezien.

Waar?

Hoe gaat het met hem?

Hoe kan ik hem bereiken?

- Waar verblijft hij? - Geen idee.

Hij zal me wel bellen.

Zei hij waarom hij hier is? Heb je hem gesproken?

Hij vroeg naar Katia.

Wat vroeg hij precies over je zus?

Hoe het met haar ging, haar werk...

Wat nog?

Ik weet het niet meer.

Of ze iemand heeft en of ze nog in Aix woont.

Laat hem me bellen.

Zelfs al kan hij dat niet opbrengen.

Rachid.

Clemence zei altijd dat een zoon me zou veranderen.

Dat ik een ander zou worden.

Vind hem voor Marciani hem te pakken krijgt.

Vind mijn zoon, Titoune. Dat moet.

Heeft hij niet gebeld?

Nee. Heb jij iets gehoord?

Had iemand het over hem?

Nee.

Waarom is hij hier? Waar is hij mee bezig?

Marciani pakt hem sowieso. Wat kan ik doen?

Wat je kunt.

Het is familie, Titoune.

Hoe gaat het met je nieuwe vrienden, de Corsicanen?

Stoort het je niet dat je voor Marciani werkt?

Vind je dat niet erg?

Niemand heeft je gedwongen de zaak aan Marciani te geven.

Anders was het een bloedbad geworden.

Je liet ons stikken.

Dacht je dat ik een halal slagerij zou openen?

Werk dan nog liever met de Arabieren.

Ik weet hoe sympathiek je hen vindt.

Titoune, Algerije was vijftig jaar geleden.

Hou erover op.

De oorlog is voorbij.

Ze storen me niet, maar ik bepaal de regels hier.

Dat is alles. Jij bent degene met een probleem.

Je bent een kluizenaar. Hoelang leven jij en Raissa al ondergedoken?

Sinds die idioten haar als stront behandelen.

Ik probeer iets te weten te komen over Alex.

Katia?

Wat doe jij hier?

Heb je verlof?

Het is voorbij. Ik ben terug.

Verblijf je bij je vader?

Nee.

Je bent advocaat nu?

'Meester Larbi'?

Ik ben er nog niet aan gewend.

Het staat je. Je bent mooi.

Dag.

Je weet wat er gebeurt als je blijft.

Wat ze zeggen over jou en de dood van de broer van Marciani.

Toen ze het lijk vonden,

zei je vader dat je bij het Vreemdelingenlegioen zat.

Voor altijd. Dat ik je nooit meer zou zien.

Dat is vier jaar geleden, Alex.

Neem je de zaak van je vader over?

Hij weet niet dat ik hier ben.

Wat wil je? Wat doe je hier?

Ik heb je gemist.

Goed je te zien.

Marco ken je wel.

En Fabrice.

Pennen uitdelen aan kinderen om de bevolking te paaien.

Wat een smeerlapperij. Verdomme.

Straks gaat de elite handjes schudden met de fundamentalisten.

Als we niet winnen daar, is het om zeep.

In Oran, toen onze ouders in Algerije vochten in '51,

was het FLN op sterven na dood.

Algerije, Marseille...

We worden genaaid.

Een paspoort met een naam.

Een nieuwe naam.

Een identiteitskaart en een rijbewijs.

Dat lukt me niet in twee dagen. In drie wel.

Geef me drie dagen.

Runt mijn vader nu bordelen?

Verdient het goed?

Hoe bedoel je?

Er zijn er veel.

Weet je, je vader...

Waarom bel je hem niet?

Het is vier jaar geleden.

Praat het uit. Ik regel iets.

Je hoeft niks te regelen.

Hij heeft een deal gesloten met de Corsicanen.

Je moet vertrekken nu.

Fabrice neemt je mee voor een foto.

Je betaalt Marcel en hij zorgt voor alles.

Fabrice, kom eens.

Neem mijn auto.

Ga met die jongen naar Marcel.

Ga maar achterom. De auto staat daar.

Heb je een vuurtje?

Ken ik jou niet?