Stealing Home

Απόδοση-Επιμέλεια: Sparta

Μπορείς να δεις

Στο πρώτο φως της αυγής

Αυτό που χαιρετήσαμε με περηφάνια

Στις τελευταίες ακτίνες του δειλινού

Εκεί όπου κοιτάζαμε τις ρίγες και τα αστέρια

Να κυματίζουν θαρραλέα

Πάνω απ’ τα τείχη

Μέσα στη μάχη;

Οι κόκκινες λάμψεις των ρουκετών

Οι βόμβες που έσκαγαν στον αέρα

Μας έδωσαν δύναμη όλη τη νύχτα...

Μακάρι να ήταν εδώ η Κέιτι.

Αυτή με έπεισε να παίξω.

Όταν χρειάζεσαι κάποιον να σου θυμίσει ποιος είσαι...

για μένα αυτό το άτομο ήταν η Κέιτι Τσάντλερ.

Πριν έξι μήνες ήμουν πολύ μακριά από τα γήπεδα.

Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν στα καλύτερά μου.

Έμενα σε ένα μοτέλ με μια σερβιτόρα.

Ήμουν χαμένος.

Μπίλι, πρέπει να μιλήσουμε.

Άκουσέ με!

Τι;

Γεια σου, Ντάνι.

Μπίλι, σε ζητάει η μαμά σου στο τηλέφωνο.

Άκου…

Ντάνι, πες της...

ότι δουλεύω. Θα την πάρω αργότερα.

Μπίλι, είναι η μαμά σου.

Μπιλ…

Έχω πολύ άσχημα νέα.

Η Κέιτι Τσάντλερ πέθανε χθες.

Αυτοκτόνησε στο Σίσμόουκ.

Θεέ μου!

Άφησε μια διαθήκη.

Είσαι υπεύθυνος για τις στάχτες της.

Τι;

Είσαι υπεύθυνος για τις στάχτες της.

Είπε ότι ήσουν ο μόνος που θα ήξερε τι να κάνει.

Γύρνα σπίτι, Μπίλι.

Φεύγω απόψε.

Η Κέιτι ήταν επαναστάτρια.

Μισούσε τους κανόνες.

Γι’ αυτό ήταν η καλύτερη babysitter.

Κέιτι;

Κέιτι!

Η κουβέρτα είναι μπροστά.

Θα γυρίσουμε νωρίς.

Αλλιώς, έχει φαγητό στο ψυγείο.

Ο Μπίλι μπορεί να δει Gunsmoke . Μετά πρέπει να πάει για ύπνο.

Καλά να περάσετε.

Σαμ;

- Μπάλα! - Σαμ, σε περιμένουμε.

Έρχομαι! Ψάχνω το πορτοφόλι μου.

Ο Τόνι Τέιλορ παίρνει θέση.

Είναι η πρώτη περίοδος του αγώνα.

Πάμε, Μπίλι!

Ο Τέιλορ ρίχνει. Εξαιρετική μπαλιά! Οι Κάμπς προηγούνται 1-0.

Χάλια τα πράγματα.

- Τους μισώ! - Σαμ!

Πρέπει να έχεις πίστη. Θα συνέλθουν.

Είναι μόλις η πρώτη περίοδος. Εγώ είμαι αισιόδοξος.

Ακόμα κι αν χάσουν, θα σε πάω στον αγώνα.

- Τέλεια! - Εντάξει;

Ορίστε.

Γεια.

Ο Άλβιν Νταρκ ρίχνει. Εξαιρετική μπαλιά!

Οι Κάμπς προηγούνται 2-0.

- Κέιτι, σταμάτα! - Ηρέμησε, μαμά.

Μπορώ να οδηγήσω;

Όχι...

δεν μπορείς.

Φύγαμε!

- Βρήκες το πορτοφόλι σου; - Ήταν πίσω απ’ τον μπουφέ.

- Κι αυτό τι είναι; - Πώς θα τα βγάλεις πέρα;

- Είσαι ψεύτης! - 2-0, αλλά θα επιστρέψουμε.

Γεια σας!

Πόσο είναι το σκορ;

Οχτώ-μηδέν για τους Κάμπς. Τρίτη περίοδος.

Θα ανακάμψουν.

Δεν τα καταφέρνουν ποτέ.

Είναι χάλια. Μισώ τους Φίλις.

Ξέχασα τα γενέθλιά σου. Συγγνώμη.

Σου πήρα ένα δώρο.

Μια μπάλα μπέιζμπολ.

Όταν νιώθεις χαμένος...

θα σου θυμίζει πως είσαι παίκτης.

Θα μοιάζω με χαζός αν το φοράω στον λαιμό;

Όχι, τα κορίτσια θα τρελαθούν.

Όλα τα κορίτσια. Πίστεψέ με.

Να το. Πολύ κομψό.

Ωραίο.

Βαριέμαι. Θα περάσουμε τέλεια.

Βάλε το μαγιό σου και έλα κάτω.

Πού πάμε;

Στην παραλία!

Μα είναι μακριά!

Τι είσαι, 80 χρονών; Μπες μέσα.

Θα μπλέξουμε.

Καθόλου.

Πάντα αυτό λες και πάντα μπλέκουμε.

Η μητέρα σου μού ανέθεσε την ευθύνη και θα με υπακούς, εντάξει;

Μπες στο αυτοκίνητο.

Έχεις δίπλωμα;

– Έχεις οδηγήσει ποτέ; – Μια φορά.

Πού;

Μπροστά στο σπίτι των γονιών μου.

Ηρέμησε.

Ευχαριστώ, μπαμπά!

Ξέρεις τι; Ας μιλήσουμε για κορίτσια.

Σε λίγα χρόνια θα τρελαίνεσαι γι’ αυτές.

Θα σου πω τι είναι ένα κορίτσι.

Τα κορίτσια θέλουν αγόρια που τις κάνουν να γελάνε…

Και που δεν μιλάνε συνέχεια για τον εαυτό τους.

Και που δεν τους σπάνε την καρδιά.

Τι άλλο;

Τους αρέσουν οι καπνιστές. Ας καπνίσουμε.

– Κράτα το τιμόνι. – Εγώ;

Τώρα!

Περίεργα τσιγάρα.

Ναι, το ξέρω.

Είναι της Γκρέις. Είναι μενθόλης.

Είναι περίεργα.

Στην επιστροφή θα πάρουμε κανονικά τσιγάρα.

Seasmoke

Θυμάσαι τον Ρόμπερτ που σου έλεγα;

Χώρισα μαζί του. Είχε χάλια αναπνοή.

Εδώ ξέρω τον ναυαγοσώστη. Με συμπαθεί.

Λέω να βγω μαζί του. Μυρίζει ωραία η ανάσα του.

Η δική σου πώς είναι; Έλα να δω.

Τέλεια. Κράτα την έτσι.

Ο τελευταίος που θα μπει φιλάει τον παππού μου!

Δεν θα είμαι εγώ!

Γιατί το κάνεις αυτό;

Δεν ξέρω.

Μην το ξανακάνεις.

Εσύ είσαι δέκα, εγώ δεκαέξι. Δεν γίνεται.

Ας μείνουμε φίλοι, μόνο αυτό.

Τι είναι αυτό;

«Το άλογο που βουτάει».

Όταν ήρθα πρώτη φορά, είχα τρελαθεί.

Νόμιζα πως το άλογο θα πετάξει!

Απλώς το έφεραν εδώ…

…και το έσπρωξαν μέσα στο νερό.

Όλοι γελούσαν. Τους φαινόταν αστείο.

Εγώ έκλαιγα.

Ήταν σκληρό.

Πάμε!

Χανκ! Χανκ!

Η Κέιτι πήρε το αμάξι!

– Σταμάτα! – Δεν είναι αστείο, Κέιτι!

Τι κάνουμε;

Κούνα της το χέρι.

Ο Τρέντον το κάνει

ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ

Δεν πίστευα πως η Κέιτι μ’ άφησε τις στάχτες της.

Γιατί σε μένα;

Ήθελα να φύγω απ’ αυτό το μέρος. Αλλά πάντα με γύρναγε πίσω.

Κάρλτον! Επόμενη στάση, Κάρλτον!

Κάρλτον! Επόμενη στάση, Κάρλτον!

Τέλος ένατης. Ισοπαλία.

Θα παίξουμε παράταση. Θα χάσουμε το τρένο.

– Ηρέμησε, Άπλμπι. – Θα το χάσουμε!

Δεν θα γυρίσουμε αυτό το Σαββατοκύριακο.

Και δε θα ζητήσεις απ’ τη Ρόμπιν να πάει μαζί σου στο χορό.

Αυτό δεν γίνεται!

Θα το κανονίσω εγώ, Άπλμπι.

Ηρέμησε.

Δεν προλαβαίνουμε.

Επόμενος για την Carlton Academy, νούμερο εννιά…

Μπίλι Γουάιατ.

Μπάλα!

Πάμε, Μπιλ!

Επόμενος, νούμερο 13…

Άλαν Άπλμπι.

Μέσα είναι!

Περίμενε, Άπλ!

Γουάιατ!

Μπαντ Σκοτ.

– Καλό παιχνίδι. – Ευχαριστώ, κύριε.

– Τι θα κάνεις το καλοκαίρι; – Τίποτα ιδιαίτερο.

Θες να έρθεις στο καμπ μου;

Μιλάτε σοβαρά;

Δεν ήρθα από τη Φλόριντα για πλάκα.

Θα σου κάνω μια πρόταση, αγόρι μου.

– Πρέπει να μιλήσω με τον πατέρα μου. – Μίλα του.

Πάρε την κάρτα μου.

Να με πάρει τηλέφωνο.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε.

Μπαντ Σκοτ.

– Δεν το πιστεύω! – Σοβαρά τώρα;

Στον σταθμό!

Ευχαριστώ!

– Ποιος κέρδισε; – Εμείς!

Ο Μπίλι έκλεψε βάση στην ένατη!

Άλαν, ξέρεις να το χειρίζεσαι;

Τράβα τον Μπίλι κι εμένα να οδηγούμε.

Ο Νούντλ έχει μία.

– Ποιος είναι ο Νούντλ; – Ο πατριός του Άπλμπι.

Λυπάμαι, κύριε Γουάιτ, αλλά είναι ανόητος.