The Tailor of Panama

MI6-HOOFDKWARTIER IN LONDEN

Panama.

-Panama? -Meer kon ik niet doen, Andrew.

In de omstandigheden, gezien je verleden.

Ze wilden bloed zien.

Ik bepleitte je zaak.

"Z'n lange staat van dienst,

"zijn goede hersenen, tegenover de gokschulden,

"de verknalde dekmantel en de vrouwtjes."

De vrouwtjes.

Een laatste kans dus. Panama.

Moet ik me gedeisd houden?

-Mijn tijd uitzitten? -Niet echt, Andrew.

We hebben belangen: het kanaal, een vitale slagader.

Er is werk te verrichten.

Maar in godsnaam, wees voorzichtig daar, man.

Er is een smerig web van geldwitwasserij

drugshandel en corruptie.

Echt waar?

Er zijn maar 200 Britse burgers in Panama,

maar je vindt er altijd een of twee

via wie je toegang kunt krijgen tot de wandelgangen.

PENDEL, HARRY. KLEERMAKER, SAVILE ROW EN PANAMA

Kijk, de Brug van de Amerika's.

Weet je, sinds het kanaal ze gescheiden heeft,

is deze brug de enige verbinding tussen Noord- en Zuid-Amerika.

Denk je eens in.

Vaak wordt dit het achtste wereldwonder genoemd,

het Panamakanaal dat door Amerikaanse ingenieurs werd aangelegd

en gedurende 85 jaar door het Amerikaanse leger is beheerd.

De teruggave aan Panama eind 1999 was controversieel,

wat leidde tot hevige speculatie over de toekomst van deze vitale poort.

Ondertussen werkte ergens in Panama City een kleermaker...

Zoals ik het zie, hebben we allemaal onze droom

dat we meer kunnen zijn dan wat we zijn.

Pendel en Braithwaite is er om u te helpen die droom waar te maken,

in de traditie van Savile Row.

Laten we deze nu proberen.

Ja. Ik denk dat dit wat...

Ik dacht wel dat u die mooi vond. Mr Connery's keuze.

Toen u binnenkwam, dacht ik al: "Aan wie doet hij me denken?"

Dat is 't. Ook wat bouw betreft. Schouders van een golfspeler.

Wat vindt u ervan, oom Benny?

Je hebt talent, Harry. Ik heb 't altijd al gezegd en zo is 't.

Je bent bij uitstek de beste kleermaker die er is.

Genoeg, oom Benny.

-Harry, kom nou. -Ik kom eraan.

Oké, jij eerst. Sarah.

Denk aan je gordel.

-Sarah, vooruit. -Ik doe m'n best.

Oké. Tot ziens.

George. Ik heb je gisteren gezien.

Oké, hier. Hoe gaat het met je vrouw?

-Sarah. -Hoi, Bella.

Pap, geef me een kwartje.

Heb je je gedicht geleerd, Sarah?

"Tijger, met je gloeiende vacht in 't woud van de nacht"

Dag, pap.

Shalom.

Wat ziet je haar eruit.

"O, bestaat er een hand of een oog waardoor uw systeem zich vangen laat"

Nee, symmetrie.

Ik weet nog steeds niet wat dat betekent.

- Buenos dias , Mr Ernesto. - Buenos dias.

-Heb je gisteravond het nieuws gezien? -Ja.

Je volk wil z'n kanaal terug.

Het is mijn volk niet. Het zijn fanatieke, rechtse senatoren.

-Weet je wat ze zijn? -Zeg 't maar.

Eikels.

-Wie is daar? -Señor Pendel is er.

Hij heeft een afspraak.

Zie je het?

Draai je eens om.

Het is maar een beetje, Ramon.

Wil je er goed uitzien in mijn pak, dan moet je afvallen en groeien.

Kom maar wanneer je wilt, dan maken we het wat wijder.

Wat gaan we aan onze schulden doen, Harry?

Zeg jij het maar, Ramon.

Je moet overwegen de boerderij te verkopen, Harry.

Verkopen?

Het is een goudmijn, Ramon.

Angelo brengt er verbetering in. Hij is goed, Ramon. Toegewijd.

Je hebt een waterprobleem, hoorde ik.

Had, Ramon. Dat is verholpen.

Het stroomt nu als...

Water.

Precies, Ramon.

Misschien had je hem niet moeten kopen?

Op jouw advies, Ramon. Eerlijk is eerlijk.

De bank wil het verschuldigde bedrag aanzienlijk verminderd zien

aan het einde van de volgende maand. Anders...

moeten we 'm vorderen.

Wat? De hele lening?

Natuurlijk, de hele lening.

Je bent mijn vriend. Ik vind 't vreselijk,

maar ik kan niet anders. Wat kan ik zeggen?

Wat moet ik Louisa vertellen?

Ik kocht het met haar erfenis.

Jij bent de verhalenverteller, Harry.

Je bent een engel.

-Er is iemand voor je. -Ja? Wie?

Een nieuwe klant, zegt hij.

Hoi. Ik heet Osnard.

Ik heb gebeld.

Mr Osnard. Harry Pendel.

Aangenaam, meneer.

Sorry, maar ik wilde Mr Braithwaite spreken.

Het spijt me, meneer, maar dat kan niet.

Mijn partner is al vele jaren dood,

maar zijn hoge standaarden zijn springlevend, kan ik u zeggen.

Dat is fijn.

Hij kleedde mijn vader, weet u. Toen hij nog in Savile Row werkte.

Wel heb je ooit. Ik geef toe dat ik zoiets nog nooit heb gehoord.

Van vader op zoon, van Savile Row naar Panama City. Hoor je dat, Marta?

Ik wist wel dat u verrast zou zijn.

Verrast, meneer, en verrukt.

Marta, noteer Mr Osnard als vaste klant.

Arthur Braithwaite maakte kleren voor zijn vader.

Volgt u mij maar, Mr Osnard.

Wat is er met haar gebeurd?

In die slechte oude tijd bedoelt u? De tijd van Noriega?

Toen er geen gerechtigheid was?

-Gaat u zitten, meneer. -Dank u.

We noemen dit "de Clubkamer".

Een aantal van onze heren verblijft hier tijdens de lunch en na hun werk.

Waarom niet?

Wat had u precies in gedachten, meneer?

Ik dacht eerst een paar gewone pakken, om te zien hoe ze zitten.

Daarna...

"alles erop en eraan", zoals oude Braithwaite zou zeggen.

-Ik begrijp het. Prima, meneer. -Jammer dat de uitdrukking gejat is.

-Betekent nu heel iets anders. -Dat zegt men, meneer.

Compleet naakt.

-Ja, meneer. -Geld is geen probleem.

Laten we deze bekijken, meneer, en zien welke u mooi vindt.

Ze hebben alle het juiste gewicht voor dit akelige klimaat.

Zo'n 200 gram fijn ademende scheerwol.

Meer zou een man niet moeten hoeven dragen.

En deze? Alpaca, nietwaar?

-Zeer goed, meneer. -Perfect.

Precies wat ik voor u zou hebben uitgekozen.

Aangezien geld geen rol speelt, toch?

-Wat nu? -De zon.

-Voor de maten, komt u hierheen. -Zeker.

Kunt u uw jasje uitdoen? Dank u, meneer.

U was toch de kleermaker van Noriega?

Het spijt me, meneer, is dat een probleem?

Niet noodzakelijk. Een vies ventje was ie, nietwaar?

Met permissie, meneer.

Honderd. En de taille.

Wat is de schade?

Een prijzenswaardige 85 plus.

-Plus wat? -Plus lunch, zeg maar, meneer.

Zeer goed.

Mist u Engeland ooit?

Savile Row?

De Row. Ja en nee.

Het is 't beste wat er is, maar toen ik daar was,

voelde ik mezelf erg in de schaduw staan van de oude Arthur Braithwaite.

Al spoorde Arthur Braithwaite me aan om mijn vleugels uit te slaan.

Een prima kerel, nietwaar?

Een van de oude school, meneer.

Welnu.

Prima, meneer.

Draagt u rechts of links?

De meesten prefereren nu links, dat moet u niet politiek opvatten.

Ik weet nooit waar ie is. Hij bengelt als een windzak.

-Wat zei u? -Zei, meneer?

Braithwaite die u zei dat u uw vleugels uit moest slaan.

Ja, natuurlijk, ik weet het nog als de dag van gisteren.

Ik sneed een mooi geruit jasje voor Lord Brabourne.

Fijn mohair, met een beetje kasjmier.

Ik keek op en daar stond hij in de deuropening naar me te kijken.

Braithwaite, niet de Lord. Hij was een grote, indrukwekkende man.

Hij was duidelijk aanwezig, moeilijk te verwoorden.

-Zijn snor. -Snor?

Een flinke bos, bedekt met soep.

-Ik heb hem niet met snor gekend. -Ik zie hem voor me, helder bruin.

We zijn gesnapt, Harry. Niets toegeven, alles ontkennen.

Ik denk dat uw geheugen u in de steek laat.

U vergist zich en ziet deze snor aan voor Mr Braithwaite.

Ga verder.

"Harry", zegt hij tegen me, "je hebt je sporen verdiend, denk ik.

"Wat vind je ervan om de naam Braithwaite

"en zijn traditie naar Amerika te brengen?

"Een volledig partnerschap, Harry."

U moet weten, ik had tranen in mijn ogen.

Door u heb ik ook bijna tranen in mijn ogen.

Dank u, meneer.

Ik heb nog nooit zoveel onzin gehoord.

Kom eens zitten, Harry.

Maak je geen zorgen. Ik ben je goede fee.

Weet je, Harry, ik weet wie je bent.

Beter gezegd, ik weet wie je niet bent.

-Waar heeft u 't over? -Het geeft niets. Ontspan je.

Ik ken je. Je bent 906017, Pendel.

Brandstichting, zes jaar. Tweeënhalf in de bak. Daar kleren leren maken.

Verzekeringsfraude, nietwaar?

Zette 'n warenhuis in brand als dienst voor je oom Benny

en werd betrapt met de lucifers in je hand.