Six Degrees of Separation

- Mijn hemel. - Is er iets weg?

- Ik ben te overstuur om te kijken. - Ik wil 't weten.

- Rustig aan. - We waren zo vermoord. De Kandinsky.

Hij is weg. Bel de politie.

Hij is er nog.

- De zilveren inktpot. - Hoe kun je daaraan denken?

- Voor hetzelfde geld waren we vermoord. - De zilveren jaguar.

Waarom?

- Neergestoken. Keel afgesneden. - Daar is de Degas.

Zomaar in bed vermoord. Waren we wakker geworden?

We leven nog.

De hond.

- Mijn God. - Wat is er?

We moeten naar die bruiloft.

Dat kan nu niet. Het zijn jouw vrienden.

Nee, het zijn jouw... Hallo?

Je zegt alleen "hallo" als...

- We zouden 't merken als er iemand was. - Afgelopen nacht niet.

Niet opnemen. Het is 'm vast.

Vrienden van de bruid of de bruidegom?

Maakt niet uit. Ik weet niet eens meer hoe we ze kennen. Waarom zijn we hier?

Maak nou geen ophef.

De meest beangstigende woorden ter wereld:

- "Ik ga slapen, ik ben moe..." - "Sluit mijn beide oogjes toe."

Het komt later: "Doe mij dankbaar en gezond..."

- "Opstaan in de morgenstond." - Gaat het?

We zijn bijna vermoord. Het was vreselijk.

- Wat bedoel je? - Een uurtje geleden.

- We zijn er. - Natuurlijk.

De mooiste dag in 't leven van de bruid.

Chaos, orde. Vind je 't mooi?

- Geef mij maar 'n gin-tonic. - Vertel 't ze maar.

We hadden 'n heerlijke avond.

We zouden met 'n oude vriend gaan eten.

- Geoffrey Miller. Uit Zuid-Afrika. - Doe niet zo belangrijk.

Doe niet zo stom.

- Een whisky. - Geef mij maar iets groots.

Geoffrey was in New York voor zaken, en vroeg of hij mee uit eten kon.

Luister.

Wat is er?

Ik sta altijd versteld als 't zo stil is in New York.

Wij zijn eraan gewend, zonder de kinderen.

Geoffrey is steenrijk. Goudmijnen.

- 70.000 arbeiders in een mijn. - Maar hij zit krap bij kas.

- Van z'n regering mogen mensen... - Blanke mensen.

..geen geld uitvoeren. Alsof 't oorlog is.

We hadden 'm niet verwacht. Ik had geld voor een deal nodig.

- Twee miljoen. - Dat doet niet ter zake.

Vreselijk, zoals je dat zegt.

Hij had het nodig. We hadden Geoffrey al een tijd niet gezien.

Hij kon z'n eten niet betalen, maar had wel twee miljoen.

Zo gaat dat bij rijke vrienden.

Dat geld komt tussenbeide.

Alsof je verdrinkt, en hij maakt reddingsboten.

En één woord mag je niet noemen: reddingsboot. Nee, dat is één woord.

Hij zou kunnen denken dat we 'm alleen mochten vanwege z'n reddingsboot.

Dat was niet zo. We mogen 'm graag.

- Moeten we niet... - Voor geen prijs.

Er kwam geen reddingsboot aan te pas.

Maar toen Geoffrey vroeg of we 'm mee uit eten namen,

dachten we natuurlijk direct aan z'n geld. Niemand gaat graag naar de bank.

- Waarom blijf je in Zuid-Afrika? - Om de zwarte werkers te scholen.

Als ze ons vermoorden, zijn we geslaagd.

- Je eigen ondergang beramen. - Je leven riskeren.

Kom eens logeren.

Dan zouden we in je prachtige huis zitten,

en de townships bezoeken om de allerarmsten te bekijken.

"Zijn dit echt de allerarmsten? We moeten 't wel zeker weten."

"Geen doorsneeslachtoffers, hoor. We willen geschokt worden."

Revoluties moet je niet bespreken in deze luxe.

Dat doet Pépé le Moko in kleine, donkere cafés.

Nee, La Pasionaria. De barricaden op in Zuid-Amerika, liederen zingen.

- Het volk zal ons volgen. - Hoe gaat dat nummer ook alweer?

We offeren onszelf op aan die rol in de geschiedenis.

Het is jouw rol, niet de onze. The Fantasticks.

Een historische rol. Je zegt 't zo makkelijk.

Mensen leiden. Zoals Lech Walesa en de stakende arbeiders in Polen.

Gorbatsjov die de stakende mijnwerkers steunt.

"Stakende mijnwerkers",

dan zie ik altijd knappe mannen voor me die in mooie poses staan uit te rusten.

- Waarom 'n beeld van 'n eskimohond? - Nog 'n drankje voor...

Er zijn zo veel restaurants in New York.

Net Florence in de 16de eeuw: genialiteit op elke hoek.

- Er is 'n goede Szechwan, de Hunan. - Met 't uithangbord ging 't fout.

In plaats van "De Hunan Wok", staat er "De Humane Wok".

- Hebben we naar The Times gestuurd. - Ingezonden stukjes.

Je krijgt 'n fles champagne.

Ik kreeg die twee miljoen maar niet uit m'n hoofd.

Net als iemand zegt: "Niet aan olifanten denken." Dan doe je niet anders.

Wat je ook doet, niet aan olifanten denken.

Louisa spreekt soms als 'n Dada-manifest.

Over de Cézanne.

Als we niet oppassen, wordt ie verkocht en zien we 'm nooit meer.

Uit z'n middenperiode. Een donkergroen bos.

In de verte zie je zonlicht.

Een van de eerste keren dat 'n lichte kleur de boventoon bij hem voert.

Een experiment dat resulteert in z'n appels.

De kleur op zich is zo belangrijk.

De Japanners vinden 't alleen mooi omdat het een Cézanne is.

Het spijt me dat ik u lastig val. Ik ben gewond en ik ben alles kwijt.

Ik wist niet waar ik heen moest. Ik ben bevriend met uw kinderen.

- Hij kende hun namen. - De universiteit.

- Je mag best Harvard zeggen. - Ik wil geen smaadschrift.

Ik ben beroofd in Central Park.

Bij 't beeld van de eskimohond.

Ik vroeg me af waarom er 'n beeld van zo'n hond in Central Park stond.

- Terwijl ik stond na te denken... - Gaat het?

Ze hebben m'n geld, m'n koffertje met m'n scriptie...

- Z'n overhemd bloedt. - Hij bloedt.

Ik kan niet tegen bloed.

Niet op 't kleed. Eddie, bel de dokter.

Het gaat wel. Geen dokter, alstublieft.

Oké. Eddie, we bellen je nog wel.

Bedankt.

Het geld kan me niet schelen, maar ik heb geen kopie van m'n scriptie.

Waar is de handleiding eerste hulp?

Het Rode Kruis zegt: "De wond dichtdrukken."

Doe ik.

Wacht even. Ik heb gaas nodig.

- Het was me 'n genoegen. - Blijf nog even.

Ik heb geen tijd. Voor ik vertrek moet ik...

- Ken je 't nieuwe boek over Cézanne? - Kan ik even bellen?

Het is een openbaring.

Ik rende de gang in, haalde het boek over Cézanne.

Pakte gaas. Gaf de Cézanne aan Flan en het gaas aan Geoffrey.

Twee miljoen dollar.

Een mooi boek. Ik haal 'n schoon overhemd. Blijf nog even.

- De vrede keerde weer. - En toen...

Uw kinderen zeiden al dat u aardig was.

ledereen zat in 't studentenhuis hun ouders vreselijk af te zeiken.

Maar uw kinderen niet. Ze zeiden: "Onze ouders, Flan en Ouisa, niet."

"De Kittredges niet, die zijn aardig."

Toen de dieven weg waren, zag ik deze flats op Fifth Avenue.

Mrs Onassis woont daar. De Babcocks wonen daar.

De familie Auchincloss woont daar. Maar u woont hier.

Ik ben hierheen gekomen.

Niet te geloven dat de kinderen dat zeiden.

- Hij noemde hun namen. - Dus mogen wij dat ook.

Daar worden we niet voor aangeklaagd.

Ik ben gek op Talbot en Woody.

Mag je Woody tegen 'm zeggen? Dat wil hij al jaren niet meer.

Ze hebben dit appartement beschreven.

Dat is 'n Kandinsky. Een dubbele, aan beide kanten beschilderd.

Mag ik 't zien?

Ja, natuurlijk.

Buitengewoon.

Het is zo speciaal omdat de twee kanten zijn geschilderd

in twee verschillende stijlen: een wild en helder, de ander somber en geometrisch.

- Mijn God. - We draaien 'm zo af en toe om.

Chaos, orde.

Vind je 't mooi?

Prachtig.

Geboren in Moskou, 1866. Blue Rider tentoonstelling, 1914.

Hij zei: "Het object dat een element vormt in de harmonie van de vorm

mag alleen worden bepaald door 'n corresponderende vibratie in de ziel."

Overleden in 1944, in Frankrijk.

Alles is precies zoals ze zeiden.

Klaagde jij over je ouders?

Nee, dat deed ik niet.

Uw kinderen en ik waren als enige dol op onze ouders.

Komt dit ongelegen? Het spijt me. Ik kom zomaar binnenvallen, bebloed...

Nee, ga toch zitten.

Wat weet je over onze kinderen?

Twee aan Harvard, een meisje op Groton.

- Hoe gaat 't met Harvard? - Prima. Zoals altijd.

ledereen is altijd wanhopig en machteloos de wereld aan 't verkennen, in luxe.

- We vroegen waar thuis was. - In 't westen.

Ik heb overal gewoond. M'n ouders zijn gescheiden. M'n vader maakt 'n film.

Maakt hij films?

- Hij regisseert nu, maar hij acteert ook. - Echt?

- Hoe heet de film? - Cats.

- Een film van Cats? - Niet zo laatdunkend.

- Hebt u 't gezien? TS Eliot? - Jaren geleden.

Voor 'n goed doel. Een school of 'n ziekte of zo.

Ze kunnen 't toch niet verfilmen?

Jawel. M'n vader komt hier audities afnemen.

Katten?

- Mensen. - Heel vooruitstrevend van 'm.

Er waren verschillende opties. Animatie...

Maar nu heeft ie 'n manier die hij eerst had afgewezen.

Hij legde aan de producenten uit waarom je Cats niet kon verfilmen.

Terwijl hij 't uitlegde, zag hij hoe je 't wel kon doen.

Eureka in 't bad. Geweldig.

Mogen we vragen wie hij is?

We hingen aan z'n lippen, en schoven ietsje dichter naar 'm toe.

- Hij zei z'n naam. - De grootste zwarte filmster.

Geen namen. We houden 't abstract. Ook vanwege de smaadschriften.

Sidney Poitier. De waarheid boven alles.

Hij heeft rechten gestudeerd, en is bang voor smaad. Ik niet.

De toekomstige filmster werd geboren in Miami op 24 februari 1927,

tijdens 'n reis van z'n ouders.

Waarvoor?

Om tomaten van hun boerderij te verkopen.

Hij groeide op in de Bahama's. Zo arm als de mieren.

Verwaarloosd door z'n ouders. Hij vertelde dat hij vaak aan de kust zat en:

"fantaseerde over de wereld aan de andere kant, en wat ik daar zou doen."

Hij kwam naar New York in 1943. Hij was toen vijftienenhalf.

Hij sliep in de WC van 't busstation tegenover Madison Square Garden.

Hij verhuisde naar 't dak van een gebouw in Tin Pan Alley.

Hij deed de afwas in 't Turf Restaurant voor vier dollar elf per avond.