Girl Most Likely

Er is geen plaats zoals thuis.

Er is geen plaats zoals thuis.

Er is geen plaats zoals thuis.

Sorry, ik heb... Dit werkt niet voor mij.

Wat is er nu weer, Imogene?

Ik weet het niet van jou, Ms Rossi...

maar ik ga echt nooit meer terug naar die stomme boerderij in Kansas…

nadat ik heb gezien wat Oz mij kan bieden. Ik bedoel, het slaat nergens op.

Jullie zijn het met me eens, toch?

Dat is de manier waarop dit verhaal eindigt. Het is een klassieker.

Het is ook nogal provinciaal, als je het mij vraagt.

Mag ik dan in ieder geval voorstellen om een meer geschikte zin te maken?

Nee. Je doet de zinnen zoals geschreven of ik geef de hoofdrol aan Stacy.

Er is geen plaats zoals thuis.

Thuis is werkelijk geweldig.

Thuis is waar het hart is.

Joe, Ik heb een taxi nodig. - Komt voor elkaar.

Dit is Peter, laat een bericht achter.

Hoi, ik ben het, alweer.

Je bent niet thuis gekomen dus ik ga ervan uit dat we elkaar daar zien?

Ik hoop dat je oké bent. Bel me.

Dit is Peter, laat een bericht achter.

Hoi, met mij. Als jij eerder aankomt, wil je dan buiten op mij wachten?

Ik wil heel graag samen naar binnen lopen.

Trouwens, ik ben net langs de plek gereden, waar je mijn hand voor het eerste hebt vastgehouden.

Bel me, alsjeblieft. Bel me.

Dit is Peter, laat een bericht achter.

Ik ben net aangekomen en loop naar binnen. Ben je er al?

Ik ben er. Ik zet mijn telefoon op trilstand.

Dus stuur een berichtje zodat ik je kan vinden. Ik ben er dus al. Doei.

Hoi. Imogene Duncan.

Twee jaar geleden, brak een jonge man uit Newark...

in bij het Whitney Museum door het raam kapot te slaan met een baksteen.

Hij wou naar de foto's kijken.

De misdaad van die avond had niets te maken met de ingeslagen ramen…

of het wonen in New Jersey.

Het heeft te maken met het ontkennen van een kind.

Hoi, waar was je? - Ik had een lang telefoontje.

En daarom is de Art Foundation gecreëerd...

zodat geen kind ooit nog een raam hoeft in te slaan.

Weet je, het idee kwam gewoon zomaar in me op, toen James en ik op onze huwelijksreis waren.

En ik realiseerde dat ik meer wilde zijn dan alleen maar zijn vrouw...

en een schrijver en een interieurontwerper.

Ik weet het, ik zat aan hetzelfde te denken. Je weet wel, het houdt me vast.

Maar ben je ooit getrouwd?

Oh, Meestal. Op zich.

We leefden samen en hebben erover gepraat.

Peters familie is Nederlands.

Ja, dat zijn erg terughoudende mensen.

Weet je, ze geloven in een spirituele band, waarin zielen leven.

Dat is wat hij tegen mij zei, zo romantisch.

Zo gingen homo's vroeger ook trouwen.

Austen en ik hebben net een liefdadigheidsinstelling daarvoor opgestart.

Voor homoseksuele koppels?

Zijn jongste zusje is lesbisch en we willen er graag aan meehelpen.

Schitterend.

Ik wist niet dat ze lesbisch was. - Ik wist het wel,

Ik bedoel, ik ging naar Spence.

Ik hoorde dat Andover er ook veel had. - Ja, inderdaad.

Daar ben jij toch naar school gegaan, Imogene?

Andover? Nee, dat was Peter.

Dus, waar ben jij... - Zij komt uit New Jersey.

Ik vind dat beeld prachtig van Abe Lincoln.

Dat is fenomenaal.

Hij heeft een leuk lachje.

Waar zat hij aan te denken?

Ik zit vol.

Iedereen deed heel leuk vanavond, het was zo gezellig.

Weet je, vanavond liet me inzien hoe gelukkig wij samen zijn.

En alle schoonheid dat we gewoon voor lief nemen.

Alle musea, het park.

De 100-jaar oude gebouwen.

De bomen... - Imogene...

ik ga weg. - Wat?

Ik ben al begonnen met het zoeken van een appartement.

Waar heb je het over?

Ik kan je een paar maanden helpen met de huur, totdat je weet wat je gaat doen.

Meen je dit, Peter?

Je zei dat onze zielen gebonden waren. Je zei dat.

Ik heb aan mensen verteld dat je dat zei.

Het gaat niet om zielen, oké?

Dit gaat over of twee mensen wel echt bij elkaar passen.

Imogene? Libby wil je zien in haar kantoor.

Nu.

Is dat jouw familie? - Ja, dat is The Gang.

De wijngaard? - Iedere zomer sinds ik ben geboren.

En jouw familie?

Ik ben opgegroeid in Atlantic City vlakbij het strand, dus...

Iedere dag voelde dus alsof het zomer was?

Nee, iedere dag voelde niet als de zomer.

Elke dag was alsof ik werd gespietst met een bot, houten voorwerp, opnieuw en opnieuw.

Hoe dan ook, ik liet je hier komen omdat ik de mogelijkheid had om jouw stukje te lezen.

En, uh, ja, ik kan deze niet bij Dan inleveren.

Waarom niet? - Nou...

Ten eerste, omdat je "the Dames of the Sea"...

een onbeduidend, zo niet een irritante...

samenvoeging van glansloze optredens vindt en Sitcom oneliners.

Heb je het gezien? Want ik zei het nog netjes.

Het heeft een Tony Award gewonnen.

En eerlijk gezegd kan het ons niet schelen of jij denkt dat het goed of slecht is.

Je bent geen recensent.

Nee, jouw baan is om te beschrijven…

hoe het toneelstuk is in 5 zinnen of minder…

en het interessant laten klinken.

Misschien wist je niet dat ik de Hollingsworth-beurs heb gewonnen…

voor toneelschrijven of dat New York Magazine mij op hun lijst heeft gezet…

van toneelschrijvers die je moet zien?

Daar was ik niet van op de hoogte, dank je wel dat je dat onder mijn aandacht brengt.

Graag gedaan.

Nou, we willen zeker niet in de weg staan van jouw opkomende schrijf carrière.

Dus, ja.

Wat bedoel je met “ja”? - Ja.

Je kunt gaan.

Met Peter.

Ik weet dat ik je niet mag bellen onder werktijd…

maar ik heb mijn baan verloren bij het tijdschrift.

En ik heb het nu, ik heb het nu heel moeilijk.

En ik weet dat het niet jouw probleem is, maar...

Ik dacht, misschien…

zou je langs willen komen en even naast me willen komen liggen?

Imogene, ik...

ik ben aan het werk. - Ik begrijp het, ik wilde alleen...

Ik vertrouw mezelf niet nu alleen.

Wat? Wat bedoel je?

Ik bedoel, ik ben bang dat als je niet langs komt, ik misschien..

mijzelf wat aan doe.

Imogene. - Of misschien heb ik dat al gedaan.

Wat heb je gedaan? - Peter...

als je van me houdt, zeg dan dat je langs komt. Alsjeblieft?

Oké.

Vaarwel, wereld.

Mijn leven is maar een korte flikkering in de duisternis.

Te zwak om een kamer te verlichten.

En veel te snel dooft de vlam.

Als de wind van het lijden mijn licht heeft gedoofd…

zal de hemel mij welkom heten met haar open omarming.

Imogene?

Hallo?

Ben je binnen?

Imogene, je hebt je deur open gelaten.

Er hangt ook een briefje op. Ik denk dat je huisbaas boos op je is.

Imogene, Ik kwam even langs om die Cartier oorringen op te halen die je hebt geleend.

Imogene.

Hallo? Imogene?

Imogene, kun je mij horen?

Oh, mijn God, Imogene.

Hallo, pap?

Papa, dit is Dara. Oh mijn God, pap.

Imogene is dood.

Nee. Ze is gewoon dood.

Ik weet niet hoe ik dat moet controleren?

Imogene.

Proost.

En de Tony Award voor het beste toneelstuk gaat naar...

Imogene Duncan.

Ik ben een groot fan. - Nee, ik ben een groot fan.

Dank je wel.

Oh, dank jullie wel.

Er zijn zoveel mensen die ik wil bedanken…

maar de belangrijkste is mijn Nederlandse echtgenoot, Peter.

Ik zal voor altijd van je houden. of moet ik zeggen...

ik hou van je elke dag.

Voor de 10 miljoenste keer, ik wilde mijzelf niet echt wat aandoen.

Dus jewilde alleen maar voor altijd herenigd wilde worden met je dode vader?

Ik wilde niet doodgaan, oké?

Ik denk dat het probleem wat jij nu hebt…

is dat je een mooie authentiek klinkende brief hebt geschreven.

Echt waar? Vond je de brief zo goed?

In je brief, heb je het over je dode vader. Hoe oud was je toen hij overleed?

Negen. Het heeft geen zin om dit te bespreken. - Kun je me meer over hem vertellen?

Hij was gewoon de beste.

De slimste man die ik ooit heb ontmoet.

Hij was de George Clooney van de vaders.

En de rest van je familie?

Uh, mijn moeder woont in New Jersey samen met mijn broer.

Zeis veel te impulsief en ik heb ze al jaren niet gezien.

Kun je de symptomen beschrijven van je moeders probleem?

Laten we eens kijken. 52 Crocs kopen in één jaar,

Elke dag gokken, lifters meenemen…

naar een Ouder-Kind schoolavond komen met een tulband op.

Mijn broer en ik,er zitten 84 dagen tussen onze verjaardagen.

En omdat ze veel gokt, kon ze het niet betalen om ons een apart verjaardagsfeest te geven.

Dus we hadden altijd een gezamenlijk feest.

Heb je enig idee hoe het voelt…

om je verjaardag 84 dagen na je echte verjaardag te vieren, omdat je moeder te impulsief is?

Oké, nou het voelt niet goed.

Nee, het is heel triest.

Ja. Ik voel me prima.

Ik bedoel, het is bedroevend voor mij, maar....

heb je ooit een telefoontje gekregen, die heel belangrijk was, terwijl je naakt was?

Ik niet. - Ik was net uit de douche gekomen…

en opeens kreeg ik dat telefoontje.

We hebben uw gegevens opgespoord…

van oude archieven, Ms Duncan,

Bent u bekend met de 5150?

Ja, maar ik weet zeker dat ik die boetes heb betaald.

En de rechter heeft geoordeeld dat die tweede niet eens mijn schuld was.

Dit heeft niets te maken met uw rij boetes, Ms Duncan.

Een 5150 betekent dat het onze taak is om iemand vast te houden…

die een gevaar voor zichzelf vormt, gedurende 72 uur.