Raiders of the Lost Ark

ГРАБНУВАЧИ НА ЗАГУБЕНИОТ КОВЧЕГ

Индијанците Ховито се блиску.

Отровот е свеж. Три дена, Не следат.

Ако знаат дека сме овде, досега ќе не убиеја.

ЈУЖНА АМЕРИКА 1936

Овде настрада Форестал. -Пријател? -Соперник.

Беше добар. Беше многу добар.

Сењор, никој од онаму не излегол жив. Ве молам!

Сењор!

Застани! Избегнувај го светлото.

Форестал...

Брзо! Овде немаме од што да се плашиме.

Тоа и ме плаши.

Остани овде. -Да, сењор.

Фрли ми го камшикот! -Фрлете ми го идолот!

Нема време за расправии! Идолот за камшикот!

Дај ми го камшикот! -Адиос, сењор.

Адиос, тикварос.

Д-ре Џонс. Повторно ви го земам тоа што го најдовте.

А, мислевте дека се откажав.

Избравте погрешни пријатели. Овој пат ќе страдате

поради тоа.

Штета што Ховитите не те познаваат како јас, Белок.

Да, штета.

Би можеле да ги предупредите.

Ако го знаевте нивниот јазик.

Џок! Пали го моторот! Брзо!

Џок, пали го моторот!

Овде има едно змииште! -Тоа е мојот миленик Реџи.

Мразам змии! -Ама ајде, не биди дрцло!

НЕО значи ново. ЛИТИК...камен.

Да се вратиме на нашата гробница.

Се состои од среден премин и три простории.

Тоа не е грабеж. Во тој случај би била

тргната содржината на гробот. Тоа наоѓалиште многу ни

зборува...

за една од најголемите опсности во археологијата.

Не само физичка. Мислам на народните преданија.

Спрема локалната традиција таму е закопан златен ковчег.

Затоа наоѓалиштето е прекопано и во лоша состојба.

Но, третата просторија е недопрена. Благодарение

на неа и најдените предмети, имавме причини...

ТЕ САКАМ

...да ја одредиме староста на наоѓалиштето.

Има ли прашања? Тогаш, завршивме за денес.

Мајклсон, не заборавај. За наредниот пат, 4.и 5. поглавје.

Во канцеларијата сум во четврток, не во среда!

Го држев в раце, Маркус. -Што се случи? -Погоди.

Белок? -Те интересираат детали? -Ни најмалку.

Сигурно ја почитуваш Меѓународната спогодба

за заштита на антиквитетите. -Прекрасен е. Знам како да

дојдам до него. Може да го продаде единствено во

Маракеш. Ми требаат две илјади долари. -Слушај.

Имаш посетители. -Види.

Ги имам овие предмети. Добри се.

Музејот ќе ги купи како и обично. Да, убави се.

Вредат барем колку картата до Маракеш.

Те чекаат важни луѓе.

Воени разузнавачи. Пред мене знаеја дека доаѓаш. Се знаат.

Не сакаат да кажат што сакаат. -Зошто ме бараат?

Дали сум во неволја?

Д-ре Џонс, имаме многу слушнато за вас. -Навистина?

Професор по археологија, стручњак за окултно и...

како да се каже тоа? Набавувач на ретки

антиквитети. -Само така може да се каже. Седнете.

Стручњак сте за многу работи. -Ви предаваше проф.

Рејвенвуд во Чикаго, нели?-Да. -Знаете ли можеби каде е?

Сум чул гласини дека е во Азија. Немаме разговарано

десет години. Бевме пријатели, но се плашам дека сега не сме

во најдобри односи.

Д-ре Џонс, ова е строго доверлива работа. -Во ред.

Вчера попладне нашите луѓе во Европа пресретнаа

германска порака испратена од Каиро во Берлин.

Веќе две години нацистите праќаат археолози ширум

светот. Бараат разни верски артефакти. Хитлер е луд

по тоа. Изматуфен. Опседнат е со окултното. Еве со што се

занимаваат моментално. Ископуваат во пустината

кај Каиро. Имаме некои податоци, но не ги разбираме.

Можеби вие ги разбирате.

Напредуваме со Танис. У красниот врв. Стапот на Ра.

Равенвуд, САД. -Нацистите го откриле Танис.

Што значи тоа, Танис? -Се верува дека во Танис

е загубениот Заветен ковчег. -Што?

Ковчегот на Заветот. Во него Евреите ги носеа Десетте

заповеди. -Вистинските? -Да, оригиналните Десет заповеди

кои Мојсие ги донел од Хореб. И ги скрши,

ако верувате во тоа. Немате одено на веронаука? -Па...

Слушајте. Евреите ги ставија скршените плочи

во Ковчегот. Отидоа во Канан.

Го ставија во Соломоновиот храм. -Во Ерусалим.

Таму беше долго време. Во еден момент, исчезна.

Каде? -Никој не знае каде и кога. -Но, египетскиот

фараон...-Шишак. -Го нападна Ерусалим 980 година пред

новата ера. Можеби Ковчегот во вратија во Танис во

тајната просторија. Бунарот на душите. -Тајна?

Една година после враќањето на фараонот во Египет,

Танис го проголта пустината. Пустинска бура, траела една

година. настрадаа од Божјиот гнев.

Изгледа дека им се обративме на вистинските

луѓе. Знаете се за тој Танис. -Не баш. Рејвенвуд е

вистинскиот стручњак. Абнер прв сериозно го

обработи Танис, собрал некои остатоци.

Беше опседнат со тој град, но никогаш не го пронајде.

Г-нот Рејвенвуд ни е малку сомнителен. Нацистите го

ценат. -Глупости! Тој не е нацист. -Тогаш, зошто им

треба? -Веројатно го бараат врвот од стапот на Ра.

Мислат дека е кај Абнер. -Што е тоа поточно?

Стап, отприлика толкав. Никој не ја знае точната

должина. На врвот има прекрасен украс во облик

на сонце. Со кристал во средината. Стапот треба

да се однесе во една просторија во Танис.

Во неа е прикажан градот во минијатура.

Стапот се става на посебно место, во посебно време.

Кога сонцето ќе засјае, зракот поминува низ

кристалот и паѓа на минијатурата од градот.

На местото каде што е Бунарот на душите.

Каде што е ковчегот на Заветот.

Тоа го бараат нацистите! -Како изгледа тој ковчег?

Тука има фотографија.

Еве...

Господе! -Тоа го мислеа и Евреите.

Што е тоа што извира од него? -Молња, оган...

Божјата моќ.

Сега сфаќам зошто Хитлер е заинтересиран.

Во Библијата, Ковчегот ги уништува планините.

Големи пространства.

Војската која што го носи пред себе, е непобедлива.

У спеа, нели? -Сакаат да го побараш.

Да го најдеш Ковчегот пред нацистите. Спремни се добро

да ти платат. -А, Ковчегот после ќе му припадне на

музејот? -Да.

Ковчегот на Заветот! -Ништо не му е рамно.

Тоа е вистинската причина за нашето занимање со

археологијата.

Пред 5 години би го барал самиот. Ти се восхитувам.

Морам да го најдам Абнер. Мислам дека знам од каде

да почнам.

Мислиш дека таа е сеуште со него? -Можно е.

Но, Мерион треба да ти биде најмала грижа. -Како мислиш?

Луѓето го бараат загубениот ковчег на Заветот 3 илјади

години.

Тоа не треба да се сфати несериозно.

Никој не ги знае неговите тајни.

Такво нешто никогаш порано не си барал.

Сакаш да ме заплашиш? Звучиш како мајка ми.

Долго се познаваме. Не верувам во магии

и суеверија. Барам предмет кој е многу важен за

историјата. А, ти ми зборуваш за злобните моќи?

Освен тоа, знаеш дека сум внимателен.

Мило ми е што сте повторно со нас, д-ре Џонс. -Фала.

Здраво, Мерион.

Индијана Џонс.

Знаев дека еден ден ќе се појавиш.

Никогаш не се сомневав во тоа.

Зошто дојде во Непал?

Ми треба нешто што твојот татко го најде.

Во последните десет години те замразив.

Не сакав да те повредам. -Бев дете! Заљубено!

Расипан си! -Знаеше што правиш. -Сега знам!

Губи се од овде!

Не мораш да бидеш среќна кога ќе ме видиш,

но можеби сега можеме да си помогнеме.

Ми треба бронзен украс, толкав, со дупка во средината,

во која што има кристал. Знаеш на што мислам? -Да.

Каде е Абнер? -Мртов е.

Жалам. -Знаеш ли што ми направи? Ми го упропасти

животот. -Веќе реков дека жалам. -Кажи повторно!

Жалам. -Сите жалат. На Абнер му беше жал што ме

влечкаше по светот во потрага по старудии. Мене ми е жал

што сеуште сум овде. На сите им е жал.

У красот не е вреден. Ќе ми го дадеш ли?

Можеби. Не знам каде е. -Можеби ќе го најдеш.

За три илјади долари.

Со тоа ќе можам да се вратам. Но, не во голем стил.

Ќе добиеш уште две. Важен ми е.

Верувај ми. Знаеш на што мислам и знаеш каде е.

Дојди утре. -Зошто? -Бидејќи јас така велам.

Се гледаме утре, Индијана Џонс!

Добровечер, г-ѓице. -Затворено е.

Не сме жедни...

Што сакате? -Истото што го сакаше и вашиот пријател,

Се надевам дека сеуште не го добил тоа што го сакаше.

Зошто? Давате ли повеќе? -Секако...

Дали е сеуште кај вас?

Не. Но, знам каде е.

Сакате ли пијачка? -Огнот ќе изгаси.

Зошто не ми кажете каде е украсот? -Слушај, Хер.

Не знам на какви луѓе сте навикнале, но мене никој

не ми наредува. -Г-ѓице Рејвенвуд...

Ќе ви покажам на што сум навикнал.

Ник!

Пуштете ме!

Тргни ги тие гнасни шепи од мене!

Чекајте. Можеме да се договориме. -Повеќе не.

Не ви треба тоа.

Чекајте...

ќе ви кажам се!

Знам дека ќе кажеш...

Пуштете ја!

Виски...