The first 200 lines.
ΟΙ ΜΑΛΛΙΑΡΟΙ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ
Αγαπητή Ρεβέκα:
Ξέρω ότι έχεις πολλές απορίες.
Κι εγώ το ίδιο.
Εξάλλου, η ζωή είναι ένα μυστήριο.
Αν υπάρχει μία απάντηση στα μυστήρια του σύμπαντος,
ένα μυστικό για την ευτυχία,
πιστεύω πως είναι απλούστατα το εξής:
Τα πρόβατα.
Όχι, σοβαρά.
Τα πρόβατα είναι.
Εντάξει, έρχομαι.
Στο γράμμα σου, ρώτησες αν κάποιο απ' τα πρόβατα ξεχωρίζει.
Όλα τους έχουν κάτι το ξεχωριστό. Γι' αυτό τους έδωσα ονόματα.
Για παράδειγμα:
Οι δίδυμοι καβγατζήδες είναι ο Μπάμπης κι ο Σουγιάς.
Κι ο περήφανος κι αξιοπρεπής είναι ο Σερ Ρίτσφιλντ.
Συννεφούλα, η πιο αφράτη.
Είναι λιγάκι ντίβα, αυτή.
Ζόρα, η πιο περίεργη.
Μαπλ, ο πιο υπομονετικός.
Κι ο Μαλλιάς…
Εντάξει, δεν έβρισκα κάτι καλύτερο.
Και, εντάξει, είπα πως όλα έχουν κάτι ξεχωριστό,
αλλά ομολογώ ότι δύο απ' αυτά είναι οι αδυναμίες μου.
Ο Σεμπάστιαν.
Το μεγάλο μου κριάρι,
που σαν εμένα, είναι λίγο μοναχικός.
Αργά ή γρήγορα, φεύγει.
Κι αργά ή γρήγορα, επιστρέφει.
Και τέλος, η Λίλι.
Είναι η πιο έξυπνη.
Που νομίζω ότι πάντα ξέρει τι σκέφτεται το μυαλό μου,
και τι νιώθει η καρδιά μου.
Και το κυριότερο, μου φέρνει μια γαλήνη που μόνο ένας βοσκός μπορεί να νιώσει.
Τη γαλήνη που νιώθεις
όταν φροντίζεις τα πιο ευγενή πλάσματα στη γη.
Η μέρα ξεκινά με φροντίδα της υγείας.
ΤΡΟΦΗ ΠΡΟΒΑΤΩΝ
Τα καλοταΐζω…
τα καλοκουρεύω.
Βάζω τα δυνατά μου να τα διασκεδάζω.
Όταν ξυπνώ Ξέρω τι θέλω να γίνω
Θα γίνω ο άντρας Που πλάι σου θέλει να ξυπνά
Τους δίνω το φάρμακό τους, και θα μου έλεγαν ότι τους αρέσει πολύ…
αν μπορούσαν να μιλήσουν.
Ώρα για το φάρμακό σου, φίλε. Έτσι μπράβο.
Κι όταν τελειώνω τις δουλειές μου, κι ο ήλιος βυθίζεται στον ορίζοντα,
πιάνω ένα βιβλίο να τους διαβάσω.
Αστυνομικά, μυστηρίου, εξιχνιάσεις φόνων. Όλα τ' αγαπημένα μου.
"Ξέρω πότε δολοφονήθηκε ο Ρόντνι Χόλινγκσεντ,
και ξέρω ποιος είναι ο πραγματικός δολοφόνος".
Μ' αρέσει να πιστεύω ότι μ' ακούν με προσοχή.
Μα μέσα μου ξέρω πως όσο υπέροχα κι αν είναι, δεν παύουν να είναι…
πρόβατα.
Όχι, δεν έχει άλλο.
Εμπρός, δρόμο.
Το τέλος θα το διαβάσουμε αύριο.
Μας άφησε πάνω στο καλύτερο!
Θ' αποκάλυπτε τον δολοφόνο!
Μαρτύριο! Η υπηρέτρια είναι, έτσι;
Σίγουρα η υπηρέτρια.
Όχι, ήταν ο κηπουρός.
Κουρεύει το χορτάρι και ποτέ δεν το τρώει;
Ναι. Ύποπτο.
Τρελαθήκατε; Ο γιατρός το έκανε.
Αποκλείεται. Η κακιά θεία ήταν.
Η κακιά θεία ήταν σε άλλο βιβλίο, σαΐνι μου.
Πώς έχουμε ίδιους γονείς;
Αρχίσαμε πάλι.
Όπως θες.
Άντε πάλι τα ίδια.
Κάνετε όλοι λάθος.
Εγώ βρήκα τη λύση πριν δύο κεφάλαια.
Η υπηρέτρια, σωστά;
Όχι η υπηρέτρια.
Ο ανιψιός, ο Μπέρτι Χόλινγκσεντ.
Μα, Λίλι, ο ντετέκτιβ δεν απέδειξε ότι όλα τα ενοχοποιητικά στοιχεία
τα 'χε στήσει ο πραγματικός δολοφόνος;
Ακριβώς.
Δεν το βλέπετε;
Για να γλιτώσει, έστησε ο ίδιος τα αποδεικτικά στοιχεία.
Ο Μπέρτι Χόλινγκσεντ ήταν ο πραγματικός δολοφόνος.
Γιατί το 'κανες αυτό;
Ο Τζορτζ θα τελειώσει την ιστορία αύριο. Θα δείτε.
Εγώ λέω ότι είναι η υπηρέτρια.
"Ο Μπέρτι ήξερε πως σύμφωνα με τον νόμο
δεν μπορείς να δικαστείς δύο φορές για το ίδιο έγκλημα.
Κι έτσι, για να γλιτώσει, έστησε ο ίδιος τα αποδεικτικά στοιχεία.
Ο Μπέρτι Χόλινγκσεντ ήταν ο πραγματικός δολοφόνος".
Τα πρόβατά μου, όλη μέρα, είτε τρώνε,
είτε σκέφτονται το φαγητό.
Μα έχω και τρία φωνακλάδικα αρνάκια με απεριόριστη ενέργεια.
Χαρούμενα, ανέμελα πλασματάκια, που γεννήθηκαν την άνοιξη.
Βασικά, σχεδόν όλα τα αρνιά γεννιούνται άνοιξη.
Όμως, έχω κι ένα αρνάκι που γεννήθηκε χειμώνα.
Γεια σου.
-Είμαι η Νταίζη. -Όλιβερ.
-Είμαι η Πίκλα. -Πώς σε λένε;
Δεν έχω όνομα.
Θα παίξεις μαζί μας;
Όχι! Ξουτ!
Μην παίζετε με το Αρνί του Χειμώνα.
Δεν ανήκει στο κοπάδι μας.
Για λόγους που μόνο τα πρόβατα ξέρουν,
ένα κοπάδι συχνά απορρίπτει τ' αρνιά που έχουν γεννηθεί χειμώνα.
Μη φοβάσαι.
Μόνο και μόνο επειδή είναι διαφορετικά.
Έλα, μη φοβάσαι. Μπράβο.
Έχω μια απορία.
Γιατί είναι τόσο καλός σ' αυτό το αρνάκι;
Ο Τζορτζ δεν είναι αρνί.
Δεν του έχει πει κανείς για τ' αρνιά του χειμώνα.
Και κάτι τελευταίο, αν τελικά έρθεις,
θα με βρεις κοντά σε μια κωμόπολη, το Ντένμπρουκ.
Ένα μέρος με ιδιαίτερους ανθρώπους.
Για παράδειγμα…
Καλημέρα, Κέιλεμπ.
Ο Κέιλεμπ, βοσκός κι αυτός.
Καλημέρα σας.
Δεν τον συμπαθώ.
Χαμ, ο χασάπης.
Αυτόν κι αν δεν τον συμπαθώ.
Η Μπεθ, που έχει τον ξενώνα.
Δεν με συμπαθεί.
Θα τον σκοτώσω.
Ο Τιμ, ο αστυνομικός.
Είναι ηλίθιος.
Κι ο αιδεσιμότατος Χίλκοτ, θεωρεί τον εαυτό του βοσκό των ανθρώπων.
Έχουμε μια περίπλοκη σχέση.
Σήμερα θα διαβάσουμε: την Παραβολή του Απολωλότος Προβάτου.
Τζορτζ, θα καθίσεις μαζί μας;
Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι στον Οίκο του Κυρίου.
Και οι χασάπηδες;
Δεν ήρθα για να μείνω.
Ήρθα για να κλείσω ένα χρέος.
Ο γνωστός Τζορτζ.
Ο γνωστός Τζορτζ.
Μα ας αφήσουμε τους ανθρώπους.
Θέλω να γνωρίσεις το κοπάδι μου.
Λαχταρούν να σε δουν.
Κι εγώ το ίδιο.
Σε παρακαλώ, έλα σύντομα.
Με αγάπη, Τζορτζ.
Συννεφούλα;
Έχω μια απορία.
Οι βρούβες θα κάνουν τις βλεφαρίδες μου σαν τις δικές σου;
Όχι, δεν κάνουν κάτι στις βλεφαρίδες.
Αλλά στο μαλλί κάνουν θαύματα.
Να, κοίτα τον Μαλλιά.
Μόνο βρούβες τρώει αυτός.
Βρούβες τα λένε αυτά; Μ-καλά.
Να κρατήσουμε βρούβες για τον Σεμπάστιαν. Λείπει πολλές μέρες.
Τι μας νοιάζει; Από τότε που τον έφερε ο Τζορτζ, ποιος ξέρει από πού,
όλο στη διπλανή πόλη τριγυρνάει.
Άσ' τον να πεινάσει.
Επειδή δεν μας νοιάζεται, δεν σημαίνει πως δεν θα τον νοιαζόμαστε.
Ο Σεμπάστιαν ανήκει στο κοπάδι μας.
Κοιτάξτε! Ο Κέιλεμπ!
Σκυλάκια!
Σκυλάκια.
Κέιλεμπ! Εδώ!
Μ' αρέσει πολύ η μυρωδιά του.
Είναι το μάλλινο πουλόβερ.
Είναι τόσο ωραία βαμμένο.
-Να περάσω; -Δρόμο!
Μπαίνω.
Είναι πολύ καινούριο, κι όμορφο και γυαλιστερό.
Σκέφτεσαι ό,τι σκέφτομαι;
-Θα το κουτουλήσω! -Θα το κουτουλήσω πολύ!
Μπάμπη! Σουγιά!
Τι έχουμε πει; Δεν κουτουλάμε ποτέ, εκτός…
Εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος για κουτούλημα.
Έτσι μπράβο.
Τρίτη φορά που έρχεται αυτόν τον μήνα.
Μόνο ένα πράγμα μπορεί να συζητάνε.
Θα ενώσουν τα κοπάδια.
-Θα τα ενώσουν; -Νέα αρνιά.
-Νέα λιβάδια! -Σκυλάκια;
Το σκέφτομαι!
Σου έδωσα την ευκαιρία, και μου 'πες ψέματα!
Και μη σε ξαναδώ.
Φαίνεται πως τα κοπάδια δεν θα ενωθούν.
Είχα τέτοια χαρά.
Και τώρα νιώθω λύπη και ταραχή.
Θέλω να ξεχάσω αυτό που έγινε!
Σωστά. Είναι πολύ στενάχωρο.
Λοιπόν, όλοι έτοιμοι;
Επιλέγουμε να ξεχάσουμε την επίσκεψη του Κέιλεμπ με το τρία.
Ένα. Δύο…
Ναι, αλλά ο Μαπλ; Αυτός δεν μπορεί να ξεχάσει.
Γιατί όχι;
Ο καημενούλης.
Γεννήθηκε μ' αυτό το φοβερό πρόβλημα.
Σ' αντίθεση μ' όλους εμάς, δεν μπορεί να ξεχάσει τίποτα.
Σωστά.
Μαπλ, μόλις ξεχάσουμε, σε παρακαλώ, μη μας θυμίσεις τι έγινε.
Είστε σίγουροι; Δεν ήταν τόσο κακό.
Όχι. Μα ούτε καλό ήταν. Γιατί να το θυμόμαστε;
Έτοιμοι;
No comments yet. Be the first to leave one.