The Sheep Detectives

ദ ഷീപ്പ് ഡിറ്റക്ടീവ്സ്

എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട റബേക്ക:

നിനക്ക് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.

അതുപോലെ എനിക്കുമുണ്ട്.

എന്തൊക്കെയായാലും, ജീവിതം ഒരു നിഗൂഢതയാണല്ലോ.

പക്ഷേ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ പ്രഹേളികകൾക്കും കൂടി

ഒരുത്തരമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ,

സന്തോഷങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ ഒരു രഹസ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ,

ഞാൻ പറയും അത് ഇതായിരിക്കുമെന്ന്:

ചെമ്മരിയാടുകൾ.

അല്ല, ശരിക്കും.

അത് ചെമ്മരിയാടുകൾ തന്നെയാണ്.

ശരി, ഞാൻ വരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ കത്തിൽ നീ ചോദിച്ചു, എൻ്റെ ഏതെങ്കിലും ആടിന്

എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകതയുണ്ടോ എന്ന്.

അവയ്ക്കെല്ലാം പ്രത്യേകതയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനവയ്ക്ക് ഓരോന്നിനും പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ഉദാഹരണത്തിന്:

ഈ റൗഡികളായ ഇരട്ട മുട്ടനാടുകൾക്ക് ഞാൻ റോണി, റെജി എന്നാണ് പേരിട്ടിരിക്കുന്നത്.

പിന്നെ അഭിമാനിയും കുലീനനുമായ സർ റിച്ച്ഫീൽഡ്.

ക്ലൗഡ്, ഏറ്റവും മൃദുവായ രോമമുള്ളവൾ.

ഒരു താരസുന്ദരിയാണവൾ.

സോറ, ഏറ്റവും ജിജ്ഞാസുവാണ്.

മോപ്പിൾ, ഏറ്റവും ക്ഷമാശീല.

പിന്നെ വൂൾ-ഐസ്…

അതല്ലാതെ എനിക്ക് മറ്റൊരു പേരും ഓർക്കാനായില്ല.

ശരി, ഇവയ്ക്കെല്ലാം പ്രത്യേകതയുണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ,

പക്ഷേ, എൻ്റെ ആടുകളിൽ രണ്ടെണ്ണത്തിനാണ് ഏറ്റവും പ്രത്യേകതയുള്ളത്.

അതാണ് സെബാസ്റ്റ്യൻ.

എൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ മുട്ടനാട്,

എന്നെപ്പോലെ ഒരു ഏകാകിയാണ്.

ചിലപ്പോഴവൻ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ് അകലെപ്പോകും,

ചിലപ്പോഴവൻ തിരിച്ചു വരികയും ചെയ്യും.

പിന്നെ അവസാനമായി ലിലി.

എൻ്റെ ഏറ്റവും മിടുക്കിയായ ആട്.

ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്നതും ഒപ്പം എൻ്റെ ഹൃദയവികാരങ്ങളും എന്താണെന്ന്

എപ്പോഴും അറിയുന്നവൾ.

മറ്റെല്ലാറ്റിനെക്കാളും, അവളെനിക്ക് ഇടയന്മാർ മാത്രം അറിയുന്ന സമാധാനം തരുന്നു.

ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും ദയാലുക്കളായ ജീവികളെ

പരിപാലിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സമാധാനം.

ഓരോ ദിവസവും ആരംഭിക്കുന്നത് അവരുടെ ആരോഗ്യപരിപാലനത്തോടെയാണ്.

ആടിൻ്റെ തീറ്റ

ഞാനവയ്ക്ക് നല്ല തീറ്റ നൽകുന്നു…

വൃത്തിയോടെ സൂക്ഷിക്കുന്നു.

എന്നാൽ കഴിയുന്നത്ര സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.

ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ എനിക്കറിയാം, ഞാൻ

ഞാനാണ് നിൻ്റടുത്ത് ഉണർന്നെഴുന്നേൽക്കുന്ന ആ ആളെന്ന്

പിന്നെ അവയുടെ മരുന്നു നൽകുന്നു,

സംസാരിക്കാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ അതാസ്വദിക്കുന്നു

എന്ന് അവ പറഞ്ഞേനെ എന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.

മരുന്നു കഴിക്കാറായി സുഹൃത്തേ. ഇതാ കഴിക്കൂ.

എൻ്റെ ജോലി കഴിയുമ്പോൾ, സൂര്യൻ ആകാശച്ചരിവിൽ മറയുമ്പോൾ,

അവയെ വായിച്ചു കേൾപ്പിക്കാനായി ഞാൻ ഒരു പുസ്തകം തെരഞ്ഞെടുക്കും.

ഡിറ്റക്ടീവ് നോവലുകൾ, മിസ്റ്ററികൾ, ആരാണ് ചെയ്തത്,

അങ്ങനെ എൻ്റെ ഇഷ്ട പുസ്തകങ്ങൾ എല്ലാം.

"റോഡ്‌നി ഹോളിംഗ്സ്ഹെഡ് കൊലചെയ്യപ്പെട്ടത് എപ്പോഴാണെന്ന് എനിക്കറിയാം,

യഥാർത്ഥ കൊലയാളി ആരായിരുന്നെന്നും എനിക്കറിയാം."

അവയ്ക്ക് കഥ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടെന്ന് നടിക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.

പക്ഷേ ഉള്ളിൻ്റെയുള്ളിൽ എനിക്കറിയാം, എന്തൊക്കെ പ്രത്യേകതകൾ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാലും,

അവ വെറും ആടുകൾ മാത്രമാണെന്ന്.

ഇല്ല, ഇന്നത്തേക്ക് മതി.

എല്ലാവരും പോയി അവരവരുടെ പണി നോക്കൂ.

അവസാന ഭാഗം നാളെ വായിക്കാം.

പുള്ളി എന്തിനാ അവിടെ നിർത്തിയത്?!

കൊലയാളി ആരാണെന്ന് പറയാൻ പോവുകയായിരുന്നു!

എന്തൊരു കഷ്ടമാണല്ലേ! അത് ആ വേലക്കാരിയാണ്, അല്ലേ?

തീർച്ചയായും അത് വേലക്കാരിതന്നെയാ.

അല്ലല്ല. അത് തോട്ടക്കാരനാണ്.

എപ്പോഴും പുല്ലുവെട്ടും, പക്ഷേ കഴിക്കില്ല.

അതുതന്നെ. സംശയകരം.

നിങ്ങൾക്കൊക്കെ വട്ടാണോ? അത് ചെയ്തത് ആ ഡോക്ടറാണ്.

ഒരിക്കലുമല്ല. അത് ആ സംശയക്കാരിയായ അമ്മായി തന്നെ.

ബുദ്ധിമാനേ, സംശയക്കാരിയായ അമ്മായി മൂന്ന് കഥകൾക്ക് മുമ്പുള്ളതാ.

നമ്മളെങ്ങനെ ഒരേ അച്ഛനമ്മമാർക്ക് ഉണ്ടായി?!

ഓ, തുടങ്ങി.

ശരിയാ.

ഹോ, ഇവന്മാർ പിന്നെയും തുടങ്ങി.

നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും തെറ്റി.

ഞാനത് രണ്ട് അദ്ധ്യായങ്ങൾക്ക് മുമ്പു തന്നെ മനസ്സിലാക്കി.

വേലക്കാരിയാണെന്നല്ലേ?

വേലക്കാരിയല്ല.

മരുമകൻ, ബെർട്ടി ഹോളിംഗ്സ്ഹെഡ്.

പക്ഷേ ലിലി, ബെർട്ടി ഹോളിംഗ്സ്ഹെഡിന് എതിരേയുള്ള തെളിവുകളെല്ലാം

യഥാർത്ഥ കൊലയാളി വ്യാജമായി നിർമ്മിച്ചതാണെന്ന്

ഡിറ്റക്ടീവ് തെളിയിച്ചില്ലേ?

അതുതന്നെ.

നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ?

ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ

അവൻ തന്നെയാ തെളിവുകൾ വ്യാജമായി നിർമ്മിച്ചത്.

ബെർട്ടി ഹോളിംഗ്സ്ഹെഡ് തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ കൊലയാളി.

അതെന്തിനാ ചെയ്തത്?

ജോർജ് നാളെ കഥ പൂർത്തിയാക്കുമല്ലോ. അപ്പോൾ കാണാം.

എനിക്ക് ഇപ്പോഴും തോന്നുന്നത് അത് വേലക്കാരിയാണെന്നാ.

"ബെർട്ടിക്ക് നിയമം മുഴുവനും അറിയാമായിരുന്നു,

ഒരേ കുറ്റത്തിന് ഒരാളെ രണ്ടുതവണ ശിക്ഷിക്കാനാവില്ല എന്നത്.

അതുകൊണ്ട് ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ, അവൻ തെളിവുകൾ വ്യാജമായി നിർമ്മിച്ചു.

ബെർട്ടി ഹോളിംഗ്സ്ഹെഡ് ആയിരുന്നു യഥാർത്ഥ കൊലയാളി."

എൻ്റെ ആടുകളിൽ മിക്കവയും പകൽ മുഴുവനും പുല്ലു തിന്നുകയോ

തിന്നുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കുകയോ ആയിരുന്നു.

പക്ഷേ എനിക്ക് ചുറുചുറുക്കുള്ള, ഊർജ്ജസ്വലരായ

മൂന്ന് ആട്ടിൻകുട്ടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വസന്തകാലത്ത് ജനിച്ച, സന്തുഷ്ടരും ഉല്ലാസമനസ്കരുമായ കുഞ്ഞ് ജീവികൾ.

സത്യത്തിൽ ആട്ടിൻകുട്ടികൾ മിക്കവയും വസന്തത്തിലാണ് ജനിക്കുന്നത്.

പക്ഷേ, എനിക്ക് ശൈത്യകാലത്ത് ജനിച്ച ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഓ. ഹലോ.

-ഞാൻ ഡെയ്സി. -ഞാൻ ഒലിവർ.

-ഞാൻ പിക്കിൾസ്. -നിൻ്റെ പേരെന്താ?

എനിക്ക് പേരില്ല.

നീ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കളിക്കാൻ വരുന്നോ?

ഇല്ല! പൊക്കോ!

ആ വിൻ്റർ ലാംബിൻ്റെ കൂടെ നിങ്ങൾ കളിക്കരുത്.

അവൻ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടവനല്ല.

ആടുകൾക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട്,

ശൈത്യകാലത്ത് ജനിച്ച ഒരു ആട്ടിൻകുട്ടിയെ അവ കൂട്ടത്തിൽ കൂട്ടില്ല.

അത് സാരമില്ല.

ഒരു വിൻ്റർ ലാംബ് വ്യത്യസ്തമായതുകൊണ്ട്.

ഓ, അത്രയേ ഉള്ളൂ. നന്നായി.

എനിക്ക് ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്.

എന്തിനാണ് ജോർജ് എപ്പോഴും ആ ആട്ടിൻകുട്ടിയോട് നന്നായി പെരുമാറുന്നത്?

ജോർജ് ഒരു ആടല്ല.

വിൻ്റർ ലാംബുകളെപ്പറ്റി ആരും പുള്ളിക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടില്ല.

ഓ, അവസാനമായി ഒരു കാര്യം, നീ എൻ്റെ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ,

ഞാൻ ഡെൻബ്രൂക്ക് എന്നൊരു പട്ടണത്തിനടുത്താണ് താമസം എന്ന് നീ അറിയണം.

ഇവിടെ ഈ സ്ഥലത്തിൻ്റേതായ പ്രത്യേകതരം ആളുകളുണ്ട്.

ഉദാഹരണത്തിന്…

ശുഭദിനം കൈലെബ്.

കൈലെബും ഒരു ഇടയനാണ്.

ശുഭദിനം മഹതികളേ.

എനിക്കവനെ ഇഷ്ടമല്ല.

ഹാം, അറവുകാരൻ.

എനിക്കയാളെ ഇഷ്ടമേയല്ല.

ബെത്, സത്രം സൂക്ഷിപ്പുകാരി.

എന്നെ ഇഷ്ടമല്ല.

ഞാനയാളെ കൊല്ലും.

ടിം, പോലീസുകാരൻ.

ടേസർ ഷോക്ക്

ഒരു മണ്ടൻ.

പിന്നെ റവറൻ്റ് ഹിൽകോട്ട്, പുള്ളി ആളുകളുടെ ഇടയനാണെന്ന് സ്വയം കരുതുന്നു.

ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്ര രസത്തിലല്ല.

ഇന്നത്തെ വായന: നഷ്ടപ്പെട്ട ആടിൻ്റെ ഉപമ

ജോർജ്, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേരാൻ വന്നതാണോ?

ദൈവത്തിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ എല്ലാവർക്കും സ്വാഗതമുണ്ട്.

ഇറച്ചിവെട്ടുകാരനും, അല്ലേ?

ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേരാൻ വന്നതല്ല.

ഒരു കടം വീടാൻ വന്നതാണ്.

നമ്മുടെ സ്വന്തം ജോർജ്.

നമ്മുടെ സ്വന്തം ജോർജ്.

ആളുകളെപ്പറ്റി ഇത്രയും മതി.

നീ എൻ്റെ ആടുകളെ കാണണം.

അവർ നിന്നെ കാണാൻ കാത്തിരിക്കയാ.

ഞാനും.

ദയവായി വേഗം വരൂ.

സ്നേഹപൂർവ്വം ജോർജ്.

ക്ലൗഡ്?

എനിക്കൊരു ചോദ്യമുണ്ട്.

ഡാൻഡിലിയനുകൾ എൻ്റെ കൺപീലികൾ നിങ്ങളുടേതുപോലെ മനോഹരമാക്കുമോ?

ഇല്ല, അവ കൺപീലികൾക്കുള്ളതല്ല.

പക്ഷേ അവ കമ്പിളിയിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിക്കും.

വൂൾ-ഐസിനെ നോക്കൂ.

അവൻ ഡാൻഡിലിയൻ മാത്രമേ തിന്നൂ.

ഓ, അതാണോ ഇത്? മ്, ഓക്കേ.

ആ ഡാൻഡിലിയനുകൾ കുറച്ചെണ്ണം സെബാസ്റ്റ്യന് വെച്ചേക്കണം. അവൻ പോയിട്ട് ദിവസങ്ങളായി.

ആര് നോക്കുന്നു? ജോർജ് എവിടെനിന്നോ അവനെ കൊണ്ടുവന്നതിൽ പിന്നെ,

അവൻ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞ് ആ പട്ടണത്തിലേക്കു തന്നെ പോകും.

അവൻ വിശന്നിരിക്കട്ടെ.

അവന് നമ്മളോട് കരുതലില്ലെന്നു കരുതി നമ്മൾ അങ്ങനെ ആകണം എന്നില്ല.

സെബാസ്റ്റ്യൻ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ളതാണ്.

ഓ, നോക്ക്. അത് കൈലെബ് ആണ്!

നായകൾ!

നായകൾ വന്നല്ലോ.

കൈലെബ്! ഇവിടെ!

ഹോ, അവൻ്റെ മണം എനിക്കെപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണ്.

അത് അവൻ്റെ കമ്പിളി സ്വെറ്റർ ആണ്.

അവയ്ക്ക് മനോഹരമായി നിറം നൽകിയിരിക്കുന്നു.

-ഞാൻ അകത്തേക്ക് വരട്ടേ? -പൊക്കോ!

ഞാൻ അകത്തേക്ക് വരികയാണ്.

ഇത് പുതുപുത്തനാണ്, സുന്ദരമാണ്, തിളങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഞാനാലോചിക്കുന്നതാണോ നീ ആലോചിക്കുന്നത്?

-എനിക്കതിൽ ഇടിക്കണം! -എനിക്കതിൽ ഇടിക്കാതെ വയ്യ!

റെജി! റോണി!

നമ്മൾ ഇത് പറഞ്ഞതാണ്. നമ്മൾ എപ്പോഴാണ് കാര്യങ്ങൾ തകർക്കുക…?

തകർക്കേണ്ട ഒരു ന്യായമായ കാരണം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം.

അതുതന്നെ.

ഈ മാസം ഇത് കൈലെബിൻ്റെ മൂന്നാമത്തെ സന്ദർശനമാണ്.

അവർ അകത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കുന്നത് ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രമായിരിക്കും.

ആടുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നത്.

-ആടുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കൽ! -പുതിയ ആടുകൾ.

-പുതിയ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ! -നായകൾ!

ഞാൻ അവയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുകയാണ്!

ഞാൻ നിനക്കൊരു അവസരം തന്നു, നീ എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞു കൈലെബ്!

പിന്നെ, ഇനി തിരിച്ചു വന്നേക്കരുത്.

അയ്യോ, അപ്പോ ആടുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നില്ല.

എനിക്ക് എന്ത് സന്തോഷമായിരുന്നു.

ഇപ്പോ എനിക്കാകെ സങ്കടമായി.

എനിക്ക് ഇക്കാര്യം മറക്കണം!

ശരിയാ. ഇത് ആകെ വിഷമകരമായിപ്പോയി.

എല്ലാരും നോക്കൂ.

മൂന്ന് എണ്ണുമ്പോഴേക്കും നമ്മൾ കൈലെബിൻ്റെ സന്ദർശനം മറക്കും എന്ന് തീരുമാനിക്കും.

ഒന്ന്. രണ്ട്--

പക്ഷേ മോപ്പിളിൻ്റെ കാര്യമോ? അവന് കാര്യങ്ങൾ മറക്കാനാവില്ല.