One, Two, Three

Στις 13 Αυγούστου 1961, τα μάτια της Αμερικής ήταν στραμμένα στην Ουάσιγκτων,

όπου ο Roger Maris εσημείωσε βαθμούς στο 44ο και 45ο πρωτάθλημα, εναντίον των Senators.

Την ίδια ημέρα, χωρίς προειδοποίηση,

οι Ανατολικογερμανοί έκλεισαν τα σύνορα, ανάμεσα στο Ανατολικό και Δυτικό Βερολίνο.

Το αναφέρω απλώς και μόνον, για να δήτε με τί σόι άτομα έχωμε να κάνωμε...

ύπουλα πλάσματα.

Δουλεύω στο Βερολίνο και τους έχω μάθη, ξέρω τί σας λέω.

Ας επιστρέψωμε, όμως, στον Ιούνιο.

Λαμβάνοντας υπ' όψιν την ανώμαλη κατάσταση της διαιρεμένης πόλεως,

η ζωή στο Βερολίνο κυλούσε, λίγο-πολύ, ομαλά.

Η κυκλοφορία ήταν ελεύθερη, μέσω της πύλης του Βραδεμβούργου

και δεν αποτελούσε ιδιαίτερο πρόβλημα,

το να περάσης από την μία πλευρά του Σιδηρού Παραπετάσματος στην άλλη.

Μερικοί ήταν αγενείς και καχύποπτοι, ενώ άλλοι καχύποπτοι και αγενείς.

Ο Ανατολικός Τομέας, υπό Κομμουνιστικήν κυριαρχίαν, ήταν ακόμα γεμάτο ερείπια

αλλά ο κόσμος δεν έπαυε να καταπιάνεται καθημερινώς, με την συνήθη ενασχόλησή του.

Τις παρελάσεις.

ΕΞΩ ΟΙ ΓΙΑΝΚΗΔΕΣ

Αυτές οι συνεχείς προκλήσεις, απέτυχαν να προκαλέσουν τους Δυτικούς Βερολινέζους.

Ηταν απασχολημένοι με την ανοικοδόμηση.

Ο Δυτικός Τομέας, με την προστασία του ΝΑΤΟ,

ήταν ειρηνικός, εύπορος και έδρεπε όλους τους καρπούς της δημοκρατίας.

Ολως τυχαίως, αυτή είναι η εταιρεία για την οποία δουλεύω.

Danke schoen (Ευχαριστώ πολύ).

Danke schoen, Fritz.

Danke schoen...

Danke schoen, πόσο ακόμα...

Sitzen machen (Καθήστε).

Schlemmer!

Καλημέρα σας, κύριε MacNamara.

Πόσες φορές σου είπα,

ότι δεν θέλω να στέκονται προσοχή, κάθε φορά που εισέρχομαι στο γραφείο;

-Το ξέρω. Εδωσα ρητές διαταγές. -Γιατί δεν μπορούν να το καταλάβουν;

-Ζουν σε δημοκρατία τώρα. -Αυτό είναι το πρόβλημα.

Πριν, όταν τους έλεγα να καθήσουν, εκάθοντο. Τώρα, κάνουν ότι θέλουν.

-Κανένα νέο από το δημαρχείο; -Μάλιστα, κύριε. Αρνητικόν.

Δεν μας επιτρέπουν να εγκαταστήσωμε μηχανές Coca Cola στο Reichstag.

Αναρωτιέμαι ποιός κέρδισε τον πόλεμο.

-Πήρες τα εισιτήρια για την γυναίκα και τα παιδιά μου; -Μάλιστα, κύριε.

Τρία για Βενετία, μέσω Φρανκφούρτης.

Τώρα που το θυμήθηκα.

Πάρε το εργοστάσιο στην Φρανκφούρτη και ζήτησε 100.000 φιάλες ακόμη.

Πολλοί διακινούν λάθρα Coca Cola στον Ανατολικό Τομέα και δεν επιστρέφουν τις κενές φιάλες.

Μάλιστα, κύριε.

Μετά: Περιμένω την Ρωσσική Επιτροπή Εμπορίου στις 10:30.

-Οταν φθάσουν, πέρασέ τους αμέσως μέσα. -Μάλιστα, κύριε.

-Μετά: Απολύεσαι. -Παρακαλώ, κύριε;

Αν δεν σταματήσης να κτυπάς τα τακούνια σου.

Ναι, κύριε, συγγνώμη. Ολο το ξεχνώ.

-Η εκπαίδευση της Γκεστάπο φταίει. -Μην το λέτε αυτό. Δεν αληθεύει.

-Τί έκανες στον πόλεμο; -Ημουν der untergrund, στον υπόγειο.

-Στην αντίσταση; -Οχι, μηχανοδηγός. Στο μετρό.

-Και, φυσικά, δεν χώνευες τον Adolf. -Ποιόν Adolf;

Εκεί κάτω, δεν ήξερα τί γινόταν εδώ επάνω. Ποτέ κανείς δεν μου είπε τίποτα.

Αυτά, Schlemmer. Herausmachen (Ξεκουμπίσου)!

-Guten morgen (Καλημέρα σας), frοlein Ingeborg. -Fraulein. Με διαλυτικά.

Ναι, αυτό. Μηνιαία αναφορά.

Προς κύριον Hazeltine, κεντρικά, Ατλάντα, από MacNamara, παράρτημα Βερολίνου.

Παραγωγή Μαΐου, 270.000 κάσες.

Κατά κεφαλήν κατανάλωση, 5,2% αύξηση από πέρισυ.

Ξεπερνούμε την την οινοποιία Ρήνου κατά 8 προς 1. Γρήγορη πρόοδος με την μπύρα.

Μετά: Ο αναπροσανατολισμός γεύματος των Γερμανών επιχειρηματιών, επιτυγχάνει.

Το 27% πίνει τώρα Coca Cola, με τα λουκάνικά του.

Τώρα, μία συνταρακτική είδηση.

Ισως να γίνωμε η πρώτη εταιρεία, που θα διαπεράση το Σιδηρούν Παραπέτασμα.

Αρχισα διαπραγματεύσεις με τον Ρώσσο αντιπρόσωπο.

Περισσότερα, αργότερα.

Μετά: Τί έκανες το Σαββατοκύριακο;

-Τίποτα. Εμεινα στο σπίτι και σε περίμενα. -Προσπάθησα αλλά δεν μπόρεσα να ξεφύγω.

Μα έχω καλά νέα για απόψε.

Η κυρία MacNamara; Σύνδεσέ τη.

-Ναι, Phyllis. Τί τρέχει; -Ο Tommy. Αντιμετωπίζωμε μία μικρή κρίση εδώ.

Δεν του μιλάς;

Tommy, ο πατέρας σου.

Γεια σου, μπαμπά.

-Τίποτα. Η μαμά, μου χαλά τα σχέδια. -Τί εννοείς;

Η μητέρα σου έχει απόλυτο δίκαιο. Τί τα θέλεις τα πατίνια στην Βενετία;

-Ολοι οι δρόμοι είναι υποθαλάσσιοι. -Και λοιπόν; Θα πάρω την καταδυτική μου εξάρτηση μαζί.

Ορίστε. Θέλει να σου μιλήση ο άνδρας σου.

-Ναι, Mac; -Κοίταξε, Phyllis. Αφησέ τον να πάρη ότι θέλει.

Εντάξει, τον κακομαθαίνω. Σιγά το πράγμα!

Μην ανησυχείς. Το αυτοκίνητο θα είναι εκεί στις 5:00.

Θα περάσετε να με πάρετε το γραφείο και θα σας πάω στο αεροδρόμιο.

Μάλιστα, mein foehrer (αρχηγέ μου).

Η Bertha ρωτά τί θα φας για βράδυ.

Πες της να μην ασχοληθή. Εχω πολύ δουλειά στο γραφείο.

Θα τσιμπήσω κάτι στα πρόχειρα. Γεια σου, καλή μου.

-Οπως σου είπα, καλά νέα. -Η γυναίκα σου πηγαίνει ταξίδι;

Ακόμα καλύτερα, διακοπές, mit der kinder .

Απόψε θα ξαναρχίσωμε τα μαθήματα Γερμανικών.

-Η γλώσσα σου σκούριασε. -Εφ' εξής θα προσπαθούμε διπλά από πριν.

Das ist gut (Είναι καλό αυτό);

-Αρχικά, πρέπει να ξεσκονίσωμε τα διαλυτικά. -Das ist wunderbar (Αυτό είναι υπέροχο).

Οπως οι πασχαλιές στην Κάτω Βαυαρία.

-Εφτασαν οι κύριοι κομμουνισταί. -Να περάσουν.

Δεσποινίς Ingeborg, στείλτε το αμέσως στην Ατλάντα.

-Jawohl. -Και πάρτε την τσίχλα σας. -Jawohl.

Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, σύντροφε Mishkin.

Κύριε MacNamara.

Ο επίτροπος Peripetchikoff, πρόεδρος της Επιτροπής Εμπορίου.

Και ο σύντροφος Borodenko από την Γραμματεία Αναψυκτικών.

-Καθήστε, παιδιά. -Δεν έχωμε αντίρρηση.

-Τσιγάρα; Πούρα; -Πάρε ένα από αυτά.

-Κατασκευασμένα στην Αβάνα. -Εχωμε συμφωνία με την Κούβα.

-Στέλνουν πούρα, στέλνωμε πυραύλους. -Καλή ιδέα.

Ο Mishkin λέει ότι αδημονείτε για Coca Cola στην Ρωσσία.

Κάνει μεγάλο λάθος. Είπα ότι, ίσως, υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον.

Τέλος πάντων.

Ο σύντροφος, επρότεινε να αρχίσωμε με έξι εργοστάσια εμφιαλώσεως.

Μόσχα, Λένινγκραντ...

Σας εξηπάτησαν. Είναι εντελώς χάλια πούρα.

Μην ανησυχείς. Τους στέλνωμε εντελώς χάλια πυραύλους.

Οπως έλεγα, έξι εργοστάσια.

Μόσχα, Λένινγκραντ, Στάλινγκραντ, Κίεβο, Καρακόφ και Μινσκ. Σωστά;

Λάθος. Δεν είπα Μινσκ. Είπα Πινσκ.

Εντάξει, μέσα το Πινσκ, έξω το Μινσκ. Η σύμβαση θα έχη τους συνήθεις όρους.

-Εμείς παρέχωμε το εκχύλισμα, εσείς εμφιαλώνετε. -Οχι βέβαια. Μας παρέχετε την σύνθεση.

Ξεχάστε το. Μόλις σας την δώσωμε, θα την δώσετε στους Κινέζους.

-Οχι σύνθεση, όχι συμφωνία. -Εντάξει, όχι συμφωνία.

Δεν σας χρειαζόμαστε. Αν θέλωμε, εφευρίσκωμε δική μας Coca Cola.

Σοβαρά; Το 1956, δώσατε μία φιάλη μας, σε ένα μυστικό εργαστήριό σας.

Οι χημικοί σας προσπάθησαν να αναλύσουν τα συστατικά. Σωστά;

Ουδέν σχόλιον.

Το 1958, στείλατε δύο πράκτωρές σας, να κλέψουν την σύνθεση.

Αυτομόλησαν και οι δύο.

Τώρα φτιάχνουν Ρωσσική παντζαρόσουπα στην Φλώριδα. Σωστά;

-Ουδέν σχόλιον. -Κυκλοφορήσατε μία απομίμηση, την Kremlin Cola.

Ομως ούτε οι Αλβανοί δεν την έπιναν.

-Την είχαν ως εντομοκτόνο. Σωστά; -Ουδέν σχόλιον.

Λοιπόν: 'Η μαγειρεύετε ή έξω από την κουζίνα.

Η ειρηνική συνύπαρξη, απαιτεί πάρε και δώσε.

-Ναι. Εμείς δίνωμε, εσείς παίρνετε. -Δεν μας εμπιστεύεσαι;

Ουδέν σχόλιον.

Θα κάνωμε μία σύσκεψη.

Οπως θέλετε.

Τί είναι αυτό;

Δώρο των υπαλλήλων μου. Για την 10η επέτειο της Βερολινέζικης Αερομεταφοράς.

Σύντροφοι, θα καθόμαστε να ακούμε αυτή την φθηνή προπαγάνδα;

Ηρέμησε. Boris. Ενώ αυτοί βάζουν τον θείο Σαμ σε ρολόγια,

εμείς, βάζωμε κοσμοναύτες στο φεγγάρι.

Μπορεί να πάτησε πρώτος εκεί δικός σας

αλλά αν θέλη μία Coca Cola, θα πρέπει να παρακαλέση εμάς.

Συμφωνούμε. Θα παρέχετε εσείς το εκχύλισμα.

Λοιπόν, η συμφωνία θα γίνη επί την βάσει των δικαιωμάτων χρήσεως.

Στην Ρωσσία, δεν υπάρχουν δικαιώματα χρήσεως. Οχι, από τότε που τελειώσαμε με τον τσάρο.

Θα μας δίνετε ένα ποσοστό επί των ακαθαρίστων.

-Χρήματα; -Δολλάρια.

Αντί χρημάτων, δέχεστε μία περιοδεία τριών εβδομάδων των μπαλέτων Bolshoi;

-Παρακαλώ. Οχι πολιτισμό, μετρητά. -Ο άσχημος Αμερικανός.

-Διατηρούμε δικαίωμα επιθεωρήσεως. -Φυσικά. Και εμείς το δικαίωμα της αρνησικυρίας.

-Οι επιθεωρητές θα έχουν το δικαίωμα... -Ασκούμε αρνησικυρία σε αυτό.

Το φαντάστηκα.

Ξεχάστε τις λεπτομέρειες.

Θα φτιάξετε μία πρόχειρη συμφωνία. Θα την υποβάλωμε στην Μόσχα.

Και εγώ, θα συμβουλευθώ την Ατλάντα.

-Πότε θα είναι έτοιμα τα χαρτιά; -Θα πω στην γραμματέα να τα ετοιμάση.

-Σε εκείνη την ξανθή; -Ναι, σε εκείνη.

Θα στείλετε τα χαρτιά στο Ανατολικό Βερολίνο, με την ξανθή σε τριπλότυπο.

-Τί θελετε σε τριπλότυπο; Την ξανθή ή τα χαρτιά; -Δες τί μπορείς να κάνης.

Μένωμε στο Γκραντ Οτέλ Ποτέμκιν.

-Εντάξει. Τί θα λέγατε τώρα για μία Coke με βότκα; -Οχι, ευχαριστούμε.

Μας περιμένει η Ελβετική Αντιπροσωπεία Εμπορίου.

Μας έστειλαν 20 φορτηγά τυρί. Είναι γεμάτα τρύπες. Απαράδεκτο. Γεια.

Τα ξαναλέμε.

Πω-πω-πω.

-Τί είναι, Schlemmer; -Η τηλεφωνήτρια υπεραστικών.

Θέλουν να σας μιλήσουν από την Ατλάντα.

Ατλάντα; Θα έλαβαν το τηλέτυπό μου, για την συμφωνία με τους Ρώσσους.

-Πήγε καλά; -Καλά; Κοίταξε εδώ, Schlemmer.

Παρθένα αγορά. 300 εκατομμύρια διψασμένων συντρόφων.

Βαρκάρηδες του Βόλγα, Κοζάκοι, Ουκρανοί και Μογγόλοι.

Καταλαβαίνεις τί σημαίνει αυτό;

-Θα ανεβούν οι πωλήσεις; -Θα ανεβώ εγώ.

Επικεφαλής των Ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, με έδρα το Λονδίνο.

Μπορώ να σας συγχαρώ;

Επρεπε να είχε γίνη, εδώ και πέντε χρόνια. Μέχρι που αγόρασα και αλεξιβρόχιο.

-Αλλά μου τα χάλασε ο Benny Goodman. -Ο Benny Goodman;

Διηύθυνα όλη την Μέση Ανατολή.

Εννέα χώρες, δεκαπέντε εργοστάσια, όλα στραμμένα προς την Μέκκα.

Ο Goodman και η ορχήστρα του, θα έδιναν μία δωρεάν συναυλία.

Ηλθαν 30.000 αλλά το σκάφος τού Benny, καθυστέρησε λόγω μιας αμμοθύελλας.

Και ο όχλος έκανε πορεία στην Αμερικανική Πρεσβεία

και μετά κατέκαψε το εργοστάσιο τής Coca Cola.

Τα κεντρικά δυσαρεστήθηκαν και με έστειλαν εξορία στην Νότιο Αμερική.

Κουβαλούσα το εκχύλισμα επάνω στις Ανδεις με λάμα,

ενώ η εταιρεία έδινε προαγωγές, σε κοντο-κουρεμένα παιδαρέλια.

Ομως είσθε στο Βερολίνο τώρα. Και εδώ δεν είναι δεσμενής μετάθεση.

Παλιά, είχα εννέα χώρες. Τώρα, μόνο μισή πόλη.

Αλλά ο MacNamara, θα βρεθή ξανά στην κορυφή.

Θα είμαι το χρυσό αγόρι με τα γκρίζα μαλλιά. Δεν με σταματά τίποτα.

Ναι;

Η Ατλάντα. Εμπρός, κύριε Hazeltine; Ναι, σας ακούω.

Μία χαρά. Εσείς;

Εφόσον ρωτάς, είμαι χάλια.

Ανθισαν οι μανόλιες, το ίδιο και η αλλεργική ρινίτιδά μου.

Θέλω να συζητήσω κάτι μαζί σου.

Το φαντάστηκα. Λάβατε το τηλέτυπό μου;

Το έχω μπροστά μου. Ο Μάιος δεν πήγε καθόλου άσχημα.

Ευχαριστώ. Η συμφωνία με τους Ρώσσους;

Ο Ναπολέων και ο Χίτλερ την πάτησαν αλλά η Coca Cola τα κατάφερε.