The first 200 lines.
ใครมา
จะไปรู้ได้ไง
พ่อ
ฮัลโหลๆ
ฮัลโหล
คำถามเดียวที่เราควรถามตัวเอง ตอนมีชีวิตก็คือ...
ชีวิตคนมีค่าแค่ไหน
รู้ว่าตัวเองมีค่าแค่ไหนเหมือนรู้วันที่จะตาย
สำหรับผม ผมมีค่า 20 ล้าน
และผมจ่ายมันทุกแดง เพื่อให้ได้ชีวิตเดิมคืนมา
ที่รัก ตื่นค่ะ ถึงแล้ว
- แม่งเอ๊ย ถึงซะที - วอเรน พูดดีๆ
เรานั่งมา 11 ชั่วโมง
ตรงนี้เหม็นยังกับสกั๊งค์ตด
ก็ไม่เห็นจะต้องพูดเหมือนกุ๊ย
- เพราะหมาน่ะ - ใช่ เพราะหมาแน่ๆ
ถ้าลูกอาบน้ำให้มันบ้าง
เราก็คงไม่ต้องทนเหม็น
เราต้องหาบ้านเลขที่ 10
- หลังถัดไปทางซ้าย - มันไม่มีเลข
สแตนฟิลด์บอกแบบนั้น นั่นแหละ
ไม่ๆ เลี้ยวซ้าย แล้วก็...
อยู่ข้างหน้านั่นแหละ
ตรงนี้แหละ
ใช่
ถึงแล้ว
ไม่มีไฟฟ้าเหรอ
มีสิ แต่พวกเขาคงปิดเอาไว้
- แม่ทำอะไรน่ะ - ไล่หนู
- มีหนูด้วยเหรอ - ใครจะไปรู้ อาจมีก็ได้
- หนูไม่อยู่นะถ้ามีหนู - อย่าโวยวายน่า
อีกอย่าง พ่อเกลียดหนู...
ไม่ทันไร พ่อฆ่าหนูหมดบ้านแน่
เบล ลูกอยู่ชั้นบนห้องขวา วอเรนอยู่ตรงข้ามพี่
- ในนี้หนาวจัง - ผมจะก่อไฟให้น่า
พวกโง่นั่น ลืมทีวีอีกแล้ว
- พรุ่งนี้ พวกเขาบอก - พรุ่งนี้ทั้งปี
อย่ามาเหวี่ยงใส่สิ เวลาของหาย
ไปคุยกับพวกเขาเอง
มีใครรู้ไหม ว่าที่นี่ชื่ออะไร
โช-ล้อง ซูร์อาวเรอ นอร์มังดี
ตรงอาวเรอคือแม่น้ำ
นอกจากยกพล ปี 44 นอร์มังดีดังเรื่องอะไรอีก
- กามองแบร์ - คาลวาโดส
ริเวียร่ามีทั้ง 2 อย่าง และแสงแดดด้วย
ใช่ ปารีสก็มี
ใช่ แต่เรามาอยู่ที่นี่แล้ว ที่ๆ ทำชีส...
และแค่นั้นแหละ เลิกเพ้อเจ้อได้
มาลาวิต้า
แกอยู่นี่เอง เก่งมาก
ที่รัก ให้ช่วยยกกระเป๋าไหม
ไม่ต้อง ผมจัดการได้
พาลูกไปนอนเถอะ ต้องไปเรียนพรุ่งนี้
ตกลง
ฉันรู้ว่าที่เหม็นไม่ใช่แก แต่ฉันพูดอะไรไม่ได้
คุณมัวไปอยู่ไหนมา
- ตรวจรอบๆ บ้าน - กว้างมากรึไง
แค่ทำความคุ้นเคยน่ะ
ต้องช่วยหมา หาที่อยู่เหมาะๆ ด้วย
- พรุ่งนี้ ผมจะหาของผมบ้าง - ดี
ไม่มีซีเรียล ไม่มีขนมปัง ไม่มีเนยถั่ว
คงต้องกินโดนัทแอปเปิ้ล
ที่แม่ซื้อเมื่อเช้าแล้ว
- โรงเรียนอยู่ไหน - เขียนแผนที่ให้ลูกแล้ว
- เรายังใช้ชื่อเดิมอยู่ไหม - ไม่ เราเป็นครอบครัวเบลคแล้ว
เจ๋ง
เผื่อไว้
- ผมสากมาก - ไม่แย่หรอกค่ะ
- โชคดีนะ - สวัสดีค่ะ พ่อ
- รักลูกนะ - พ่อก็รักด้วย
ฉันจะไปสำรวจเมือง
- และซื้อของชำนะ - ตกลง
อย่าเอาแต่ขี้เกียจทั้งวัน ในเสื้อคลุมนั่น
- เดี๋ยวเพื่อนบ้านจะเห็นรึ - ไม่ เดี๋ยวจะห่อเหี่ยว
ไม่ห่อเหี่ยวหรอก แค่ขี้เกียจสนโลก
แต่คุณก็ปรับตัว เข้ากับโลกง่ายกว่าผม
จะให้พูดว่าไง ถ้าเจอเพื่อนบ้าน
ขอเวลาคิดก่อน ระหว่างนี้...
แค่ยิ้มสวยๆ ให้ก็พอ คงซื้อเวลาพอให้คิดออก
สแตนฟิลด์กำชับว่า
ห้ามคุณออกนอกประตูหน้า
- จนกว่าเมื่อไหร่ - จนกว่าเขามา
และห้ามเอ่ยถึงริเวียร่า
งั้นเรามาจากไหน
สหรัฐไง ที่รัก
ที่นี่ดูไม่จืดเลย
ใช่ เราตกชั้นมาอยู่ลีกต่ำแล้ว
- แจกแจงตอนพักเที่ยงนะ - ได้
เอาวะ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
แถวนี้มีอะไร น่าเที่ยวชมบ้าง
พวกพิพิธภัณฑ์ อนุสาวรีย์
มีพิพิธภัณฑ์เครื่องปั๊ม ที่แวร์เนออิลค่ะ
มีโบสถ์แซงต์ เซอซิลเลีย
ที่ประดับด้วยกระจกสี ศตวรรษที่ 15
ฉันเดินไปได้ไหม
ไม่ได้ อยู่เมืองถัดไป 20 กิโลเมตร
เมืองถัดไป...
- นายเป็นไอ้กันใช่ไหม - ต้องการอะไร
ถ้านายเป็นอเมริกัน ก็ต้องรวยน่ะสิ
ว้าว นายคงอ่านหนังสือเล่มหนามากนะ
ถึงได้สมองหนาปัญญาดี
มันหลอกด่านาย
นายจะกวนบาทาเราใช่ไหม
จะเอายังไงก็ว่ามาเลย
จะแกล้ง เรียกค่าคุ้มครอง หรือขู่กรรโชก
ผูกขาดหรือแบ่งตลาด
ลงทุนใหม่กับอะไร
ขอต้อนรับสู่ โช-ล้อง ว่ะ
อะไรนะ
เนยถั่ว
เนยถั่วน่ะ
เราไม่ตุนของแบบนั้น มาขายหรอก
แค่ถามเฉยๆ
แล้วจะหาพาสต้าได้ที่ไหน
หลังสุด ทางขวา ต่อจากอาหารหมา
- ขอบคุณค่ะ - ยินดี
เนยถั่ว
20% ของคนอเมริกัน
อ้วนพุงโล
ถั่วเหมาะให้ลิงกิน
ชอบวางมาด เหมือนเป็นเจ้าของที่นี่
พวกมันปลดแอกเราปี 44 แต่จากนั้น...ก็ย่ำยีเรา
ทั้งยังล้างสมองด้วย ลูกหลานเราแต่งตัว และฟังเพลงเหมือนพวกมัน
น่าแค้นใจจริง
ดูรายการทีวีก็ดูรายการทีวีเดียวกัน
พวกมันกินเบอร์เกอร์ เช้า กลางวัน เย็นเลย
ทั้งหมด 92 ฟรังก์ครับ
ไม่ต้องทอน
ไม่มีรสนิยม ไม่เอาไหน แต่ก็ใจป้ำดีนะ
- อร่อยไหม - กินกันตายได้
ลาดตระเวนมา เป็นไงบ้าง
- ก็ดี - ว่ามา
ไอ้กร๊วก 4 ตัวที่จีบพี่
อยู่ ม.6 และจัดงานพรอมปีนี้
เตือนพี่ด้วยว่าอย่าไป
นายยักษ์ที่ใส่หมวก เป็นกัปตันทีมรักบี้
ทำทุกอย่างให้ได้เกรดเลขดีๆ
ซี้กับนายจิมมี่ เฮนดริคนั่น
ที่หลงรักยายคนที่มัดผม ด้วยริบบิ้นชมพู
ส่วนแม่โลกมืดนั่น
คุมตลาดมืดบุหรี่ของโรงเรียน
สองสาวที่เม้าแตก ริมหน้าต่าง
เป็นน้องของไอ้สารเลว ที่อยู่มุมห้อง
คนที่ชกเธอตาเขียวใช่ไหม
ใช่ แต่อย่าห่วง มันโดนเอาคืนแน่
- ฉันรู้จุดอ่อนของมันแล้ว - อะไร
มันต้องการระบบเสียง เพื่อจัดปาร์ตี้ใน 2 อาทิตย์
มีคนเดียวที่จัดของให้มันได้
ก็คือลูกของวิศวกรเสียง ที่นั่งอยู่นั่น
เธอไม่ยอมเสียเวลาเลยนะ
ฉันไม่มีเวลาให้เสีย
กินให้อร่อยนะ
ปี 1931 ปู่ผมขับคาดิลแลค 200
ให้ขบวนศพภรรยาของวีโต้ จีโนเวส ผู้เป็นตำนาน
ปี 1957 พ่อผม ซีซาร์ แมนโซนี
อยู่ใน 107 เจ้าพ่อจากทั่วประเทศ
ที่ถูกเชิญร่วมประชุมอัปปาลาเชียน และถูกล่า
นึกภาพผมตอกบัตร ทำงานโรงงานออกไหม
ผมอาจกบฏไปทำงานสุจริต เพื่อยั่วโทสะพ่อได้
แต่ผมก็ไม่ทำ
ผมสานต่อธุรกิจ อย่างสมัครใจ
ไม่มีใครบังคับ
แม้ว่าจะโดนมือปืนฉกาจ...
จ้องยิงผมแล้วแย่ง 20 ล้านนั่นไป
แต่ผมก็ไม่เสียใจสักนิด
ลึกๆ แล้ว ผมปลื้มมากด้วย
เก่งมาก
กุหลาบต้องการความรัก และดูแลสม่ำเสมอ
ใช่
- คุณเพิ่งย้ายมารึ - ใช่ครับ เมื่อวานนี้
อเมริกันใช่ไหม
ดีหรือไม่ดี
ต่างชาติมักชอบมาฝรั่งเศส
มาอยู่นานไหม
ผมไม่เคยอยู่ที่ไหนนาน เราย้ายบ่อย
- เพราะงานของผมน่ะ - แล้วคุณทำงานอะไรล่ะ
- นักเขียน - นักเขียนงั้นรึ
นักเขียนแบบไหน นิยายรึ
อาจในอนาคต แต่ตอนนี้แค่งานประวัติศาสตร์
เรื่องยกพลขึ้นบกน่ะ เราถึงมาที่นี่กัน
- ยกพลงั้นรึ เรื่องกว้างมาก - ใช่
คุณเขียนแง่ไหนล่ะ
แง่นาวิกโยธิน เขียนสดุดีวีรกรรม
นึกว่าตอนยกพล มีแค่ทหารเกณฑ์
ใช่ แต่ผมจะคุยกับกองทัพ
ถามถึงหัวใจของมัน เริ่มที่ทัพเรือก่อน
ก่อนยกพลขึ้นบก ก็ต้องขึ้นเรือ
ใช่ งั้นก็เขียนถึง ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ด้วยสินะ
แค่บทเดียวคงไม่จบ
วีรกรรม กรมทหารราบที่ 314
ในตัวเบนฮอฟ ประทับใจผมที่สุด
เป็นเด็กหนุ่มเท็กซัส ส่วนใหญ่ใช่ไหม
ใช่ พวกนั้นเป็นคาวบอยขนานแท้
แน่นอนที่สุด
บ่าย 4 แล้ว ต้องเข้าบ้าน
ลูกๆ จะกลับจากโรงเรียนแล้ว
- ดีใจที่ได้รู้จัก - รู้สึกดีที่ได้เจอคุณ
เช่นกัน
ทำไมไม่บอกไป ว่าเขียนนิยายวะ
No comments yet. Be the first to leave one.