The first 200 lines.
(สามสัปดาห์ก่อน)
เดินออกมา!
(เรือนจำบูเมตส์)
นายชื่อวรอนสกี้เหรอ
นั่นเป็นชื่อนายจริงๆ หรือเอามาจากหนังสือของตอลสตอย
นายอ่านตอลสตอยด้วยเหรอ
ฉันเกลียดที่เธอกระโดดให้รถไฟทับ
อันนา คาเรนิน่า
ฉันเกลียดที่เธอฆ่าตัวตาย เพื่อไอ้ขุนนางเวรตะไลนั่น
เธอไม่ได้ฆ่าตัวตายเพื่อไอ้เวรตะไลที่ไหน
แต่เป็นเพราะเธอทอดทิ้งลูกและสามีของเธอ
มันไม่เหมือนกัน
นั่นคือการตีความของนาย
สำหรับฉัน เขาคือไอ้เวรตะไล
ซึ่งแปลว่านายใช้ชื่อของไอ้เวรตะไล
มีบางสิ่งที่นายพอจะทำให้ฉันได้
เมียของฉันอยู่ที่โรงพยาบาล กำลังจะตายด้วยมะเร็งระยะสุดท้าย
ฉันยื่นคำร้องขอไปเยี่ยมสองครั้ง แต่ผู้พิพากษาเวรนั่นปฏิเสธ
ผู้หญิงคนนี้สำคัญกับฉันมาก
นายจะพาฉันตรงไปตายที่คุก
ใช้เวลาที่ฉันยังเหลืออยู่ในนั้น หรือ…
แวะที่โรงพยาบาลก่อนเพื่อที่ฉันจะได้บอกลา
ตัดสินใจเองแล้วกัน
โรงพยาบาลอยู่ที่ไหน
ฉันจะไม่ขอให้นายถอดกุญแจมือหรอก
นายมีเวลาห้านาทีและฉันจะเข้าไปด้วย
แองเจลิน่า
นี่ผมเอง
พอล
ผมไม่มีเวลามาก
ตำรวจรอผมอยู่ข้างนอก ผมอยู่ในระหว่างการส่งตัว
ผมอยากมาบอกลาคุณ
ช่วยให้ฉันจากไปที พอล
เอาเลย
ฉันขอร้อง
ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน
ฉันอยากจากไปตอนที่มองหน้าคุณ
ฉันปล่อยให้นายทำอย่างนั้นไม่ได้
ไปรอฉันข้างนอก
ได้โปรด
ผมรักคุณ
คุณเป็นแสงสว่างของชีวิตผม
ขอบใจ
หิวว่ะ ไปกินพิซซ่าที่ดีดี้กันไหม
ฉันไปไม่ได้ ต้องดูลูก
- แล้วนายล่ะ บิ๊กแม็กซ์ มีแผนอะไรไหม - ฉันมีนัดยิ้มกับเมียนาย
รู้ไหมว่าเธอชอบแบบไหน
ให้ตายสิ นั่นที่ดับกลิ่นของฉัน เอาคืนมา!
เอาไป
เพราะงี้รักแร้นายถึงมีกลิ่นไข่ของเขาสินะ
นายว่าไงนะ
พวกนายมันจัญไร!
อย่าลืมนะว่าพรุ่งนี้มีงานเลี้ยงต้อนรับผู้การคนใหม่
เราดูแย่อยู่แล้ว ดังนั้นอย่าแต่งตัว เหมือนคนไร้บ้านมาล่ะ
ทำไม เขาเป็นคนแบบไหน
แบบที่ไม่ชอบคนแบบเรา
อีกคนที่มีแต่จะทำให้เราหัวเสียสินะ
นายรู้ชื่อเขารึเปล่า
เลโอเน็ตติ
อานจ์ เลโอเน็ตติ หัวหน้าทีมอาชญากรรมเก่าของฉัน
เขาทำให้นายเจ้าระเบียบแบบนี้เหรอ
อย่างน้อยพวกนายก็จะไม่ทำเรื่องยุ่งเหยิง
เหมือนวันนี้
ด้วยการเปลี่ยนเส้นทางที่ตกลงกันไว้
มารันซาโน่ไปถึงเรือนจำที่ถูกกำหนดไว้ อย่างตรงเวลา
ไม่มีเหตุร้ายอะไร
เลิกกลัวไม่เข้าเรื่องได้แล้ว
พวกนายรู้รึเปล่าว่าเมียของเขา นอนตายอยู่บนเตียง
มันเกิดขึ้นหลังจากที่พวกนายออกมา
นายจะบอกอะไร
ก็เปล่านี่
ถ้านายบอกฉันว่านายอยู่กับพวกเขาตลอดเวลา
และเธอตายโดยเหตุธรรมชาติ
ฉันจะปล่อยไป
ทุกอย่างอยู่ในรายงานของฉัน คอสต้า
ถ้านายต้องการรู้อะไรอีก ก็ไปถามเลโอเน็ตติ เพื่อนของนาย
และคราวหน้าเข้าห้องล็อกเกอร์ให้ถูกด้วย
นี่มันห้องผู้ชาย
ไอ้ไข่ใหญ่แต่สมองจิ๋ว
ฉันนี่แหละ ผู้ชายแท้ๆ
ของจริง
- ไง ยูจีน - ไง ไอ้หนู
ถ้าวันหนึ่งมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับผม
ถ้าผมเป็นอัมพาต นอนติดเตียง
และขอให้คุณช่วยให้ผมจากไป คุณจะทำยังไง
ทำไมคุณถึงถามอย่างนั้น
บอกมาสิ ว่าคุณจะทำยังไง
ฉันไม่รู้
แต่ตอนนี้…
คืนนี้ฉันมีแผนที่จะทำอย่างอื่นกับคุณ
ผมขอขอบคุณนายกเทศมนตรีเมืองมาร์กเซย
และนายอำเภอ
ที่มาร่วมงานเลี้ยงฉลองที่สำคัญนี้กับเรา
ในการต้อนรับผู้บัญชาการตำรวจคนใหม่ของเมือง
เมืองที่เรารัก
แต่ก็เป็นเมืองที่อันตราย อย่างที่เรารู้กัน
ผมอยากขอบคุณทุกคนในทีมปราบกลุ่มอันธพาล
และทีมปราบโจรกรรมด้วย
ผมภูมิใจที่ได้เป็นหัวหน้าพวกเขา
และภูมิใจกับผลงานของพวกเขา ในการต่อสู้กับการค้ายาเสพติด
และองค์กรอาชญากรรม
ขอเสียงปรบมือให้พวกเขาด้วย
และบัดนี้ โปรดให้การต้อนรับ
ชายที่พวกเราทุกคนตั้งหน้าตั้งตาคอยในคืนนี้
ตำรวจผู้ไม่ธรรมดา
ผู้มีความซื่อสัตย์อย่างไม่มีใครเทียบได้
ผู้บัญชาการระหว่างภูมิภาคคนใหม่ของตำรวจศาล
คุณอานจ์ เลโอเน็ตติ
ขอบคุณครับ
- เธอดื่มเยอะแล้ว - อย่ามายุ่งกับฉัน
- หยุดเลย - เลิกจุ้นซะที!
- ให้ตายสิ - ผมไม่เคยอวดอ้างว่าตัวเองเป็นตำรวจที่ดี
ผมไม่รู้จักใครที่เป็นอย่างนั้น
ผมแค่รู้จักบางคนที่มีความกล้าหาญในระดับหนึ่ง
เชี่ยวชาญในระดับหนึ่ง
เฉลียวฉลาดในระดับหนึ่ง
ผู้ซึ่งมีเป้าหมายเดียว
เพียงหนึ่งเดียว
คือเพื่อสาธารณะประโยชน์
และผู้ที่ปฏิบัติหน้าที่
โดยคำนึงถึงสิ่งที่ผมเรียกว่ากฏเหล็กสามข้อ
ความนอบน้อม
การให้เกียรติ
ความซื่อสัตย์
ดูพวกมัน…
พวกอาหรับพวกนี้
ไอ้พวกบัดซบ
เราจะโจมตีเมื่อไอ้เวรนั่นมาถึง
- ถ้าเขาไม่มาล่ะ - มาแน่
นายควรพาซาช่ากลับบ้านไปดูแลนะ
คืนสุดท้ายที่พวกนายอยู่ด้วยกันคือเมื่อไหร่
มันเป็นกิจวัตรประจำวันของเธอ
ติดเหล้าชิบหาย
แม่สาวผู้เร้าร้อนคนนั้นเป็นใครน่ะ เห็นไหม
ลูกสาวฉันเอง
เธอเพิ่งจบมาด้วยคะแนนอันดับหนึ่งของชั้น
หลักสูตรเจ้าหน้าที่และ…
พรุ่งนี้เช้าเธอจะเริ่มทำงาน ที่ฝ่ายปราบปรามโจรกรรม
เธอจะเป็นเพื่อนร่วมงานของนาย
นายน่ะ...
ฟังคำแนะนำของหัวหน้า
และไปดูแลเมียนายเถอะ
สถานการณ์แบบนี้จะได้ไม่เกิดขึ้นอีก
"ความขัดสนและความอัปยศอดสู
จะเกิดต่อผู้ที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งสอน
แต่ผู้ใดก็ตามที่เชื่อฟังคำตักเตือน
จะได้รับเกียรติ"
มันมาจากคัมภีร์ไบเบิ้ล
พระธรรมสุภาษิต
ความอวดดีเป็นจุดอ่อนของผู้นำ
เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
เมื่อผู้การทักทายด้วยคำกล่าวในพระคัมภีร์ และระเบียบปฏิบัติ
ฉันไม่แน่ใจว่าเราลงเรือลำเดียวกันนะ
ฉันไปล่ะ พรุ่งนี้เริ่มกี่โมง
สรุปงานที่ด้านนอกตอน 7.30 น.
- เลโอเน็ตติจะเป็นผู้ตรวจกองกำลัง - เจ็ดโมงเช้าเหรอ
ทำไมไม่ออกสักตีห้าเลยล่ะ
ไอ้งั่งนั่นไม่หลับไม่นอนเหรอไง
ไม่ เขาไม่นอน ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่ม
ไอ้เวรนี่มาตรงเวลา
(นิวคลับ)
ลุยเลย
- เป็นไงบ้าง - นายติดค้างฉันอยู่ อย่าลืมล่ะ
หลีกไป!
หลีกไป!
ตำรวจมากันตรึม!
เราต้องไปแล้ว! ช่างมัน ให้ตายสิ!
- เซอร์จิโออยู่ไหน - เขาถูกยิง
ตายเก้า บาดเจ็บสี่ สาหัสสอง
สองพี่น้องลาร์บิและฟาริด เบนซาอุย ก็เป็นเหยื่อด้วย
พอนึกออกนะ
มีพยานไหม
ไม่มีใครยอมเปิดปาก
ทำไมเขามาอยู่ที่นี่
- ใคร - เซิร์จ ริซโซ
จากกลุ่มบาสเตียนิ
เขาอ้างว่าเขาอยู่ในบาร์ตอนเกิดเหตุ
นายรู้จักเขาเหรอ
ใช่
ริซโซ นายมาทำอะไรที่บาร์อาหรับ
มันไปใช่ที่ปกติของนายนี่
ผมมีเดต
- กับใคร - กับผู้หญิง
- ชื่ออะไร - ถามทำไม
เรามีเวลาคุยกันเรื่องนี้ 48 ชั่วโมงเลยล่ะไอ้บ้า
อาการเขาดีพอจะเข้ารับการสอบสวนรึยัง
ใครบอกให้นายมาคุยกับเขา
นี่เป็นงานของทีมปราบโจรกรรมและอาชญากรรม
เราจะเป็นผู้สอบสวนเอง
นายได้รับอนุญาตให้ฟังได้เท่านั้น
ไม่ต้องห่วงหรอก
เราจะเรียกนาย ถ้าเราต้องต่อสู้กับศัตรูที่มองไม่เห็น
ไปเดินเล่นเถอะ
ไอ้โง่
ผมไม่สนหรอก
- คุณมีเวลาสองชั่วโมงในการปล่อยตัวผม - แล้วไง
ไม่งั้นคุณจะได้ไปร้องเพลงอยู่ในเรือนจำบูเมตส์
โดนตุ๋ยจนตูดบาน
ผมแค่ไปเที่ยวบาร์…
และถูกยิง เขียนมันลงในรายงานโง่ๆ ของคุณ
No comments yet. Be the first to leave one.