The Menu (導火新聞線)

Nodigt u uit voor.

Schatje, niet roken. Dodelijk voor je smaak.

Dan sterft mijn smaak een gelukkige dood.

Margot, dit is mega. De smaken zijn superdelicaat.

Als je rookt, dan kun je het niet waarderen.

Alsjeblieft.

- Goed dan. Jezus. - Dank je.

Ah. Goddank.

- Past iedereen daarin? - Makkelijk. Twaalf gasten.

Per avond? Hoe maken ze winst?

1250 dollar per persoon.

Dat meen je niet. Wat eten we? Een Rolex?

Laten we het nou niet over geld hebben. Go with the flow. Het wordt magisch.

Hé, het is jouw geld.

- Niet slecht. - Dank je.

- Je hebt het verdiend. - Dit is wel wat voor Betty.

Fuck you, boekhouding. Het is niet eens met klanten.

Eikels zijn we.

Lekker, van die mannetjes. Die zijn al lam bij de amuse.

- Hé, jongens. - Hoe komen we op...

Op hakken over de loopplank.

Fuck.

Holy shit.

Lillian Bloom. O, mijn god.

- Wie is Lillian Bloom? - Een culinair recensent voor Saveur.

Zij is de ontdekker van Slowik.

Oké, dit wordt een waanzinnige avond.

Instappen voor Hawthorn.

Hawthorn. Allemaal instappen.

Dames en heren, maak het u gemakkelijk...

...voor onze korte reis naar Hawthorn Island.

Ahoi. Manschappen, laten we hopen dat ze zeewaardig is.

Ja, meneer.

Bootgrapje.

- Ja, we zitten op een boot. - Op een boot.

- We hebben een beroemdheid aan boord. - Zeker.

- Nou, dat was ie in 1998. - Hij is nog bekend.

Moet je zien.

Moet jij niet zorgen dat ze me niet lastigvallen?

Ze vielen je niet lastig.

- Ik heb al zijn films gezien. - Hij is een foodie. Dat denkt ie.

Chef Slowik heet u welkom met een rauwe oester in mignonette-emulsie...

...met citroenkaviaar. Geniet ervan.

Dank je wel. Een van zijn klassiekers.

Die citroenparels zijn gemaakt met alginaat.

Alginaat, van...

Van algen.

Ja, wat je in vijvers vindt. Heerlijk.

O, mijn god. Het is belachelijk.

Het is fucking belachelijk goed.

Lekker.

Maar ik heb liever alleen de oester. Ben ik dol op.

Nee, het is de balans. Het mondgevoel van de mignonette.

- Niet mondgevoel zeggen. - Te laat. Mondgevoel.

Dank je.

- Het lijkt het eindbal wel. - Ja? Ben ik nooit geweest.

Echt? Hoezo niet?

Omdat geen enkele coole meid ja zei.

O, wat zielig.

Fuck die bitches.

- Bryce. - Welkom. Welkom, Mr Lorimer.

Hallo. Felicity Lynn.

- En Damien Garcia. - Mr George Diaz.

- Heb je mijn echte naam gebruikt? - Natuurlijk.

- En de paparazzi dan? - We zitten op een eiland.

Welkom op Hawthorn. Mr Ledford en Miss Westervelt?

O nee...

Sorry, dat was...

Die had wat anders. Dus Miss Westervelt...

Dit is Miss...

Ik ben Margot. Aangenaam.

Margot. Welkom.

We zullen uw avond zo plezierig mogelijk maken.

Die kant op.

Dank je.

Sorry hoor. Dat was ongemakkelijk...

Nee, het is al goed. Zit er niet over in.

Sorry.

Mr en Mrs Leibrandt. Welkom.

We gaan meteen naar het restaurant.

- We hebben de tour al zo vaak gedaan. - Da's waar.

De gasten kunnen hier hun conversatie vervolgen.

Dank u. Volg mij maar.

- Waar ben je nu mee bezig? - Dank je. Ze kennen me nog.

Ik denk dat ik ga presenteren. Leuke dingen.

Hawthorn Island bestaat uit vijf hectare bos en grasland.

- Omringd door de zee. - O ja.

Daar oogsten we jakobsschelpen. Die krijgen jullie vanavond.

Meen je niet. O, verdikkie.

Oogsten, ouwe reus. We hebben honger.

Dit komt over als een soort bioom van culinaire ideeën.

Ja, het is een soort gastronomische salon.

- Bioom bevalt me beter. - Ja, bioom is beter.

We zijn in het basiskamp van Mount Bullshit. Krankzinnig.

Ruik eens.

We krijgen honger.

Ik ben een ware foodie. Ik hou hiervan.

- En ik ben een vriend van de chef. - Oké, makker.

We roken volgens de noordse traditie.

We gebruiken alleen het vlees van melkkoeien...

...dat we 152 dagen laten rijpen zodat de proteïnestrengen ontspannen.

- Ja. - Mogen we hier in?

- Ik heb hierover gelezen. - Mag ik kijken?

Ja, maar nergens aankomen.

Wat gebeurt er als je het op de 153e dag serveert?

Breekt dan de hel los?

Dan stelt de bacterie zich voor aan je bloedbaan...

...en dringt je ruggenmerg binnen, waarna je verdoofd raakt...

...en kort daarna overlijdt. Ja, dan breekt de hel los.

Gelukkig zijn wij profs.

- Ik wil wel voor haar werken. - Cool.

Hier wonen wij.

O ja? Is dit waar jullie allemaal wonen?

- Allemaal. Behalve Chef. - Ja, nou...

Esprit de corps. Toch?

Nee, Mr Feldman. Het is meer dan dat.

Wij zijn een familie.

We beginnen elke dag om zes uur met voorbereiden.

We oogsten, we fermenteren...

...we slachten, we marineren...

...maken vloeibaar, sferificeren...

We zijn één.

Ze zijn één?

We zijn één.

Het diner duurt vier uur en 25 minuten.

Elke dag eindigt om twee uur's nachts. Dus daarom wonen we hier.

Nooit uitgeblust?

- Uitgeblust? - Ja, sorry.

Dat je het zat bent steeds hetzelfde te doen?

Wij gaan alleen voor het allerbeste.

Wij blussen alleen iets af om iets lekker te maken.

Goed, wie heeft er honger?

- We krijgen nog wel te eten, toch? - Van boot naar tafel.

Elsa. Mag ik even?

Elsa.

- Wie woont daar? - Chef.

Mogen we dat zien?

Zelfs wij mogen daar niet komen, Mr Ledford.

Kom, we mogen de Vorst van Voeding niet storen.

Ja, oké.

- Bedoelen ze dat nou met gekkigheid? - Nee...

Gaat ie voor die grote?

We moeten dit op het juiste moment posten.

Heb je de beste plekken?

- Ik heb de beste plekken geboekt. - Onder mijn naam.

Nou, ik...

- Hallo. - Heren, parfait?

Wat een uitzicht.

Foto maken?

Waar gaan we heen?

Hier. Ruil maar met mij.

- Miss... - Mills.

Miss Mills, u zit op de plek van Miss Westervelt.

Dan heb je een beter uitzicht.

Nou, ik hoef geen beter uitzicht.

- Ik kijk wel naar de keuken. - Dank je.

De rosé.

Geniet ervan.

Kijk gerust naar onze innoverende koks.

Maar alstublieft geen foto's van onze gerechten maken.

Volgens Chef zit de schoonheid van zijn creaties...

...in hun kortstondige aard.

Dit mogen we niet missen.

Doe je dat met een Pacojet?

Helemaal goed, meneer.

Met een Pacojet kan je een sneeuwachtige structuur creëren.

- Cool. - Ja, ik heb er ook een.

U hebt er verstand van, Mr Ledford.

- Je kent mijn naam? - We willen al onze gasten kennen.

- Is Chef er misschien ook? - Gaat u lekker zitten.

We gaan zo opdienen.

Oké. Dank je.

Nog wat lambrusco?

Al die aandacht voor details. En hij kende mijn naam.

- Ja, en je vroeg niet hoe hij heet. - Ja, nou...

Daar is ie.

Krijg de pest. Kijkt ie naar me?

- Flauw? Vind je dat flauw? - Het is flauw.

- Je houdt van de winter, hè? - Wat een freak.

Dit is gepekelde cumelo...

...melksneeuw, en geschroeid kant. Geniet ervan.

Die eeuwige obsessie met sneeuw.

Het is een plaag en niemand is immuun.

Proef je een beetje geit? Op het eind. Een jong.

Ze zei melk. Ik vraag het me af.

- Ze zei niet waarvan. - Klopt.

Ik wil graag je pitch horen, maar eerst wil ik je bedanken...

...voor de afgelopen twee jaar. Deze kans was...

De mooiste van je leven? Op nog veel meer.

Dit is mijn afscheidstoost. Mag ik even?

- Nee hoor. - Jawel...

- O, mijn god. - Ik kan bij Sony aan de slag.

Dat wist je. Hier is mijn zakelijke telefoon.

De creditcard. De sleutel van je huis in LA...

...je appartement in New York, en dat ene waar je vrouw niets van weet.

- Hoe is 't met Amanda? - Pak nou maar aan.

Gaan we echt over ons leven praten?

- Voor mij hoeft het ook niet. - Moet dat echt?

Niet goed, Bryce. Amanda en ik gaan niet lekker.

- Door jou? - Nee, ik moest haar collega sms'en.