A Chinese Ghost Story III (Sien lui yau wan III: Do do do / 倩女幽魂III 道道道)

นี่มันอะไรกันเนี่ย

จอมยุทธ

จอมยุทธ

โปเยโปโลเย

ข้าจะฆ่าเจ้า

- จะทำไงดี - ก็รีบเผ่นสิ

มันคือปีศาจต้นไม้พันปี ฤทธิ์เดชร้ายกาจ มันหมดฤทธิ์แล้วก็จริง

ข้าจะใช้ฝ่ามือสายฟ้าสกัดมันไว้ อีกร้อยปีมันจะคืนชีพ

สวรรค์พิภพไร้ขีดจำกัด โปเยโปโลเย

"ร้อยปีต่อมา"

อาจารย์ ๆ

อาจารย์ในที่สุดเราก็เจอเขตควานโบแล้ว

มันอยู่ทางนี้...

ใช่หรือเปล่าหรือว่าจะเป็นทางนี้ หรือทางนี้

ดูแผนที่ซิ

โธ่เอ๊ย แผนที่ปลิวไปแล้ว

หายไปไหนแล้ว

ควานโบอยู่ทางตะวันตก

อาจารย์

ทางโน้นน่ะมีเมฆดำลอยมา ข้าว่าเราหาที่หลบฝนกันเถอะ

มีที่หลบฝนแล้วล่ะ

พุทธองค์ ช่วยทำให้ฝนหยุดทีเถอะ

อาจารย์ข้าไม่กระหายน่ะ ท่านดื่มเถอะ

บุก...

- พวกเราบุก - บุกเลย ๆ

- ตามไป ๆ ๆ - พอทีประสก

เร็วเข้า ๆ ๆ

ประสก

กะโหลกนั่นข้าไม่รู้จักนะ

- หนีเร็ว - อะไรกันเนี่ย

อาจารย์ข้างนอกมีคน เที่ยวไล่ฆ่าคนน่ะครับ

โชคดีเอาเงินคืนมาได้ อุตส่าห์ซุกไว้ตั้งนาน

ถูกพวกโจรป่าปล้นไปได้

ท่าทางเหมือนเป็นหวัดนะ

เงินทองเป็นของนอกกาย

ไฉนถึงต้องเอาชีวิตคน

เวรกรรมมีจริง ระวังกรรมตามสนองนะ

เวรกรรมเหรอ ท่านไม่ต้องใช้เงินนี่

มันเป็นหยาดเหงื่อข้านะ

กรรมสนองเหรอ

- เฮ้ จะลงมือเหรอ - อาจารย์

เป็นแค่จอบเท่านั้น ซื่อฟาง

เกิดมาแล้วกลับสู่ดิน

ไปฝังพวกเขาให้ดี

- คนผู้นี้น่ะ จู่ ๆ ก็โผล่มาแล้วของนั่น... - อย่าสนใจเรื่องอื่น

เปียกไปทั้งตัว ก่อไฟคงไม่รังเกียจนะ

อาจารย์ ถูกฟันเละไปทั้งร่าง

หรือว่ามือส่วนมือ เท้าส่วนเท้า แยกฝังล่ะครับ

ไม่ได้ ต้องให้ศพอยู่ครบ

แล้วจะต่อให้ครบยังไงล่ะ

เหล้าดีดื่มแล้วอุ่น

เอาหน่อยมั้ย

นี่ไง ๆ

แย่แล้ว

ไฟไหม้ ๆ

- ไฟไหม้แล้ว - อาจารย์

- ท่านใช้วิธีนี้สั่งสอนเขาเหรอ - แย่แล้ว ไม่ยอมดับด้วย

- พูดบ้า ๆ ข้าจะวางเพลิงได้ยังไงล่ะเนี่ย - ขอโทษทีนะ

ของมันผิดพลาดกันได้ เลยทำให้ทุกคนน่ะขาดที่พัก

ข้างหน้าจะมีตลาด

เราต่างคนท่องยุทธภพด้วยกัน ไม่มีความแค้นแล้วพบกันใหม่นะ

นี่ ๆ ๆ

ข้าจัดการศพเสร็จหมดแล้วน่ะ ทำไมมีนิ้วเกินมานิ้วนึงล่ะ

กระบี่ข้าไม่ได้มีไว้ตัดนิ้วคน

- อาจมีบุคคลที่สามแจมก็ได้ - ห๊า...

นี่หมายความว่า ยังไม่จัดการอีกหลายศพน่ะเหรอ

ที่นี่น่ะ

เป็นดินแดนอันตรายนะ คนตายเกลื่อนไปหมด

- ค่อย ๆ ค้นหาไปเถอะ - โธ่เอ๊ย ฟ้ามืดแล้ว

งานเทศกาลเซ่นผี มีอาวุธจำหน่าย

- เอาเลย ฟันข้าเลย ฟันข้า...ช่วยด้วย - อย่าหนี

รับรองฝีมือตีดาบของข้าดีนะ

เจ้าคิดว่าข้าเป็นผู้หญิง มาซื้อเครื่องประดับหรือไง

- ใครมาชนข้า - อยากตายหรือยังไง

ใครมาชนข้า

- อะไรเหรอ - หลีกทางไป มือปราบมาแล้ว หลีกทาง

มือปราบมาหลบเร็ว

- มีอะไรกันเหรอ - ข้าก็ไม่รู้

แยกย้ายกันได้แล้ว

เห็นมนุษย์วุ่นวายแบบนี้แล้ว

เราเป็นผู้ทรงศีลจะเทศน์ให้เขาฟังดีมั้ยนะ ไม่ควรรู้เห็นเลย

ตามความคิดของข้า เราควรเทศน์ให้เขาฟังนะ

แต่ร่างกายของศิษย์อาจจะทานไม่ไหวก็ได้

ทางที่ดีรีบบิณฑบาตหาของกินก่อน จะได้รีบเข้านอนนะอาจารย์

ตักม้อหลบอยู่สามปีกว่าจะมรรคผล

เจ้าอดแค่วันเดียวโวยวายซะแล้ว

ข้าลงโทษเจ้าท่องบทสวดห้าพันครั้ง

- จะได้จิตใจสงบลงบ้าง - ครับ

ตรงนั้นมีของกิน กินแล้วจะทำให้ใจสงบ

ค่าหัวทั้งหมดคิด

สิบห้าตำลึงก็แล้วกัน

คราวที่แล้วหัวละสิบตำลึงน่ะ ทำไมถึงขึ้นราคา

- ค่าวรยุทธสูงส่งต้องเรียกแพงหน่อยสิ - เจ้าว่ายังไงนะ

เฮ้ย ข้าไม่สั่งนมนะ

ก็แสดงว่าข้าส่งผิดน่ะสิ แสดงว่ามีปัญหาด้วยใช่มั้ย

- นี่... - เฮ้ย เดี๋ยวอะไรกันเล่า

พวกเขาคนเยอะไม่มีอะไรหรอก เอาชามไป

เข้าใจผิดกันนิดหน่อย

- ใจเย็น ๆ ๆ - ขอบอกเลยนะ

ถ้าวรยุทธสูงส่ง เพิ่มค่าตัวหน่อยไม่พอใจ

- ไปหาคนอื่นเลย - เฮ้ย ราคานี้ขอดูคุณภาพก่อนได้เปล่า

ย่อมได้

ประสกบิณฑบาตอาหาร ให้เราสองศิษย์อาจารย์ได้มั้ย

- ไม่มี ไปข้างหน้าก่อนไป - ซื่อฟาง

ดาบข้ายาวไปหน่อย ขอโทษด้วยนะ

- อ๋อ... - ที่นี่เราอยู่นานไม่ได้ รีบไปเถอะ

เจอเจ้าซวยทั้งปีเลย

เหลืองอร่ามเลยนะ

แบกพระทององค์ใหญ่เดินไปทั่ว หาที่พักผ่อนยากแน่

อาจารย์ ดูเหมือนข้างหน้ามีที่พักนะ

เป็นศาลเจ้าน่ะ

วัดหลันยั่ว

ประตูอยู่ทางโน้นน่ะ

นี่ ๆ ๆ... พวกเขาสองคนเดินเข้าไปแล้วน่ะ

หรือเราจะรอให้สว่างก่อนดีหรือเปล่า

สว่างยังงั้นเหรอ โดนพวกคนอื่นปล้นไปก่อนจะทำยังไง

เฮ้ย นำทาง เร็วเข้า ไปเร็ว

ช่วยด้วย ผีฉุดข้า

หนีเร็ว ๆ

- ที่นี่มันวังเวงนะอาจารย์ - ไม่ต้องกลัว ข้าจะบอกให้

วัดหลานโลเป็นวัดผีสิง

ผีสิงเหรอ

อาจารย์ ๆ

อี้ซื่อฟางอย่าเที่ยวเดินเตะเท้าข้าสิ

ข้าอยากให้ท่านรู้ว่าข้าเดินตามอยู่น่ะ

ถ้าเจ้ากลัวก็นอนหน้าประตูแล้วกัน

หน้าประตูฝนสาดมาแล้วอาจารย์

อาจารย์ถ้าที่นี่เป็นวัดผิสิงจริง ๆ จะให้ข้าเดินทางต่อก็ได้นะ

ซื่อฟาง เรามีพระทองคุ้มครอง ไม่เป็นอะไรหรอกน่า

แบบนี้เราก็ไม่ต้องห่วงเรื่องโจร คืนนี้เราจะนอนที่นี่คืนนึง

เจ้าลองขอให้ผีปันอาหารให้ดูสิ ดีมั้ย

จู่ ๆ ก็ลืมไปว่าเมื่อกี๊จะพูดอะไร

ใครร้องว่าผีฉุดขาน่ะ เจ้าหรือเปล่า

- เจ้าหรือเปล่า - ไม่ใช่ข้านะ เขาต่างหาก

ถ้าผีดึงขาแล้วจะวิ่งได้ยังไง

เสียงผู้หญิงร้องเพลงนี่

พี่จ๊ะ

ข้างนอกฝนตกลมแรง

คิดว่าไม่นาน พวกเขาต้องเข้ามาแน่เลย

มาสิ พี่ ๆ ทุกคน...

ทำไมหัวเหน่งมาเลย

หน้าตาน่าเกลียด

คนที่อยู่ตรงกลางต้องสวยแน่ ๆ เลย

แก่ชะมัดเลย คนข้าง ๆ สิสวยกว่า

เหลาเหล่า

คนมากขนาดนี้ ให้พวกมันช่วยเสี่ยวจั๋วนะ

ก็ดีเหมือนกันนะ

ลงมาเลย ลงมา

พวกผู้ชายมาติดกับแล้ว

ทำไมพึ่งมาช่วยล่ะ

- คิดว่าจะมาเร็ว ที่แท้ป่านนี้พึ่งจะมาได้ - หมูอยู่บนเขียง

รอช้าทำไมกัน

ขอหอมทีสิ

เตรียมตัวตายซะ

มาเล่นเกมกันดีกว่ามาเร็ว

หนีเร็ว ปีศาจ

อยู่ทำไม รีบหนีเร็ว

เสียงอะไรเหรออาจารย์

มีปีศาจออกมา

แล้วจะให้ข้าทำยังไงล่ะอาจารย์

เฝ้าพระทองให้ดี ข้าจะไปจับปีศาจ

อย่ามานะ ข้าไม่ชอบ

ฤทธิ์มากไม่ใช่เล่น

หลบได้กระทั่งข้ารึ

ประคำร้อยแปดระเบิดค้นหา

ยังหลบได้อีก

ฤทธิ์มากจริง ๆ

เหล่าเหลาจะรับมือหลวงจีนเฒ่านั่นยังไง

ไม่ต้องกลัวหรอก แม้ในวัดหลันยั่ว

ไม่ได้คึกคักมานานแล้ว

ถึงแม้ว่าอิทธิฤทธิ์เขาจะแก่กล้า

แต่ก็เทียบข้าไม่ได้หรอก

เหลาเหล่า

ให้ข้าไปรับมือกับเขามั้ย

เจ้ายังเก่งไม่พอ

จะรับมือกับผู้ชาย เจ้าต้องฝึกกับเสี่ยวจั๋วเขานะ

รู้รึเปล่าล่ะ

เหลาเหล่า ข้าเข้าใจความหมายท่านดี

ท่านไม่อยากให้เวลายืดเยื้อ

ท่านอยากให้ข้านำเขามาโดยเร็วที่สุด

ต้องขอโทษจริง ๆ ที่ข้าทำให้ท่านถูกคนเห็นเข้า

ทำให้องค์ท่านมัวหมองไป ข้าจะทำความสะอาดให้

ข้ารู้ว่าท่านอิทธิฤทธิ์มาก

ถ้าหากเจอผี

พุทธองค์ โปรดคุ้มครองข้าด้วย

เจอผีจับผี

ถ้าเจอปีศาจจับปีศาจ

พุทธองค์

- ไม่เห็นมี... - ช่วยด้วย

ช่วยด้วย

ไม่ใช่ผีนะ

รีบเปิดประตูสิ เร็วเข้า

แม่นาง

แม่นาง

มีผีนะ ผีหลอก

ผีหลอกข้า

ท่านหลวงจีน อยู่เป็นเพื่อนข้าเถอะนะ

ผีอยู่ไหนกันไม่เห็นมีเลย

ท่านดูด้านโน้นสิ อยู่ตรงนั้นน่ะ

มีอะไรเคลื่อนไหวอยู่นะ ท่านรีบกอดข้าไว้เถอะน่า เร็วเข้า