Every Day a Good Day (日日是好日)

- อ้าว น้องหลับซะแล้ว - มิน่าหนักหลังจังเลย

วันนี้จะกินอะไรกันดีคะ

ตอนฉันอายุ 10 ขวบ พ่อแม่พาไปดูหนังเรื่อง ลาสตาร์ด้า

คนชื่อ ฟิลินี่ เป็นผู้กำกับ

เรื่องของนักแสดงเร่ร่อนผู้ยากจน

รู้แค่ว่าหนังมันเศร้า

เป็นหนังขาวดำ ไม่เข้าใจซักนิดว่ามันดียังไง

- หนังดิสนี่ย์น่าดูกว่าเยอะ - จ้าๆๆ

ขอโทษน๊า

ขอโทษแม่ด้วยที่พาไปดูหนังหนักแบบนี้

เอาล่ะ ถึงบ้านแล้ว

ปี 1993

ไปนะค่ะ

ตอนนี้ฉันอายุ 20 เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว

ช่วงเวลาในมหาวิทยาลัย ฉันอยากเจออะไรที่พอฝากชีวิตได้

แต่ว่าช่วงเวลาวัยเรียนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

โง่จริงๆเลย

-มาทันด้วยจ๊ะ - โนริโกะ

-ไม่มีสอนอีกแล้วเหรอ - ไม่มีเขียนบอกเหรอ

- รุ่นพี่ไม่ได้งานซักที่ - จริงเหรอ พูดเป็นเล่น

คนรอบตัวของฉัน พูดกันแต่เรื่องสมัครงาน

สมัยนี้งานหายากนะ

แต่ส่วนตัวฉัน ยังไม่รู้เลยว่าอยากทำอะไร ไม่รู้เลยจริงๆ

-ขึ้นชื่อว่าเป็นการทำงาน ไม่มีอะไรราบรื่นหรอก - ค่ะ

- แต่ว่าถ้า.... - มันดึกมากแล้วนอนค้างที่นี่เถอะ

กะมาค้างอยู่แล้วค่ะ

มิจิโกะ เป็นญาติกัน เธอเข้าโตเกียวมาอยู่ตัวคนเดียว

มิจิโกะ นี่อยู่ง่ายดีเนอะ

-ถ้าเป็น โนริโกะ ล่ะก็ - ทำไมค่ะ

พี่สาวผมน่ะ มีข้อแม้เยอะ

เงียบไปเลย

มิจิโกะ เป็นคนชัดเจน และ จริงใจ ละมั้ง

แต่ถ้าเป็นฉัน คนจะบอกว่าเป็นคนมีเหตุผลเยอะ

มีความพยายามเป็นเลิศ

นี่ ไม่ธรรมดานะ คนๆนั้นน่ะ

- อือ - คุณ ทาเคดะ ไง

โค้งทักทายไม่เหมือนคนอื่นเลย

ป้า ทาเคดะ เหรอค่ะ โค้งไม่เหมิอนคนอื่นยังไง

ก็โค้งปกตินั่นแหละ

แต่ว่ามันไม่เหมือนคนอื่น

หวัดดีค่ะ ทาเคดะ ค่ะ

เจอแกมาโค้งให้ แม่ถึงกับตะลึงเลย

ไม่เคยเห็นใครโค้งแบบแกเลยนะ

- ขนาดนั้นเลยเหรอ - แกสอนชงชาด้วยรู้ไหม

-คุณเพิ่งจะรู้เหรอ -ก็รู้ซิ ทำไมล่ะ

- แต่ผมว่าแกสอนมานานแล้วนะ - อ๋อ

แกอยู่คนเดียว ไม่ลองไปเรียนดูล่ะ

-อ้าว งั้นอย่างนั้นล่ะ - ชงชาดีจะตาย

หนูจะเรียนแต่เต้นฟามิโก้ ไม่ก็ภาษาอิตาลี

น่าสนุกดี หนูอยากเรียนด้วยค่ะ

ไปเรียนเลยมันดีมากๆ

ถ้าเป็นสมัยก่อนนะ ผู้หญิงต้องเรียนชงชาก่อนเป็นเจ้าสาวรู้ไหม

ไปเถอะ มิจิโกะ ยังอยากจะไปเรียนเลย

นี่ โนริโกะ ไปเรียนด้วยกันซิ

อุ้ย

ซุ่มซ่ามจังเลย โนริโกะ

จริงซิ อีกเรื่องที่คนพูดถึงฉันคือ เป็นคนซุ่มซ่าม

ซุ่มซ่ามจริงๆเลยนะเราเนี่ย

สรุปว่า สุดท้ายฉันก็ต้องเรียนชงชา

ฤดูใบไม้ผลิตอน 20

-น่าจะแถวนี้ล่ะนะ - อืม

เราต้องไปฝั่งไหนกันแน่นะ

ต้องนี่

-ทางนี้ล่ะ -นี่เหรอ

เจ๋งเนอะ

เจอแล้ว

ใช่จริงด้วย

ตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี่ย

สวัสดีคะ

สวัสดีคะ

สวัสดีจ้า เชิญเข้ามาข้างในได้เลยนะ

เข้ามาซิ

ปกติแล้ว นักเรียนคนอื่นๆจะมาเรียนในวันพุธ

อ้าว ไม่เข้ามาล่ะ

เห็นพวกเธอยังเรียนอยู่ เลยเลือกเวลาให้เป็นวันเสาร์น่ะ

-รบกวนด้วยนะค่ะ - เชิญจ๊ะ

-เดี๋ยวรอที่ห้องนี้ก่อนนะ -ค่ะ

สุดยอดเลย กว้างจัง

-นี่ โนริโกะ - ว่าไง

นั่นอ่านว่าอะไรเหรอ

ไม่รู้ซิ

วันใด วันไหน ก็วันดี

หัวใจ ใบชา ความรัก

เอาล่ะ พร้อมนะ

อักษรตรงนี้เขียนไว้ว่า

ลมหวน พัดพามาสู่ จากแดนใต้

เปิดฤดูใบไม้ผลิ ด้วยสองสาวอายุน้อย เหมือนกับสายลมพลิ้ว ปลิวเข้ามา

ประโยคนี้มันใช่จริงๆด้วย

เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

ผ้าผืนนี้เรียกว่า ฟุกุสะ

ฉันจะบอกว่า ถ้าไม่พับให้ดี ให้ถูกวิธีตั้งแต่แรก

มันจะติดเป็นนิสัยที่ผิดๆ จำให้ดีนะ

จับด้านที่ไม่เย็บ จับฝั่งที่ไม่มีรอยเย็บ จับมาไว้ทางขวา

-ไม่มีรอยเย็บหรอค่ะ -ใช่

แล้วยกผ้าจากฝั่งซ้ายมาซ้อนไว้

ยกจากข้างล่างขึ้นมา

ทับจากข้างบน

ถูกต้อง จากนั้นยกใส่มือ

แล้วพับอีกทีนึง

ใช้มือขวาถือไว้แบบนี้

จับไว้ แล้วใส่ไปในช่องอก

สมมติว่าใส่ไปแล้ว

ทีนี้ ดึงมันออกมาอีกครั้งนึง

เปิดมันออกมา แล้วจับตรงที่เป็นสามเหลี่ยม

แล้วก็ปล่อยแบบนี้

แล้วค่อยจับสองข้างเอามาชนกัน

ไปอีกฝั่งนึง

แล้วเอาไปเหน็บไว้ที่เอว

สมมติว่าเหน็บแล้วนะ

ขั้นต่อไป ทีนี้ยกมาพับครึ่งไว้ พับลง

พับอีกครึ่งแล้วดันออก

ดึงออกมา จับตรงสามเหลี่ยม

นั่นแหละ ปล่อยมันลงมา

จับผ้าแล้วใช้นิ้วชี้

ดึงออกด้านข้าง แบบนี้เรียกว่า การสลัดฝุ่น

ลองทำดูซิ เอาเลย

โอ๊ะ

-อ๊ะ -อีกทีนึงนะ

โอ้ เสียงได้เลย

ขั้นต่อไปจับผ้า ยกมือขวาขึ้น คราวนี้จะพับสามทบ

สามทบๆ

แล้วก็พับครึ่งอีกที

สามทบ แบบนี้นะค่ะ

จับเอาไว้ให้ดี แล้วพับเข้าไปอีกทบ

พับเข้าไปแล้วใช้มืออีกข้างนึง จับที่ยื่นออกมา

พับเก็บอีกทีนึง ขั้นต่อไป หันมันออกมาทางด้านนอก

จากนั้นแล้วพับให้เป็นแบบนี้

พับแบบนี้

เอามาวางลง ไว้ตรงเหนือเข่าด้วยมือขวา

คือวิธีพับผ้าฟุกุสะ

โอว

ถึงกลับโหยหวนกันเลยหรอ

นี่ตลับผงชาเรียกว่า นันซึเมะ เชิญจ๊ะ

ตรงฝาตลับเรียกกันว่า นันซึเมะ

ต้องใช้ผ้าฟุกุสะเช็ดชำระมลทิน เหมือนลากเส้นอักษรญี่ปุ่นเป็นตัว โคะ

ฝั่งนอก ฝั่งใน ชำระมลทิน

นั่นแหละ

กลับไปวางเหนือเข่า

ความว่าที่วันนี้มาเรียนเป็นวันแรก

ฉันจะขออาสาเป็นคนชงชาให้กับพวกเธอเอง

เชิญเลย กินกันก่อนได้เลยจ๊ะ

กินเลยซิรออะไร

เรารอน้ำชาคะ

ในพิธีชงชาเราเริ่มจาก

-การกินขนมอย่างเดียวก่อนนะ -อ๋อ

-น่ารักจัง -น่ารักมากเลย

หมั่นโถวอายาเมะไง

ใช้กระดาษรองได้เลยนะ

ทานเลยนะค่ะ

ตอนดื่มชาเขียวมัทซะ เราต้องดื่มให้หมด

และตอนสุดท้ายต้องดื่มให้มีเสียงด้วย

มันต้องมีเสียงด้วยหรือค่ะ

ใช่แล้วมันมีความหมาย

เป็นการบอกว่าเราดื่มหมดแล้วยังไงล่ะ

-พิลึกนะคะ เรื่องชาเนี่ย -พิลึกเลยเหรอ

พิลึกมากเลยคะ

สัปดาห์ต่อมา

แล้วต่อไปนี้เราจะเรียนรู้ท่าทางพื้นฐาน

เราเรียกมันว่าการฝึกทีละส่วน

ขั้นตอนแต่ละอย่าง เราต้องฝึกให้เกิดความชำนาญ

นี่เรียกว่า ชะเซน เป็นแปรงไม้ มีไว้สำหรับชงชา

เริ่มจากการจุ่มไปในถ้วยชา

วาดแปรงจากฝั่งโน่น เข้ามาฝั่งนี้

หมุนข้อมือให้เป็นวงสวยๆ วางลงเบาๆ

พร้อมกับการประคองถ้วยด้วยมือซ้าย

หมุนแปรงพร้อมกับยกขึ้น

แล้วดู ทีนี้ทำซ้ำอีกรอบ

หมุนรอบนึงเป็นวงสวยๆ

หมุนรอบสอง หมุนพร้อมกันเลย

หมุนรอบสาม แบบนั้นแหละ

สวยงามมาก

เราทำอะไรอยู่หรือค่ะ

เพราะว่าการชงชา

เราจะดูปลายแปรงว่ามีเส้นหักไหม

-ให้ไม้คลายตัวด้วย -อ๋อ

พอลงแปรงมาถึงครั้งที่ 4

ครั้งที่ 4 จะไม่ยกไม้แล้ว แต่จะตีสวยๆ

ตีเป็นเสียงดัง ซ๊วบๆๆๆ

ปิดท้ายด้วยการวาดเป็นตัวอักษร โนะ

วางแปรงลงข้างหน้า

-แล้วทำไมเราต้องหมุนมือเป็นวงด้วยค่ะ -ทำไมน่ะเหรอ

เอาเป็นว่าทำกันมาเป็นแบบนี้

แล้วเราวางตรงนี้ อุ้ย วางผิดทีซะแล้ว

แล้วต่อไปพออุ่นก็ยกขึ้น

แล้วหมุนถ้วยแบบนี้

นับ 1 2 3 อีกก็ที แล้วก็จับไว้

แล้วปล่อยออกมาจับด้านยาว

1 2 3 แล้วพอมันยืดแล้ว

พับออกจากตัว พับทั้งหมด 3 ทบ

ทบที่ 1 คว่ำหน้าลงแล้วใส่ลงไปในถ้วยชา แล้วหยิบขึ้นมาอีกรอบ

วางในถ้วยเป็นตัวอักษร ยุ วาดอักษรเสร็จแล้ว

ก็ใส่ลงไปอีกรอบนึง

ทำไมต้องเป็นตัว ยุ ด้วยค่ะ

ถ้าถามว่าทำไม ฉันก็ตอบไม่ถูกเหมือนกัน

เราไม่ต้องเข้าใจความหมายก็ได้ รู้แค่ว่าทำกันมาแบบนี้

พวกเธออาจจะมองว่าพิลึก

เรื่องของชา มันก็เป็นแบบนี้แหละ

อีกสัปดาห์ต่อมา

เอาล่ะ ต่อจากนี้ เราจะมาเรียนรู้เรื่องการชงชากันจริงๆ

เราเรียกการชงชาว่าการเตรียมชา